Categorie: Reviews

Review: Me Before You (2016)

De opvallende Louisa (Emilia Clarke) krijgt een nieuwe baan als verzorger van de rijke Will (Sam Claflin). Ooit stond Will vol in het leven totdat hij door ongeluk invalide is geraakt en nu het leven niet meer ziet zitten. Louisa is vastberaden om hem ervan te overtuigen dat het leven nog zin heeft.

Beoordeling
Tranen met tuiten dacht ik te gaan huilen tijdens Me Before You. Stiekem had ik ook wel zin in een jankfilm, maar helaas liet de film mij koud en rolde er geen enkele traan over mijn wang. Op zich ben ik wel iemand die snel geëmotioneerd kan raken van een film of serie. The Fault in Our Stars wist mij bijvoorbeeld wel te raken en ik moest toen ook een traantje wegpinken. Wat zegt het dan dat Me Before You dit helemaal niet wist te bereiken?

Ik heb het gelijknamige boek van Jojo Moyes niet gelezen dus ik kan niet vergelijken. Over de film kan ik zeggen dat ik vond dat het te oppervlakkig bleef. Ik kan me voorstellen dat een romantisch verhaal meer publiek (en geld) trekt en dat de studio bang was om publiek af te stoten als er meer focus was gelegd op het euthanasie gedeelte.

Emilia Clarke en Sam Claflin spelen prima rollen, al snap ik totaal wat andere bloggers bedoelden in hun recensies toen ze het hadden over Emilia’s wenkbrauwen. Ze gingen inderdaad een heel eigen leven leiden. Erg jammer, want in Game of Thrones heeft Emilia ze wel onder controle.

Conclusie
Me Before You is een vermakelijk filmpje, maar te oppervlakkig om de middelmaat te ontstijgen.

4 november 2016
Review: I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016)

Lily (Ruth Wilson) is een jonge hospice verpleegster die intrekt bij bejaarde schrijfster Iris Blum (Paul Prentiss). Iris noemt Lily steeds Polly, een bekend personage uit één van haar boeken. Wanneer er vreemde dingen in huis gebeuren, vermoedt Lily dat het met Polly te maken heeft.

beoordeling

Netflix levert met I Am the Pretty Thing That Lives in the House weer een Netflix original af en deze horror is ook nog eens mooi op tijd voor Halloween! Zelf ben ik niet zo’n fan van bovennatuurlijke horror, maar na het zien van de sfeervolle trailer besloot ik I Am the Pretty Thing toch een kans te geven. Fout natuurlijk, want net als zovele bovennatuurlijke horrorfilms vind ik I Am the Pretty Thing maar saai. Osgood Perkins, zoon van Psycho-acteur Anthony Perkins en als acteur zelf herkenbaar uit Legally Blonde, schreef het script en verfilmde deze ook zelf. Hij laat hier zien een visueel sterke regisseur te zijn die een troosteloos sfeertje weet neer te zetten. I Am the Pretty Thing is verder echt een gevalletje van style over substance, want inhoudelijk heeft de film weinig te bieden. Er gebeurt werkelijk bijna niets.

Lily wordt nogal levenloos neergezet door The Affair-actrice Ruth Wilson en dat helpt ook niet. Nooit voel ik enige binding met Lily, waardoor het me eigenlijk ook niet interesseert wat er met haar gebeurt. Het verhaal van Polly is intrigerend, maar gaat helaas nergens heen. Wat mij betreft echt een gemiste kans!

conclusie

De liefhebbers van bovennatuurlijke horror kunnen misschien wel genieten van I Am the Pretty Thing That Lives in the House, maar wat mij betreft is het een middelmatig filmpje dat ik snel weer zal vergeten.

31 oktober 2016
Review: The Windmill Massacre (2016)

In The Windmill Masscacre stuit een groep buitenlandse toeristen op een verlaten windmolen. Eén voor één vallen ze ten prooi aan de gemaskerde moordenaar die de molen gebruikt om zijn slachtoffers te vermalen.

Beoordeling
In Hostel van Eli Roth maakten de personages wel even een stop in Nederland, maar de echte horror begon pas toen ze zich in Slowakije bevonden. Zo zijn er nog wel meer films te bedenken waarin de personages ergens heen gaan en nooit meer terugkeren. Het is grappig om te zien dat dit nu in Nederland gebeurt in het Engelstalige The Windmill Massacre. Zoals één van de personages zegt: ’this isn’t hell. This is Holland.’ En cliché Holland komt zeker voorbij, inclusief houterige Engelse uitspraak van de Nederlandse acteurs, maar dat kon ik wel waarderen. The Windmill Massacre is behoorlijk cheesy, misschien ook wel intentioneel, en dat werkt hier eigenlijk wel. De film is voornamelijk een slasher met een vleugje bovennatuurlijke horror. De toeristen worden namelijk geconfronteerd met een zonde uit het verleden, iets wat me deed denken aan As Above, So Below, maar dan zonder de claustrofobische setting.

De cast bestaat uit vrij onbekende acteurs die wisselend spelen. Noah Taylor zullen mensen misschien nog wel herkennen van zijn rollen in Almost Famous, de Tomb Raider films en Game of Thrones. Hij speelt één van de toeristen. Bart Klever, die te zien was in Nederhorror De poel, lijkt met plezier hier de gids van Happy Holland Tours te spelen.

Conclusie
De Hollandse setting maakt The Windmill Massacre voor Nederlandse kijkers extra leuk, maar verwacht niet meer dan een vrij standaard en bloederig verhaaltje.

Dankzij Cloud 9 Music heb ik de film al eerder mogen bekijken.

Agenda
The Windmill Massacre is te zien tijdens de Halloween Horror Show en Amsterdamned.

• 28 oktober: Reuver (Luxor), Leeuwarden (Cinema Leeuwarden), Heerenveen (Bios)
• 29 oktober: Amsterdam (Pathé Tuschinsky), Den Haag (Pathé Spuimarkt), Haarlem (Pathé Haarlem), Helmond (Pathé Helmond), Maastricht (Pathé Maastricht), Rotterdam (Pathé Schouwburgplein), Tilburg (Pathé Tilburg), Gouda (Cinema), Heerlen (Quatro), Klazienaveen (Astra), Zutphen (Cinemajestic)
• Vanaf 30 oktober: Amsterdam (Lab 111)
• 31 oktober: Rotterdam (Kino), Eindhoven (Natlab)
• 31 oktober: Kinepolis België (Brussel, Antwerpen, Gent, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Brugge, Oostende, Rocourt, Braine, Palace Liège)
• 5 november: Leiden (Trianon)
• 12 november: Deventer (De Keizer)
• 13, 15, 22 november: Rotterdam (Lantaren/Venster)

26 oktober 2016
Review: Bone Tomahawk (2015)

Sheriff Hunt (Kurt Russell), deputy Chicory (Richard Jenkins), Brooder (Matthew Fox) en een gewonde Arthur (Patrick Wilson) trekken eropuit om de vrouw van Arthur te redden uit handelen van kannibalen.

Beoordeling
Bone Tomahawk wordt een horrorfilm genoemd, maar deze horror fan is het hier niet mee eens. Er is misschien één scène die gezien kan worden als horror, al vind ik excessief geweld niet gelijk staan aan horror. Bone Tomahawk is voornamelijk een trage western die lijdt onder de regie van S. Craig Zahler. Deze Zahler is ook verantwoordelijk voor het script, maar durft hier niet vanaf te wijken of wil dit niet. Er zijn teveel momenten geweest waarbij ik dacht dat er best wat geknipt mocht worden in de film. Met z’n 2 uur en 12 minuten is Bone Tomahawk een lange zit. Dat hoeft niet erg te zijn als de minuten maar goed besteed worden en dat is hier niet het geval. Ook werd het mij niet helemaal duidelijk of bepaalde scènes humoristisch bedoeld waren of onbedoeld grappig waren.

Kurt Russell speelt een prima hoofdrol en krijgt aardig tegenspel van Richard Jenkins. Lost-acteur Matthew Fox is hier totaal niet op zijn plaats als de eikel van het gezelschap. Zijn performance haalde me steeds weer uit de film. Gelukkig speelt Patrick Wilson een stuk beter.

Conclusie
Bone Tomahawk is een met momenten redelijke western, maar horror is het zeker niet. Helaas slaat regisseur S. Craig Zahler te vaak de plank mis.

Bone Tomahawk is nu te huur.

21 oktober 2016
Review: The Girl on the Train (2016)

Alcoholiste Rachel (Emily Blunt) heeft het erg zwaar sinds haar scheiding. Ze neemt elke dag de trein naar haar werk en komt dan langs de woning van Megan (Haley Bennett) en Scott (Luke Evans). Ze dagdroomt over hun leven, maar wanneer Megan op een dag verdwijnt, bemoeit ze zich met de zaak en begint ze zich af te vragen of ze zelf niets met haar verdwijning te maken heeft.

Beoordeling
The Girl on the Train is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Paula Hawkins. Ik heb het boek niet gelezen dus ik kan (helaas) niet vergelijken. Volgens mij zit er ergens in The Girl on the Train een goede film verstopt, eentje die zich met momenten naar de oppervlakte weet te worstelen. Het mysterie is intrigerend, maar qua structuur wordt het verhaal zo slecht verteld. Ik heb geen idee of de film de structuur van het boek volgt en of het daar wel werkt of niet. Het verhaal wordt rommelig verteld en de verhaallijnen van Rachel, Megan en Anna (Rebecca Ferguson), de nieuwe vrouw van Rachels ex, komen niet mooi samen. Het who-dunnit verhaaltje is nooit echt spannend of shockerend.

Gelukkig speelt Emily Blunt een prima hoofdrol en ze weet ondanks alles de film te dragen. Haley Bennett, die we nog kennen als de popster van de romcom Music & Lyrics met Hugh Grant, maakt indruk als de mysterieuze Megan en ze weet haar dramatische scènes goed te verkopen. Rebecca Ferguson, die eerder de aandacht trok in Mission: Impossible – Rogue Nation, hangt er helaas maar wat bij als de passieve vrouw van Rachels ex Tom (Justin Theroux). Theroux zelf heeft ook een ondankbare rol net als Luke Evans.

Conclusie
The Girl on the Train maakt van een interessant en mysterieus verhaal een weinig bijzondere film.

17 oktober 2016