BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

Recensie: Madame Web (2024)

Het is 2003, ambulance medewerker Cassandra Webb (Dakota Johnson) ontdekt dat ze een helderziende gave heeft. Wanneer ze 3 jonge vrouwen (o.a. gespeeld door Sydney Sweeney) redt van een mysterieuze bad guy (Tahar Rahim), ontdekt ze dat er een link is met haar verleden.

beoordeling Madame Web

Wat een ramp deze film! Hoe is dit ooit door Sony goedgekeurd? Het script van o.a. Morbius screenwriters Matt Sazama en Burk Sharpless is zo slecht. De dialogen zijn echt verschrikkelijk. Ik ben ervan overtuigd dat ze nog nooit interactie hebben gehad met mensen. Cassandra is zo slecht geschreven dat ze niet eens menselijk overkomt! Ik snap dat ze is geboren als een soort jungle baby in Peru, maar hoezo is ze totaal contact gestoord? Helaas is Dakota Johnson (Fifty Shades of Grey) niet zo’n goede actrice dat je erop kan vertrouwen dat ze er nog het beste van kan maken. Nee, met haar awkward en vlakke acteerprestatie maakt ze alles nog erger! Madame Web is echt pijnlijk om naar te kijken.

Ik hoopte op wat actie van de Spider-girls (Sydney Sweeney, Isabela Merced en Celeste O’Connor), maar ook dat is een grote teleurstelling. Ze krijgen bijna niets te doen. In plaats daarvan is er een onnodige subplot over de geboorte van Peter Parker?! Adam Scott is charmant als Uncle Ben, een collega van Cassandra. Emma Roberts vind ik altijd leuk om te zien, maar ook zij heeft hier een nutteloze bijrol als moeder van Peter. Tot slot is Tahar Rahim als Ezekiel Sims één van de meest trieste bad guys die ik ooit heb gezien. Wat een zielig mannetje die drie tieners probeert te doden. Rahim, onlangs te zien in Napoleon, levert net als Johnson een lachwekkend slechte prestatie af.

conclusie

Madame Web geeft je plaatsvervangende schaamte en Dakota Johnson hoef ik voorlopig niet meer te zien.

18 februari 2024
Recensie: Upgraded (2024)

In Upgraded droomt Ana Santos (Camila Mendes) ervan haar eigen kunstgalerie te openen. Tot nu toe slaapt ze op de bank van haar zus en is ze een assistente van Claire Dupont (Marisa Tomei), directeur van een veilinghuis. Voor een opdracht moet Ana met Claire en haar andere assistentes naar Londen, maar is er voor haar een latere vlucht geboekt. Ze krijgt een upgrade en ontmoet in het vliegtuig de rijke Will (Archie Renaux). Een klein leugentje wordt steeds groter wanneer ze valt voor Will’s charmes.

beoordeling Upgraded

Upgraded is een leuke, nieuwe romcom op Prime Video. Het trok mijn aandacht niet door Riverdale-ster Camila Mendes, maar doordat het geregisseerd is door actrice Carlson Young. Fans van de serie Scream (voorheen op Netflix) kennen Young nog als de bitchy Brooke, de MVP van seizoen 1 en 2. Tegenwoordig regisseert ze blijkbaar films en met Upgraded levert ze een prima, maar iets te herkenbare romcom af.

Er is niets vernieuwends aan Upgraded. Sterker nog, de film doet behoorlijk denken aan The Devil Wears Prada, maar dan in de kunst wereld in plaats van mode. En een bloeiende romance in een vliegtuig naar Londen zagen we onlangs nog in Love at First Sight. Het zal je zeker niet verrassen hoe Upgraded gaat eindigen. Toch weet de film je dik 1,5 uur goed te vermaken en zitten er een aantal momenten tussen waar ik goed om heb gelachen.

Camila Mendes is een charmante actrice, zoals we ook al in de geslaagde komedie Do Revenge zagen. Helaas heeft ze geen chemie met haar tegenspeler Archie Renaux (onlangs nog te zien in een andere Prime Video romcom The Other Zoey). Hij oogt ook iets te jong naast haar. Graag had ik een andere Archie met Camila gepaard gezien, namelijk Saltburn-acteur Archie Madekwe. Jammer! Gelukkig maakt de supporting cast een hoop goed. Oscar-winnares Marisa Tomei zet haar beste Miranda Priestley neer en speelt een vermakelijke rol. Ook Lena Olin (Alias) en Anthony Stewart Head (Giles van Buffy the Vampire Slayer) spelen leuke bijrollen.

conclusie

Upgraded is een charmante, maar iets te herkenbare romcom met een prima cast.

11 februari 2024
Recensie: Poor Things (2023)

In Poor Things is Bella Baxter (Emma Stone) een jonge vrouw met de geest van kind, tot leven gewekt door de briljante en onorthodoxe wetenschapper Dr. Godwin Baxter (Willem Dafoe). Ze verlangt naar vrijheid en besluit de wereld te ontdekken met de gluiperige advocaat Duncan Wedderburn (Mark Ruffalo).

beoordeling Poor Things

Poor Things is inmiddels 11 welverdiende Oscar-nominaties rijk, waaronder voor beste film. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Alasdair Gray, is dit Frankenstein-achtige epos een bijzonder en vreemd pareltje. Maar dat is te verwachten van regisseur Yorgos Lanthimos die ons eerder eigenzinnige films als The Lobster, The Killing of a Sacred Deer en The Favourite gaf. Wat een wereld heeft hij hier gecreëerd. Alles klopt; de cinematografie, kostuums, set design. Het taalgebruik, met name de manier waarop Bella zich uitdrukt, kon ik erg waarderen. Mijn enige kanttekening is dat ik Poor Things wel erg lang vind duren. Ik heb echt een paar keer op mijn telefoon willen kijken naar de tijd. Niet gedaan natuurlijk! Met een speelduur van bijna 2,5 uur had de film van mij zeker wel 20 minuten korter mogen zijn. Het viel soms teveel in herhaling en niet alles hoeft uitgespeld te worden.

Emma Stone is fantastisch in alle fases van Bella’s leven. Het is een schaamteloze performance. Hoe ze met kinderlijke onschuld naar de wereld kijkt, haar seksualiteit ontdekt en opgroeit tot een evenwichtige en wereldwijze vrouw. Wordt het Oscar nummer 2 voor Emma? Ik hoop het! De grote verrassing voor mij is Mark Ruffalo, in een hilarische en net zo schaamteloze rol. Ook Ramy Youssef, Christopher Abbott en Willem Dafoe zijn goed op dreef.

conclusie

Poor Things is heerlijk eigenzinnig met een uitmuntende cast.

8 februari 2024
Recensie: Past Lives (2023)

In Past Lives wordt een prille jeugdliefde verstoord wanneer Nora op 12-jarige leeftijd met haar familie naar Toronto emigreert. Twintig jaar later zoekt Hae Sung (Teo Yoo) de nu getrouwde Nora op in New York.

beoordeling

Als ik single was of in een ongelukkige relatie had gezeten dan was ik waarschijnlijk heel enthousiast over Past Lives geweest. Er heerst een sterk gevoel van verlangen in deze film. Het willen hebben van een echte connectie; iets wat in dit social media tijdperk lastig lijkt te vinden. Dit romantisch drama peinst over het idee van In Yun, over het delen van een connectie in eerdere levens. Hae Sung en Nora vragen zich af hoe hun levens eruit hadden gezien als Nora in Seoul was gebleven. Waren ze dan een koppel geweest? Het is een romantisch vraagstuk om over te dagdromen. Maar uiteindelijk woont Nora in het hier en nu, getrouwd en al. Ik had vooral erg te doen met Nora’s echtgenoot Arthur, gespeeld door de altijd goede John Magaro. Hij moet lijdzaam toezien hoe zijn vrouw een sterke connectie heeft met een ander. Magaro speelt dit zo goed. De onzekerheid, machteloosheid. Totaal heartbreaking.

Past Lives is een heel mooie, simpele en intieme film. Het voelt echt aan; de wereld die regisseuse Celine Song heeft gecreëerd, de personages. Het voelt niet zo gemaakt als een hoop Amerikaanse films. Het acteerwerk van Greta Lee en Teo Yoo is sterk, maar subtiel. Jammer dat de Academy ze niet wist te belonen met Oscar-nominaties, maar met een Best Picture nominatie mogen cast en crew zeker tevreden zijn.

conclusie

Al met al, zie ik in Past Lives een goede film, maar ik voel het niet. Net zoals sommige mensen in een bepaalde fase in je leven passen, geldt dat denk ik ook voor films.

28 januari 2024
Recensie: Deadstream (2022)

Gevallen YouTube-ster Shawn Ruddy (Joseph Winter) probeert zijn populariteit terug te winnen na een incident. Hij besluit de nacht al livestreamend door te brengen in een spookhuis. Al snel wordt hij geconfronteerd met paranormale activiteiten.

beoordeling

Ik had wel wat goede dingen over Deadstream gehoord, maar hier nooit veel aandacht aan besteed. Na Society of the Snow en Anatomy of a Fall had ik wel zin in iets luchtigs dus toen ik deze horror komedie op Prime Video zag staan, was mijn keuze snel gemaakt. Deadstream heeft me positief verrast! Eng wordt het nooit, maar ik heb wel goed gelachen om deze film.

Deadstream is gemaakt door hoofdrolspeler Joseph Winter en zijn vrouw Vanessa Winter. Samen schreven ze het script en zijn ze verantwoordelijk voor de regie. Ze weten veel te doen met een simpel concept en beperkt budget. Naast alle (hilarische) perikelen rondom de geesten, reflecteert Deadstream op de invloed van social media. Hoe ver wil je gaan voor aandacht? Shawn probeert wanhopig zijn volgers terug te winnen met stommiteiten, al zijn wij als kijker geen haar beter door dit gedrag te voeden. Gelukkig kan social media ook iets goed brengen en kan Shawn rekenen op hulp wanneer de situatie escaleert. De interactie tussen Shawn en zijn volgers is één van de sterkste punten van Deadstream. Het zorgt ook voor de nodige humor en geeft een frisse draai aan het found footage genre.

Tot slot verdient Joseph Winter ook lof, want de film is grotendeels een onemanshow. Het is niet makkelijk om in je eentje een film van anderhalf uur te dragen. Winter weet goed een irritant YouTube type neer te zetten zonder je af te stoten. Ik hoop dat we nog meer van Winter en zijn vrouw gaan horen, want met Deadstream maken ze zeker een positieve indruk.

conclusie

Deadstream is een verrassend leuke horror komedie die met charme wordt gedragen door Joseph Winter.

25 januari 2024