Categorie: Reviews

Recensie: Evil Dead Rise (2023)

Beth (Lily Sullivan) brengt een bezoekje aan haar vervreemde zus Ellie (Alyssa Sutherland), een alleenstaande moeder met drie kinderen. Wanneer oudste zoon Danny het Boek der Doden vindt, verandert een familie reünie in een ware nachtmerrie.

Beoordeling
Tien jaar na de release van Evil Dead van Fede Alvarez is er nu Evil Dead Rise. Bijzonder dat een nieuwe Evil Dead film zo lang op zich heeft laten wachten, want de remake was redelijk succesvol. Deze nieuwe film zou eigenlijk een streaming release krijgen op HBO Max, maar na positieve test screenings belandde het toch in de bioscoop. Een goede zet van distributeur Warner Bros: Evil Dead Rise is inmiddels een groot succes, zowel financieel als bij fans.

Een groot pluspunt van deze nieuwe Evil Dead is de setting. We verruilen het bekende huisje in het bos voor een appartementencomplex ergens in Los Angeles. Ook is het geen vriendengroep die centraal staat, maar een familie. Ik was bang dat de film vrij soft zou zijn, omdat er kinderen in het spel zijn. Gelukkig speelt Rise het niet op safe en zijn ook de kinderen hier niet veilig. Nog meer pluspunten: er zitten een aantal creatieve scènes in, de practical effects zien er goed uit en het bloed vloeit weer rijkelijk. Alyssa Sutherland is heel goed in haar fysieke rol als bezeten moeder.

Toch heeft Rise me niet helemaal overtuigd. De personages zijn niet goed uitgewerkt, waardoor ik niet geïnvesteerd was in hun survival. Nee, een positieve zwangerschapstest noem ik geen character development. Ook het acteerwerk is niet altijd even goed, met name van de jongere castleden. Maar goed, laat je hierdoor niet weerhouden om de film te kijken. Vermakelijk is deze nieuwe Evil Dead zeker!

Conclusie
Evil Dead Rise blaast de franchise weer nieuw leven in, dankzij een verfrissende setting en een aantal creatieve scènes.

15 mei 2023
Recensie: Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023)

De Guardians zijn terug en met een hele persoonlijke missie: het leven van Rocket redden. Ondertussen kampt Peter (Chris Pratt) met het gemis van zijn geliefde Gamora (Zoe Saldana).

beoordeling

Na Endgame en vooral sinds het teleurstellende Thor: Love and Thunder ben ik wel een beetje Marvel moe. Gelukkig kunnen we bouwen op James Gunn die met Guardians of the Galaxy Vol. 3 één van de beste Marvel films van de afgelopen jaren heeft afgeleverd.

Hoewel de eerste twee Guardians of the Galaxy films hun sombere momenten kennen, voert een bepaalde melancholie wel de overhand in Vol. 3. De film begint ook niet op een humoristische noot, zoals we gewend zijn van de eerdere films. Nee, het begint met Creep van Radiohead. Gunn probeert ons zo al voor te bereiden op wat gaat komen, maar geloof me: hier ben je niet klaar voor. Hier in Vol. 3 staat het leven van Rocket centraal. Gaandeweg leren we steeds meer over zijn achtergrond en dat is een behoorlijke tranentrekker. Tip: vergeet niet je zakdoekjes mee te nemen!

Gelukkig is het niet alleen maar huilen tijdens de film. Er zitten ook voldoende grappige momenten in en aardige actie scènes. Van de veel besproken casting van Will Poulter als Adam Warlock had ik meer verwacht. Dat ligt niet aan Poulter zelf: hij krijgt helaas te weinig te doen. Chukwudi Iwuji (ook te zien in Gunn’s Peacemaker serie) is goed als de grote bad guy van het verhaal The High Evolutionary. Thanos lijkt bijna sympathiek naast deze man dus dan kan je je de ernst van de situatie wel inbeelden.

Tot slot: wat de Guardians films zo goed maakt, is natuurlijk ook de charismatische cast. Chris Pratt, Zoe Saldana, Dave Bautista, Karen Gillan en Pom Klementieff zijn goed op elkaar ingespeeld. Ook mogen we Bradley Cooper niet vergeten als de stem van Rocket, die veel gevoel in zijn performance weet te leggen. Met Vol. 3 nemen we afscheid van deze samenstelling aan Guardians en dat zorgt voor een bitterzoet einde.

conclusie

Guardians of the Galaxy Vol. 3 is een waardig afscheid van oude vrienden. Eén van de beste Marvel films van de afgelopen jaren.

7 mei 2023
Recensie: A Tourist’s Guide to Love (2023)

In A Tourist’s Guide to Love wordt Amanda (Rachael Leigh Cook) na een break up naar Vietnam gestuurd voor werk. Daar valt ze voor de charmes van reisleider Sinh (Scott Ly). Plots staat haar ex (Ben Feldman) voor haar neus in een poging haar terug te winnen.

beoordeling

Na Love, Guaranteed (2020) is Rachael Leigh Cook (vooral bekend van teen komedie She’s All That met Freddie Prinze Jr.) terug met een nieuwe Netflix romcom. Al is de komedie hier vrij beperkt en ligt de nadruk meer op romantiek en jezelf weer terugvinden. Dat gepaard met de prachtige Vietnam setting geeft A Tourist’s Guide to Love lichte Eat Pray Love vibes.

Verder stelt de film helaas niet veel voor. Diepgang is er niet te vinden. Het is heel voorspelbaar, maar dankzij de charmes van Cook en nieuwkomer Scott Ly is het toch een vermakelijke zit. Ben Feldman (Superstore en Mad Men) en Missi Pyle (Dodgeball) zijn altijd welkom en spelen prima bijrollen. Het acteerwerk van de rest van de supporting cast is helaas niet zo best. Gelukkig maken de mooie beelden van Vietnam weer een hoop goed.

conclusie

A Tourist’s Guide to Love met de charmante Rachael Leigh Cook is een heerlijk niemendalletje met lichte Eat, Pray, Love vibes.

4 mei 2023
Recensie: The Invitation (2022)

Evie (Nathalie Emmanuel) komt na de dood van haar moeder via een dna test in contact met verre familieleden in Engeland. Ze wordt uitgenodigd voor een bruiloft en besluit haar nieuw gevonden familie op te zoeken. Al snel merkt ze dat er iets vreemds aan de hand is.

Beoordeling
Ik heb gemengde gevoelens over The Invitation. Op zich heb ik me ermee vermaakt en speelt Game of Thrones-actrice Nathalie Emmanuel een prima hoofdrol. Aan de andere kant: wat probeert de film te bereiken? De “twist” is overduidelijk met dank aan de marketing. Het duurt ongeveer een uur voordat we dat punt bereiken, wat vervolgens als een grootste plotwending wordt gebracht. Maar in de tussentijd, in dat eerste uur, gebeurt er bijna niets. Er is weinig engs aan deze film, weinig mysterie. Het laatste half uur bevat meer actie, maar biedt ook weinig nieuws. Evie probeert te ontkomen, ze wordt weer gepakt etc. Je hebt het al duizend keer gezien.

Conclusie
The Invitation is een prima tussendoortje, maar ook makkelijk weer te vergeten.

The Invitation is te bekijken via:

Powered by
JustWatch

29 april 2023
Recensie: Knock at the Cabin (2023)

Een gezinsvakantie in een huisje in het bos wordt bruut verstoord door de komst van Leonard (Dave Bautista) en zijn collega’s. Zij beweren dat het einde van de wereld nabij is en alleen Eric (Jonathan Groff), Andrew (Ben Aldridge) en hun dochter Wen kunnen dit stoppen. Om de wereld te redden, moeten zij een onmogelijke keuze maken.

beoordeling

Flop of geen flop: M. Night Shyamalan is niet te stoppen. Sinds The Visit is de beste man weer aardig op dreef, met Split als uitblinker. Knock at the Cabin mag er ook best wezen.

Het verhaal is gebaseerd op het boek The Cabin at the End of the World van Paul Tremblay. Voor een film over de apocalyps is de setting bijzonder kleinschalig. Het speelt zich grotendeels in en rond het huisje af met een beperkte cast. Hoewel je kan zeggen dat de film in herhaling valt, verveelt het niet. Dave Bautista laat weer zien wat een innemende acteur hij is en weet de film te dragen op zijn brede schouders. Ook de rest van de cast is prima. Mindhunter-acteur Jonathan Groff zien we niet vaak genoeg in films en is een welkome toevoeging aan de cast.

Shyamalan lijkt als directeur het best tot zijn recht te komen met intiemere projecten. Als verhalenverteller zijn blockbusters als After Earth niet aan hem besteed. Laat hem lekker kleine, interessante films als deze maken. Qua thematiek past Knock at the Cabin mooi in de huidige tijdsgeest. De planeet gaat eraan, we hebben een pandemie gehad, ellende stapelt zich op en wat ga jij opofferen om deze wereld nog leefbaar te houden?

conclusie

Shyamalan levert met Knock at the Cabin een prima apocalyptische thriller af.

27 april 2023