In A Tourist’s Guide to Love wordt Amanda (Rachael Leigh Cook) na een break up naar Vietnam gestuurd voor werk. Daar valt ze voor de charmes van reisleider Sinh (Scott Ly). Plots staat haar ex (Ben Feldman) voor haar neus in een poging haar terug te winnen.
beoordeling
Na Love, Guaranteed (2020) is Rachael Leigh Cook (vooral bekend van teen komedie She’s All That met Freddie Prinze Jr.) terug met een nieuwe Netflix romcom. Al is de komedie hier vrij beperkt en ligt de nadruk meer op romantiek en jezelf weer terugvinden. Dat gepaard met de prachtige Vietnam setting geeft A Tourist’s Guide to Love lichte Eat Pray Love vibes.
Verder stelt de film helaas niet veel voor. Diepgang is er niet te vinden. Het is heel voorspelbaar, maar dankzij de charmes van Cook en nieuwkomer Scott Ly is het toch een vermakelijke zit. Ben Feldman (Superstore en Mad Men) en Missi Pyle (Dodgeball) zijn altijd welkom en spelen prima bijrollen. Het acteerwerk van de rest van de supporting cast is helaas niet zo best. Gelukkig maken de mooie beelden van Vietnam weer een hoop goed.
conclusie
A Tourist’s Guide to Love met de charmante Rachael Leigh Cook is een heerlijk niemendalletje met lichte Eat, Pray, Love vibes.
Evie (Nathalie Emmanuel) komt na de dood van haar moeder via een dna test in contact met verre familieleden in Engeland. Ze wordt uitgenodigd voor een bruiloft en besluit haar nieuw gevonden familie op te zoeken. Al snel merkt ze dat er iets vreemds aan de hand is.
Beoordeling
Ik heb gemengde gevoelens over The Invitation. Op zich heb ik me ermee vermaakt en speelt Game of Thrones-actrice Nathalie Emmanuel een prima hoofdrol. Aan de andere kant: wat probeert de film te bereiken? De “twist” is overduidelijk met dank aan de marketing. Het duurt ongeveer een uur voordat we dat punt bereiken, wat vervolgens als een grootste plotwending wordt gebracht. Maar in de tussentijd, in dat eerste uur, gebeurt er bijna niets. Er is weinig engs aan deze film, weinig mysterie. Het laatste half uur bevat meer actie, maar biedt ook weinig nieuws. Evie probeert te ontkomen, ze wordt weer gepakt etc. Je hebt het al duizend keer gezien.
Conclusie The Invitation is een prima tussendoortje, maar ook makkelijk weer te vergeten.
Een gezinsvakantie in een huisje in het bos wordt bruut verstoord door de komst van Leonard (Dave Bautista) en zijn collega’s. Zij beweren dat het einde van de wereld nabij is en alleen Eric (Jonathan Groff), Andrew (Ben Aldridge) en hun dochter Wen kunnen dit stoppen. Om de wereld te redden, moeten zij een onmogelijke keuze maken.
beoordeling
Flop of geen flop: M. Night Shyamalan is niet te stoppen. Sinds The Visit is de beste man weer aardig op dreef, met Split als uitblinker. Knock at the Cabin mag er ook best wezen.
Het verhaal is gebaseerd op het boek The Cabin at the End of the World van Paul Tremblay. Voor een film over de apocalyps is de setting bijzonder kleinschalig. Het speelt zich grotendeels in en rond het huisje af met een beperkte cast. Hoewel je kan zeggen dat de film in herhaling valt, verveelt het niet. Dave Bautista laat weer zien wat een innemende acteur hij is en weet de film te dragen op zijn brede schouders. Ook de rest van de cast is prima. Mindhunter-acteur Jonathan Groff zien we niet vaak genoeg in films en is een welkome toevoeging aan de cast.
Shyamalan lijkt als directeur het best tot zijn recht te komen met intiemere projecten. Als verhalenverteller zijn blockbusters als After Earth niet aan hem besteed. Laat hem lekker kleine, interessante films als deze maken. Qua thematiek past Knock at the Cabin mooi in de huidige tijdsgeest. De planeet gaat eraan, we hebben een pandemie gehad, ellende stapelt zich op en wat ga jij opofferen om deze wereld nog leefbaar te houden?
conclusie
Shyamalan levert met Knock at the Cabin een prima apocalyptische thriller af.
Wat zo verfrissend blijft aan Jeepers Creepers (2001) is het feit dat Darry (Justin Long) en Trish (Gina Philips) geen verliefd stel zijn, maar een bikkelende broer en zus. Dit geeft de film een totaal andere toon dan als ze een koppel zouden zijn. Er zijn helaas maar weinig horror films waar de hoofdpersonages broer en zus zijn. Aan de andere kant maar goed ook, want anders zou Jeepers Creepers weinig hebben om mee uit te blinken in het genre.
In Jeepers Creepers zijn Darry en Trish onderweg naar huis. Ze maken ruzie en schelden elkaar uit, zoals broers en zussen dat doen. Het begint me trouwens erg te irriteren dat wij geen Nederlands woord hebben voor ‘siblings,’ wat erg handig zou zijn voor deze post! Maar goed. Hun relatie is erg herkenbaar en misschien belangrijker, de twee zijn geloofwaardig als broer en zus. Daardoor valt de ontknoping van het verhaal een stuk zwaarder op de maag. Trish probeert zichzelf op te offeren om haar broertje te redden, maar de Creeper heeft zijn keuze al lang gemaakt. Zij ziet hoe Darry in de nacht verdwijnt en ze blijft alleen, en in shock, achter.
Oculus Een andere horrofilm waar de hoofdpersonages siblings zijn, is Mike Flanagan’s Oculus (2013). Kaylie (Karen Gillan van Guardians of the Galaxy) en Tim (Brenton Thwaites) zijn hevig getraumatiseerd door de dood van hun ouders door een, uh, kwaadaardige spiegel. Na jaren in een psychiatrische inrichting te hebben gezeten, wordt Tim door zuslief overgehaald om de spiegel te vernietigen. De twee lijken niet close, niet gek als Tim jaren opgesloten heeft gezeten. Maar begrijpelijk dat hij haar niet alleen wil laten met de spiegel en toegeeft om te helpen. Kaylie’s obsessie heeft dodelijke gevolgen, net als Darry’s nieuwsgierigheid in Jeepers Creepers. Laat dit een les zijn in ‘nee’ zeggen, al is het geloofwaardig dat we ons sneller laten overhalen door onze eigen broer of zus
Naast Darry & Trish en Kaylie & Tim zijn er nog meer broer/zus duo’s te vinden in horror films, al zijn ze vaak onderdeel van grotere (vrienden)groepen.
In House of Wax (2005) zien we dat de tweeling Nick (Chad Michael Murray) en Carly (Elisha Cuthbert) een zeer moeizame relatie hebben. Nick ziet zichzelf als de slechte twin en Carly als de goede twin. Ondanks alles stelt Nick zich beschermend op naar zijn zus en haalt het duo het einde van de film.
In Friday the 13th (2009) gaat Clay (Jared Padalecki) op zoek naar zus Whitney (Amanda Righetti) die door Jason is ontvoerd. De twee delen niet veel screentime dus we krijgen ook niet veel mee van hun band. Behalve Clay zijn volhardendheid om Whitney te vinden.
Geen vriendengroep, maar een familie staat centraal in The Hills Have Eyes (2006). Ze stranden met hun camper in de woestijn van New Mexico. Hoewel de aangetrouwde Doug (Aaron Stanford) de meest memorabele van het stel is, mogen we de bikkelende siblings Bobby (Dan Byrd) en Brenda (Emilie de Ravin) niet vergeten in hun strijd tegen de gemuteerde hillbillies.
En nog meer siblings: Dewey (David Arquette) & Tatum (Rose McGowan) in Scream, Alex (Josh Duhamel) & Bea (Olivia Wilde) in Turistas, October (Sophia Bush) & Phineas (Jimmi Simpson) in Stay Alive.
Dus ook het leven van Clare (Kathryn Hahn). Ze is door haar man Danny (Quentin Plair) het huis uitgezet nadat ze het college geld van dochter Rae (Tanzyn Crawford) heeft gegeven aan haar broer. Wanneer een oude vriend (Zak Orth) haar vraagt om zijn advies column Dear Sugar over te nemen, vindt ze zichzelf totaal ongeschikt. Gaandeweg realiseert Clare zich dat ze juist door alle ellende in haar leven, ze veel wijsheden heeft opgedaan.
beoordeling
Ik heb inmiddels de eerste 3 afleveringen van Tiny Beautiful Things gezien op Disney+. De serie is gebaseerd op het gelijknamige boek van Cheryl Strayed (Wild), die ooit zelf anoniem heeft gewerkt als advies coluniste Dear Sugar. Net als Strayed in haar boek, reflecteert Clare tijdens het beantwoorden van de vragen op haar eigen leven en de gebeurtenissen die haar hebben gevormd. Zo speelt het overlijden van haar moeder op jonge leeftijd een grote rol. Tiny Beautiful Things weet gevoelige snaren te raken waar veel mensen zich in zullen herkennen. Al zal je wel even moet doorzetten, want Clare is in het begin niet erg sympathiek. Gelukkig wordt zij wel geweldig neergezet door de altijd sterke Kathryn Hahn (WandaVision). Na jaren van bijrolletjes spelen in films als How to Lose a Guy in 10 Days tot Glass Onion, is het nu haar tijd om te schitteren. Ook de bijrollen in Tiny Beautiful Things worden goed vervuld door o.a. Quentin Plair, Zak Orth en Merritt Wever.
De afleveringen duren maar een half uur en ondanks de zware onderwerpen kijkt het makkelijk weg.
conclusie
Tiny Beautiful Things is een tranentrekker en alleen al voor Kathryn Hahn de moeite waard.
