Categorie: Reviews

Spider-Man: Across the Spider-Verse (2023) recensie

Een bezoekje van Gwen Stacy (Hailee Steinfeld) leidt tot een nieuw multiverse avontuur voor Miles Morales (Shameik Moore). Het grote gevaar schuilt echter dichterbij huis. Is Miles in staat een tragedie te stoppen en welke gevolgen zal dit hebben voor de Spider-verse?

Beoordeling
Spider-Man: Into the Spider-Verse was een onverwachte hit in 2018. Het won zelfs – en welverdiend! – de Oscar voor beste animatiefilm. Vijf jaar later is hier eindelijk de sequel Across the Spider-Verse en gelukkig is het wachten niet voor niets geweest. De film is een visueel spektakel! Het is fantastisch om te zien hoe de verschillende animatiestijlen samenkomen. Dit was in de eerste Spider-Verse al goed, maar ze weten het hier naar een nog hoger niveau te tillen. Het is echt een kunstwerk!

Tot zover al het lof voor het visuele deel. Het verhaal is op zich prima. Miles moet zijn screentime in deze film meer delen met Gwen. Haar gedeelte vind ik iets minder interessant en bevat de meeste drama. Ze wordt wel goed tot leven gebracht door Hailee Steinfeld. Persoonlijk vond ik de film een betere flow hebben met de focus op Miles. Shameik Moore zet hem opnieuw goed neer; naast charme en humor zit er veel hart in zijn performance. Dit komt goed tot uiting in scènes met Brian Tyree Henry als zijn vader en Jake Johnson als Peter B. Parker.

Ik heb veel 5 sterren recensies voorbij zien komen. Ik had ook graag zo enthousiast willen zijn. Helaas was de onnodig lange speelduur voor mij een minpunt. Across the Spider-Verse duurt zo’n 20 minuten langer dan zijn voorganger en dat voelde ik wel. Hoe leuk alle verwijzingen naar de Spider-Man lore ook zijn, begon ik me steeds meer af te vragen hoe en wanneer we naar het einde toe gingen werken. En die kwam maar niet, want surprise (voor mij dan): Across the Spider-Verse is een tweeluik. Hoe het verhaal gaat eindigen zien we pas volgend jaar in Beyond the Spider-Verse.

Conclusie
Across the Spider-Verse is een visueel spektakel, maar zit niet zo strak in elkaar als zijn voorganger.

3 juni 2023
Recensie: Pearl (2022)

Het is 1918 en Pearl (Mia Goth) heeft grote dromen. Ze wil het saaie boerenleven met haar ouders achter zich laten om danseres te worden. Hier wil ze dan ook alles voor doen. Terwijl haar obsessie voor succes steeds groter wordt, hangt haar mentale gezondheid aan een zijden draadje.

Beoordeling
Een half jaar na het succes van X (2022), verraste regisseur Ti West ons met Pearl. Een prequel, of origin story zoals het genoemd wordt, over het tragische leven van de bejaarde dame uit X. Samen met actrice Mia Goth heeft West het script voor Pearl geschreven en deze is vlak na het afronden van X in productie gegaan. En wat een pareltje is het geworden!

Pearl is wel een heel andere horrorfilm dan X. Ga het alsjeblieft niet kijken met het idee dat het een slasher film is, net als haar voorganger. De moorden lijken hier een bijzaak, al kan het bloed ook rijkelijk vloeien. Pearl is voornamelijk een interessante character study. We zien hoe Pearl klein gehouden wordt door haar moeder die haar dromen niet serieus neemt. Er is een wanhoop om meer te maken van haar leven dan haar ouders, gevoed door een brandend verlangen om geliefd te zijn. Langzaam zien we Pearl breken en de grip op de werkelijkheid verliezen. Dat laatste is best angstaanjagend, misschien wel meer dan alles wat we in X voorbij hebben zien komen.

Mia Goth is echt fantastisch. Ik heb niet genoeg lovende woorden voor deze actrice; hoe ze haar rol en de hele film weet te dragen. Tegen het einde zit een monoloog van zo’n 8 minuten en Goth is briljant in hoe ze het brengt. Jammer dat horror nog steeds ondergewaardeerd wordt door de Academy, want ze heeft met haar performance een Oscar-nominatie verdiend.

Ook Ti West verdient lof. Hij is ver gekomen sinds het wanstaltige Cabin Fever 2: Spring Fever (2009). Pearl heeft de diepgang die bij X ontbrak. Het script is sterk en de cinematografie is prachtig. Met Pearl levert hij zijn beste film tot nu toe af. Het zou mooi zijn als hij dit nog weet te overtreffen met het derde en laatste deel in deze trilogie: MaXXXine (release date nog onbekend).

Conclusie
Pearl is een geslaagde prequel met fantastisch acteerwerk van Mia Goth.

Pearl is te bekijken via:

Powered by
JustWatch

25 mei 2023
Recensie: Evil Dead Rise (2023)

Beth (Lily Sullivan) brengt een bezoekje aan haar vervreemde zus Ellie (Alyssa Sutherland), een alleenstaande moeder met drie kinderen. Wanneer oudste zoon Danny het Boek der Doden vindt, verandert een familie reünie in een ware nachtmerrie.

Beoordeling
Tien jaar na de release van Evil Dead van Fede Alvarez is er nu Evil Dead Rise. Bijzonder dat een nieuwe Evil Dead film zo lang op zich heeft laten wachten, want de remake was redelijk succesvol. Deze nieuwe film zou eigenlijk een streaming release krijgen op HBO Max, maar na positieve test screenings belandde het toch in de bioscoop. Een goede zet van distributeur Warner Bros: Evil Dead Rise is inmiddels een groot succes, zowel financieel als bij fans.

Een groot pluspunt van deze nieuwe Evil Dead is de setting. We verruilen het bekende huisje in het bos voor een appartementencomplex ergens in Los Angeles. Ook is het geen vriendengroep die centraal staat, maar een familie. Ik was bang dat de film vrij soft zou zijn, omdat er kinderen in het spel zijn. Gelukkig speelt Rise het niet op safe en zijn ook de kinderen hier niet veilig. Nog meer pluspunten: er zitten een aantal creatieve scènes in, de practical effects zien er goed uit en het bloed vloeit weer rijkelijk. Alyssa Sutherland is heel goed in haar fysieke rol als bezeten moeder.

Toch heeft Rise me niet helemaal overtuigd. De personages zijn niet goed uitgewerkt, waardoor ik niet geïnvesteerd was in hun survival. Nee, een positieve zwangerschapstest noem ik geen character development. Ook het acteerwerk is niet altijd even goed, met name van de jongere castleden. Maar goed, laat je hierdoor niet weerhouden om de film te kijken. Vermakelijk is deze nieuwe Evil Dead zeker!

Conclusie
Evil Dead Rise blaast de franchise weer nieuw leven in, dankzij een verfrissende setting en een aantal creatieve scènes.

15 mei 2023
Recensie: Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023)

De Guardians zijn terug en met een hele persoonlijke missie: het leven van Rocket redden. Ondertussen kampt Peter (Chris Pratt) met het gemis van zijn geliefde Gamora (Zoe Saldana).

beoordeling

Na Endgame en vooral sinds het teleurstellende Thor: Love and Thunder ben ik wel een beetje Marvel moe. Gelukkig kunnen we bouwen op James Gunn die met Guardians of the Galaxy Vol. 3 één van de beste Marvel films van de afgelopen jaren heeft afgeleverd.

Hoewel de eerste twee Guardians of the Galaxy films hun sombere momenten kennen, voert een bepaalde melancholie wel de overhand in Vol. 3. De film begint ook niet op een humoristische noot, zoals we gewend zijn van de eerdere films. Nee, het begint met Creep van Radiohead. Gunn probeert ons zo al voor te bereiden op wat gaat komen, maar geloof me: hier ben je niet klaar voor. Hier in Vol. 3 staat het leven van Rocket centraal. Gaandeweg leren we steeds meer over zijn achtergrond en dat is een behoorlijke tranentrekker. Tip: vergeet niet je zakdoekjes mee te nemen!

Gelukkig is het niet alleen maar huilen tijdens de film. Er zitten ook voldoende grappige momenten in en aardige actie scènes. Van de veel besproken casting van Will Poulter als Adam Warlock had ik meer verwacht. Dat ligt niet aan Poulter zelf: hij krijgt helaas te weinig te doen. Chukwudi Iwuji (ook te zien in Gunn’s Peacemaker serie) is goed als de grote bad guy van het verhaal The High Evolutionary. Thanos lijkt bijna sympathiek naast deze man dus dan kan je je de ernst van de situatie wel inbeelden.

Tot slot: wat de Guardians films zo goed maakt, is natuurlijk ook de charismatische cast. Chris Pratt, Zoe Saldana, Dave Bautista, Karen Gillan en Pom Klementieff zijn goed op elkaar ingespeeld. Ook mogen we Bradley Cooper niet vergeten als de stem van Rocket, die veel gevoel in zijn performance weet te leggen. Met Vol. 3 nemen we afscheid van deze samenstelling aan Guardians en dat zorgt voor een bitterzoet einde.

conclusie

Guardians of the Galaxy Vol. 3 is een waardig afscheid van oude vrienden. Eén van de beste Marvel films van de afgelopen jaren.

7 mei 2023
Recensie: A Tourist’s Guide to Love (2023)

In A Tourist’s Guide to Love wordt Amanda (Rachael Leigh Cook) na een break up naar Vietnam gestuurd voor werk. Daar valt ze voor de charmes van reisleider Sinh (Scott Ly). Plots staat haar ex (Ben Feldman) voor haar neus in een poging haar terug te winnen.

beoordeling

Na Love, Guaranteed (2020) is Rachael Leigh Cook (vooral bekend van teen komedie She’s All That met Freddie Prinze Jr.) terug met een nieuwe Netflix romcom. Al is de komedie hier vrij beperkt en ligt de nadruk meer op romantiek en jezelf weer terugvinden. Dat gepaard met de prachtige Vietnam setting geeft A Tourist’s Guide to Love lichte Eat Pray Love vibes.

Verder stelt de film helaas niet veel voor. Diepgang is er niet te vinden. Het is heel voorspelbaar, maar dankzij de charmes van Cook en nieuwkomer Scott Ly is het toch een vermakelijke zit. Ben Feldman (Superstore en Mad Men) en Missi Pyle (Dodgeball) zijn altijd welkom en spelen prima bijrollen. Het acteerwerk van de rest van de supporting cast is helaas niet zo best. Gelukkig maken de mooie beelden van Vietnam weer een hoop goed.

conclusie

A Tourist’s Guide to Love met de charmante Rachael Leigh Cook is een heerlijk niemendalletje met lichte Eat, Pray, Love vibes.

4 mei 2023