Categorie: Reviews

  • Review: Split (2016)

    Review: Split (2016)

    Casey (Anya Taylor-Joy), Claire (Haley Lu Richardson) en Marcia (Jessica Sula) worden ontvoerd door Kevin (James McAvoy), een man met een dissociatieve identiteitsstoornis. Hij heeft 23 verschillende persoonlijkheden die niet allemaal het slechtste met de meiden voor hebben. De meiden moeten zien te ontsnappen voordat de 24e en meest gevaarlijke persoonlijkheid naar voren komt.

    Beoordeling
    M. Night Shyamalan verraste ons in 2015 met zijn low budget Blumhouse productie The Visit. Blijkbaar bevalt de samenwerking met Blumhouse, want voor deze productiemaatschappij levert hij nu met Split weer een geslaagde film af. Het lijkt erop dat Shyamalan beter tot zijn recht komt met kleinere producties. Hij is een goede verhalenverteller en kan beter big budget films als The Last Airbender en After Earth achter zich laten. Niet dat Split een perfecte film is, maar het is net als The Visit weer een stap in de goede richting voor Shyamalan.

    Split begint sterk met de ontvoering van Casey, Claire en Marcia en de ontdekking dat hun ontvoerder meerdere persoonlijkheden heeft. Wanneer de ‘nieuwigheid’ van de verschillende persoonlijkheden afneemt en twee van de meiden langdurig uit beeld verdwijnen, verliest de film zijn kracht. Veel tijd wordt besteedt aan de verschillende persoonlijkheden van Kevin wat het des te jammer maakt dat de vrouwelijke personages niet allemaal goed uitgewerkt zijn. Overigens vond ik persoonlijkheid nummer 24 lang niet zo fascinerend als ik vermoedelijk had moeten vinden.

    James McAvoy zet hier de verschillende persoonlijkheden van Kevin goed neer. Anya Taylor-Joy maakt na haar optreden in The Witch opnieuw indruk. Als de getormenteerde Casey weet Taylor-Joy genoeg te zeggen met haar ogen. Haley Lu Richardson speelt de proactieve Claire prima en is iemand om in de gaten te houden. Jessica Sula heeft helaas niet zoveel te doen als Marcia.

    Conclusie
    Na The Visit verrast M. Night Shyamalan opnieuw met Split.

  • Review: The Watcher (2016)

    Review: The Watcher (2016)

    Ben je op zoek naar de Netflix serie The Watcher (2022)?
    ——————————————————————————–
    Na een tragische gebeurtenis hebben Emma (Erin Cahill) en Noah (Edi Gathegi) een frisse start nodig. Ze verhuizen, maar worden in hun nieuwe woning al snel lastig gevallen door iets of iemand.

    Beoordeling
    Sinds kort is op Netflix de thriller The Watcher te vinden. Het is geen Netflix original zoals je misschien zou verwachten, maar een made-for-tv movie van de Amerikaanse zender Lifetime. Deze zender produceert wel vaker films gebaseerd op een waargebeurd verhaal en ook The Watcher is geen uitzondering. Je zou maar een huis kopen en vervolgens creepy berichten krijgen van iemand die je woning in de gaten houdt. Yikes! De creepy berichten worden effectief in beeld gebracht en de film bevat een aantal spannende momenten. Helaas wist The Watcher mijn aandacht niet goed vast te houden, want zo halverwege verloor ik mijn interesse een beetje. De film herpakt zich gelukkig wel dankzij een aardige ontknoping. Ik denk dat ze wel iets meer met het concept hadden kunnen doen.

    Erin Cahill en Edi Gathegi komen sympathiek over en spelen aardig. De film had wel sterkere acteurs kunnen gebruiken. Tracie Thoms komt voorbij in een leuk bijrolletje.

    Conclusie
    The Watcher is met momenten spannend en heeft een aardige ontknoping. Zeker niet slecht voor een Lifetime movie.

  • Review: Manchester by the Sea (2016)

    Review: Manchester by the Sea (2016)

    Na het overlijden van zijn oudere broer Joe (Kyle Chandler), krijgt de emotioneel gebroken Lee (Casey Affleck) de voogdij van zijn neefje Patrick (Lucas Hedges) toegewezen.

    Beoordeling
    Schrijver/regisseur Kenneth Lonergan maakte eerder indruk met You Can Count on Me en Margaret. Met Manchester by the Sea levert hij een sterk portret over rouw af. Lonergan laat zien dat rouw verschillende vormen kan aannemen. Casey Affleck verdient alle lof die hij krijgt voor zijn mooie rol. Zijn Lee leidt een teruggetrokken bestaan na een groot verlies, maar echt leven doet hij niet meer. Het is mooi om te zien hoe Lee langzaam weer begint op te bloeien wanneer hij de zorg voor zijn neefje krijgt. Deze Patrick gaat weer op een heel andere manier om met verlies en samen met Lee moet hij er het beste van zien te maken. Lucas Hedges zet als de jonge Patrick ook een goede rol neer. Verder maakt ook Michelle Williams ondanks haar beperkte screentime indruk als de ex-vrouw van Lee.

    Hoewel ik Manchester een goede film vind, heb ik het gevoel dat ik er niet zo lovend over ben als andere bloggers. Ik vind de film iets aan de lange kant en op één door Williams fantastisch gespeelde scène na, wist de film mij ook niet te raken.

    Conclusie
    Manchester by the Sea is een mooie film over rouw met prachtig acteerwerk van Casey Affleck.

  • Review: Nerve (2016)

    Review: Nerve (2016)

    De brave Vee (Emma Roberts) besluit mee te doen aan de online game Nerve. Ze wordt uitgedaagd om verschillende opdrachten uit te voeren waar ze geld mee kan verdienen. Wanneer ze wordt gekoppeld aan de ervaren Nerve speler Ian (Dave Franco), lijkt het spel uit de hand te lopen.

    Beoordeling
    Nerve is gebaseerd op de gelijknamige young adult novel van Jeanne Ryan. In handen van Henry Joost en Ariel Schulman, de mannen achter de documentaire Catfish en producers van de gelijknamige MTV show, is Nerve een bedachtzame thriller geworden. Het is een film die iets durft te zeggen over de huidige tijdgeest waar we in leven. Denk aan de gevaarlijke stunts die vloggers uithalen om kijkers te trekken en de rol die wij als kijker hebben. Nerve had makkelijk een oppervlakkige film kunnen worden, waardoor ik het erg waardeer dat de mannen er iets meer mee hebben gedaan. De film bevat verder een aantal spannende scènes en de personages zijn gelukkig niet zo stereotyperend als ze op eerste gezicht lijken. Jammer dat het einde wel heel abrupt was en gemakzuchtig werd afgerond.

    Ik was nooit zo’n fan van Emma Roberts, maar de laatste tijd weet ze te verrassen. Eerst met haar sterke optreden als de hilarisch überbitch Chanel in Scream Queens en nu weer als Vee. Ze heeft veel chemistry met Dave Franco die hier ook een prima rol aflevert. Jammer dat Juliette Lewis, als moeder van Vee, hier weinig te doen krijgt.

    Conclusie
    Nerve heeft me positief verrast. Het is geen perfecte film, maar wel één die weet te vermaken en wat durft te zeggen.

  • Review: Clinical (2017)

    Review: Clinical (2017)

    Twee jaar nadat ze werd aangevallen door een patiënt, probeert psychiater Jane Mathis (Vinessa Shaw) haar leven weer op te pakken. Ze neemt een nieuwe getraumatiseerde patiënt (Kevin Rahm) aan, maar gedurende de behandeling komen herinneringen aan haar eigen trauma weer naar boven.

    Beoordeling
    Netflix heeft onlangs weer een Netflix original online gezet: thriller Clinical. Persoonlijk vind ik dit één van hun betere originals tot nu toe. De spanning wordt goed opgebouwd. Je krijgt steeds meer te weten over Janes trauma en de patiënte die haar heeft aangevallen. Hierdoor weet de film je aandacht goed vast te houden. Daarnaast wordt Jane sterk neergezet door de sympathieke Vinessa Shaw, die we nog kennen van The Hills Have Eyes remake. Toevallig wordt Shaw hier herenigd met haar Hills Have Eyes collega Aaron Stanford die in Clinical haar vriend speelt. Stanford is goed met het juiste materiaal, maar krijgt hier helaas vrij weinig te doen.

    Het is jammer dat schrijver/regisseur Alistair Legrand (The Diabolical) het nodig vond om een “twist” in het verhaal te gooien, want na deze twist verandert totaal de toon van de film. Vervolgens eindigt Clinical als een dertien in dozijn horror/thriller en daarmee doet Legrand zijn film echt tekort.

    Conclusie
    Ondanks het teleurstellende einde is Clinical zeker de moeite waard.