BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Mission: Impossible – Rogue Nation (2015) review

Na Mission: Impossible – Ghost Protocol was ik behoorlijk uitgekeken op de Mission: Impossible franchise. Hoewel ik de eerste en derde M:I films kon waarderen, liet ik al het nieuws over Mission: Impossible – Rogue Nation aan mij voorbij gaan. Na alle positieve recensies die ik had gelezen over Rogue Nation, besloot ik de film toch een kans te geven. Gelukkig maar, want Rogue Nation is in mijn ogen één van de betere delen uit de franchise.

het verhaal

The Impossible Mission Force, ofwel IMF, van Ethan Hunt (Tom Cruise) wordt ontbonden op aandringen van het hoofd van de CIA, omdat eerdere missies niet bepaald vlekkeloos zijn verlopen. Dit weerhoudt Hunt niet om samen met zijn team achter de mysterieuze organisatie ‘The Syndicate’ aan te gaan.

beoordeling

Regisseur Christopher McQuarrie heeft eerder met Cruise gewerkt aan verschillende projecten, waaronder Jack Reacher en Edge of Tomorrow. Hij zet een actievolle film neer met indrukwekkende stunts en humor. Niet alleen M:I sidekick Benji, gespeeld door Simon Pegg, zorgt voor de nodige humor, maar ook Cruise zelf. Die humor deed met momenten denken aan Edge of Tomorrow, een actievolle film die ook veel grappiger was dan ik had verwacht.

Cruise speelt voor de vijfde keer de rol van Ethan Hunt. De charismatische acteur lijkt zich nooit te vervelen met deze rol en je kan hem er niet op betrappen dat hij op de automatische piloot speelt. Twee andere acteurs maken ook indruk: Simon Pegg en M:I nieuwkomer Rebecca Ferguson. Pegg is niet alleen de comic relief. Hij speelt een grote rol in het verhaal en ook zijn dramatische scène gaat hem goed af. Ferguson speelt de mysterieuze Ilsa Faust, een ogenschijnlijke bondgenoot van Hunt. Hoewel Ilsa een knappe verschijning is, wordt zij niet neergezet als hulpeloze love interest. Zij lijkt net zo capabel te zijn als Hunt en Ferguson maakt een positieve indruk met haar rol.

De bad guy vond ik niet zo interessant, maar verder is Mission: Impossible – Rogue Nation op alle vlakken een geslaagde actiefilm.

10 augustus 2015
Review: Creep (2014)

Creep heeft maar één ster op Netflix en dat is onterecht. Het is een klein, spannend horrorfilmpje die weliswaar niet bij iedereen in de smaak zal vallen, maar wel meer verdient dan één ster. We moeten Creep overigens niet verwarren met de gelijknamige horrorfilm uit 2004 met Franka Potente in de hoofdrol waarin zij vast komt te zitten in een metrostation.

Het verhaal
In Creep reageert Aaron (Patrick Brice) op een advertentie van Josef (Mark Duplass) om wat extra geld te verdienen. Josef vertelt dat hij terminaal ziek is en graag een soort videodagboek voor zijn ongeboren kind wil maken. Aan Aaron de taak om hem een dag te volgen met een camera om zijn activiteiten vast te leggen.

Beoordeling
Josef is een vreemde snuiter. Net als Aaron weet je niet goed wat je moet verwachten al heb je als kijker wel het gevoel dat er iets ergs gaat gebeuren. Creep weet wat dat betreft goed met je verwachtingen te spelen. Met momenten komt de film onverwachts uit de hoek en je blijft gissen hoe het verhaal verder zal gaan. Ik heb tijdens het kijken allerlei theorieën gehad, waaronder dat Josef een weerwolf is. Dat klinkt misschien vergezocht, maar met Creep weet je het gewoon niet! De spanning zit er goed in en dat is knap voor een film met in totaal maar twee acteurs die in beeld komen en zonder flashy special effects.

Patrick Brice en Mark Duplass zijn niet alleen de hoofdrolspelers, maar zij zijn ook verantwoordelijk voor de film zelf. Brice is de regisseur van Creep en samen met Duplass heeft hij de film geschreven. Ze vormen een goed team samen al moet de film het vooral hebben van de performance die Duplass neerzet. Duplass vond ik onlangs in The Lazarus Effect uitstralingsloos en een saaie keus voor de hoofdrol. In Creep zet hij Josef perfect neer. Net ambigu genoeg dat je blijft twijfelen aan zijn intenties en creepy is Duplass zeker in deze film!

Conclusie
Creep is één van de betere Blumhouse producties. Geef de film een kans!

7 augustus 2015
Review: Burying the Ex (2014)

Max (Anton Yelchin, Star Trek) heeft spijt dat hij is gaan samenwonen met zijn veeleisende vriendin Evelyn (Ashley Greene, Twilight). Voordat hij de kans krijgt om zijn relatie te verbreken, overlijdt Evelyn door een ongeluk. Na een tijdje komt Max de knappe Olivia (Alexandra Daddario, San Andreas) tegen die veel beter bij hem past. Wanneer hij de volgende stap wil zetten in zijn nieuwe relatie keert Evelyn terug uit de dood om haar relatie met Max voort te zetten.

Beoordeling
Regisseur Joe Dante is verantwoordelijk voor genre klassiekers als Gremlins en The Howling. Inmiddels is de beste man al aardig op leeftijd, maar nog steeds aan het werk. Vijf jaar na zijn laatste film The Hole is er nu Burying the Ex, een komische horrorfilm. Eng wordt de film nooit, ook al is Evelyn een zombie. Burying the Ex is een vrij luchtige film geworden die meer voor de humor gaat dan de horror. De film mist de balans die de horror komedie Warm Bodies bijvoorbeeld wel heeft.

Anton Yelchin is één van de betere acteurs van zijn generatie die met een film als Burying the Ex zijn tijd lijkt te verdoen. Hij speelt een prima rol, maar hij lijkt ook op de automatische piloot te spelen. Yelchin kwam beter uit de verf met zijn hoofdrol in de Fright Night remake. De charmante Alexandra Daddario zorgt met haar spel voor de nodige energie in de film. Ashley Greene is grappiger dan ik had verwacht, maar een betere actrice had meer met deze rol kunnen doen.

Conclusie
Al met al is Burying the Ex een vermakelijke film, maar één die je snel vergeet.

4 augustus 2015
Review: The Pyramid (2014)

Een team van archeologen ontdekt een driezijdige piramide die begraven ligt onder de Egyptische woestijn. Wanneer ze de piramide betreden, raken ze al snel verdwaald. Daarnaast worden ze ook nog eens opgejaagd door iets.

Beoordeling
The Pyramid is op zichzelf al geen goede horrorfilm, maar het helpt ook niet dat het vergelijkbare As Above, So Below in hetzelfde jaar werd uitgebracht. As Above is de betere film van de twee en tijdens het kijken van The Pyramid zat ik de twee films steeds te vergelijken. Eigenlijk is The Pyramid op alle vlakken een slechtere film. De special effects zijn zo slecht en wanneer je het, laten we het voor gemak ‘monster’ noemen, van dichtbij ziet is het bijna lachwekkend. Ook het beklemmende sfeertje van As Above, maar bijvoorbeeld ook van The Descent ontbreekt hier en dat is juist zo belangrijk voor films met een setting als deze. Het acteerwerk is slecht, met name van Christa Nicola die Sunni speelt. Wat heeft Denis O’Hare, die altijd goed speelt in American Horror Story, bezield om in deze film mee te spelen?

Conclusie
The Pyramid is op zich wel het bekijken waard als je zorgt dat je lage verwachtingen hebt en je van dit subgenre houdt. Anders zou ik As Above, So Below (nog een keer) kijken.

The Pyramid is te bekijken via Videoland.com en iTunes.

31 juli 2015
Review: Faces in the Crowd (2011)

Lerares Anna (Milla Jovovich, Resident Evil films) overleeft een aanval van een seriemoordenaar. Helaas heeft zij als gevolg van de aanval prosopagnosie opgelopen, ofwel gezichtsblindheid. Hierdoor kan zij haar aanvaller niet herkennen, maar herkent zij haar eigen partner en vriendinnen niet meer aan hun gezichten.

Beoordeling
Ik had nog nooit van Faces in the Crowd gehoord totdat ik de film voorbij zag komen op HBO. Het concept is interessant en aardig uitgewerkt. Iedere keer dat Anna naar iemand kijkt, ziet die persoon er in haar ogen anders uit. Zo wordt één van haar vriendinnen gespeeld door Sarah Wayne Callies van The Walking Dead, maar na de aanval wordt die rol steeds door een andere actrice gespeeld. Anna ziet ook niet haar eigen gezicht in de spiegel en zij wordt, in haar belevenis, elke ochtend wakker naast een andere man, omdat zij het gezicht van haar vriend niet herkent. Best een beangstigend idee! Helaas moet Faces in the Crowd het vooral van dit concept hebben, want de rest van de film is behoorlijk middelmatig. Het is een vrij standaard thriller geworden met redelijk acteerwerk van Milla Jovovich en Julian McMahon (Nip/Tuck), die een detective speelt.

Conclusie
Faces in the Crowd is leuk om een keer te kijken als het concept je aanspreekt, maar biedt verder weinig bijzonders.

27 juli 2015