BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Recensie: The Housemaid (2025)

Millie (Sydney Sweeney) start met haar nieuwe baan als inwonende huishoudster bij een welvarend stel, Nina (Amanda Seyfried) en Andrew Winchester (Brandon Sklenar). Maar Millie ontdekt al snel dat niets is wat het lijkt.

Beoordeling The Housemaid

Ik heb spijt dat ik The Housemaid niet eerder heb gekeken, want dan had het zeker een plek gekregen in mijn top 10 van 2025. Deze thriller is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Freida McFadden. Ik heb het boek niet gelezen, dus ik kan niet vergelijken. Het enige wat ik ervan verwachtte was trashy vermaak vol absurde twists en dat heb ik gekregen! Het voelt als een jaren ‘90 thriller in de meest positieve zin van het woord en ik heb van iedere minuut genoten.

The Housemaid is niet een film waarbij je teveel over het plot moet nadenken. Het plot is namelijk echt belachelijk, en dat schijnt voor meer van McFadden’s boeken te gelden. Je moet de film gewoon ondergaan, net als regisseur Paul Feig’s eerdere succesvolle twisty thriller A Simple Favor. Mocht je die film leuk vinden, dan kan je The Housemaid zeker waarderen!

Er is veel gezegd en geschreven over Sydney Sweeney de laatste tijd, onder andere over haar gebrek aan acteertalent. Ze speelt haar rol van de titulaire ‘housemaid’ op zich prima. Helaas voor haar wordt ze totaal omver geblazen door Amanda Seyfried in een uitstekende performance die een trashy thriller als deze eigenlijk niet waard is. Zonder Seyfried was deze film nooit zo’n groot succes geworden, want ze draagt het op haar frêle schouders. Sorry, Sydney. Ook Brandon Sklenar (It Ends with Us, Drop) verdient lof als echtgenoot van Nina, want net als Seyfried gaat hij er 100% voor. Ik had iets meer van Michele Morrone verwacht, die we vorig jaar ook zagen in Feig’s Another Simple Favor. Hij krijgt hier helaas weinig te doen.

Visueel is de film dik in orde, van het prachtige huis tot de mooie outfits van Seyfried. Ook van de soundtrack heb ik genoten.

Op naar het volgende deel The Housemaid’s Secret!

15 januari 2026
Recensie: People We Meet on Vacation (2026)

In People We Meet on Vacation zijn Poppy (Emily Bader) en Alex (Tom Blyth) elkaars tegenpolen én beste vrienden. Iedere zomer gaan ze samen een week op vakantie. Zit er meer in dan alleen vriendschap?

Beoordeling

Netflix begint het jaar met romcom People We Meet on Vacation, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Emily Henry. Het is een kleurrijke film, vol prachtige plaatjes en bestemmingen. Precies wat we nodig hebben met dit koude winterweer! Ik heb het boek niet gelezen, maar ik had wel veel zin in een goede romcom. Helaas stelt People We Meet on Vacation op dat vlak teleur. Zit er echt een goede romance in deze film? Ehh, nee. Ik zie totaal geen chemie tussen Poppy en Alex, of tussen hoofdrolspelers Emily Bader en Tom Blyth. Poppy is mega irritant en egocentrisch, dus ik weet niet wat Alex in haar ziet. Opposites attract, I guess.

Aan Bader ligt het niet, want ze speelt Poppy prima. Het ligt meer aan het script en/of het bronmateriaal dat het gedrag van Poppy quirky wil laten lijken. Blyth, bekend als de jonge Snow uit The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes, is een charmante lead. De rest van de cast zit vol bekende gezichten: Lukas Gage (Smile 2), Miles Heizer (13 Reasons Why), Sarah Catherine Hook (The White Lotus), Molly Shannon, Alan Ruck, en Jameela Jamil die volgens mij een contract heeft met Netflix om in hun romcoms op te duiken (zie ook het superieure Love at First Sight, en A Merry Little Ex-Mas). Helaas krijgen deze acteurs allemaal vrij weinig te doen, terwijl ik van allemaal meer had willen zien dan van Poppy.

Al met al is People We Meet on Vacation prima vermaak voor een koude winteravond, maar het is ook een film die je snel weer vergeet. Jammer.

11 januari 2026
Recensie: Twinless (2025)

Na de dood van zijn tweelingbroer ontmoet Roman (Dylan O’Brien) Dennis (James Sweeney) in een rouwgroep voor mensen die hun tweeling zijn verloren. Hun vriendschap vult een leegte op, maar Dennis draagt een groot geheim met zich mee.

Beoordeling

Op de valreep knalt er nog een film mijn top 10 van 2025 in. Met Twinless laat filmmaker James Sweeney zien dat hij aan 100 minuten genoeg heeft om één van de beste films van het jaar af te leveren. Zijn script zit strak in elkaar en elke scène telt. Is het geen prachtige shot, dan is het wel een schokkende wending, een emotioneel moment of Dylan O’Brien’s uitstekende acteerprestatie dat je aandacht trekt. Onbegrijpelijk dat Dylan niet in de running is voor een Oscar, want wat is hij hier goed als zowel de onzekere Roman als zijn charismatische broer Rocky. Twee totaal verschillende personages die O’Brien hier met overtuiging weet neer te zetten. In het jaar van de tweelingen (Sinners, The Monkey en Mickey 17) doet Dylan het in Twinless echt het best.

Ook de acteerprestatie van Sweeney zelf mogen we niet vergeten in een complexe rol. Hij weet als Dennis sympathie op te wekken, wat in handen van een mindere acteur een villain rol had kunnen worden.

Twinless is een ingetogen psychologisch drama met een vleugje humor over thema’s als eenzaamheid en verlies. Er zijn weinig films tegenwoordig die nog zo echt voelen als dit pareltje.

Twinless is nu te huur.

29 december 2025
Recensie: Song Sung Blue (2025)

Mike (Hugh Jackman) en Claire (Kate Hudson) vormen samen de Neil Diamond tribute act Lightning & Thunder. Ze laten zien dat het nooit te laat is om liefde te vinden en je dromen na te jagen, ook al gaat het met vallen en opstaan.

beoordeling

Song Sung Blue is gebaseerd op het waargebeurde liefdesverhaal van Mike en Claire Sardina. Eerder waren zij al het onderwerp van de documentaire Song Sung Blue uit 1998. Regisseur Craig Brewer (Hustle & Flow) besloot een verfilming te maken na het zien van deze documentaire over het bijzondere verhaal van duo Lightning & Thunder. Het is bijna ongeloofwaardig hoeveel tragedie deze mensen volgt, net als in worsteldrama The Iron Claw. Echt een feel good movie is Song Sung Blue dus niet, eerder een tranentrekker. Maar er valt nog genoeg om van te genieten, zeker als je de muziek van Neil Diamond kan waarderen. Naast de ultieme crowdpleaser Sweet Caroline komen meer hoogtepunten uit Diamond’s carrière voorbij, hier gezongen door hoofdrolspelers Hugh Jackman en Kate Hudson.

Jackman speelt een prima rol, maar het is Hudson die er echt uitspringt met haar beste rol sinds haar doorbraak met Almost Famous. De normaal zo glamoureuze actrice zet een onbeschroomde rol neer die wel beloond mag worden met een Oscar-nominatie. Ook de bijrolletjes van Michael Imperioli, Fisher Stevens en Jim Belushi zijn goed.

Song Sung Blue is de film die we in deze onzekere tijden nodig hebben. Een film over je eigen geluk maken. Over vallen, maar ook weer opstaan. Mis het niet.

27 december 2025
Recensie: The Holdovers (2023)

Een chagrijnige professor (Paul Giamatti) van een prestigieuze kostschool in de jaren ‘70, krijgt de taak om tijdens de kerstvakantie op een paar achtergebleven studenten te letten. Hij ontwikkelt een onwaarschijnlijke band met Tully (Dominic Sessa), één van zijn lastige leerlingen.

Beoordeling The Holdovers

We zijn met het hartverwarmende The Holdovers een instant kerstklassieker rijker. Het verhaal is simpel en hebben we vaker gezien: twee onbegrepen mensen die van elkaar leren en uiteindelijk een beter mens worden. In handen van regisseur Alexander Payne (Election, Sideways) het recept voor een feel good movie die we in deze tijden wel nodig hebben. Ook voor zijn eigen carrière was het goed dat Payne na sci-fi flop Downsizing (2017) terugging naar de kleinschalige, character driven films waar hij bekend mee is geworden. The Holdovers verdiende namelijk vijf Oscar-nominaties, waarvan er één werd omgezet naar een gouden beeldje.

Bijna 20 jaar na zijn doorbraak met Sideways, wordt Paul Giamatti hier met Payne herenigd. Giamatti is perfect als de norse professor met een klein hartje, maar het is de relatief onbekende Da’Vine Joy Randolph die er met de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol vandoor ging. Als rouwende moeder vormt ze het hart van The Holdovers, wat zorgt voor de nodige balans tussen het gekibbel van de mannen.

Dominic Sessa maakt hier zijn filmdebuut als de jonge Tully. Het is geen makkelijke taak om je in je eerste film staande te houden naast een acteericoon als Giamatti, maar het lukt Sessa met zijn gevoelige performance. Van kerstfilms heeft hij nog niet genoeg gekregen, want momenteel kan je hem ook zien in de Prime Video film Oh. What. Fun. met Michelle Pfeiffer en Felicity Jones.

21 december 2025