BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Recensie: Send Help (2026)

In Send Help wordt kantoormedewerker Linda (Rachel McAdams) niet gewaardeerd door haar arrogante baas Bradley (Dylan O’Brien). Wanneer hun vliegtuig tijdens een zakenreis neerstort, moeten ze samen zien te overleven op een onbewoond eiland. Al snel draaien de rollen om.

Beoordeling

Regisseur Sam Raimi brak door met zijn Evil Dead films, al zal het grote publiek vooral zijn Spider-Man films met Tobey Maguire kennen. Met Send Help gaat Raimi terug naar zijn roots, zoals hij dat ook al deed met horrorfilm Drag Me To Hell (2009). Ondanks de tropische setting is Send Help een kleinschalige film, met donkere humor en liters bloed. Rachel McAdams (eerder te zien in Raimi’s Doctor Strange in the Multiverse of Madness) en Dylan O’Brien zijn in top vorm! Ze weten zowel het beste uit elkaar te halen als het slechtste uit hun personages. Het is erg vermakelijk om te zien hoe zij langzaam steeds gekker worden. McAdams en O’Brien maken Send Help meer dan het bekijken waard, ondanks dat de film de neiging heeft om in herhaling te vallen. Misschien is de speelduur van bijna 2 uur iets te lang voor een film met een beperkte setting en maar twee personages. Ook was ik niet helemaal weg van het einde, maar dat mag de pret niet drukken. Send Help is goed vermaak en dat is iets wat ik in deze koude wintermaanden nodig heb!

(een magere 4 sterren)

29 januari 2026
Recensie: Dangerous Animals (2025)

In Dangerous Animals moet surfgirl Zephyr (Hassie Harrison) zien te ontsnappen van een seriemoordenaar (Jai Courtney) voordat ze haaienvoer wordt.

Beoordeling

Met rollen in A Good Day to Die Hard en Terminator Genisys werd geprobeerd om van Jai Courtney een actieheld te maken. Nu lijkt de Australiër eindelijk zijn draai te hebben gevonden als bad guy. We zagen het al in de Suicide Squad films, waarin hij Captain Boomerang speelde. Nu schittert hij in horrorfilm Dangerous Animals als een sluwe seriemoordenaar met een liefde voor haaien. Mijn motto: hoe meer unhinged Jai is, hoe beter! En hij is hier mega unhinged!

Dangerous Animals heeft nog een ander pluspunt: een sterke final girl! De vrij onbekende Hassie Harrison (Yellowstone) heeft als Zephyr met één film een plek weten te veroveren in de final girl hall of fame. Ik ga het niet verklappen, maar ze is een totale bad ass!

Zo’n heerlijke slechterik en zo’n goede final girl hebben wel een iets betere film verdiend. Het kat-en-muisspel van de twee valt helaas in herhaling wat zorgt voor een gebrek aan spanning. Daarnaast zijn er weinig andere personages, waardoor de body count laag blijft. Een haaienfilm als deze had een groter bloedbad mogen worden! Toch mag het de pret niet drukken, want verder heb ik me goed vermaakt met Dangerous Animals.

Dangerous Animals is nu te huur.

23 januari 2026
Recensie: Netflix thriller The Rip (2025)

Een team politieagenten vindt bij een huiszoeking een veel groter bedrag aan contant geld dan ze hadden verwacht. Wantrouwen slaat al snel toe wanneer het idee komt om het geld te houden.

Beoordeling

Ik ben normaal niet zo’n fan van politiefilms, maar met een all star cast als deze moest ik wel kijken! Tijdens de eerste helft van The Rip was ik zeer positief verrast. De spanning zit er goed in. Je wordt al snel het verhaal ingezogen en het tempo is erg vlot. Regisseur Joe Carnahan (Smokin’ Aces, The Grey) weet goed een gespannen sfeer te creëren, met name in een scène tussen Matt Damon en Steven Yeun. The Rip speelt zich grotendeels op één locatie af en dat kan ik altijd wel waarderen. De geïsoleerde setting geeft de film iets onheilspellends. Helaas vervalt de film op het eind in een vrij standaard actiefilm. Erg jammer!

Matt Damon en Ben Affleck hebben zoals gewoonlijk goed samenspel, met Damon als uitblinker als strenge politiechef. In de bijrollen zien we naast Steven Yeun One Battle After Another-ster Teyana Taylor, Oscar-genonimeerd actrice Catalina Sandino Moreno (Maria Full of Grace) en Friday Night Lights-favoriet Kyle Chandler. Helaas krijgen de vrouwen vrij weinig te doen in deze film.

Al met al is The Rip veel beter dan je van een Netflix politie thriller zou verwachten.

18 januari 2026
Recensie: The Housemaid (2025)

Millie (Sydney Sweeney) start met haar nieuwe baan als inwonende huishoudster bij een welvarend stel, Nina (Amanda Seyfried) en Andrew Winchester (Brandon Sklenar). Maar Millie ontdekt al snel dat niets is wat het lijkt.

Beoordeling The Housemaid

Ik heb spijt dat ik The Housemaid niet eerder heb gekeken, want dan had het zeker een plek gekregen in mijn top 10 van 2025. Deze thriller is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Freida McFadden. Ik heb het boek niet gelezen, dus ik kan niet vergelijken. Het enige wat ik ervan verwachtte was trashy vermaak vol absurde twists en dat heb ik gekregen! Het voelt als een jaren ‘90 thriller in de meest positieve zin van het woord en ik heb van iedere minuut genoten.

The Housemaid is niet een film waarbij je teveel over het plot moet nadenken. Het plot is namelijk echt belachelijk, en dat schijnt voor meer van McFadden’s boeken te gelden. Je moet de film gewoon ondergaan, net als regisseur Paul Feig’s eerdere succesvolle twisty thriller A Simple Favor. Mocht je die film leuk vinden, dan kan je The Housemaid zeker waarderen!

Er is veel gezegd en geschreven over Sydney Sweeney de laatste tijd, onder andere over haar gebrek aan acteertalent. Ze speelt haar rol van de titulaire ‘housemaid’ op zich prima. Helaas voor haar wordt ze totaal omver geblazen door Amanda Seyfried in een uitstekende performance die een trashy thriller als deze eigenlijk niet waard is. Zonder Seyfried was deze film nooit zo’n groot succes geworden, want ze draagt het op haar frêle schouders. Sorry, Sydney. Ook Brandon Sklenar (It Ends with Us, Drop) verdient lof als echtgenoot van Nina, want net als Seyfried gaat hij er 100% voor. Ik had iets meer van Michele Morrone verwacht, die we vorig jaar ook zagen in Feig’s Another Simple Favor. Hij krijgt hier helaas weinig te doen.

Visueel is de film dik in orde, van het prachtige huis tot de mooie outfits van Seyfried. Ook van de soundtrack heb ik genoten.

Op naar het volgende deel The Housemaid’s Secret!

15 januari 2026
Recensie: People We Meet on Vacation (2026)

In People We Meet on Vacation zijn Poppy (Emily Bader) en Alex (Tom Blyth) elkaars tegenpolen én beste vrienden. Iedere zomer gaan ze samen een week op vakantie. Zit er meer in dan alleen vriendschap?

Beoordeling

Netflix begint het jaar met romcom People We Meet on Vacation, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Emily Henry. Het is een kleurrijke film, vol prachtige plaatjes en bestemmingen. Precies wat we nodig hebben met dit koude winterweer! Ik heb het boek niet gelezen, maar ik had wel veel zin in een goede romcom. Helaas stelt People We Meet on Vacation op dat vlak teleur. Zit er echt een goede romance in deze film? Ehh, nee. Ik zie totaal geen chemie tussen Poppy en Alex, of tussen hoofdrolspelers Emily Bader en Tom Blyth. Poppy is mega irritant en egocentrisch, dus ik weet niet wat Alex in haar ziet. Opposites attract, I guess.

Aan Bader ligt het niet, want ze speelt Poppy prima. Het ligt meer aan het script en/of het bronmateriaal dat het gedrag van Poppy quirky wil laten lijken. Blyth, bekend als de jonge Snow uit The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes, is een charmante lead. De rest van de cast zit vol bekende gezichten: Lukas Gage (Smile 2), Miles Heizer (13 Reasons Why), Sarah Catherine Hook (The White Lotus), Molly Shannon, Alan Ruck, en Jameela Jamil die volgens mij een contract heeft met Netflix om in hun romcoms op te duiken (zie ook het superieure Love at First Sight, en A Merry Little Ex-Mas). Helaas krijgen deze acteurs allemaal vrij weinig te doen, terwijl ik van allemaal meer had willen zien dan van Poppy.

Al met al is People We Meet on Vacation prima vermaak voor een koude winteravond, maar het is ook een film die je snel weer vergeet. Jammer.

11 januari 2026