BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Spider-Man: Brand New Day (2026) recensie

Jaren na de gebeurtenissen uit No Way Home begint Peter (Tom Holland) steeds meer te worstelen met zijn eenzame bestaan. Hij probeert opnieuw contact te leggen met MJ (Zendaya) en Ned (Jacob Batalon), maar dan duikt een mysterieus gevaar op.

beoordeling

Brand New Day is alweer de vierde film in Tom Holland’s Spider-Man reeks. Zijn films lijken alleen maar beter te worden, want ook dit nieuwste deel is geslaagd. Na het spektakel van No Way Home is Brand New Day een intiemere film geworden. Het draait meer om de nasleep van het verlies van MJ, Ned, Aunt May, en Peters eigen identiteit. Ik waardeer dat er meer aandacht besteed wordt aan het uitdiepen van personages, dan aan actie. Peter wordt in dit deel gepaard met Frank Castle (Jon Bernthal), wat voor de nodige luchtige momenten zorgt. Zendaya is als MJ het hart van de film. Ik ben blij dat de makers niet tot een cliché oplossing zijn gekomen voor haar verhaallijn met Peter.

Holland levert in Brand New Day een uitstekende acteerprestatie af. Hoe hard ik ook was over zijn acteerwerk in The Odyssey, kan ik niet ontkennen dat Tom hier als Peter op z’n best is. Ook de bijrollen van Zendaya, Jon Bernthal, Mark Ruffalo, en Florence Pugh zijn goed. Stranger Things-actrice Sadie Sink is een welkome nieuwkomer in de MCU.

9 augustus 2026
Recensie: The Devil’s Mouth (2026)
In The Devil’s Mouth is Sara (Kathryn Newton) met haar vrienden op vakantie in Thailand. Ze besluiten om met een gids een duiktocht te maken om een grot te verkennen. Hun avontuur verandert in een levensgevaarlijke nachtmerrie wanneer ze vast komen te zitten met een haai.

Beoordeling

Ik heb een zwak voor haaienfilms. Het is m’n guilty pleasure: hoe slecht ze ook zijn, ik blijf ze maar kijken. Nadat Netflix ons al Thrash heeft gegeven dit jaar, komt Prime Video nu met een eigen haaienfilm: The Devil’s Mouth. Deze film trok mijn aandacht door de aanwezigheid van Kathryn Newton, die we kennen van horrorfilms als Freaky, Abigail en de recente hit Ready or Not: Here I Come. Daarnaast speelt ook Lana Condor, bekend van To All the Boys I’ve Loved Before trilogie, één van de hoofdrollen.

Het concept is leuk, al doet het me wel denken aan 47 Meters Down: Uncaged (2019) met Sophie Nélisse. In deze horror gaan vier vriendinnen duiken naar een verzonken Maya stad en komen ze vast te zitten met – verrassing! – haaien. Net als Uncaged is The Devil’s Mouth totaal niet spannend of eng, en de effecten zijn helaas matig. Voor een haaienfilm lijdt The Devil’s Mouth opvallend genoeg aan bloedverlies, maar de grootste ramp is zonder twijfel het onuitstaanbare personage van Lana Condor. Oh wat is zij irritant! Waarom Newtons personage bevriend met haar zou willen zijn, is misschien het meest ongeloofwaardige aan deze film. Haar aanwezigheid heeft mijn kijkplezier behoorlijk verminderd, terwijl de rest van de personages best sympathiek zijn.

Als je een hogere tolerantie hebt voor irritante personages die altijd hun zin moeten hebben en alles verdraaien, dan is The Devil’s Mouth best een vermakelijke zit.

Meer haaien horror:
5 augustus 2026
Recensie: The Invite (2026)

Een etentje met hun aantrekkelijke bovenburen (Penélope Cruz en Edward Norton) zorgt voor frictie in de al wankele relatie van Joe (Seth Rogen) en Angela (Olivia Wilde).

Beoordeling

Scenarioschrijvers Rashida Jones en Will McCormack, het duo achter Celeste & Jesse Forever (2012), baseerden het script van The Invite op de Spaanse film Sentimental (2020). Olivia Wilde nam de regie op zich en levert na het rommelige Don’t Worry Darling (2022) een regelrechte hit af.

The Invite is een grappige film, maar vooral verrassend oprecht. De personages voelen levensecht aan, net als de problemen waarmee ze worstelen. Seth Rogen, Penélope Cruz, Edward Norton en Wilde zelf zijn allemaal in topvorm. Je verveelt je geen moment van deze 107 minuten durende komedie en dat is heel knap als je bedenkt dat The Invite een kleinschalige setting met maar vier acteurs heeft. Het is net of je naar een toneelstuk zit te kijken!

Dat Wilde oog heeft voor mooie plaatjes schieten wist ik al door Don’t Worry Darling, maar met The Invite overtreft ze zichzelf. Ze creëert een intieme sfeer en benut de beperkte setting optimaal. De film bevat een aantal prachtige shots die die de emotionele impact van het verhaal versterken. Mijn enige kanttekening is dat de film net iets te lang aanvoelt. Vooral het middendeel had wat strakker gemogen, waardoor er ook meer ruimte aan het einde gegeven kon worden.

Al met al is The Invite één van de grootste verrassingen van 2026. Jammer dat de film tussen alle zomer blockbusters is verschenen, want met een herfstrelease had het misschien een groter publiek kunnen treffen.

31 juli 2026
Recensie: Lee Cronin’s The Mummy (2026)

In Lee Cronin’s The Mummy wordt Katie (Natalie Grace) acht jaar na haar verdwijning in Egypte teruggevonden. De getraumatiseerde tiener wordt herenigd met haar familie, maar dan begint pas de echte nachtmerrie.

Beoordeling

Je naam voor de titel van een film krijgen, dat is doorgaans iets voor iemand met een grote staat van dienst. Regisseur Lee Cronin is het gelukt, niet vanwege naamsbekendheid, maar om zijn film te onderscheiden van andere The Mummy films, zoals die met Brendan Fraser.

Misschien was een geheel andere titel passender geweest, want deze film voelt niet als een mummie film. Het doet eerder denken aan de Evil Dead franchise, wat niet gek is, aangezien Cronin in 2023 een hit scoorde met Evil Dead Rise. En zo zijn er nog wel meer films waar Lee Cronin’s The Mummy aan doet denken, want films over bezeten kinderen zijn er genoeg. Op zich is het niet erg om bekende paden opnieuw te bewandelen, als het maar vermakelijk is. Helaas is dat niet helemaal gelukt.

Cronin was me helemaal kwijt toen de artsen de arme Katie gezond verklaarden en haar naar huis stuurden, terwijl haar ouders haar vervolgens in een rolstoel de trap op moesten slepen. Het leek eerder op een scène uit Scary Movie dan op een echte horrorfilm. Die verbaasde blik van Jack Reynor, die we eerder ook in Midsommar zagen, hielp niet mee. Nee, van het acteerwerk moet Lee Cronin’s The Mummy het ook niet hebben. Deze middelmatige film biedt helaas weinig wat de moeite van het kijken waard is. En met een speelduur van maar liefst 134 minuten kost het best wat moeite.

Lee Cronin’s The Mummy is nu op HBOMax te zien.

26 juli 2026
Recensie: Evil Dead Burn (2026)
Na het verlies van haar man, brengt Française Alice (Souheila Yacoub) tijd door met haar Amerikaanse schoonfamilie in een afgelegen huis. Eén voor één veranderen ze in Deadites, en wordt de reünie een ware hel.

Beoordeling

Evil Dead Burn is alweer de zesde film in de populaire horror franchise, dat ooit begon met Sam Raimi’s The Evil Dead in 1981. Voor deze editie neemt Fransman Sébastien Vanicek (horrorfilm Infested) plaats in de regiestoel, en hij weet met Burn een waardige en bloederige sequel af te leveren.

Het familiedrama was het zwakste punt van de film, en de personages zijn helaas niet heel sympathiek of goed geacteerd. Maar als eenmaal de ellende losbarst, dan bevind je je in een ware achtbaan van bloed, gore, en geweld! Eén van de sterkste punten van Evil Dead Burn is het camerawerk. Ik was van meerdere shots onder de indruk, wat ik niet verwacht had van een film als deze. Dit is ook de reden dat Burn van mij een dikke voldoende krijgt, ondanks dat de cgi best vreselijk is.

Souheila Yacoub (Dune: Part Two) speelt een prima hoofdrol, en is een waardige final girl. Helaas speelde de rest wat minder overtuigend.

Op naar Evil Dead Wrath, een prequel met Zach Gilford en Jessica McNamee, in april 2028 in de bioscoop!

Meer Evil Dead:
- Evil Dead Rise (2023) recensie
15 juli 2026