Categorie: Reviews

  • Recensie: The Sheep Detectives (2026)

    Recensie: The Sheep Detectives (2026)

    Herder George (Hugh Jackman) leest iedere avond aan zijn schapen een moordmysterie voor. Op een ochtend treffen de schapen het levenloze lichaam van George aan. Met al hun kennis over moordmysteries gaan ze op zoek naar de dader.

    Beoordeling

    The Sheep Detectives is een hartverwarmende familiefilm van de regisseur van Minions en de schrijver van hitseries Chernobyl en The Last of Us. Misschien een vreemde combinatie, maar het werkt! Het is knap dat de film zo’n goede balans weet te vinden tussen het moordmysterie, humor en ontroerende momenten. The Sheep Detectives reflecteert op een mooie manier over de dood en het rouwproces, zonder het te zwaarmoedig te maken. Overigens had ik niet op m’n bingokaart van 2026 dat een film over schapen speurders me aan het huilen zou maken, maar hier zijn we dan.

    De schapen zijn super schattig en brengen met hun eigenwijze persoonlijkheden de nodige humor in het verhaal. In de originele versie zijn stemmen te horen van onder anderen Julia Louis-Dreyfus, Bryan Cranston, Regina Hall, Chris O’Dowd en Patrick Stewart als de verschillende schapen. In de Nederlandse versie horen we de stemmen van boer Ayoub en Lot Mulder.

    Veel van de humor komt niet alleen van de schapen, maar ook van de menselijke personages. Nicholas Braun, bekend van Succession, is de uitblinker als de stuntelige politieagent die samen met de schapen de moord onderzoekt. Verder zien we ook Emma Thompson, Hong Chau, Nicholas Galitzine, Molly Gordon en natuurlijk Hugh Jackman in aardige rollen.

    Normaal ben ik heel kritisch, maar ik kan geen negatieve punten bedenken. The Sheep Detectives is gewoon een super leuke feel good movie. Heel origineel in een landschap van sequels en remakes. Mis het niet!

  • Recensie: Anne Hathaway schittert in Mother Mary (2026)

    Recensie: Anne Hathaway schittert in Mother Mary (2026)

    Oude wonden worden opengehaald wanneer popster Mother Mary (Anne Hathaway) plots bij haar vervreemde beste vriendin Sam (Michaela Coel) op de stoep staat met het verzoek om een jurk voor haar te maken.

    Beoordeling

    Anne Hathaway is momenteel te zien in de bioscoop hit The Devil Wears Prada 2, maar wil je haar echt in oogverblinde couture zien dan is Mother Mary de beste keuze. Hierin loopt Hathaway rond in outfits van Nederlandse modeontwerpster Iris van Herpen. Als ze geen Oscar-nominatie voor Best Costume Design krijgt, dan heb ik geen vertrouwen meer in de Academy. Het was al wankel nadat Civil War geen nominatie kreeg voor Sound Design, maar ik dwaal af. Naast de kostuums is Mother Mary ook op andere vlakken visueel geslaagd, denk aan de prachtige cinematografie en de sets.

    Wees gewaarschuwd: regisseur David Lowery (A Ghost Story) maakt niet de meest toegankelijke films. In z’n kern gaat Mother Mary over een verbroken vriendschap en de wonden die beide vrouwen met zich meedragen. Een interessant thema, maar in handen van Lowery wordt het wel een trage film. Denk aan lange dialogen met veel metaforen. Je moet ervan houden, wil je Mother Mary echt kunnen waarderen.

    Anne Hathaway en Michaela Coel (HBO’s I May Destroy You) zijn hypnotiserend in hun rollen. Ze weten je aandacht goed vast te houden, ondanks dat het script ze soms in de steek laat. In de bijrollen zien we bekende gezichten als Hunter Schafer, Kaia Gerber, Jessica Brown Findlay, Alba Baptista, en FKA Twigs die ook meewerkte aan de soundtrack.

    3 sterren
  • Recensie: The Devil Wears Prada 2 (2026)

    Recensie: The Devil Wears Prada 2 (2026)

    In The Devil Wears Prada 2 krijgt Andy (Anne Hathaway) een baan aangeboden bij Runway, maar al snel ontdekt ze dat ze niet met open armen wordt ontvangen door Miranda (Meryl Streep).

    Beoordeling

    Onlangs heb ik The Devil Wears Prada opnieuw gekeken. Inmiddels is die film 20 jaar oud, maar het blijft zo leuk! De humor, de mode, de personages. Helaas verwacht ik niet dat The Devil Wears Prada 2 zo’n klassieker zal worden. Alles wat de eerste film zo succesvol maakte, wordt hier minder goed uitgevoerd. Behalve Emily Blunt als Miranda’s voormalige assistente. Zij is weer fantastisch bitchy als Emily en brengt als enige de energie die deze film zo hard nodig heeft.

    De film begint vrij deprimerend, wat nogal een contrast is met de upbeat opening van het origineel met KT Tunstall’s Suddenly I See. Helaas blijft Prada 2 vrij sober. In die zin geeft de film goed weer hoe de wereld is veranderd in 20 jaar tijd. Niet alleen de invloed op de mode- en tijdschriftenindustrie is merkbaar, ook op het gebied van humor wordt tegenwoordig minder geaccepteerd.

    In Prada 2 wordt benoemd dat Miranda een ‘beast’ is die nu ‘leashed’ is. Dat voel je ook, want van die duivelse baas uit het origineel is weinig meer over. Ze wordt zelfs gecorrigeerd door haar assistente Amari (Simone Ashley) wanneer ze een foute opmerking wil maken. Is dit de Miranda die we willen zien? Ja, mensen veranderen in 20 jaar. Het is goed dat personages groeien, maar laten we niet vergeten dat dit The DEVIL Wears Prada is.

    Meryl Streep en Stanley Tucci spelen uiteraard prima rollen. Anne Hathaway lijkt iets meer moeite te hebben om Andy terug te vinden. Ze krijgt een romance subplot met Patrick Brammall, dat eruit geknipt had kunnen worden. Het voegt niets toe en zo aardig is Andy niet eens tegen hem. Wat dat betreft is het script helaas één van de zwakste punten van de film. Acteurs als Lucy Liu en Kenneth Branagh spelen nietszeggende bijrollen. Hoe minder we het over Justin Theroux z’n tenenkrommende rol hebben, hoe beter. Maar laten we vooral screentime vullen met een onnodig lange Lady Gaga cameo.

    Ik hou echt van nostalgie en behoor tot de doelgroep van alle legacy sequels die we de afgelopen jaren hebben gekregen. Helaas slaat The Devil Wears Prada 2 voor mij de plank mis.

    2,5 sterren
  • Recensie: Michael (2026)

    Recensie: Michael (2026)

    Een film over het leven van muzieklegende Michael Jackson: van kindster tot King of Pop.

    Beoordeling

    Michael was vanaf het begin gedoemd te mislukken. Hoe maak je een geslaagde biopic over een controversiële ster als Jackson als zijn familieleden als producers betrokken zijn? Jackson wordt constant als een onschuldige engel neergezet, en dat begint na een tijdje behoorlijk te vermoeien. Het resultaat is een film die nergens risico durft te nemen en voortdurend op veilig speelt. Het is bijna een prestatie op zich dat regisseur Antoine Fuqua (Training Day) erin slaagt om van Jacksons buitengewone leven een vrij saaie en levenloze film te maken. Op de muzikale momenten na, zit er namelijk weinig energie in de film.

    Gaat het grote publiek zich hieraan storen? Nee, absoluut niet. Michael is een echte crowdpleaser, maar dat is vooral aan zijn muziek te danken. De film voelt dan ook als een compilatie van Jacksons grootste hits, afgewisseld met scènes waarin hij door zijn vader Joe Jackson mishandeld wordt. Joe wordt overigens voortreffelijk gespeeld door Colman Domingo, die hier onherkenbaar eng uit de hoek komt. Ik start alvast zijn Oscar campagne voor beste mannelijke bijrol!

    Jaafar Jackson, real life neefje van Michael, krijgt de complexe taak om zijn wereldberoemde oom te spelen. Dit doet nieuwkomer Jaafar verrassend goed. Met momenten heb je het gevoel dat je echt naar Michael zit te kijken. Jammer dat zijn rol zo weinig diepgang heeft. De film hint wel dat MJ door zijn vroege succes en trauma emotioneel onvolwassen is gebleven, maar durft dat nergens echt uit te diepen. Het grote publiek zit hier niet op zit te wachten, en de makers lijken vooral het grote succes van Bohemian Rhapsody te willen evenaren. Net als Joe Jackson destijds draait het uiteindelijk om het kapitaliseren op Michaels succes. In dat opzicht is er sinds zijn dood weinig veranderd.

    2,5 sterren

    Meer muzikale biopics:

    • A Complete Unknown (2024) – Disney+
    • Rocketman (2019) – SkyShowtime
    • Bohemian Rhapsody (2018) – Netflix, Disney+
    • Walk the Line (2005) – Disney+
    • What’s Love Got To Do With It (1993) – Disney+
  • Recensie: You, Me & Tuscany (2026)

    Recensie: You, Me & Tuscany (2026)

    Nadat ze Matteo (Lorenzo de Moor), een knappe Italiaan, heeft ontmoet in een bar in New York, besluit Anna (Halle Bailey) plots om naar Toscane te gaan. Ze verblijft daar – zonder zijn weten – in zijn leegstaande villa. Door een misverstand denkt zijn familie dat Anna zijn verloofde is, maar dan valt ze voor de charmes van Matteo’s broer Michael (Regé-Jean Page).

    Beoordeling

    You, Me & Tuscany is een charmante romantische komedie. Halle Bailey (The Little Mermaid) en Bridgerton’s Regé-Jean Page vormen een knap stel met goede chemie. Het prachtige Toscaanse landschap maakt wegzwijmelen heel makkelijk en al het eten ziet er heerlijk uit. Is deze film misschien één lange reclame voor Toscane? Ik sluit het niet uit!

    Het script lijkt hevig geïnspireerd door romcom While You Were Sleeping. In deze klassieker wordt de eenzame Lucy (Sandra Bullock) door een misverstand gezien als de verloofde van de man (Peter Gallagher) wiens leven ze heeft gered, om vervolgens verliefd te worden op zijn broer (Bill Pullman). Paar dit met romcom Under the Tuscan Sun, waarin Diane Lane haar intrek neemt in een Toscaanse villa en je hebt You, Me & Tuscany. Dat het verhaal weinig origineel is, vind ik op zich niet erg. Veel romcoms bewandelen bekende paden. Wat ik wel erg vond is dat de dialogen soms vrij tenenkrommend zijn. En dan is Halle Bailey helaas niet sterk genoeg als actrice om dat overtuigend te kunnen verkopen.

    Al met al heb ik me prima vermaakt met You, Me & Tuscany. Graag meer romcoms in de bioscoop!

    3,5 sterren