BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

  • Review: The Age of Adaline (2015)

    Review: The Age of Adaline (2015)

    poster-theageofadalineEen mysterieus ongeluk stopt het verouderingsproces van Adaline Bowman (Blake Lively). Zij blijft eeuwig jong terwijl iedereen om haar heen ouder wordt en sterft. Adaline heeft een eenzaam bestaan opgebouwd om haar geheim te bewaren. Wanneer ze de charmante Ellis Jones (Michiel Huisman) ontmoet, lijkt ze weer liefde te hebben gevonden, maar ze worstelt ook met haar geheim.

    Beoordeling
    Een paar jaar geleden hoorde ik voor het eerst van The Age of Adaline toen Katherine Heigl werd gecast als Adaline. Hoewel ik Heigl een goede actrice vind, ben ik blij dat uiteindelijk Blake Lively de rol heeft gekregen. Zij heeft de perfecte look voor dit romantisch drama en ook met haar acteerwerk maakt ze indruk. Lively kennen we vooral als de losbandige Serena van der Woodsen uit de serie Gossip Girl, maar als Adaline speelt ze een ingetogen, maar charmante rol. Ze krijgt prima tegenspel van ‘onze’ Michiel Huisman die het hart van Adaline probeert te veroveren. Harrison Ford speelt een goede bijrol als de vader van Ellis die haar lijkt te herkennen uit een ver verleden. Persoonlijk vond ik de film op zijn sterkst op de momenten dat Lively en Ford samen in beeld waren. Jammer dat toch de voorkeur werd gegeven aan de romance tussen Adaline en Ellis en de verhaallijn met Ford niet verder werd uitgewerkt. Ellen Burnstyn heeft een leuke bijrol als dochter van Adaline.

    Conclusie
    The Age of Adaline is een mooie en ontroerende film. Regisseur Lee Toland Krieger, die eerder Celeste & Jesse Forever maakte, heeft het verhaal mooi in beeld gebracht. Niet alleen Lively ziet er prachtig uit, maar ook de kostuums en locaties. Eén van mijn favoriete films van het jaar.

    rating-4stars

  • Review: Aloha (2015)

    Review: Aloha (2015)

    poster-aloha

    Brian Gilcrest (Bradley Cooper) is een militaire aannemer die terugkeert naar de plek waar hij het meest succesvol was: Hawaii. Wanneer hij contact zoekt met zijn grote liefde van vroeger (Rachel McAdams), krijgt hij gevoelens voor een jonge, veelbelovende luchtmacht piloot (Emma Stone) die hem in de gaten moet houden.

    beoordeling

    Cameron Crowe is één van mijn favoriete filmmakers. Zijn Almost Famous en Elizabethtown behoren tot mijn favoriete films. Ik keek dan ook erg uit naar Aloha, maar na het zien van de film heb ik helaas het gevoel dat Crowe met een writer’s block zit. Aloha is best een aardige film geworden. Helaas is het een film die mij erg sterk doet denken aan Elizabethtown, maar dan op Hawaii. Allison Ng, gespeeld door Emma Stone, lijkt behoorlijk veel op de quirky blondine die gespeeld werd door Kirsten Dunst in Elizabethtown. Denk aan de manier waarop ze praat en haar opdringerigheid wanneer ze Brian ontmoet. Dunst vond ik bijzonder charmant in haar rol terwijl Stone charmant moet overkomen, maar doordat zij haar rol speelt alsof ze eerst 10 blikjes Red Bull naar binnen heeft gegoten, vond ik haar eerder irritant dan charmant. Dan is er nog Alec Baldwin die in Aloha een soortgelijke rol speelt als in Elizabethtown, inclusief preek wanneer de hoofdpersoon gefaald heeft.

    Aloha mist helaas het hart die eerdere Crowe films wel hebben. De film vond ik op zijn best wanneer de focus lag op Tracy (Rachel McAdams) en haar gecompliceerde relatie met Brian. Deze scènes voelden aan als scènes uit een Cameron Crowe film en McAdams weet zoveel meer gevoel in de film te pompen dan Cooper en Stone. De romance tussen Brian en de veel jongere Allison werkte in mijn belevenis niet. Hoewel het ongeveer dezelfde structuur volgt als in Elizabethtown, voelt het in Aloha te geforceerd. Acteurs als John Krasinski, Danny McBride en Billy Murray spelen bijrollen, maar hebben uiteindelijk niet veel te doen.

    conclusie

    Aloha heeft z’n momenten, maar mist de magie van een echte Cameron Crowe film.

    3 sterren
  • Review: Rogue (2007)

    Review: Rogue (2007)

    poster-roguePete (Michael Vartan, Alias) is een Amerikaanse reisjournalist die zich in de Australische outback bevindt voor een artikel. Hij sluit zich aan bij een groep toeristen die een tocht gaan maken op een rondvaartboot om krokodillen te bekijken. Wanneer de boot wordt aangevallen door een reuzekrokodil en dreigt te zinken, komen Pete en de anderen vast te zitten op een klein eilandje.

    Beoordeling
    Het is moeilijk om een horrorfilm op Netflix te vinden die ik nog niet heb gezien. Zo kwam ik uiteindelijk uit bij Rogue, een Australische horrorfilm over een killer krokodil. Op zich heb ik wel een zwak voor het killer animal subgenre die eerder vermakelijke titels als Deep Blue Sea, Anaconda en Piranha 3D opleverde. Helaas neemt Rogue zichzelf iets te serieus om echt vermakelijk te zijn. De film heeft net als Anaconda zijn cheesy momenten, maar omarmt deze niet.

    Regisseur Greg McLean maakte eerder Wolf Creek, een horrorfilm die met zijn nare toon ook niet vermakelijk valt te noemen. Voor Rogue heeft hij wel een aantal bekende gezichten weten te strikken, waaronder Michael Vartan, Radha Mitchell en Sam Worthington. Ook zien we een nog jonge Mia Wasikowska in één van haar eerste filmrollen. Hoewel Mitchell en Worthington prima passen in deze film, lijkt Vartan totaal miscast als onze held. Hij speelt niet slecht, maar hij past niet in dit plaatje.

    Rogue biedt als killer animal film weinig nieuws. Er zijn maar een paar kills, waarvan de meeste offscreen gebeuren. Al met al is Rogue niet zozeer een slechte film, maar het had zeker de potentie om vermakelijker te zijn. Jammer dat de film zichzelf zo serieus neemt.

    rating-2halfstars

  • Review: Spy (2015)

    Review: Spy (2015)

    poster-spySusan Cooper (Melissa McCarthy) heeft een kantoorbaan bij de CIA. Wanneer crimineel Rayna Boyanov (Rose Byrne) achter de identiteit van alle topagenten komt, verruilt Susan haar kantoorbaan voor het echte werk en wordt ze een echte spy.

    Beoordeling
    Na Bridesmaids en The Heat werkten regisseur Paul Feig en actrice Melissa McCarthy opnieuw met succes samen aan een komedie. Spy is een hilarische film geworden die de James Bond films op een leuke manier op de hak neemt. Wat ik erg kon waarderen is dat ze van McCarthy een competente CIA-agent hebben gemaakt en dat de grapjes niet draaien om haar onvermogen om haar werk goed uit te voeren. McCarthy kan met haar postuur makkelijk het mikpunt zijn van vele grapjes, maar Feig lijkt teveel respect voor haar te hebben om de film die richting op te sturen. Een hoop humor komt ook van de overige personages met Jason Statham als uitblinker als de intense CIA-agent Ford. Ik moest erg lachen om al zijn scènes en het was leuk om hem in zo’n rol te zien. Jude Law is perfect gecast als de James Bond van de film. Ik heb hem in tijden niet zo likeable gezien. Ook Rose Byrne weet grappig te zijn met het minimale wat haar permanent zuur kijkende personage mag doen. Natuurlijk is McCarthy de ster van de film en ze weet de komedie ook prima te dragen.

    Conclusie
    Spy is één van de leukste komedies die ik in tijden heb gezien. Normaal vind ik sequels vaak onnodig, maar ik zou het niet erg vinden om op nog een missie te gaan met McCarthy en de rest van de cast.

    rating-4stars

  • Review: The Martian (2015)

    Review: The Martian (2015)

    poster-themartianAstronaut Mark Watney (Matt Damon) raakt tijdens een storm op Mars gewond. Zijn crewleden denken dat hij dood is en laten hem achter. Maar Watney leeft nog en moet in zijn eentje zien te overleven op Mars totdat er hulp komt en dat kan nog jaren gaan duren.

    Beoordeling
    Na Saving Private Ryan moet Matt Damon opnieuw gered worden. Dit keer van Mars, maar dat levert helaas niet zo’n sterke film op. In Saving Private Ryan lag de focus op de groep die Damon moet redden en dat maakt de film een stuk onderhoudender dan alleen naar Damon kijken. In The Martian is misschien de helft van de screentime alleen voor Damon bestemd die zijn best doet om de film te dragen. De wetenschappelijke termen vliegen je om de oren en dat maakt van The Martian droge hap. Momenten van humor zijn aanwezig, maar de film bezit weinig gevoel. In Saving Private Ryan wordt het duidelijk waarom Damon gered wordt: hij is de enige van vier zonen die nog niet tijdens de oorlog is overleden en wordt terug naar huis gestuurd voordat zijn moeder ook haar laatste zoon verliest. In The Martian is er weinig die het bestaan van Watney verbindt met de aarde. Zijn ouders worden vluchtig genoemd, maar zien we niet. Er wordt geen partner of kind genoemd die hoopt dat hij veilig terugkeert. Ja, zijn crew vindt het erg, maar ja, zij hebben hem achtergelaten. NASA lijkt hem alleen te willen redden omdat het anders slecht reflecteert op hun imago en de rest van de wereld leeft oppervlakkig mee.

    In het begin leefde ik nog wel mee, maar gaandeweg hoopte ik steeds harder dat ze nou eens gingen opschieten met hun reddingsplan. The Martian duurt zeker 20 minuten te lang. Ridley Scott heeft een sterke cast weten te verzamelen met o.a. Chiwetel Ejiofor, Michael Peña, Jeff Daniels, Sebastian Stan, Kate Mara en Jessica Chastain. Helaas hebben de meeste acteurs weinig te doen in de film. Neem Kristen Wiig in de rol van media adviseur van NASA. Eigenlijk hangt ze er maar wat bij. Alleen Peña en Chastain weten een positieve indruk achter te laten.

    Conclusie
    The Martian is zeker geen slechte film. Ridley Scott levert vakkundig gemaakte film af, maar één die mij onvoldoende wist te boeien.

    rating-3halfstars