Auteur: Gwen

Recensie: The First Omen (2024)

In The First Omen wordt de jonge Margaret (Nell Tiger Free) naar Rome wordt gestuurd om een leven van dienstbaarheid te beginnen aan de kerk, maar ze ontdekt een duisternis die haar doet twijfelen aan haar geloof.

beoordeling The First Omen

Ik liet The First Omen aan me voorbij gaan in de bioscoop, want ik had weinig vertrouwen in deze prequel van klassieker The Omen uit 1976. Het deed me denken aan flop The Exorcist: The Beginning (2004) en andere gefaalde prequels die veel later zijn gemaakt. De vele positieve reacties hebben me overgehaald om deze horrorfilm een kans te geven. Ik geef toe: ze hadden gelijk!

The First Omen is sfeervol, creepy en naargeestig. Arkasha Stevenson weet met haar regiedebuut de jaren ’70 vibe van het origineel goed na te bootsen. Ik vond het wel iets te lang. Het einde voelt helaas als een last minute toevoeging om de opties open te houden voor een sequel. Onnodig, want The Omen bestaat al! Daarnaast voelt het bestaan van The First Omen, ondanks de verrassende kwaliteit, ook onnodig aan. We hoeven niet overal een antwoord op te hebben. Mysterie werkt ook goed.

Nell Tiger Free, bekend van de serie Servant, speelt een indrukwekkende hoofdrol. Er wordt fysiek veel van haar gevraagd, maar ze gaat er vol voor! Zeker een actrice waar we nog veel van gaan horen. In de bijrollen komen Bill Nighy (Love Actually) en Charles Dance (Game of Thrones) de film nog wat aanzien geven, maar de heren zijn er vooral om weer een paycheck te verdienen.

conclusie

The First Omen is veel beter dan je mag verwachten van een prequel van een 48 jaar oude film.

The First Omen is te zien op Disney+

3 juni 2024
Recensie: One True Loves (2023)

In One True Loves pakt Emma (Phillipa Soo) na een tragisch ongeluk haar leven weer op. Wanneer ze een nieuwe liefde (Simu Liu) vindt, duikt haar dood gewaande echtgenoot Jesse (Luke Bracey) weer op.

Beoordeling One True Loves

One True Loves is gebaseerd op het boek van Taylor Jenkins Reid. Samen met haar echtgenoot schreef ze het script en nu vraag ik me af of het boek net zo mager is als de film. Het plot is zeker niet slecht, maar het heeft bijzonder weinig diepgang. De relatie tussen Emma en Jesse zien we ontwikkelen in een montage waarin ze samen de wereld rondreizen. Ze hebben coole banen, zoals je die alleen in romcoms kan hebben. Verder kan ik je niets over ze vertellen, want er is niets dat ze bindt naast hun jetsettende leven. Nieuwe liefde Sam, gespeeld door Simu Liu (Shang-Chi), heeft ook nauwelijks een persoonlijkheid. Hij is sinds zijn jeugd geobsedeerd door Emma en kon het niet hebben dat zij eerst voor Jesse koos. That’s it. Ik ben geen fan van (te) lange films, maar One True Loves had wel iets langer mogen duren om de personages uit te diepen.

Ook de terugkeer van Jesse is slecht gedaan. Vier jaar in z’n eentje overleven op een onbewoond eiland heeft weinig impact op hem gehad. Op die woeste baard na en een paar nachtmerries, lijkt het net of hij terug is van een weekendje kamperen. Het blijft allemaal zo oppervlakkig. Alle credit voor Luke Bracey (Holidate) die er nog het beste van probeert te maken. Hij is zeker de beste acteur van de film. Liu leunt op zijn charme. Broadway-actrice Phillipa Soo doet het aardig, maar een betere actrice had meer kunnen doen met het matige script.

Positief puntje is de redelijk bedachtzame, maar wel snel doorheen gejaagde conclusie van de film. Hoe kies je tussen twee grote liefdes? Ik vond het wel mooi dat er werd gezegd dat je kiest voor welk persoon je wil je zijn. In Emma’s geval: wil ze de jetsetter zijn die ze was met Jesse of zich verbonden voelen in het stabiele leven dat ze heeft met Sam?

conclusie

One True Loves had zoveel meer kunnen zijn dan de oppervlakkige film dat het is geworden.

30 mei 2024
Furiosa: A Mad Max Saga (2024) recensie

In deze Fury Road prequel zien we hoe een jonge Furiosa (Alyla Brown en Anya Taylor-Joy) wordt ontvoerd door een motorbende en in handen komt van de wrede Dementus (Chris Hemsworth).

beoordeling Furiosa

Ik weet dat ik in de minderheid ben als ik zeg dat ik geen fan ben van Mad Max: Fury Road. Regisseur George Miller houdt van snelle actie; in zijn wereld is er dan geen plek voor dialogen. Ik hou juist wel van dialogen en alleen maar actie vind ik al snel saai worden. Keek ik uit naar Furiosa? Nee, niet bepaald. Maar ik ben positief verrast door deze actievolle prequel.

Het eerste deel met de piepjonge Furiosa (Alyla Brown) vind ik top: hoe haar badass moeder (Charlee Fraser van Anyone But You) de achtervolging inzet om Furiosa terug te krijgen. Je hebt Chris Hemsworth die veel lol uitstraalt met zijn rol als bad guy. Het is echt een visueel spektakel. Alles ziet er fantastisch uit. Ook de sound design is goed. Ik zat zeker richting 4 sterren te denken. Helaas werd de film voor mij minder in het deel met Anya Taylor-Joy. Dat heeft niets met de actrice zelf te maken of haar acteerwerk. Ze maakt net als Brown en voorganger Charlize Theron een waardige Furiosa.

In het tweede deel kwam toch dat gevoel dat ik bij Fury Road had weer naar boven. Op een gegeven moment keek ik naar de tijd en ik had nog een uur te gaan! Die scène met die War Rig duurde ontzettend lang. Het boeit me niet als naamloze War Boy #2048 doodgaat. De random romance tussen Furiosa en Praetorian Jack, waar kwam dat vandaan? De ontknoping van de romance heeft weinig emotionele impact als er niet geïnvesteerd wordt in de relatie. Doe een explosie minder en gooi er wat dialoog in, George. Het brengt de film echt niet tot stilstand.

conclusie

Op technisch vlak is Furiosa echt weer een fantastische prestatie en de liefhebbers gaan hier zeker van genieten.

25 mei 2024
The Strangers: Chapter 1 (2024) recensie

Maya (Madelaine Petsch) en Ryan (Froy Gutierrez) zijn onderweg naar Portland, Oregon wanneer ze autopech krijgen in een klein dorpje. Ze huren een afgelegen Airbnb, maar hun rust wordt al snel verstoord door drie gemaskerde vreemdelingen. Weten Maya en Ryan de nacht te overleven?

beoordeling

Dollface, Pin-Up Girl en Man in the Mask zijn terug in The Strangers: Chapter 1! Deze film is het eerste deel van een trilogie en is geen remake van The Strangers (2008), al voelt het wel zo. Regisseur Renny Harlin (Deep Blue Sea) filmde alle drie de delen tegelijkertijd in een periode van 3 maanden. Het schijnt de bedoeling te zijn dat we Chapter 2 later dit jaar nog gaan krijgen.

Het verbaasde me dat Harlin heeft gezegd dat dit geen reboot of remake is, want het lijkt verdomd veel op de originele film. Een verschil is dat er naast de twee hoofdpersonen andere personages zijn geïntroduceerd die waarschijnlijk grotere rollen gaan spelen in de volgende delen. Hierdoor voelen Maya en Ryan minder geïsoleerd dan Kristen (Liv Tyler) en James (Scott Speedman) in de 2008 versie.

Doordat alles zo bekend voorkomt en we weten dat er nog twee delen zullen volgen, ontbreekt er in Chapter 1 een gevoel van dreiging en urgentie. In The Strangers kon het als op zichzelf staande film alle kanten op: iedereen kon doodgaan. Maar hier? Je weet dat de killers niet doodgaan als ze nog in 2 delen moeten verschijnen. Vermoedelijk werkt de trilogie er naar toe om in het laatste deel de killers te ontmaskeren, aangezien de haren van Dollface en Pin-Up Girl in tegenstelling tot de originele films bedekt zijn. Is dit iets waar we echt op zitten te wachten? Juist de anonimiteit van de killers en de zinloosheid van hun daad, maakt The Strangers zo creepy.

Riverdale-actrice Madelaine Petsch speelt een prima hoofdrol. Ze komt een stuk sympathieker over dan haar tegenspeler Froy Gutierrez (Cruel Summer) die vrij vlak speelt.

Ondanks alle kritiek die ik hier heb geleverd, heb ik me prima vermaakt en ben ik toch benieuwd geworden naar het volgende deel. Chapter 1 is een opzetje voor wat nog moet komen en hopelijk zal dat origineler zijn dan wat we hier hebben gezien.

conclusie

The Strangers: Chapter 1 verzandt in middelmatigheid en herkenbaarheid, maar wellicht zal het de jongere generatie die niet is opgegroeid met The Strangers nog verrassen.

18 mei 2024
Recensie: Mother of the Bride (2024)

Lana (Brooke Shields) gaat naar Thailand voor de bruiloft van dochter Emma (Miranda Cosgrove). Daar ontdekt ze dat de vader van haar aanstaande schoonzoon een oude bekende is, namelijk haar ex uit haar studententijd.

beoordeling Mother of the Bride

Regisseur Mark Waters gaf ons 20 jaar geleden toppers als Freaky Friday en Mean Girls. Helaas haalt zijn nieuwste film Mother of the Bride niet het niveau van zijn voorgangers, maar heb ik me er wel prima mee vermaakt. Natuurlijk is er niets origineels aan deze film die sterk doet denken aan Ticket to Paradise, een andere recente romcom met bikkelende exen (Julia Roberts en George Clooney) in een tropische setting voor een bruiloft. Het is een voorspelbare komedie met simpele humor en een charmante cast. Het kijkt makkelijk weg en dat is precies wat ik nodig had toen ik vermoeid op de bank lag na een drukke week. Plus, Freaky Friday-acteur Chad Michael Murray zit erin!

Brooke Shields heeft na alle ellende in de entertainment industrie (zie docu Pretty Baby op Disney+) een onwijze gunfactor. Hoewel haar acteerwerk niet sterk is, is het wel goed om haar te zien stralen. Ze krijgt goed tegenspel van Benjamin Bratt (Miss Congeniality). Chad Michael Murray leunt op zijn charmes als verrassende love interest voor Shields. Miranda Cosgrove (iCarly) is prima als de gestresste bruid die probeert te voldoen aan haar influencer imago. Bijrollen van Rachael Harris, Wilson Cruz en Michael McDonald zijn ook prima, maar ze krijgen niet veel te doen.

conclusie

Mother of the Bride is een leuke, luchtige romcom met een charmante cast.

15 mei 2024