BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

  • Review: The Signal (2014)

    Review: The Signal (2014)

    poster-thesignalHackers Nic (Brenton Thwaites) en Jonah (Beau Knapp) zijn vrienden die samen de vriendin van Nic, Haley (Olivia Cooke), ergens naar toe brengen. Onderweg besluiten ze een rivaliserende hacker genaamd Nomad op te zoeken die zich ergens in Nevada bevindt. Dit loopt niet goed af, want Nic ontwaakt vervolgens in gevangenschap in een soort onderzoekslaboratorium. Het is het begin van een nog grotere nachtmerrie.

    Beoordeling
    The Signal is een interessante film, maar behoorlijk flawed. Regisseur William Eubank levert een visueel prachtige film af. Helaas weet hij niet goed hoe hij de vaart erin kan houden. The Signal duurt niet lang, maar 97 minuten en die 97 minuten voelen veel langer dan dat ze zijn. De film komt traag op gang en het is moeilijk te peilen welke richting het verhaal op gaat. Dit hoeft niet per se slecht zijn, maar ik kreeg soms het idee dat de filmmakers dit zelf ook niet wisten, omdat er allerlei (voor filmliefhebbers bekende) concepten bij worden gepakt. Ze hadden beter meer tijd kunnen besteden aan het uitwerken van de personages. Haley voegt totaal niets toe aan het verhaal. Ze zit er maar wat bij als een damsel in distress die door Nic gered moet worden. Dit wordt op een gegeven moment lachwekkend. De vriendschap tussen Nic en Jonah is beter uitgewerkt, al heb ik het gevoel dat dat meer schijn is en dit dankzij de goede acteerprestaties van Thwaites en Knapp is. Laurence Fishburne doet zijn ding als labmedewerker en dat doet hij, zoals altijd, goed.

    Conclusie
    Ondanks alle negatieve punten is The Signal toch een interessante film en William Eubank is een regisseur om in de gaten te houden.

    rating-3stars

  • Review: Maniac (2012)

    Review: Maniac (2012)

    Frank (Elijah Wood) is een seriemoordenaar die jonge vrouwen stalkt en scalpeert. Wanneer hij kunstenares Anna (Nora Arnezeder) ontmoet, loopt zijn obsessie uit de hand.

    Beoordeling
    Elijah Wood heeft interessante keuzes gemaakt sinds zijn Lord of the Rings dagen voorbij zijn, zoals Sin City, Wilfred en Cooties. Maniac is ook zo’n interessante keuze. Hoewel Wood de hoofdrol speelt, is hij nauwelijks in beeld. De film is vanuit zijn point of view geschoten, waardoor je hem alleen ziet in spiegels, foto’s etc. Doom (2005) gebruikte deze techniek ook voor één scène [en dat was awesome!], maar ik vind het hier wel enigszins jammer dat we de hele film door de ogen van Wood zien. Ik had wel meer van deze onschuldig ogende acteur als seriemoordenaar willen zien dan alleen zijn perspectief.

    Maniac is een remake van de gelijknamige film uit 1980. Ik heb het origineel niet gezien dus ik kan niet vergelijken, al las ik wel dat het origineel geen gebruikt maakt van de POV-techniek. Ik kan het wel waarderen dat ze voor een remake het concept nemen en het dan eigen maken. Maniac de remake is geschreven door o.a. Alexandre Aja, de man die ons eerder geslaagde remakes bracht van The Hills Have Eyes en Piranha 3D. Ik ben wel een liefhebber van Aja’s werk, maar over Maniac ben ik niet zo enthousiast. Het is niet mijn type film. De film ziet er te grauw uit en het geweld is erg grafisch. Ook het verhaal heeft weinig te bieden. Dit is niet het type horrorfilm waar ik me mee vermaak.

    Conclusie
    Maniac is het bekijken waard voor de POV-techniek, maar heeft verder niet veel te bieden.

  • Review: Before I Wake (2016)

    Review: Before I Wake (2016)

    Na het verlies van hun zoontje adopteren Jessie (Kate Bosworth) en Mark (Thomas Jane) de jonge Cody (Jacob Tremblay). Ze ontdekken dat Cody’s dromen werkelijkheid worden, maar dus ook zijn nachtmerries.

    Beoordeling
    Regisseur Mike Flanagan bracht ons eerder de horrorfilm Oculus en thriller Hush. Before I Wake lijkt misschien op een horrorfilm, maar is het niet echt. Flanagan levert hier een drama af over verlies en rouw waarin hij horror elementen heeft verwerkt. Deze horror elementen komen vooral terug in de dromen, of eigenlijk, nachtmerries van Cody. Aan de ene kant klinkt het logisch dat een kind een soort boogeyman fabriceert in zijn hoofd, aan de andere kant vind ik het jammer dat Before I Wake ervoor kiest om die richting op te gaan. Flanagan had wat dat betreft best wat meer vertrouwen mogen hebben in zijn eigen verhaal.

    Kate Bosworth speelt hier een prima hoofdrol. Ik ben nooit zo’n fan geweest van deze actrice, maar begin haar steeds meer te waarderen. Ook Thomas Jane speelt hier prima, al vond ik hem met Bosworth niet zo’n geloofwaardig koppel vormen. De jonge Jacob Tremblay zagen we eerder overtuigend spelen als zoontje van Brie Larson is drama Room. Hier laat hij opnieuw zien een getalenteerde jonge acteur te zijn.

    Conclusie
    Before I Wake bevat naast een prima cast een interessant concept, al wordt dit niet volledig benut.

  • Review: Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017)

    Review: Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017)

    Star-Lord (Chris Pratt), Gamora (Zoe Saldana), Drax (Dave Bautista), Rocket (Bradley Cooper) en Baby Groot (Vin Diesel) zijn terug! Wanneer Peter zijn vader Ego (Kurt Russell) ontmoet, leert hij meer over zijn mysterieuze achtergrond.

    beoordeling

    Guardians of the Galaxy is mijn favoriete film van 2014. Dat schept hoge verwachtingen voor Vol. 2, maar gelukkig stelt deze sequel niet teleur. De film begint goed met een leuke opening credits sequence waarin we Baby Groot zien ronddansen terwijl de rest van de crew met een groot gevecht bezig is. Het verhaal rondom Peters vader vond ik wat minder. Misschien omdat het zo los lijkt te staan van de Marvel Cinematic Universe en hier niet richting Avengers: Infinity War wordt gewerkt. Gelukkig weet regisseur en screenwriter James Gunn, ook verantwoordelijk voor het eerste deel, ons op zo’n vermakelijke manier van A naar B te brengen dat het verhaal er eigenlijk niet toe doet. Guardians of the Galaxy Vol. 2 is heel leuk. Ik heb hardop gelachen en zelfs een traantje gelaten op het eind. Het is een visueel spektakel, de muziek is lekker en Baby Groot is super cute.

    Chris Pratt is weer goed op dreef als Star-Lord, maar speelt ook sterk op de emotionele momenten. Hij krijgt prima tegenspel van mede Guardians Zoe Saldana en Dave Bautista. Vooral Bautista zorgt voor een aantal grappige momenten. Michael Rooker keert terug als de blauwe Yondu. Zijn personage is hier beter uitgewerkt, waardoor Rooker nu de kans krijgt om te schitteren. Ook zien we Karen Gillan terug als Nebula, de zus van Gamora. Zij is nog steeds boos, maar er zit wat ontwikkeling in haar personage. Zo terugkijkend is Kurt Russell misschien niet de beste keuze voor Peters vader.

    conclusie

    Guardians of the Galaxy Vol. 2 is net als zijn voorganger een zeer vermakelijk en humoristisch avontuur. Plus, Baby Groot! So cute!

    4 sterren
  • Review: Trainwreck (2015)

    Review: Trainwreck (2015)

    De losbandige Amy (Amy Schumer) gelooft niet in monogamie, maar wanneer ze good guy Aaron (Bill Hader) ontmoet besluit ze liefde toch een kans te geven. Met alle hilarische gevolgen vandien.

    Beoordeling
    Amy Schumer is een populaire comédienne die we kennen van haar eigen tv programma Inside Amy Schumer. Ze is een slimme dame die graag controle heeft over haar carrière en weet hoe haar gevoel voor humor het beste tot haar recht komt. Zo speelt ze niet alleen de hoofdrol in Trainwreck, maar schreef ze ook het script van deze komedie. Amy kent duidelijk geen schaamte. Dit zorgt voor een aantal grappige momenten en ook voor een flinke dosis plaatsvervangende schaamte. Verrassend genoeg zit er ook wat hart in de film en doet Amy het ook goed in een dramatische scène.

    Misschien nog verrassender is de supporting cast van Trainwreck. Oscar-winnares Brie Larson speelt en oogt geloofwaardig als het zusje van Amy. Tilda Swinton en Ezra Miller, eerder moeder en zoon in We Need to Talk About Kevin, spelen collega’s van Amy. Bill Hader doet het aardig als haar love interest, maar wat mij betreft kwamen de meeste lachers (naast Schumer dan) van WWE-worstelaar John Cena en LeBron James. Beide heren zijn geen sterke acteurs, maar hebben wel een hoop zelfspot.

    Conclusie
    Trainwreck is een vermakelijke en verrassende romantische komedie als je Amy Schumer kan waarderen.