Schrijfster Lowen (Dakota Johnson) wordt ingehuurd om de boeken van bestseller auteur Verity Crawford (Anne Hathaway) af te maken, nadat zij door een ongeluk niet in staat is dit zelf te doen. Hoe meer ze zich in haar aantekeningen verdiept, hoe verder Lowen de duistere wereld van Verity ingezogen.
Beoordeling
Na It Ends With Us, Regretting You en Reminders of Him is er nu een vierde verfilming van een boek van Colleen Hoover: Verity. In tegenstelling tot de eerste drie films, die zich vooral als drama’s laten omschrijven, is Verity een psychologische thriller in de stijl van The Housemaid, met Sydney Sweeney in de hoofdrol. Al verscheen Verity als boek eerder dan de populaire The Housemaid-reeks van Freida McFadden, voor we Hoover meteen van jatwerk gaan beschuldigen.
Het script is eerlijk gezegd waardeloos met kansloze dialogen en plotpunten die nergens heen gaan, maar toch heeft Verity iets wat ik niet kan weerstaan. Ik hou van dit soort trashy thrillers, al is The Housemaid zeker de superieure film.
Dakota Johnson (The Materialists) laat helaas opnieuw zien dat ze niet kan acteren. Ze speelt zo vlak dat er nauwelijks emotie van haar gezicht af te lezen valt. Ik moest dan ook lachen toen Josh Hartnetts personage tegen haar zei dat hij niet aan haar kan zien of ze kalm is of juist geschokt. Ook Lowens opmerking dat ze een ‘resting bored face’ heeft, voelt vooral als een poging om Dakota’s gebrek aan emotie te verklaren. Daarentegen hoeft Anne Hathaway alleen maar op een stoel te zitten om al meer complexiteit en acteertalent te laten zien dan Dakota in de hele film. Hartnett is zelf sterk als de echtgenoot van Verity, en het is leuk om hem na Shyamalan’s Trap opnieuw in een bioscoopfilm te zien.
Al met al is Verity prima vermaak, zolang je er niet teveel over gaat nadenken en Dakota Johnson enigszins kan uitstaan.
