BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

  • Orphan: First Kill recensie (2022)

    Orphan: First Kill recensie (2022)

    Na haar ontsnapping uit een psychiatrische instelling in Estland, doet Esther (Isabelle Fuhrman) zich voor als de vermiste dochter van een rijk Amerikaans gezin. Hoewel vader (Rossif Sutherland) dolblij is dat Esther terug is, ziet de rest van de omgeving gaten in haar verhaal.

    beoordeling

    Orphan (2009) met Vera Farmiga was een aardige horrorfilm met een goede twist. Is een prequel na zo’n lange tijd nodig? Nee, niet bepaald. Toch kreeg Orphan: First Kill vrij positieve recensies wat mijn nieuwsgierigheid heeft gewekt.

    Wat we van het origineel weten is dat Esther geen kind is, maar een volwassen vrouw met een hormoonafwijking waardoor ze eruit ziet als een 9-jarige. Daarnaast zagen we ook dat deze dame behoorlijke moordlustige neigingen heeft. Eén van de uitgangspunten van deze prequel is verklaren hoe Esther in Amerika terecht is gekomen als ze eerder in Estland opgesloten zat in een instelling. Op zich komt First Kill met een redelijke verklaring, maar hebben we het echt nodig? De film is zo over de top (op een goede manier) dat je wel wat suspension of disbelief nodig hebt. Zo moet je er ook niet teveel over nadenken dat Isabelle Fuhrman nu veel te oud is om Esther te spelen. Ze proberen dat creatief op te lossen door o.a. met perspectief te spelen, maar echt geloofwaardig is het niet. Al kan ik de moeite die ze erin hebben gestoken wel waarderen.

    Op een gegeven moment vond ik First Kill wel een beetje saai worden. Het leek teveel op de originele Orphan. Gelukkig zorgt een verrassende twist ervoor dat we niet dezelfde paden blijven bewandelen. Deze twist maakte de film ook een stuk leuker om naar te kijken. Maar het feit dat First Kill een prequel is zorgt er wel voor dat we weten hoe de film gaat aflopen en dat maakt het minder spannend.

    Fuhrman doet haar best als Esther. Ze stapt weer makkelijk in haar oude rol alsof er geen 13 jaar voorbij is. Grote aanwinst voor de film is Julia Stiles (10 Things I Hate About You) als de matriarch van het gezin. Ze geeft zich goed over aan het gestoorde plot. Graag meer Stiles in films, please! Zij verdient meer succes dan ze nu heeft.

    conclusie

    Orphan: First Kill is heerlijk over de top.

    3 sterren
  • Glass Onion: a Knives Out Mystery (2022) recensie

    Glass Onion: a Knives Out Mystery (2022) recensie

    Detective Benoit Blanc (Daniel Craig) krijgt een uitnodiging voor een murder mystery spel op een Grieks eiland, georganiseerd door een tech miljonair (Edward Norton). Wanneer een echte dode valt is het aan Benoit om de zaak op te lossen.

    Beoordeling
    Knives Out van regisseur Rian Johnson was eind 2019 een groot succes. Hij is nu terug met een nieuwe mysterie met Benoit Blanc in de hoofdrol. Een sequel wil ik het niet noemen, want het is een losstaand verhaal. Er wordt niet verwezen naar de gebeurtenissen in Knives Out. Je hoeft die film niet eens gezien te hebben. Dus mocht je het gemist hebben, kijk gerust naar Glass Onion. Kan je altijd later nog Knives Out kijken op Netflix.

    De warme sweaters van de eerste film maken in dit verhaal plaats voor bikini’s, want het verhaal brengt ons naar zonnige locatie. Dit geeft de film een andere vibe, maar met Benoit Blanc als ons ankerpunt voelt het zeker aan als een Knives Out film. Daniel Craig is weer goed op dreef en lijkt veel lol te hebben in zijn rol. Zo zie ik Craig graag. Hij krijgt goed tegenspel van Kate Hudson, Janelle Monáe, Dave Bautista en Edward Norton. Leslie Odom Jr. en Kathryn Hahn krijgen helaas wat minder te doen en hangen er maar wat bij. Jammer, want Hahn is vaak een scene stealer in haar eerdere werk en komt hier helemaal niet tot haar recht.

    Inhoudelijk kan ik niet teveel zeggen, want ik wil natuurlijk niets verklappen. Ik kan je wel zeggen dat ik het mysterie niet zo sterk vind als in Knives Out. De dader is vrij makkelijk te raden. Het is vooral de vraag hoe het allemaal in elkaar steekt. Er zit een goede misdirect in die ik kan waarderen, waardoor het allemaal nog net niet zo voorspelbaar verloopt als een schilderen op nummer project. De reden dat Glass Onion toch nog een hoge score krijgt is dat de film gewoon erg fun is om naar te kijken! Ik heb me prima vermaakt, gelachen, de cast is leuk en dat telt ook voor iets.

    Conclusie
    Glass Onion is geen geslaagde murder mysterie, maar wel een zeer vermakelijke film.


  • Recensie: I Used To Be Famous (2022)

    Recensie: I Used To Be Famous (2022)

    Vince (Ed Skrein) is een voormalig boyband zanger die hoopt op een comeback. Hij raakt bevriend met Stevie (Leo Long), een jonge autistische drummer. Deze onverwachte vriendschap zorgt voor een mooie muzikale samenwerking.

    beoordeling

    I Used To Be Famous is een verborgen pareltje op Netflix. Een feel good movie die niet mis staat naast Begin Again of Hearts Beat Loud. Ja, het is een vrij voorspelbare film. Ik denk dat je wel kan raden hoe het afloopt. Het gaat bij een film als deze dan ook meer om de invulling, niet de conclusie. Het verhaal is een reis die we met Vince maken. We zien hoe hij weer opkrabbelt, zichzelf vergeeft voor de fouten die hij heeft gemaakt en groeit als persoon. Mooi toch?

    Wat ook belangrijk is bij een film als I Used To Be Famous is de casting. Je moet een goede acteur hebben om de film te dragen. Iemand die sympathiek is, die de gun factor heeft. Gelukkig heeft I Used To Be Famous de juiste man gevonden in Ed Skrein. Hij is bij het grote publiek vooral bekend als de bad guy in Deadpool, maar laat hier zien dat hij meer in huis heeft. De emotionele momenten gaan hem goed af en hij komt erg sympathiek over. Ik hoop dat het leidt tot meer mooie rollen voor Skrein. Overigens krijgt hij goed tegenspel van de talentvolle jonge Leo Long die hier zijn filmdebuut maakt. Eleanor Matsuura (The Walking Dead) heeft een prima bijrol als de moeder van Stevie.

    Misschien leuk om te weten: de soundtrack staat op Spotify.

    conclusie

    I Used To Be Famous is een fijne muzikale feel good movie met een goede rol van Ed Skrein.

    4 sterren
  • Review: Angel Falls Christmas (2021)

    Review: Angel Falls Christmas (2021)

    Ally (Jessica Lowndes, 90210) is een workaholic zonder Christmas spirit. Haar vriend Josh (David Reale) is het zat en besluit de relatie te verbreken. Met de hulp van een knappe engel (Chad Michael Murray, One Tree Hill) leert Ally eindelijk kerst waarderen.

    Beoordeling
    Er staat een overload aan kerstfilms op Netflix en andere streamingsdiensten. Ik pik doorgaans de films eruit met bekende gezichten erin. Dat maakt het voor mij toch wat leuker om naar te kijken. In Angel Falls Christmas zien we Chad Michael Murray die we nog kennen van films als A Cinderella Story en House of Wax. Hoewel Murray charisma heeft komt het hier niet tot uiting in zijn vrij stijve rol. Of denkt hij dat hij een robot speelt in plaats van een engel? Ik ben er nog niet over uit wat hij hier probeert te doen. Jessica Lowndes komt beter uit de verf en teert hier op haar charme. Zij krijgt ook niet veel om mee te werken. De twee hebben helaas weinig chemie samen. Het verraste me dan ook om te lezen dat dit hun derde romantische film is samen na Too Close for Christmas en Colors of Love.

    Net als alle Hallmark-achtige kerstfilms is ook deze zeer voorspelbaar, maar goed te verteren na een lange werkdag. Mocht je Holidate met Emma Roberts of Love Hard met Nina Dobrev nog niet hebben gezien dan zou ik die Netflix kerstfilms eerder een kans geven.

    Conclusie
    Angel Falls Christmas is een zoete, voorspelbare kerstfilm. Geef het een kans als je Chad Michael Murray weer eens wil zien, anders zijn er betere opties.


  • Review: Disenchanted (2022)

    Review: Disenchanted (2022)

    Wat gebeurt er na ‘happily ever after’? Giselle (Amy Adams) voelt zich niet zo gelukkig in New York en besluit met het hele gezin te verhuizen naar een kleiner stadje. Met behulp van een spreuk tovert ze haar leven om tot een sprookje. Maar in dit sprookje is Giselle de boze stiefmoeder.

    Beoordeling
    Enchanted (2007) was een charmant sprookje met een star making performance van Amy Adams. We zijn nu 15 jaar verder en opgescheept met de onnodige Disney+ sequel Disenchanted.

    Het idee is leuk en origineel: de lieftallige Giselle die onverhoopt verandert in een boze stiefmoeder. De uitwerking is helaas bijna om te huilen zo slecht. Disenchanted mist de charme van haar voorganger. Het is kinderlijk, de humor mist z’n scherpte en de liedjes zijn niet zo catchy. Adams probeert er het beste van te maken, maar de film maakt het haar behoorlijk moeilijk. Maya Rudolph trekt als de boze koninigin de boel ook niet naar een hoger niveau met haar acteer stijl. Patrick Dempsey verdwaalt in zijn eigen subplot. Alleen Idina Menzel en James Marsden komen er goed vanaf met hun beperkte rollen.

    Al met al oogt en voelt Disenchanted als een kinderfilm die niet zou misstaan op de Disney Channel. Van een Disney+ film met de originele Enchanted cast had ik wel meer verwacht.

    Conclusie
    Disenchanted is geen waardige Enchanted sequel en mist de charme van het origineel.