BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Burying the Ex (2014)

Max (Anton Yelchin, Star Trek) heeft spijt dat hij is gaan samenwonen met zijn veeleisende vriendin Evelyn (Ashley Greene, Twilight). Voordat hij de kans krijgt om zijn relatie te verbreken, overlijdt Evelyn door een ongeluk. Na een tijdje komt Max de knappe Olivia (Alexandra Daddario, San Andreas) tegen die veel beter bij hem past. Wanneer hij de volgende stap wil zetten in zijn nieuwe relatie keert Evelyn terug uit de dood om haar relatie met Max voort te zetten.

Beoordeling
Regisseur Joe Dante is verantwoordelijk voor genre klassiekers als Gremlins en The Howling. Inmiddels is de beste man al aardig op leeftijd, maar nog steeds aan het werk. Vijf jaar na zijn laatste film The Hole is er nu Burying the Ex, een komische horrorfilm. Eng wordt de film nooit, ook al is Evelyn een zombie. Burying the Ex is een vrij luchtige film geworden die meer voor de humor gaat dan de horror. De film mist de balans die de horror komedie Warm Bodies bijvoorbeeld wel heeft.

Anton Yelchin is één van de betere acteurs van zijn generatie die met een film als Burying the Ex zijn tijd lijkt te verdoen. Hij speelt een prima rol, maar hij lijkt ook op de automatische piloot te spelen. Yelchin kwam beter uit de verf met zijn hoofdrol in de Fright Night remake. De charmante Alexandra Daddario zorgt met haar spel voor de nodige energie in de film. Ashley Greene is grappiger dan ik had verwacht, maar een betere actrice had meer met deze rol kunnen doen.

Conclusie
Al met al is Burying the Ex een vermakelijke film, maar één die je snel vergeet.

4 augustus 2015
Review: The Pyramid (2014)

Een team van archeologen ontdekt een driezijdige piramide die begraven ligt onder de Egyptische woestijn. Wanneer ze de piramide betreden, raken ze al snel verdwaald. Daarnaast worden ze ook nog eens opgejaagd door iets.

Beoordeling
The Pyramid is op zichzelf al geen goede horrorfilm, maar het helpt ook niet dat het vergelijkbare As Above, So Below in hetzelfde jaar werd uitgebracht. As Above is de betere film van de twee en tijdens het kijken van The Pyramid zat ik de twee films steeds te vergelijken. Eigenlijk is The Pyramid op alle vlakken een slechtere film. De special effects zijn zo slecht en wanneer je het, laten we het voor gemak ‘monster’ noemen, van dichtbij ziet is het bijna lachwekkend. Ook het beklemmende sfeertje van As Above, maar bijvoorbeeld ook van The Descent ontbreekt hier en dat is juist zo belangrijk voor films met een setting als deze. Het acteerwerk is slecht, met name van Christa Nicola die Sunni speelt. Wat heeft Denis O’Hare, die altijd goed speelt in American Horror Story, bezield om in deze film mee te spelen?

Conclusie
The Pyramid is op zich wel het bekijken waard als je zorgt dat je lage verwachtingen hebt en je van dit subgenre houdt. Anders zou ik As Above, So Below (nog een keer) kijken.

The Pyramid is te bekijken via Videoland.com en iTunes.

31 juli 2015
Review: Faces in the Crowd (2011)

Lerares Anna (Milla Jovovich, Resident Evil films) overleeft een aanval van een seriemoordenaar. Helaas heeft zij als gevolg van de aanval prosopagnosie opgelopen, ofwel gezichtsblindheid. Hierdoor kan zij haar aanvaller niet herkennen, maar herkent zij haar eigen partner en vriendinnen niet meer aan hun gezichten.

Beoordeling
Ik had nog nooit van Faces in the Crowd gehoord totdat ik de film voorbij zag komen op HBO. Het concept is interessant en aardig uitgewerkt. Iedere keer dat Anna naar iemand kijkt, ziet die persoon er in haar ogen anders uit. Zo wordt één van haar vriendinnen gespeeld door Sarah Wayne Callies van The Walking Dead, maar na de aanval wordt die rol steeds door een andere actrice gespeeld. Anna ziet ook niet haar eigen gezicht in de spiegel en zij wordt, in haar belevenis, elke ochtend wakker naast een andere man, omdat zij het gezicht van haar vriend niet herkent. Best een beangstigend idee! Helaas moet Faces in the Crowd het vooral van dit concept hebben, want de rest van de film is behoorlijk middelmatig. Het is een vrij standaard thriller geworden met redelijk acteerwerk van Milla Jovovich en Julian McMahon (Nip/Tuck), die een detective speelt.

Conclusie
Faces in the Crowd is leuk om een keer te kijken als het concept je aanspreekt, maar biedt verder weinig bijzonders.

27 juli 2015
Review: Wild (2014)

Cheryl Strayed (Reese Witherspoon) stort zich na het overlijden van haar moeder in een wereld vol drugs en roekeloze seks, terwijl zij haar echtgenoot (Thomas Sadoski) links laat liggen. Een scheiding volgt en Cheryl maakt een impulsief besluit om zonder enige ervaring een lange wandeltocht te maken over de Pacific Crest Trail om met zichzelf in het reine te komen.

Beoordeling
Wild is gebaseerd op het verhaal van de echte Cheryl Strayed die in 1995 een wandeltocht maakte over de Pacific Crest Trail en een boek schreef over haar ervaring. Het boek ‘Wild: From Lost to Found on the Pacific Crest Trail’ werd uiteindelijk een bestseller. Reese Witherspoon besloot de rechten van het boek aan te schaffen voor haar productiemaatschappij Pacific Standard nog voor het zo’n groot succes werd. Een slimme zet, want de verfilming van het boek kreeg positieve recensies en Witherspoon werd beloond met een Oscar-nominatie voor haar uitstekende rol.

Wild is geregisseerd door Jean-Marc Vallée, die eerder veel succes had met drama Dallas Buyers Club. Wat ik erg kon waarderen is dat we niet teveel bleven hangen in Cheryls verleden, maar dat de focus voornamelijk lag bij de wandeltocht zelf. De flashbacks werden grotendeels gepresenteerd als vluchtige en soms opdringerige herinneringen of gedachtes. Een realistische methode om de mindset van Cheryl weer te geven gedurende haar zoektocht naar zichzelf.

Witherspoon is een fantastische actrice die te vaak haar tijd verdoet met onzinnige komedies. In Wild speelt ze, in mijn ogen, haar beste rol tot nu toe. Ze zet een rauwe en schaamteloze performance neer waarin ze het publiek meeneemt in haar rollercoaster van emoties. Bijrollen van Laura Dern, Thomas Sadoski, Gaby Hoffmann, W. Earl Brown, Brian Van Holt en Michiel Huisman zijn prima, maar klein. Dit is Witherspoons film en zij draagt Wild als een echte professional op haar frêle schouders.

Wild is nu te huur en te koop.

24 juli 2015
Review: The Lazarus Effect (2015)

Een groepje onderzoekers, onder leiding van Frank (Mark Duplass, The One I Love) en zijn verloofde Zoe (Olivia Wilde, House), hebben een manier gevonden om een dode hond weer tot leven te wekken. Wanneer één van de onderzoekers door een ongeluk om het leven komt, proberen ze haar op dezelfde manier tot leven te wekken met alle gevolgen van dien.

Beoordeling
Horror is mijn favoriete genre, waardoor ik veel negatieve punten door de vingers kan zien en er toch van kan genieten. The Lazarus Effect is een film waarbij dat helaas niet is gelukt. Zeker nu It Follows – op alle fronten een superieure horrorfilm – nog enigszins vers in mijn geheugen zit. In vergelijking is The Lazarus Effect een gemakzuchtige film. Het neemt elementen van Pet Sematary en Flatliners, maar maakt het niet eigen. Er is geen aandacht besteed aan de look van de film en de personages zijn niet uitgewerkt. De maar 83 minuten durende film vliegt voorbij zonder ook maar een keer eng te zijn. En dat is lui. Misschien heeft de studio wat dingen uit de film geknipt en is dit niet het originele product (mijn enige verklaring waarom acteurs als Evan Peters en Donald Glover in deze film zitten), maar het voelt toch als gemakzuchtig om uiteindelijk deze film aan het publiek voor te schotelen.

Mark Duplass vind ik een saaie keus voor de hoofdrol. Hij straalt niets uit. Olivia Wilde doet haar best gezien de omstandigheden. Evan Peters (American Horror Story) en Community-acteur Donald Glover hebben helaas nauwelijks iets te doen in deze film en verdienen beter, net als Sarah Bolger (The Tudors). Twin Peaks-acteur Ray Wise is altijd welkom, maar is helaas maar in één scène te zien.

Conclusie
The Lazarus Effect is een gemakzuchtige film. Bekijk de trailer en dan heb je eigenlijk al de gehele film gezien. Niet één van de betere Blumhouse producties.

20 juli 2015