BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

  • Culinaire hoogstandjes: The Bear en The Menu

    Culinaire hoogstandjes: The Bear en The Menu

    Het is een culinaire week in huize Sodapop. Niet alleen hebben we de uitstekende serie The Bear gebinged, maar ook hebben we genoten van The Menu. Dit stond niet in de planning, maar dankzij Disney+ liep het toevallig zo. En laten beiden smakelijke aanraders zijn.

    The Bear

    Jeremy Allen White won deze week welverdiend een Golden Globe voor beste acteur in een komedieserie. Nu zou ik The Bear zelf eerder als drama dan komedie bestempelen. Het draait om de succesvolle chef Carmen (White) die na de dood van zijn broer de taak krijgt om hun familie restaurant te runnen. Twee werelden komen samen wanneer het personeel erg moet wennen aan de werkwijze van Carmen. En Carmen zelf? Hij moet het restaurant overeind houden terwijl hij het onbegrijpelijke verlies van zijn broer moet verwerken.

    The Bear is ontroerend, met vlagen grappig en geeft een realistisch kijkje achter de schermen van een restaurant waar jij en ik misschien wel een broodje zouden afhalen. De druk en hectiek zal voor restaurant medewerkers herkenbaar zijn. Het is mooi hoe wij als kijker worden meegesleurd in de hectiek. Dit komt tot een hoogtepunt in de 7e aflevering waarin een 18 minuten durende shot zit. Niet sinds Mike Flanagan’s Haunting of Hill House heb ik zo genoten van deze techniek.

    De grotendeels onbekende cast is top en wordt alleen maar beter hoe verder het seizoen zich vordert. Met name White is fantastisch in de laatste 2 afleveringen en ik hoop dat zijn werk nog beloond zal worden met een Emmy. Zijn er minpunten aan The Bear? Ach, ik had wel graag iets meer van het koken gezien, maar misschien komt dat in seizoen 2.

    Seizoen 1 bestaande uit 8 afleveringen staat op Disney+. Seizoen 2 volgt later dit jaar.

    The Menu

    The Menu bevindt zich in een luxer segment, maar is net als The Bear een ware verrassing gebleken.

    Tyler (Nicholas Hoult) neemt vriendin Margot (Anya Taylor-Joy) mee naar een exclusief restaurant op een afgelegen eiland. Wat een ontspannen avondje uit had moeten zijn blijkt een regelrechte nachtmerrie. Gordon Ramsey is sympathiek naast de chef (een uitmuntende Ralph Fiennes) van dit verhaal. Dat zegt misschien al genoeg.

    Ik zal eerlijk zijn dat ik niet veel van de film had verwacht. Op basis van de trailer dacht ik dat we ‘simpelweg’ met cannibalisme te maken zouden hebben. Gelukkig bewandelt The Menu een ander pad. In een landschap vol sequels en remakes voelt het verfrissend en origineel aan. Er zit voldoende spanning in waardoor je op je hoede blijft voor het volgende wat je voorgeschoteld krijgt. Ik heb een paar recensies gelezen die de film voorspelbaar noemen, maar sorry. Als je zegt dat je het einde zag aankomen dan geloof ik je niet.

    Waar The Bear meer voor een realistisch portret gaat, levert The Menu op een zwartgallige manier commentaar op de elite en hun sense of entitlement. Een standaard horrorfilm is dit niet. Net zoals je niet voor alle monden kan koken is The Menu ook niet voor iedereen weggelegd. Al hoop ik dat je jezelf een plezier doet en geniet van dit lekkere hapje. Al is het alleen maar voor toppers als Fiennes, Hoult en Taylor-Joy en de prachtige gerechten.

    The Menu is nu te zien op Disney+.
    https://youtu.be/C_uTkUGcHv4

  • Review: The Good Nurse (2022)

    Review: The Good Nurse (2022)

    Verpleegster Amy (Jessica Chastain) raakt bevriend met haar nieuwe collega Charlie (Eddie Redmayne). Wanneer patiënten onverwachts onder vreemde omstandigheden overlijden, begint Amy te vermoeden dat Charlie verantwoordelijk is.

    Beoordeling
    The Good Nurse volgt het waargebeurde verhaal van Charles Cullen, een seriemoordenaar die ervan wordt verdacht honderden mensen te hebben vermoord tijdens zijn werk als verpleger. Een interessant gegeven voor een film. Ondanks dat is The Good Nurse vrij saai. Er ontbreekt spanning, diepgang en het geheel ziet er sober uit. Ik vermoed dat Netflix en regisseur Tobias Lindholm een drama film dachten te maken die het goed zou doen bij de belangrijke filmprijzen als de Oscars. Daar is The Good Nurse te nietszeggend voor. Het enige wat de film nog een beetje redt is het acteerwerk van Jessica Chastain (The Eyes of Tammy Faye) en Eddie Redmayne (The Theory of Everything).

    Conclusie
    The Good Nurse moet het hebben van het acteerwerk van Eddie Redmayne en Jessica Chastain.


  • Orphan: First Kill recensie (2022)

    Orphan: First Kill recensie (2022)

    Na haar ontsnapping uit een psychiatrische instelling in Estland, doet Esther (Isabelle Fuhrman) zich voor als de vermiste dochter van een rijk Amerikaans gezin. Hoewel vader (Rossif Sutherland) dolblij is dat Esther terug is, ziet de rest van de omgeving gaten in haar verhaal.

    beoordeling

    Orphan (2009) met Vera Farmiga was een aardige horrorfilm met een goede twist. Is een prequel na zo’n lange tijd nodig? Nee, niet bepaald. Toch kreeg Orphan: First Kill vrij positieve recensies wat mijn nieuwsgierigheid heeft gewekt.

    Wat we van het origineel weten is dat Esther geen kind is, maar een volwassen vrouw met een hormoonafwijking waardoor ze eruit ziet als een 9-jarige. Daarnaast zagen we ook dat deze dame behoorlijke moordlustige neigingen heeft. Eén van de uitgangspunten van deze prequel is verklaren hoe Esther in Amerika terecht is gekomen als ze eerder in Estland opgesloten zat in een instelling. Op zich komt First Kill met een redelijke verklaring, maar hebben we het echt nodig? De film is zo over de top (op een goede manier) dat je wel wat suspension of disbelief nodig hebt. Zo moet je er ook niet teveel over nadenken dat Isabelle Fuhrman nu veel te oud is om Esther te spelen. Ze proberen dat creatief op te lossen door o.a. met perspectief te spelen, maar echt geloofwaardig is het niet. Al kan ik de moeite die ze erin hebben gestoken wel waarderen.

    Op een gegeven moment vond ik First Kill wel een beetje saai worden. Het leek teveel op de originele Orphan. Gelukkig zorgt een verrassende twist ervoor dat we niet dezelfde paden blijven bewandelen. Deze twist maakte de film ook een stuk leuker om naar te kijken. Maar het feit dat First Kill een prequel is zorgt er wel voor dat we weten hoe de film gaat aflopen en dat maakt het minder spannend.

    Fuhrman doet haar best als Esther. Ze stapt weer makkelijk in haar oude rol alsof er geen 13 jaar voorbij is. Grote aanwinst voor de film is Julia Stiles (10 Things I Hate About You) als de matriarch van het gezin. Ze geeft zich goed over aan het gestoorde plot. Graag meer Stiles in films, please! Zij verdient meer succes dan ze nu heeft.

    conclusie

    Orphan: First Kill is heerlijk over de top.

    3 sterren
  • Favoriete films van 2022

    Favoriete films van 2022

    Het is weer tijd voor een eindejaarslijstje! En wat bracht 2022 ons een goed filmjaar! Had ik vorig jaar nog moeite om mijn top 5 favoriete films vol te krijgen, heb ik dit jaar een overvloed aan keuze.

    Films die ik heb gezien (sommige films zijn uit 2021, maar kregen hier pas een release in 2022):
    Barbarian; Black Adam; The Black Phone; Bodies, Bodies, Bodies; Bullet Train; Chip ’n Dale: Rescue Rangers; Choose or Die; Christmas with You; Day Shift; Death on the Nile; Disenchanted; Do Revenge; Doctor Strange in the Multiverse of Madness; Elvis; Everything, Everywhere All at Once; Falling for Christmas; Fresh; Gasoline Alley; Glass Onion; The Good Nurse; The Gray Man; I Used to Be Famous; Jackass Forever; Lightyear; The Lost City; Luckiest Girl Alive; The Man From Toronto; Men; No Exit; The Noel Diary; Nope; The Northman; Not Okay; Orphan: First Kill; Prey; Scream; Senior Year; Smile; Texas Chainsaw Massacre; Thor: Love and Thunder; Top Gun: Maverick; Turning Red; The Valet; The Weekend Away; Windfall; X.

    Films die ik (nog) niet heb gezien:
    Amsterdam; Avatar: The Way of Water; The Batman; Black Panther: Wakanda Forever; Blonde; Don’t Worry Darling; Halloween Ends; Jurassic World: Dominion; The Menu; Morbius; Three Thousand Years of Longing; The Unbearable Weight of Massive Talent; Uncharted; Where the Crawdads Sing; The Woman King.

    Mijn top 5 favoriete films van het jaar (favoriet, niet zozeer beste films!)

    1. Scream | RECENSIE
    Ik heb het hier al vaker gezegd: Scream (1996) is mijn favoriete film. Ik had nooit gedacht dat we nog een Scream 5 zouden krijgen en zeker niet één die ook nog goed is. Je ziet dat Scream 5 met liefde is gemaakt voor de fans en dat heb ik erg gewaardeerd. Op naar Scream 6 in 2023!

    2. Bullet Train
    Wat een rit! Bullet Train is vermakelijk en hilarisch van begin tot eind. Brad Pitt is een charismatische lead, maar ook de supporting cast (o.a. Brian Tyree Henry, Aaron Taylor-Johnson, Joey King, Michael Sheen en Bad Bunny) is fantastisch. Ik had na het zien van de film meteen zin om het nog een keer te kijken. Heel fun!

    3. Everything, Everywhere All at Once
    De grote verrassing van dit jaar! Everything, Everywhere All at Once is een uitstekende multiverse film, iets waar Doctor Strange and the Multiverse of Madness iets van kan leren. Origineel, grappig, ontroerend; deze film heeft het allemaal. Michelle Yeoh schittert en Ke Huy Quan beleeft een droom comeback met zijn sterke bijrol.

    4. Top Gun: Maverick
    Ik had helemaal geen zin in Top Gun: Maverick, maar na alle goede dingen die ik had gehoord moest ik het zelf gaan beleven. Blockbusters als deze worden niet vaak meer gemaakt, maar Tom Cruise is het gelukt om iets speciaals af te leveren. Een crowdpleaser die het best tot z’n recht komt op het bioscoopdoek.

    5. Turning Red
    Pixar dumpte Turning Red op Disney+ en kreeg dus geen bioscoop release. Jammer, want dit is een heerlijke coming-of-age story. Misschien niet voor iedereen herkenbaar, maar voor mij – een voormalig tienermeisje met Aziatische achtergrond – is de film een feest van herkenning. Alleen ben ik nooit in een rode panda veranderd.

    Eervolle vermelding: Nope, Barbarian, Fresh, Do Revenge, I Used To Be Famous.

    Mijn top 10 favoriete performances van het jaar (in alfabetische volgorde):
    * Aaron Taylor-Johnson in Bullet Train
    * Austin Butler in Elvis
    * Brandon Perea in Nope
    * Ed Skrein in I Used to Be Famous
    * Janelle Monáe in Glass Onion
    * Ke Huy Quan in Everything, Everywhere All at Once
    * Michelle Yeoh in Everything, Everywhere All at Once
    * Mila Kunis in Luckiest Girl Alive
    * Rachel Sennott in Bodies, Bodies, Bodies
    * Sosie Bacon in Smile

    Beste ensemble: Bullet Train

    Wat zijn jouw favorieten van 2022?

  • Glass Onion: a Knives Out Mystery (2022) recensie

    Glass Onion: a Knives Out Mystery (2022) recensie

    Detective Benoit Blanc (Daniel Craig) krijgt een uitnodiging voor een murder mystery spel op een Grieks eiland, georganiseerd door een tech miljonair (Edward Norton). Wanneer een echte dode valt is het aan Benoit om de zaak op te lossen.

    Beoordeling
    Knives Out van regisseur Rian Johnson was eind 2019 een groot succes. Hij is nu terug met een nieuwe mysterie met Benoit Blanc in de hoofdrol. Een sequel wil ik het niet noemen, want het is een losstaand verhaal. Er wordt niet verwezen naar de gebeurtenissen in Knives Out. Je hoeft die film niet eens gezien te hebben. Dus mocht je het gemist hebben, kijk gerust naar Glass Onion. Kan je altijd later nog Knives Out kijken op Netflix.

    De warme sweaters van de eerste film maken in dit verhaal plaats voor bikini’s, want het verhaal brengt ons naar zonnige locatie. Dit geeft de film een andere vibe, maar met Benoit Blanc als ons ankerpunt voelt het zeker aan als een Knives Out film. Daniel Craig is weer goed op dreef en lijkt veel lol te hebben in zijn rol. Zo zie ik Craig graag. Hij krijgt goed tegenspel van Kate Hudson, Janelle Monáe, Dave Bautista en Edward Norton. Leslie Odom Jr. en Kathryn Hahn krijgen helaas wat minder te doen en hangen er maar wat bij. Jammer, want Hahn is vaak een scene stealer in haar eerdere werk en komt hier helemaal niet tot haar recht.

    Inhoudelijk kan ik niet teveel zeggen, want ik wil natuurlijk niets verklappen. Ik kan je wel zeggen dat ik het mysterie niet zo sterk vind als in Knives Out. De dader is vrij makkelijk te raden. Het is vooral de vraag hoe het allemaal in elkaar steekt. Er zit een goede misdirect in die ik kan waarderen, waardoor het allemaal nog net niet zo voorspelbaar verloopt als een schilderen op nummer project. De reden dat Glass Onion toch nog een hoge score krijgt is dat de film gewoon erg fun is om naar te kijken! Ik heb me prima vermaakt, gelachen, de cast is leuk en dat telt ook voor iets.

    Conclusie
    Glass Onion is geen geslaagde murder mysterie, maar wel een zeer vermakelijke film.