Auteur: Gwen

  • Recensie: Pearl (2022)

    Recensie: Pearl (2022)

    Pearl posterHet is 1918 en Pearl (Mia Goth) heeft grote dromen. Ze wil het saaie boerenleven met haar ouders achter zich laten om danseres te worden. Hier wil ze dan ook alles voor doen. Terwijl haar obsessie voor succes steeds groter wordt, hangt haar mentale gezondheid aan een zijden draadje.

    Beoordeling
    Een half jaar na het succes van X (2022), verraste regisseur Ti West ons met Pearl. Een prequel, of origin story zoals het genoemd wordt, over het tragische leven van de bejaarde dame uit X. Samen met actrice Mia Goth heeft West het script voor Pearl geschreven en deze is vlak na het afronden van X in productie gegaan. En wat een pareltje is het geworden!

    Pearl is wel een heel andere horrorfilm dan X. Ga het alsjeblieft niet kijken met het idee dat het een slasher film is, net als haar voorganger. De moorden lijken hier een bijzaak, al kan het bloed ook rijkelijk vloeien. Pearl is voornamelijk een interessante character study. We zien hoe Pearl klein gehouden wordt door haar moeder die haar dromen niet serieus neemt. Er is een wanhoop om meer te maken van haar leven dan haar ouders, gevoed door een brandend verlangen om geliefd te zijn. Langzaam zien we Pearl breken en de grip op de werkelijkheid verliezen. Dat laatste is best angstaanjagend, misschien wel meer dan alles wat we in X voorbij hebben zien komen.

    Mia Goth is echt fantastisch. Ik heb niet genoeg lovende woorden voor deze actrice; hoe ze haar rol en de hele film weet te dragen. Tegen het einde zit een monoloog van zo’n 8 minuten en Goth is briljant in hoe ze het brengt. Jammer dat horror nog steeds ondergewaardeerd wordt door de Academy, want ze heeft met haar performance een Oscar-nominatie verdiend.

    Ook Ti West verdient lof. Hij is ver gekomen sinds het wanstaltige Cabin Fever 2: Spring Fever (2009). Pearl heeft de diepgang die bij X ontbrak. Het script is sterk en de cinematografie is prachtig. Met Pearl levert hij zijn beste film tot nu toe af. Het zou mooi zijn als hij dit nog weet te overtreffen met het derde en laatste deel in deze trilogie: MaXXXine (release date nog onbekend).

    Conclusie
    Pearl is een geslaagde prequel met fantastisch acteerwerk van Mia Goth.

    4 sterren

    Pearl is te bekijken via:

  • Criminal Minds: Evolution recensie

    Criminal Minds: Evolution recensie

    Criminal Minds kwam in 2020 na 15 seizoenen tot een einde. Lang hebben we de serie niet hoeven missen, want dik 2 jaar later is hier Criminal Minds: Evolution ofwel seizoen 16. In Nederland is de gehele serie op Disney+ te vinden. Hieronder lees je meer over het nieuwste seizoen.

    waar gaat Criminal Minds: Evolution over?

    Na het einde van seizoen 15 zijn de leden van de BAU (Behavorial Analysis Unit) hun eigen weg gegaan. Een grote case brengt de groep weer bij elkaar, al is het met enige tegenzin van computer expert Penelope (Kirsten Vangsness). Er blijkt een groot netwerk seriemoordenaars actief te zijn, onder leiding van de mysterieuze Sicarius (Zach Gilford). Tot grote frustratie van de BAU weet Sicarius ze steeds 3 stappen voor te zijn. Daarnaast worden ze ook nog eens tegengewerkt door het Ministerie van Justitie en Veiligheid die de stekker uit de BAU wil trekken.

    beoordeling

    Laat ik eerlijk zijn: ik was heel verbaasd dat Criminal Minds na 2 jaar alweer werd teruggebracht voor een nieuw seizoen. Deze korte pauze heeft de serie gelukkig goed gedaan. Met Evolution is deze crime drama namelijk terug in topvorm. Dat hebben ze bereikt door de serie een soft reboot te geven. Ja, het is nog steeds de BAU met bijna alle hoofdpersonages van de laatste seizoenen. Wat wel anders is: ze hebben er een mini-serie van 10 afleveringen van gemaakt. Er zijn hier geen losstaande, filler afleveringen. Nee, Sicarius is in iedere aflevering te zien en het seizoen werkt toe naar een ontknoping van zijn verhaal. Je zou kunnen zeggen dat ze in seizoen 15 al een soortgelijke aanpak probeerden met criminele mastermind Everett Lynch als de grote bad guy van het seizoen. Al was Lynch niet in alle afleveringen te zien. Het verhaal in Evolution zit veel strakker in elkaar en we krijgen ook de tijd om Sicarius goed te leren kennen.

    Penelope en Rossi


    Nog een groot pluspunt dit seizoen: de altijd sterke Zach Gilford. We kennen deze topper van series als Friday Night Lights en Midnight Mass. Hier is de onschuldig ogende acteur de perfecte bad guy. Gilford weet het seizoen met zijn performance naar een hoger niveau te tillen. Hij is niet zo over de top, zoals we vaker in Criminal Minds zien. Met name in de laatste aflevering is hij erg goed. Hij kan op rekenen op goed tegenspel van zijn real life echtgenote Kiele Sanchez (Kingdom), die hier zijn vrouw speelt. Ook Nicholas D’Agosto (Fired Up) heeft een aardige rol als deputy director van de FBI.

    Fun fact: Zach Gilford en Kiele Sanchez speelden al eerder een koppel in The Purge: Anarchy.

    Niet alle castleden zijn terug voor dit nieuwste seizoen. Reid (Matthew Gray Gubler) en Simmons (Daniel Henney) ontbreken, maar eerlijk gezegd, heb ik ze niet gemist. Doordat de cast kleiner is, is er ook meer ruimte om de overgebleven personages verder uit te diepen. Zo zien we dat Rossi (Joe Mantegna) worstelt met rouw na het verlies van zijn vrouw Krystall, hebben Penelope en Tara (Aisha Tyler) nieuwe liefdes en krijgen we meer te zien van William LaMontagne Jr. (Josh Stewart), de man van J.J. (A.J. Cook). Alleen Emily (Paget Brewster) en Luke (Adam Rodriguez) krijgen helaas niet veel te doen. Mogelijk komt daar het volgende seizoen verandering in. Het is namelijk al aangekondigd dat Evolution zal terugkeren voor een tweede seizoen.

    conclusie

    Criminal Minds: Evolution is een geslaagde soft reboot van de serie, dankzij de sterkere verhaallijnen en Zach Gilford als de grote bad guy van het seizoen.

    4 sterren
  • Recensie van de serie Beef (2023) op Netflix

    Recensie van de serie Beef (2023) op Netflix

    Beef posterRoad rage, obsessie en wraak. De 10-delige serie Beef op Netflix heeft het allemaal. Maar ook verrassend veel diepgang, herkenbaarheid en geweldige acteerprestaties van Steven Yeun (Minari) en Ali Wong (Always Be My Maybe). Als ik je één serie mag aanraden dan is het deze topper.

    Waar gaat Beef over?
    Danny (Yeun) en Amy (Wong) zitten al niet lekker in hun vel wanneer hun paden kruisen en ze verstrikt raken in een road rage incident. Ze kunnen beide niet verkroppen wat er is gebeurd en zijn uit op wraak. Het enige in hun leven waar ze nog een beetje controle over hebben en stiekem ook plezier uithalen.

    Beoordeling
    Wat een wilde rit is Beef! Iedere aflevering escaleert de situatie verder en dat zorgt voor een hoog binge watch gehalte. Toch raad ik je aan de tijd te nemen met de serie. Net als Amy en Danny achter een masker schuilen, doet Beef namelijk hetzelfde. Het lijkt een vermakelijke serie over road rage en wraak, maar het gaat eigenlijk over depressie. Over het gebrek aan verbinding met anderen. Over het eindeloos najagen van geluk en achterblijven met een gevoel van leegte. Hoe hard je ook je best doet. Deze Netflix original laat goed zien dat depressie verschillende vormen heeft. Het is niet alleen het standaard plaatje van apathisch in je bed liggen. Kijk maar naar Amy die een ‘high functioning’ depressie heeft. Haar leven lijkt op orde, zeker in vergelijking met Danny, maar eigenlijk is ze diep ongelukkig.

    Zware kost dus, Beef. Gelukkig is er ook ruimte voor humor, waardoor het niet heel zwaarmoedig aanvoelt. Steven Yeun en Ali Wong spelen Emmy-waardige rollen. Yeun is ver gekomen sinds zijn rol als Glenn in The Walking Dead en dat is mooi om te zien. Wong kennen we vooral als comédienne (zie ook haar Netflix specials), maar weet ook sterk uit de hoek te komen in de dramatische scènes. De bijrollen van onder andere Young Mazino en Maria Bello zijn goed. Eigenlijk is gewoon alles goed aan deze serie. Ga het zien! Laat je verrassen, shockeren en ontroeren door Beef.

    Conclusie
    Beef behoort tot het beste dat Netflix te bieden heeft.

  • Recensie: Evil Dead Rise (2023)

    Recensie: Evil Dead Rise (2023)

    Evil Dead Rise poster

    Beth (Lily Sullivan) brengt een bezoekje aan haar vervreemde zus Ellie (Alyssa Sutherland), een alleenstaande moeder met drie kinderen. Wanneer oudste zoon Danny het Boek der Doden vindt, verandert een familie reünie in een ware nachtmerrie.

    beoordeling

    Tien jaar na de release van Evil Dead van Fede Alvarez is er nu Evil Dead Rise. Bijzonder dat een nieuwe Evil Dead film zo lang op zich heeft laten wachten, want de remake was redelijk succesvol. Deze nieuwe film zou eigenlijk een streaming release krijgen op HBO Max, maar na positieve test screenings belandde het toch in de bioscoop. Een goede zet van distributeur Warner Bros: Evil Dead Rise is inmiddels een groot succes, zowel financieel als bij fans.

    Een groot pluspunt van deze nieuwe Evil Dead is de setting. We verruilen het bekende huisje in het bos voor een appartementencomplex ergens in Los Angeles. Ook is het geen vriendengroep die centraal staat, maar een familie. Ik was bang dat de film vrij soft zou zijn, omdat er kinderen in het spel zijn. Gelukkig speelt Rise het niet op safe en zijn ook de kinderen hier niet veilig. Nog meer pluspunten: er zitten een aantal creatieve scènes in, de practical effects zien er goed uit en het bloed vloeit weer rijkelijk. Alyssa Sutherland is heel goed in haar fysieke rol als bezeten moeder.

    Toch heeft Rise me niet helemaal overtuigd. De personages zijn niet goed uitgewerkt, waardoor ik niet geïnvesteerd was in hun survival. Nee, een positieve zwangerschapstest noem ik geen character development. Ook het acteerwerk is niet altijd even goed, met name van de jongere castleden. Maar goed, laat je hierdoor niet weerhouden om de film te kijken. Vermakelijk is deze nieuwe Evil Dead zeker!

    conclusie

    Evil Dead Rise blaast de franchise weer nieuw leven in, dankzij een verfrissende setting en een aantal creatieve scènes.

    3 stars

  • Recensie: Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023)

    Recensie: Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023)

    De Guardians zijn terug en met een hele persoonlijke missie: het leven van Rocket redden. Ondertussen kampt Peter (Chris Pratt) met het gemis van zijn geliefde Gamora (Zoe Saldana).

    beoordeling

    Na Endgame en vooral sinds het teleurstellende Thor: Love and Thunder ben ik wel een beetje Marvel moe. Gelukkig kunnen we bouwen op James Gunn die met Guardians of the Galaxy Vol. 3 één van de beste Marvel films van de afgelopen jaren heeft afgeleverd.

    Hoewel de eerste twee Guardians of the Galaxy films hun sombere momenten kennen, voert een bepaalde melancholie wel de overhand in Vol. 3. De film begint ook niet op een humoristische noot, zoals we gewend zijn van de eerdere films. Nee, het begint met Creep van Radiohead. Gunn probeert ons zo al voor te bereiden op wat gaat komen, maar geloof me: hier ben je niet klaar voor. Hier in Vol. 3 staat het leven van Rocket centraal. Gaandeweg leren we steeds meer over zijn achtergrond en dat is een behoorlijke tranentrekker. Tip: vergeet niet je zakdoekjes mee te nemen!

    Gelukkig is het niet alleen maar huilen tijdens de film. Er zitten ook voldoende grappige momenten in en aardige actie scènes. Van de veel besproken casting van Will Poulter als Adam Warlock had ik meer verwacht. Dat ligt niet aan Poulter zelf: hij krijgt helaas te weinig te doen. Chukwudi Iwuji (ook te zien in Gunn’s Peacemaker serie) is goed als de grote bad guy van het verhaal The High Evolutionary. Thanos lijkt bijna sympathiek naast deze man dus dan kan je je de ernst van de situatie wel inbeelden.

    Tot slot: wat de Guardians films zo goed maakt, is natuurlijk ook de charismatische cast. Chris Pratt, Zoe Saldana, Dave Bautista, Karen Gillan en Pom Klementieff zijn goed op elkaar ingespeeld. Ook mogen we Bradley Cooper niet vergeten als de stem van Rocket, die veel gevoel in zijn performance weet te leggen. Met Vol. 3 nemen we afscheid van deze samenstelling aan Guardians en dat zorgt voor een bitterzoet einde.

    conclusie

    Guardians of the Galaxy Vol. 3 is een waardig afscheid van oude vrienden. Eén van de beste Marvel films van de afgelopen jaren.

    4 sterren