Categorie: Reviews

  • Recensie: Supergirl (2026)

    Recensie: Supergirl (2026)

    Om haar geliefde hondje Krypto te redden, werkt Kara (Milly Alcock), ofwel Supergirl, samen met de jonge Ruthye (Eve Ridley) om een gezamenlijke vijand (Matthias Schoenaerts) te verslaan.

    Beoordeling

    Na een leuke introductie in James Gunn’s Superman, staat Kara Zor-El nu centraal in haar eigen Supergirl film. Milly Alcock speelt een sympathieke hoofdrol, van party girl die haar problemen wegdrinkt tot krachtige superheld. Helaas laat het script haar behoorlijk in de steek. Supergirl is een vrij standaard superhelden film. Op zich heb ik me ermee vermaakt, maar heel bijzonder of memorabel is het niet. Er zit nauwelijks een verhaal in, met Kara’s backstory als enige hoogtepunt (hi, David Krumholtz!). De aanwezigheid van David Corenswet als Clark/Superman voelt als een gimmick om bezoekers te trekken, want hij voegt niets toe aan het verhaal. Jason Momoa maakt zijn terugkeer in de DC wereld; waar hij eerder Aquaman speelde is hij nu interplanetaire premiejager Lobo. Zijn scènes zijn vermakelijk en zorgen voor wat extra humor, maar net als bij Corenswet volgt hij voor het plot niets toe. Belg Matthias Schoenaerts (De Rouille et d’Os) doet z’n best om wat te maken van een alledaagse slechterik.

    Supergirl is jammer genoeg een behoorlijk lelijke film. We leven in 2026, maar de CGI oogt verrassend goedkoop. Waarom? Je kunt je afvragen of Craig Gillespie wel de juiste regisseur is voor een blockbuster, zeker als zijn beste werk juist in kleinschaligere films ligt, zoals I, Tonya en Lars and the Real Girl.

    En dan is er nog die verschrikkelijke cover van The Middle van Jimmy Eat World. Wie heeft dat goedgekeurd? Ze proberen een Guardians of the Galaxy moment te creëren, maar slaan mooi de plank mis.

    Ondanks de minpunten heb ik me wel vermaakt met Supergirl. De speelduur van 107 minuten vloog voorbij en heb me nooit zitten afvragen hoe lang ik nog te gaan heb, zoals bij Disclosure Day.

    3 sterren
  • Recensie: Killer Whale (2026)

    Recensie: Killer Whale (2026)

    De vakantie van vriendinnen Maddie (Virginia Gardner) en Trish (Mel Jarnson) neemt een gevaarlijke wending wanneer ze op een eiland vast komen te zitten door een orka.

    Beoordeling

    Crawl, The Shallows, Fall, 47 Meters Down… ik ben gek op survival horror! Of het nu gaat om haaien, alligators, duizelingwekkende hoogtes of een andere levensbedreigende situatie: het maakt me niet uit, als het maar vermakelijk is. Ik hoopte dat Killer Whale een nieuwe guilty pleasure zou zijn, maar helaas, er valt hier weinig te genieten. Het grootste minpunt is de goedkope uitstraling van de film. Regelmatig lijkt het alsof de actrices op een piepschuimen rots voor een greenscreen staan, met visuele effecten die om te huilen zijn.

    Origineel wordt de film helaas nooit. Killer Whale lijkt op een kruising tussen twee eerder genoemde survival horrors. Het overlevingsscenario van vastzitten op een rots in zee doet denken aan The Shallows, terwijl de verhaallijn rond twee vriendinnen die een traumatisch verlies proberen te verwerken veel weg heeft van Fall. Dat Virginia Gardner zowel hier als in Fall een hoofdrol speelt, maakt het wel heel makkelijk om de twee te vergelijken.

    Een film als Killer Whale hoort natuurlijk een aantal gruwelijke kills te hebben, maar dat wordt ons helaas bespaard. Er was vermoedelijk geen budget meer over om die sterfscènes goed in beeld te brengen. Al met al is Killer Whale een teleurstelling.

    1,5 ster

    Killer Whale is nu te zien op Prime Video.

  • Recensie: Toy Story 5 (2026)

    Recensie: Toy Story 5 (2026)

    Wanneer Bonnie haar eerste tablet (Greta Lee) krijgt, moeten Jessie (Joan Cusack), Buzz (Tim Allen) en de anderen accepteren dat hun rol in haar leven is veranderd.

    Beoordeling Toy Story 5

    Cowgirl Jessie is nooit één van mijn favoriete personages geweest, dus ik was een beetje sceptisch toen ik hoorde dat zij centraal staat in Toy Story 5. Gelukkig neemt Jessie, samen met paard Bullseye, prima het stokje over van Woody (Tom Hanks) en Buzz. De film vertelt ons meer over haar achtergrond en verlatingsangst, wat opnieuw getriggerd wordt door de komst van tablet Lilypad.

    Het gebruik van technologie door kinderen is een actueel onderwerp, en het is positief dat Toy Story 5 dit bespreekbaar maakt. Hopelijk kan de film ouders en kinderen stimuleren om stil te staan bij de impact van schermtijd op hun dagelijks leven. De makers weten dit overigens op een leuke wijze aan te snijden, zonder dat het belerend overkomt. Toy Story 5 is net als haar voorgangers een grappige, hartverwarmende en prachtig geanimeerde film geworden en dus een waardige toevoeging aan de geliefde Pixar-franchise.

    Neemt niet weg dat ik nog graag meer van het andere speelgoed had gezien, zoals Rex, Hamm, Slinky en de aliens. Smarty Pants, ingesproken door Conan O’Brien, is een leuke toevoeging aan de cast.

    4 sterren

    Toy Story 5 draait nu in de bioscoop.

  • Recensie: Disclosure Day (2026)

    Recensie: Disclosure Day (2026)

    Daniel Kellner (Josh O’Connor) is op de vlucht met het bewijs dat aliens echt bestaan.

    Beoordeling

    E.T., Close Encounters of the Third Kind, War of the Worlds, en nu Disclosure Day… Ik weet niet waarom Steven Spielberg zo gefascineerd is door aliens, maar hier zijn we dan. Disclosure Day voelt als een jaren ‘90 film, helaas in negatieve zin. Een man, in dit geval Josh O’Conner, die op de vlucht is voor de regering voelt als een film die we al te vaak hebben gezien. Deze stukken vond ik jammer genoeg best saai. Het helpt niet dat O’Connor’s personage flinterdun geschreven is, waardoor ik totaal niet was geïnvesteerd in zijn verhaal. De charismatische O’Connor vond ik het hoogtepunt van tennisfilm Challengers, maar hier maakt hij verrassend weinig indruk.

    Alleen wanneer Emily Blunt in beeld is, komt de film weer een beetje tot leven. Haar verhaallijn is interessanter: een weervrouw die overvallen wordt door een bijzondere gave en missie. Niet dat dit zo goed uitgewerkt is, maar ze weet het beste te maken van een matig script. De charmante actrice redt de film met een Oscar-waardige performance die het hart van het verhaal vormt. Ze krijgt prima tegenspel van Wyatt Russell als haar partner, die nauwelijks kan bevatten wat hen overkomt. Overigens is Russell wat mij betreft altijd een welkome toevoeging aan een cast, maar ik dwaal af.

    pas op, onderstaande is spoilerig

    Het script is helaas het zwakke punt van de film. Ik cringe nog steeds van de scène waarin O’Connor’s vriendin (gespeeld door Eve Hewson) wordt geconfronteerd met beelden van een alien, en vervolgens vraagt of het een kind is. Mon dieu! Wie herkent het stereotype beeld van een alien niet? Deze film is gewoon 30 jaar te laat gemaakt. Ik betwijfel dat de onthulling van buitenaards leven vandaag de dag dezelfde collectieve emotionele impact zou hebben als, bijvoorbeeld, 9/11, zoals Spielberg hier wel probeert te suggereren. Dit past niet bij de huidige tijdsgeest, al is Spielberg’s eeuwige optimisme bewonderingswaardig.

    3 sterren

    Disclosure Day draait nu in de bioscoop.

  • Recensie: Office Romance (2026)

    Recensie: Office Romance (2026)

    Daniel (Brett Goldstein), een Britse advocaat, begint een nieuwe baan bij een vliegtuigmaatschappij. Hij valt al snel voor de charmes van CEO Jackie (Jennifer Lopez). Helaas mag er op de werkvloer niet gedate worden..

    Beoordeling

    Office Romance is geschreven door Brett Goldstein, bekend van de veel geprezen series Ted Lasso en Shrinking. Deze romcom zal niet zoveel lof krijgen. Het is prima voor een avondje bankhangen na een lange dag, maar niet heel bijzonder en makkelijk weer te vergeten.

    Goldstein speelt een prima hoofdrol, al mist hij de charisma die romcom veteranen als Hugh Grant en Matthew McConaughey hebben. Hij staat tegenover romcom koningin Jennifer Lopez, die hier ook prima speelt. Helaas hebben de twee weinig chemie samen en dat is voor een geslaagde romcom uiteraard essentieel. Lopez zelf heeft ook betere romcoms op haar naam staan, zoals Maid in Manhattan.

    Ik kreeg sterk de indruk dat de rol van Jackie geschreven was voor een veel jongere actrice. Een nieuwe CEO die in de schaduw staat van haar succesvolle vader en daarom niet meteen serieus wordt genomen. Bij Lopez werkt dat uitgangspunt voor mij minder goed. Als 56-jarige powervrouw oogt ze juist als iemand die haar strepen al lang heeft verdiend. Daardoor komt het vreemd over dat haar vader haar in het bijzijn van het hele team “gordita” (kleine dikkerd) noemt en zij dit ook nog eens pikt.

    Gelukkig zijn er wel een paar leuke bijrollen die zorgen voor de nodige humor. Zo speelt Doctor Who-actrice Jodie Whittaker de zus van Goldstein, die wegens moord in de gevangenis zit. Een onverwachte verhaallijn voor een romcom, maar wel één die enkele grappige scènes oplevert. Daarnaast maakt Glow-ster Betty Gilpin indruk als hoogzwangere collega die ervan overtuigd raakt dat er iets speelt tussen Goldstein en Lopez.

    Conclusie

    Office Romance is een vermakelijke, maar niet heel bijzondere Netflix romcom.

    3 sterren