Evie (Nathalie Emmanuel) komt na de dood van haar moeder via een dna test in contact met verre familieleden in Engeland. Ze wordt uitgenodigd voor een bruiloft en besluit haar nieuw gevonden familie op te zoeken. Al snel merkt ze dat er iets vreemds aan de hand is.
Beoordeling
Ik heb gemengde gevoelens over The Invitation. Op zich heb ik me ermee vermaakt en speelt Game of Thrones-actrice Nathalie Emmanuel een prima hoofdrol. Aan de andere kant: wat probeert de film te bereiken? De “twist” is overduidelijk met dank aan de marketing. Het duurt ongeveer een uur voordat we dat punt bereiken, wat vervolgens als een grootste plotwending wordt gebracht. Maar in de tussentijd, in dat eerste uur, gebeurt er bijna niets. Er is weinig engs aan deze film, weinig mysterie. Het laatste half uur bevat meer actie, maar biedt ook weinig nieuws. Evie probeert te ontkomen, ze wordt weer gepakt etc. Je hebt het al duizend keer gezien.
Conclusie The Invitation is een prima tussendoortje, maar ook makkelijk weer te vergeten.
Een gezinsvakantie in een huisje in het bos wordt bruut verstoord door de komst van Leonard (Dave Bautista) en zijn collega’s. Zij beweren dat het einde van de wereld nabij is en alleen Eric (Jonathan Groff), Andrew (Ben Aldridge) en hun dochter Wen kunnen dit stoppen. Om de wereld te redden, moeten zij een onmogelijke keuze maken.
beoordeling
Flop of geen flop: M. Night Shyamalan is niet te stoppen. Sinds The Visit is de beste man weer aardig op dreef, met Split als uitblinker. Knock at the Cabin mag er ook best wezen.
Het verhaal is gebaseerd op het boek The Cabin at the End of the World van Paul Tremblay. Voor een film over de apocalyps is de setting bijzonder kleinschalig. Het speelt zich grotendeels in en rond het huisje af met een beperkte cast. Hoewel je kan zeggen dat de film in herhaling valt, verveelt het niet. Dave Bautista laat weer zien wat een innemende acteur hij is en weet de film te dragen op zijn brede schouders. Ook de rest van de cast is prima. Mindhunter-acteur Jonathan Groff zien we niet vaak genoeg in films en is een welkome toevoeging aan de cast.
Shyamalan lijkt als directeur het best tot zijn recht te komen met intiemere projecten. Als verhalenverteller zijn blockbusters als After Earth niet aan hem besteed. Laat hem lekker kleine, interessante films als deze maken. Qua thematiek past Knock at the Cabin mooi in de huidige tijdsgeest. De planeet gaat eraan, we hebben een pandemie gehad, ellende stapelt zich op en wat ga jij opofferen om deze wereld nog leefbaar te houden?
conclusie
Shyamalan levert met Knock at the Cabin een prima apocalyptische thriller af.
Wat zou je doen als je vakantievrienden je uitnodigen om een weekend bij ze te logeren? Denen Bjorn (Morten Burian) en Louise (Sidsel Siem Koch) besluiten in te gaan op de uitnodiging van Nederlanders Patrick (Fedja van Huêt) en Karin (Karina Smulders). Een ongemakkelijk en verschrikkelijk grensoverschrijdend weekend volgt.
beoordeling
Zijn we zo geconditioneerd om beleefd te bijven in sociale situaties dat we zwaar over onze eigen grenzen aan? Als ik regisseur Christian Tafdrup mag geloven is het antwoord: JA! Net als Tess in de horror hit Barbarian, krijgen de Denen hier eerst te maken met een serie microagressies. Maar hoe meer de Denen de ongemakkelijkheden slikken en weglachen, hoe erger het wordt. En het wordt erg, heel erg. Dat maakt Speak No Evil zowel een fascinerende als frustrerende zit.
Het is makkelijk om te denken dat we zelf anders zouden reageren. Dat we wel voor onszelf opkomen of wel een ongemakkelijke situatie verlaten. De slechte recensies zijn overwegend op deze gedachte gebaseerd. Dat het gedrag van de Denen ongeloofwaardig is, terwijl we ook in gedachte moeten houden dat Bjorn op zoek lijkt te zijn naar goedkeuring van Patrick. Bijzonder dat het gedrag van de Nederlanders niet ongeloofwaardig wordt genoemd. Ik zat met een hoop vragen na de film en dat was voor mij het grootste minpunt. Ik snap namelijk nog steeds niets van het motief van onze landgenoten. Het is onnodig complex, terwijl Tafdrup duidelijk geinspireerd is door The Strangers en het beter net zo simpel had kunnen houden.
Het acteerwerk is goed, met name van onze Fedja van Huêt die net zo gemakkelijk charmant en sullig kan spelen als intimiderend.
conclusie
Speak No Evil is een ongemakkelijke film, maar zeker de moeite waard. Ook is het een uitstekende les in ‘nee’ zeggen.
Studente Izzy (Madelyn Deutch) heeft het niet makkelijk na de dood van haar vader. Het gaat niet goed met haar studie en ze wordt ook nog eens gedumpt door haar vriend (Jesse Bradford). Zusje Sabrina (Zoey Deutch) is succesvol model en lijkt het allemaal wel voor elkaar te hebben. Izzy gaat op zoek naar iets wat haar zal helen, maar komt in haar zoektocht de verkeerde mannen tegen.
Beoordeling The Year of Spectacular Men is een familieproject, geschreven door Madelyn Deutch en geregisseerd door haar moeder, Back to the Future-actrice Lea Thompson. Voor de camera zien we ook zusje Zoey Deutch (Not Okay) en Thompson is zelf te zien als hun moeder. Vader Howard Deutch houdt zich op de achtergrond als producent. Nepo babies is een populair onderwerp op dit moment en bij het zien van deze film vraag ik me af of Madelyn Deutch het van de grond had gekregen zonder haar bekende familieleden. Nee, waarschijnlijk niet.
Waar gaat het fout? Het script van Year of Spectacular Men is rommelig en hoofdpersonage Izzy is onsympathiek. Er zijn genoeg films over vrouwen die hun leven niet op de rit hebben, denk aan Renée Zellweger in Bridget Jones’s Diary, Keira Knightley in Laggies of Hailee Steinfeld in The Edge of Seventeen. Waarom werken deze films wel? Omdat we met de dames meelachen en we onszelf kunnen herkennen in de situaties waar ze zich in bevinden. Ik vond het ongemakkelijk om te zien hoe Izzy in het leven staat en wat een zooitje ze ervan maakt. Zusje Sabrina oppert dat Izzy in therapie moet, maar in plaats daarvan stort Izzy zich op iedere man die haar een beetje aandacht geeft. En loopt ze een feestje af met een vaas en een X-Files poster. Don’t ask.
Wat de film ook niet helpt is dat Zoey meer charisma heeft en de sterkere actrice is van de twee zussen. Hierdoor was ik ook meer geïnvesteerd in Zoey’s personage Sabrina dan in Izzy. Het zal geen toeval zijn dat Madelyn een script heeft geschreven waarin haar zusje de succesvolle is van de twee.
In de bijrollen zien we bekende gezichten als Jesse Bradford (Bring It On), Brandon T. Jackson (Tropic Thunder), Cameron Monaghan (Gotham), Avan Jogia (Zombieland: Double Tap) en Nicholas Braun (Succession), al hebben de heren weinig mee om te werken en zijn hun personages niet zo spectaculair als de titel je wil doen geloven.
Conclusie The Year of Spectacular Men heeft z’n momenten, maar moet het vooral hebben van Zoey Deutch die met haar aanwezigheid de score van de film omhoog weet te trekken.
Een jaar na de Woodsboro moorden wonen Sam (Melissa Barrera), Tara (Jenna Ortega), Mindy (Jasmin Savoy Brown) en Chad (Mason Gooding) in New York. Vooral Sam heeft het zwaar, want online wordt beweerd dat zij achter de moorden zit. Wanneer Ghostface weer aan het moorden slaat, zijn de vier zeer wantrouwig naar hun omgeving. Gelukkig duikt een oude bekende op om hulp te bieden.
beoordeling
Ik heb het hier al vaker gezegd: ik ben een grote Scream fan. Scream 5 heeft mij vorig jaar positief verrast en was een echte love letter aan de fans. Het team (Tyler Gillett en Matt Bettinelli-Olpin) achter deze sequel keerde gelukkig terug voor het zesde deel. De New York setting geeft de film een heel andere vibe. Het voelt iets killer en massaler dan de eerdere delen. Dit gepaard met de brute moorden en aanvallen die we hier treffen, zorgt ervoor dat Scream 6 het heftigste deel uit de franchise is.
Er is na Scream 5 veel gezegd over onze nieuwe leading lady Melissa Barrera. Ook ik was niet te spreken over haar vlakke acteerprestatie, maar gelukkig is ze in dit nieuwe deel beter op dreef en is haar Sam een stuk sympathieker. De rest van de core four (zoals Chad in de film het viertal noemt) is goed. Jenna Ortega is sterk op dramatisch vlak en grondt de film in de realiteit. Jasmin Savoy Brown zorgt voor de komische noot en Mason Gooding voor hart. Ze zijn overtuigend als vrienden en familie. Om eerlijk te zijn: ik heb Sidney hier in Scream 6 niet eens gemist. Het is goed zo. Laat Sid haar happy ending krijgen, dat heeft ze verdiend.
Een dame die wel terugkeert is Kirby uit Scream 4, opnieuw gespeeld door Hayden Panetierre. Het is goed om Kirby weer te zien al krijgt ze niet veel meer te doen dan de FBI agent uithangen. Franchise veteraan Courteney Cox heeft gelukkig wel een goede scène na haar nietszeggende optreden in het vorige deel. De cast bevat verder een aantal bekende gezichten als Samara Weaving, Dermot Mulroney, Tony Revolori, Liana Liberato en Henry Czerny, maar helaas komt niemand hier goed uit de verf. Dit heeft met het script te maken, niet met de acteurs zelf. Scream 4 had hetzelfde probleem: veel bekende gezichten en niet uitgewerkte personages. Zonde! Het is leuk dat Gillett en Bettinelli-Olpin hun Ready or Not (2019) sterren Weaving en Czerny laten opdraven, maar geef deze toppers dan ook iets te doen! Even iets anders: Czerny zien we later dit jaar gelukkig nog in Mission: Impossible – Dead Reckoning.
Het is moeilijk om iets inhoudelijks te zeggen, want ik wil dit spoiler vrij houden. Ik zal wel zeggen dat ik de opening matig vind, al kan ik waarderen dat ze iets nieuws hebben geprobeerd. Het motief van de killer(s)? Tja, het is geen slecht motief, maar wel slecht uitgewerkt. Ik zal hier binnenkort dieper op in gaan waarom ik er zo over denk.
Is Scream 6 dan een aanrader of niet? Ja, het is zeker een aanrader voor de fans. Er wordt verwezen naar alle eerdere delen, de terugkeer van Kirby is een must see en als vertrouwd komt Red Right Hand van Nick Cave weer voorbij. Ook score uit eerdere Screams wordt gebruikt wat weer de nostalgie factor verhoogt. Welke richting de franchise op moet na dit deel, geen idee. Maar het smaakt wel naar meer!
conclusie
Scream 6 is een waardig vervolg op Scream (2022), maar het is te zien dat het nu wel heel moeilijk wordt om een geloofwaardig motief neer te zetten.
Evie (Nathalie Emmanuel) komt na de dood van haar moeder via een dna test in contact met verre familieleden in Engeland. Ze wordt uitgenodigd voor een bruiloft en besluit haar nieuw gevonden familie op te zoeken. Al snel merkt ze dat er iets vreemds aan de hand is.
