Auteur: Gwen

Recensie: The Greatest Hits (2024)

In The Greatest Hits verliest Harriet (Lucy Boynton) haar vriend Max (David Corenswet) in een auto ongeluk. Muziek die ze met Max geluisterd heeft, brengt haar letterlijk terug naar momenten in hun relatie. Wanhopig probeert ze de dood van Max te voorkomen, maar haar eigen leven staat stil. Totdat ze David (Justin H. Min) ontmoet en langzaam weer vooruit begint te kijken.

beoordeling The Greatest Hits

Tijdreizen is een onderdeel van romantisch drama The Greatest Hits, maar in z’n kern gaat de film daar helemaal niet over. Het gaat over acceptatie. Acceptatie dat er dingen zijn in gebeurd in je leven die je niet kan veranderen, hoe graag je dat wel zou willen. Acceptatie dat je verder moet gaan, ook al wil je dat niet. Maar ook: acceptatie dat je weer mag genieten van het leven na je verlies, hoe eng en pijnlijk dat ook klinkt. En dat het niet betekent dat je je geliefde niet meer belangrijk vindt.

The Greatest Hits neemt ons mee in het rouwproces van Harriet die 2 jaar na het verlies van haar vriend totaal stilstaat. Ze heeft een veilig leventje voor zichzelf opgebouwd, ook al betekent het dat ze haar dromen niet meer kan najagen en veel vrienden is verloren. Ondanks dat dit een film is met tijdreizen, geeft het wel een realistisch beeld van rouw. Lucy Boynton (Bohemian Rhapsody) is fantastisch als de gebroken Harriet. Ze heeft veel chemie met zowel Pearl-acteur (en nieuwe Superman!) David Corenswet als Justin H. Min (The Umbrella Academy). Corenswet heeft een vrij kleine rol, maar weet met beperkte screentime genoeg indruk te maken dat je begrijpt waarom Harriet moeite heeft om verder te gaan. Min is zo charmant dat je ook begrijpt waarom Harriet zich begint open te stellen voor een nieuw leven. Muziek speelt uiteraard een grote rol in The Greatest Hits en het bevat dan ook een fijne soundtrack.

conclusie

The Greatest Hits is meer dan een film over tijdreizen. Het is een gevoelige, maar ook charmante film over verlies en acceptatie. Aanrader!

14 april 2024
Recensie: Civil War (2024) maakt indruk

Een burgeroorlog zorgt voor verdeeldheid en chaos in de Verenigde Staten. Journalisten Lee (Kirsten Dunst) en Joel (Wagner Moura) nemen oudgediende Sammy (Stephen McKinley Henderson) en de jonge wannabe journaliste Jessie (Cailee Spaeny) mee op een levensgevaarlijke road trip door het land. Eindstation: Washington D.C. voor een interview met de president.

beoordeling

Alex Garland (Ex-Machina, Annihilation) is met zijn liefde voor science fiction één van de meest interessante filmmakers die we nu hebben. Zijn nieuwste film Civil War is misschien het meest mainstream van al zijn projecten. Het is een oorlogsfilm met indrukwekkende actie en overdonderend geluid. Zeker die laatste 20 minuten voelde ik me helemaal in de actie gezogen. Het zorgde voor een beklemmend gevoel, maar tegelijk voelde ik ook de adrenaline pompen. Goed om te realiseren: deze film is niet één en al actie. Civil War bevat ook rustige momenten met Lee en de anderen in de auto, rijdend door verlaten en/of verwoeste landschappen. Deze scènes deden me sterk denken aan één van Garland’s eerste films, 28 Days Later, waarvoor hij het script schreef. Civil War draait, zoals de titel al zegt, om een burgeroorlog, maar de setting had net zo goed een zombie apocalyps kunnen zijn. Het gaat hier ook niet om commentaar geven op de politieke situatie. Net als één van de personages zegt; een journalist is er om te aanschouwen en vast te leggen wat er gebeurt, niet om te oordelen. Dat is precies wat Garland hier met Civil War doet.

Kirsten Dunst is sterk als geharde journalist. Ze krijgt goed tegenspel van Wagner Moura, die je misschien nog kent als Pablo Escobar in de serie Narcos. Cailee Spaeny, onlangs te zien in Priscilla, speelde prima, al vond ik haar rol het minst goed uitgewerkt. Ze is er vooral om gered te worden. In aardige bijrolletjes zien we Jesse Plemons (real life echtgenoot van Dunst), Jojo T. Gibbs, Karl Glusman, Sonoya Mizuno en Nick Offerman als de president.

conclusie

Alex Garland is weer sterk op dreef met het indrukwekkende Civil War.

11 april 2024
Recensie: Freelance (2023)

Na een mislukte missie in Paldonia, verlaat Mason (John Cena) het leger en richt hij zich op een burgerlijk leven. Wanneer journaliste Claire (Alison Brie) de beruchte dictator (Juan Pablo Raba) van Paldonia gaat interviewen, wordt Mason gevraagd om te fungeren als haar bodyguard.

beoordeling

Freelance scoort 6% op Rotten Tomatoes, maar krijgt van het publiek een aardige score van 76%. Ik vind John Cena altijd wel een leuke acteur dus ik besloot deze actie komedie een kans te geven. Ik kan je vertellen dat ik halverwege de film al spijt had van dit besluit. Toch heb ik de film afgekeken en ben ik tot de conclusie gekomen dat ik 2 slechte beslissingen heb gemaakt vandaag.

Het is mij niet duidelijk wat voor soort film Freelance probeert te zijn. De toon van deze actie komedie is vaak te serieus. Dat maakt het soms echt een saaie zit. Helaas zitten John Cena en Alison Brie, allebei goede komedie acteurs, vast in een serieuze modus. Als ze allebei wat meer lol hadden mogen hebben dan was Freelance een stuk vermakelijker geweest. Aan de andere kant hebben we de charmante Juan Pablo Raba die in een heel andere film lijkt te zitten. Hij zorgt voor de humor en is een lichtpuntje in deze teleurstelling.

Op een gegeven dacht ik: was ik maar weer The Lost City aan het kijken. Geloof me, het is veel vermakelijker om Sandra Bullock en Channing Tatum door de jungle te zien rennen dan Cena en Brie hier. Laten we Freelance maar snel weer vergeten.

conclusie

Kijk The Lost City in plaats van Freelance.

30 maart 2024
Recensie: Road House (2024)

In Road House accepteert voormalig UFC-vechter Elwood Dalton (Jake Gyllenhaal) een baan als uitsmijter van een wegrestaurant in Florida Keys. Al snel ontdekt hij dat er meer aan de hand is dan een simpel bargevecht.

beoordeling Road House

Road House is een remake van de gelijknamige actie klassieker uit 1989 met Patrick Swayze. Wat Jake Gyllenhaal bezielde om hieraan mee te werken, weet ik niet. Gelukkig pakt het onder de regie van Doug Liman (Edge of Tomorrow) grotendeels goed uit. Deze nieuwe versie zit vol goede actie en humor. De vechtscènes zijn strak in beeld gebracht. De charismatische Gyllenhaal heeft duidelijk lol in zijn rol als ijzersterke vechter. Tot zover is Road House echt top vermaak.

En dan komt Conor McGregor in beeld. Deze Ierse spierbundel en zelf voormalig UFC kampioen maakt met Road House zijn acteerdebuut. Ik hoop dat het ook zijn laatste poging tot acteren is, want het was niet om aan te zien. Hij haalde het niveau van de film naar beneden als een nog opgefoktere versie van Jason Statham in Crank. Positief is dat ik meer waardering heb gekregen voor voormalig atleten als Statham, Terry Crews en John Cena die wel een succesvolle overstap hebben kunnen maken.

In bijrollen zien we verder Daniela Melchior (The Suicide Squad), Army of the Dead-acteur Billy Magnussen, Joaquim de Almeida (Missing) en Post Malone. Arturo Castro steelt scènes als Moe, een vriendelijke bad guy die gewoon op z’n motor wil rijden.

conclusie

Road House is top vermaak, maar niet dankzij Conor McGregor.

23 maart 2024
Recensie: Irish Wish (2024)

In Irish Wish is Maddie (Lindsay Lohan) in Ierland voor de bruiloft van haar vriendin Emma en collega Paul. Stiekem is zij al een lange tijd verliefd op Paul en wenst ze dat zij met hem gaat trouwen. Maddie’s wens komt tot haar grote verbazing uit, maar plots valt ze voor de charmes van fotograaf James (Ed Speleers).

beoordeling Irish Wish

Is Lindsay Lohan een comeback aan het maken? Ik hoop het zo! Na haar wilde party girl jaren, is het goed om de nu 37-jarige actrice weer te zien stralen. Eerst in de Netflix kerstfilm Falling for Christmas en onlangs in een cameo in de nieuwe Mean Girls. Haar charme is ze zeker niet verloren en daar maakt ze goed gebruik van in haar nieuwe romcom Irish Wish.

Zoals de meeste romantische komedies is Irish Wish voorspelbaar, maar dat is niet erg. Het is heerlijk om Lohan weer haar ding te zien doen. En laten we eerlijk zijn: daar kijken we deze film toch voor? Ze vormt een prima duo met Ed Speleers, die we nog kennen als de jonge hoofdpersoon in Eragon (2006) en uit seizoen 4 van serie You. Het prachtige Ierland geeft de film een frisse vibe, ondanks dat het ook gebruikt is als de setting van romcom Leap Year met Amy Adams.

Minpuntjes: matig acteerwerk in de bijrollen, flauwe grapjes en personages die niet goed uitgewerkt zijn. Wat ik wel waardeerde aan het script is dat ondanks Maddie’s wens, het universum alles toch weer probeerde te herstellen. Als iets voorbestemd is, dan zal het gebeuren. Als het niet zo is, dan komt er weer iets anders op je pad. Dus heb vertrouwen in wat het leven voor jou in petto heeft.

conclusie

Irish Wish is een vermakelijke romcom met een stralende Lindsay Lohan en prachtige Iers landschap.

16 maart 2024