BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Furious 7 (2015)

Nadat Furious 6 bad guy Owen Shaw werd uitgeschakeld door Dom Toretto (Vin Diesel) en zijn team, is zijn oudere broer Deckard Shaw (Jason Statham) uit op wraak.

Beoordeling
Furious 7 is één van de meest succesvolle films van het afgelopen jaar. Na de creatieve opleving van de Fast & Furious franchise met Fast Five en Furious 6 wordt met Furious 7 opnieuw een sterk deel afgeleverd. Maar het is ook een beladen film om naar te kijken gezien de dood van acteur Paul Walker die halverwege de opnames kwam te overlijden na een ongeluk die niets met de opnames zelf te maken had. Het is bewonderenswaardig dat de cast en crew de film nog op zo’n manier wist af te ronden dat de kijker zelf weinig merkt van het verlies van Walker wat natuurlijk een grote impact heeft gehad op de productie. Furious 7 is ook een prachtig eerbetoon aan Walker en ze hebben zijn personage Brian een mooi afscheid van de franchise gegeven.

Ik denk dat ik Furious 7 wel beter had kunnen waarderen als de vorige delen iets verser in mijn geheugen zaten. De film bevat aardig wat verwijzingen naar de eerdere films en ik zal er vast wel een aantal hebben gemist. Voor de echte fans natuurlijk heel leuk, maar ook voor de casual Fast & Furious kijker is er genoeg om van te genieten. Furious 7 bevat een aantal indrukwekkende actiescènes, humor en een leuke cast. De film verveelt geen moment. Jason Statham speelt een formidabele bad guy. Niet zozeer omdat zijn personage goed uitgewerkt is, maar eerder omdat hij Jason Statham is! Het gebruik van MMA-vechter Ronda Rousey en Ong-bak ster Tony Jaa geven de vechtscènes extra punch. Dwayne Johnson is nog steeds een fijne toevoeging aan de cast, al vond ik de aanwezigheid van Kurt Russells personage qua toon niet echt bij de film passen.

Conclusie
Al met al is Furious 7 opnieuw een geslaagde film in de populaire franchise.

14 september 2015
Review: 6 Years (2015)

De jonge Melanie (Taissa Farmiga, American Horror Story) en Dan (Ben Rosenfield, Boardwalk Empire) hebben al 6 jaar een relatie. Ze komen erachter dat het leven anders loopt dan zij zich samen hadden voorgesteld wanneer Dans stage bij een platenmaatschappij mogelijk leidt tot een baan in een andere stad.

Beoordeling
Drama 6 Years benadrukt hoe lang een relatie van zes jaar is, maar wat de film eigenlijk wil zeggen is dat een relatie van zes jaar erg lang is wanneer je nog zo jong bent. Melanie en Dan zijn studenten die nog een heel leven voor zich hebben. Ze realiseren zich dat ze toch een hoop in hun nog jonge levens hebben gemist door hun lange relatie. Ze zijn gelukkig samen, maar misschien gelukkiger wanneer ze het leven los van elkaar kunnen ervaren. Maar hoe laat je zo’n idealistische eerste liefde los? 6 Years schetst een realistisch beeld van de relatie van Melanie en Dan en romantiseert hun liefde niet. Hoewel ik dit kan waarderen, is de film zelf verder niet heel bijzonder. Het is een klein filmpje die leunt op de sterke acteerprestaties van Taissa Farmiga en Ben Rosenfield. Ze weten de liefde van hun personages goed te verkopen, maar ook de onvermijdelijke heartbreak.

Conclusie
6 Years doet z’n best, maar weet mij met het magere verhaal niet te raken. Daar is de film ook te voorspelbaar voor en de personages net iets te unlikeable. Maar de film is best het bekijken waard voor het eerlijke spel van Farmiga en Rosenfield.

6 Years is te vinden op Netflix.

11 september 2015
Netflix aanrader: The Hills Have Eyes (2006)

The Hills Have Eyes is een remake van de gelijknamige Wes Craven film uit 1977. Hoewel ik geen groot fan ben van remakes, vind ik deze remake wel een geslaagde update van de horrorklassieker. Nu de film op Netflix te vinden is, vond ik het wel weer tijd voor rewatch.

Het verhaal
In The Hills Have Eyes gaan Bob (Ted Levine) en Ethel Carter (Kathleen Quinlan) op vakantie met hun kinderen Bobby (Dan Byrd), Brenda (Emilie de Ravin) en Lynn (Vinessa Shaw) om hun 25-jarig huwelijk te vieren. Doug (Aaron Stanford), de man van Lynn, is met tegenzin ook mee samen met hun baby. Ze zijn onderweg naar Californië wanneer ze door “autopech” vast komen te zitten in een woestijn in New Mexico die in het verleden werd gebruikt als nucleair testgebied.

Beoordeling
Ik heb veel horrorfilms gezien in mijn leven en The Hills Have Eyes heeft een naargeestige toon vergeleken met een hoop van die films. Als je de film eerder hebt gezien dan weet je dat het zijn tijd neemt om naar een bepaalde scène toe te werken. Deze scène, die zich afspeelt binnen de caravan van het gezin, is vrij heftig. Toen ik destijds in de bioscoop zat om deze film te kijken, vroeg ik mij af waarom ik dit soort films kijk. Deze scène riep opnieuw dit gevoel bij mij op, ook al wist ik dat het eraan zat te komen. Regisseur Alexandre Aja, ook verantwoordelijk voor de humoristische Piranha 3D remake, laat hier zien dat horror niet iets leuks is, maar afschuwelijk. Het is een horrorfilm die zwaar op de maag ligt, maar wel één die vakkundig gemaakt is. Aja weet de woestijnsetting mooi in beeld te brengen en het gebruik van California Dreamin’ van The Mamas and the Papas zorgt voor een surrealistische vibe.

Misschien omdat die ene scène zo wreed is, juich je juist weer harder voor wat er komen gaat. Je vraagt je mogelijk af waarom ik dit een Netflix aanrader vind en dat is omdat ik gelukkig niet denk aan de bovengenoemde scène wanneer ik aan The Hills Have Eyes denk. Horror heeft een hoop goede final girls, maar weinig goede final guys. Deze film heeft een uitstekende final guy, één van mijn all time favoriete personages uit een horrorfilm. Hij is niet iemand die in Rambo verandert en de dag redt, maar wel iemand die over veel meer moed blijkt te beschikken wanneer the shit the fan hits.

Conclusie
Alexandre Aja heeft een mooie cast weten te verzamelen voor de remake met de bovengenoemde final guy als uitblinker.

7 september 2015
Review: The Longest Ride (2015)

Studente Sophia (Britt Robertson, Tomorrowland) valt al snel voor de knappe Luke (Scott Eastwood, Texas Chainsaw 3D), een voormalig rodeokampioen. Hun romance lijkt van korte duur wanneer Sophia stage gaat lopen in New York. Wanneer ze het leven van een oudere man (Alan Alda, M*A*S*H) redden, vertelt hij ze het verhaal van zijn relatie met zijn grote liefde.

beoordeling

The Longest Ride is alweer de 10e verfilming van een Nicholas Sparks boek, na onder andere The Notebook en Dear John. Ik was geen fan van de vorige Sparks verfilming The Best of Me, waardoor ik niet veel hoop had voor The Longest Ride. Misschien onterecht, maar ik kan me ook niet voorstellen dat alle Sparks boeken zo goed zijn dat ze een verfilming verdienen. Of misschien zijn ze wel goed, maar in de handen van de mensen die The Best of Me hebben gemaakt, komt zijn werk niet goed tot zijn recht.

Gelukkig is The Longest Ride op bijna alle fronten beter dan The Best of Me, maar het komt niet in de buurt van klassieker The Notebook. Het eerste uur vond ik zelf een vrij saaie zit. Ik was minimaal geïnvesteerd in de romance van Sophia en Luke en totaal niet in die van Ira en Ruth. Dit laatste had met name te maken met het houterige acteerwerk van Jack Huston en Oona Chaplin, de kleinkinderen van acteerlegendes John Huston en Charlie Chaplin, die de jongere versies van de personages spelen. Alleen Alan Alda weet als de bejaarde versie van Ira het liefdesverhaal goed te verkopen. In het tweede uur (waarom duurt de film zo lang?!) raakte ik toch wat meer geïnvesteerd in het verhaal en wist het zelfs een gevoelige snaar te raken. Knap, want The Longest Ride is toch een vrij voorspelbare film. Maar ik kon wel waarderen hoe de twee verhaallijnen samen waren gekomen aan het einde van de film, al was die twist wel een makkelijke oplossing voor de problemen van de hoofdpersonen.

Britt Robertson en Scott Eastwood vond ik niet veel chemistry hebben samen, maar door het sympathieke spel van Robertson en de gekwelde en soms zwoele blikken van Eastwood wisten ze zich aardig door het liefdesverhaal heen te worstelen.

conclusie

The Longest Ride is een aanrader voor de liefhebbers van Nicholas Sparks verfilmingen. Zelf vond ik het een middelmatige film die wel leuk was voor op een regenachtige dag en meer ook niet.

5 september 2015
Netflix aanrader: The Secret (2012)

Cold Rock, VS, is een voormalig mijnstadje. Sinds het sluiten van de mijn wordt Cold Rock gekenmerkt door armoede en de verdwijning van meerdere kinderen uit het gebied. De bewoners geven de schuld aan een figuur genaamd the Tall Man. Weduwe Julia Denning (Jessica Biel) woont samen met haar zoontje David in Cold Rock, waar ze werkzaam is als verpleegster. Op een avond verdwijnt David en doet Julia er alles aan om haar zoontje terug te krijgen uit handen van the Tall Man.

The Secret is de eerste Engelstalige film van de Franse filmmaker Pascal Laugier, bekend van de horrorfilm Martyrs. Laugier lijkt met The Secret voor een luchtigere opvolger te hebben gekozen en de film lijkt op het eerste gezicht dan ook op een standaard horror film. Maar dat is het niet. En meer wil ik er eigenlijk niet over kwijt. The Secret, ook bekend onder de originele titel The Tall Man, is net als The Cabin in the Woods een film waar je beter niet teveel over kan weten. Je moet je gewoon laten verrassen.

En veel mensen zullen ook verrast worden door Jessica Biel. De film geeft haar de kans om te tonen wat ze allemaal in huis heeft. Vaak genoeg, en onterecht in mijn ogen, wordt gedacht dat Jessica een slechte actrice is, maar dat is ze helemaal niet. Eerder was ze een uitstekende, sympathieke final girl in The Texas Chainsaw Massacre. In The Secret geeft ze een sterke emotionele performance en ze weet de film dan ook goed op haar schouders te dragen. Hopelijk leidt deze film tot betere rollen voor Biel. De rest van de cast is niet zo bijzonder. Al zullen genre fans de aanwezigheid van Jodelle Ferland (Silent Hill) en William B. Davis (Cigarette Smoking Man van The X-Files) wel kunnen waarderen.

The Secret is een originele en spannende film met een mooie rol voor Jessica Biel.

Deze recensie is eerder verschenen op becoolsodapop.nl onder de originele titel The Tall Man.

2 september 2015