BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Krampus (2015)

De familie van Max (Emjay Anthony) krijgt flinke ruzie tijdens de feestdagen. Max is zwaar teleurgesteld en raakt het kerstgevoel volledig kwijt. Hierdoor trekt hij de aandacht van de kwade demoon Krampus, die iedereen straft die niet in Kerstmis gelooft.

Beoordeling
Naast Home Alone, houd ik ook wel van wat kerst gerelateerde horror zo rond de feestdagen. Krampus had ik vorig jaar in de bios gemist en na het bekijken van de film via Pathé Thuis kom ik tot de conclusie dat dat niet zo erg is. Michael Dougherty leverde eerder Halloween horror Trick ‘r Treat af, een film waar ik zelf niet veel mee heb. Hetzelfde kan ik zeggen over Krampus. Ja, Dougherty verdient een originaliteitsprijs, want Krampus is zeker geen standaard horror- of kerstfilm geworden. Maar of de film nou erg vermakelijk is? Nou, dat ook weer niet. De film komt traag op gang en wanneer Krampus zelf eindelijk in beeld komt, gebeurt er nog niet veel. In mijn belevenis hadden ze veel meer met het concept kunnen doen en dat maakt het wel teleurstellend. Goed, pluspunten voor de gemene gingerbread men. Helaas kan ik er niet meer van maken.

Dougherty heeft wel een aardige cast weten te verzamelen. Emjay Anthony, eerder te zien in Chef, speelt een prima hoofdrol. Adam Scott en David Koechner zijn hier ook prima op dreef. Toni Collette loopt er helaas een beetje verloren bij.

Conclusie
Krampus is leuk om een keertje te kijken rond de feestdagen, maar meer ook niet.

26 december 2016
Review: Nocturnal Animals (2016)

Twintig jaar na het verbreken van haar relatie ontvangt Susan (Amy Adams) een manuscript van ex-man Edward (Jake Gyllenhaal). Het bevat een gewelddadig verhaal die hij heeft opgedragen aan haar. Susan heeft haar ex ooit iets verschrikkelijks aangedaan, iets waar ze volgens hem nooit mee weg zal komen, maar wat?

beoordeling

Laat ik beginnen met een bedankje aan schrijver/regisseur Tom Ford voor het maken van mijn minst favoriete opening credits sequence ooit. Voor mij hoeft het niet zo “kunstzinnig”, ik had gewoon zin in een spannende thriller. Misschien ging het daar mis en bekeek ik de film met de verkeerde verwachtingen. Nocturnal Animals is een verhaal over wraak, schijnt. Ben ik de enige persoon die niet zo onder de indruk is van Edwards vorm van wraak? Hij schrijft een boek. Wow. Zoals Elsa zingt in Frozen: let it go. Houd je niet 20 jaar aan een wrok vast. Ik snap waarom Susan van je gescheiden is. Niet dat zij nou zo geweldig is, maar dat is weer een ander verhaal.

Nocturnal Animals volgt het verhaal van Susan en in flashbacks, haar relatie met Edward. Ook zien wij het verhaal in het boek van Edward, dat ook de titel Nocturnal Animals draagt, waarbij Susan zich inbeeldt dat hoofdpersoon Tony lijkt op haar ex-man. Persoonlijk vond ik het verhaal in het verhaal het beste deel van de film, want Susan zelf doet niet veel meer dan verdrietig kijken en crappy kunst produceren. Ik krijg het gevoel dat Tom Ford wil dat ik het verhaal in het verhaal projecteer op de disfunctionele relatie van Susan en Edward, maar ik wil het niet en doe het niet.

Gelukkig is het acteerwerk wel goed en valt er wat dat betreft genoeg te genieten. Amy Adams en Jake Gyllenhaal spelen prima hoofdrollen en ook Michael Shannon, Aaron Taylor-Johnson, Ellie Bamber en Isla Fisher maken indruk met hun bijrollen. Karl Glusman lijkt na rollen in The Neon Demon en nu Nocturnal Animals wel een acteur om in de gaten te houden.

conclusie

Nocturnal Animals (en Tom Ford?) is nogal vol van zichzelf, maar het acteerwerk maakt een hoop goed.

16 december 2016
Review: Blue Jay (2016)

High school sweethearts Jim (Mark Duplass) en Amanda (Sarah Paulson) lopen elkaar na zo’n 20 jaar weer tegen het lijf. De twee halen herinneringen op, maar al snel wordt duidelijk dat een pijnlijke gebeurtenis tussen hen in staat.

Beoordeling
Mark Duplass (Creep, The One I Love) is als acteur en filmmaker de laatste jaren aardig bezig en dat is ook Netflix opgevallen. Samen met broer Jay en hun Duplass Brothers productiebedrijf, heeft Mark een deal met Netflix getekend om vier films exclusief aan de streamingsdienst af te leveren. Blue Jay is de eerste van de vier films en staat sinds kort op Netflix. Het is een intiem filmpje over verlies met prima acteerwerk van Duplass en American Horror Story-actrice Sarah Paulson die hier grotendeels aan het improviseren zijn. Wat de film ook bijzonder maakt, in deze tijden dan, is dat het een zwart-wit film is. Ik weet niet of de Duplass broertjes artistiek probeerden te zijn of dat ze geld probeerden te besparen, maar echt toegevoegde waarde heeft deze move niet.

Ik wilde Blue Jay graag goed vinden, maar eigenlijk liet de film mij totaal koud. Want hoe goed Duplass en Paulson hier ook hun best doen, ergens weet de film mij niet te raken. Misschien omdat de hoofdpersonages niet erg likeable zijn en het, in mijn ogen, enigszins bizar is hoe snel de twee na 20 jaar weer in oude patronen vervallen.

Conclusie
Blue Jay is een intiem, zwart-wit filmpje, maar weet geen emotionele snaar te raken.

13 december 2016
Review: The Witch (2015)

In The Witch zijn William (Ralph Ineson) en Katherine (Kate Dickie) vrome christenen die in 1630 met hun kinderen aan de rand van een ondoordringbare wildernis wonen. Als hun pas geboren zoontje mysterieus verdwijnt en hun gewassen mislukken beginnen de familieleden zich langzaam tegen elkaar te keren.

beoordeling The Witch

The Babadook, The Conjuring en nu ook The Witch. Allemaal geprezen horrorfilms van de afgelopen jaren die me koud lieten. Begrijp me niet verkeerd: het zijn geen slechte films, zeker niet, maar ik vind er niet zoveel aan. Robert Eggers maakt met The Witch zijn regiedebuut en levert een sfeervolle film af. Eng wordt de film in mijn ogen nooit en echt horror durf ik de film niet te noemen. Eerder zou ik The Witch omschrijven als mysterieus drama. De film bouwt langzaam op en werkt naar een verrassend, maar unsatisfying einde toe.

Het acteerwerk in The Witch is goed. Anya Taylor-Joy speelt een goede hoofdrol als oudste dochter Thomasin die wordt beschuldigt van hekserij, maar ook Harvey Scrimshaw maakt indruk als oudste zoon zoon Caleb.

conclusie

The Witch is een sfeervolle en mysterieuze film met goed acteerwerk, maar is in mijn ogen ook zwaar overhypt.

6 december 2016
Review: The Secret Life of Pets (2016)

Het leven van Max komt op z’n kop te staan wanneer zijn baasje zwerfhond Duke mee naar huis neemt en de twee in de problemen komen. Gidget roept de hulp in van de andere huisdieren uit de buurt om haar geliefde Max terug te vinden.

Beoordeling
Na het zien van de eerste teaser trailer keek ik erg uit naar The Secret Life of Pets. Het leek me leuk om te zien wat voor fratsen de huisdieren uithalen wanneer hun baasjes van huis zijn. Helaas draait de film hier niet om en komt het maar kort in beeld. Wat we wel krijgen is een vrij standaard verhaaltje over in dit geval twee honden die elkaar niet kunnen luchten, maar wel elkaars hulp nodig hebben om uit de problemen te komen. Je kan vast wel raden hoe dit afloopt.

Gelukkig zitten er genoeg grappige momenten en personages in het verhaal om er een onderhoudende film van te maken. Helaas is het ook een film die je snel weer vergeet. Stiekem had ik wel iets meer verwacht van The Secret Life of Pets, die van dezelfde makers is als de Despicable Me films. De stemmencast is dik in orde en bestaat onder andere uit Louis C.K., Eric Stonestreet, Jenny Slate, Lake Bell, Ellie Kemper en Kevin Hart.

Conclusie
The Secret Life of Pets is vermakelijk, maar een film die je ook snel weer vergeet.

29 november 2016