Categorie: Reviews

Review: Comfort (2016)

Een koerier (Chris Dinh) wordt door een belangrijke klant gevraagd om zijn dochter Jasmine (Julie Zhan) op te halen van het vliegveld. Na een valse start, springt de vonk gedurende de avond toch over.

Beoordeling
Tijdens de tweede editie van de Filmblog Get Together werd opnieuw een film gescreend die nog niet in Nederland te zien is. Romantisch drama Comfort werd getoond, een film die doet denken aan de film van de eerste editie, Already Tomorrow in Hong Kong. De Before-trilogie is ongetwijfeld een grote inspiratiebron geweest van regisseur en screenwriter William Lu. Helaas haalt Comfort niet het niveau van de eerder genoemde films.

Ik had het gevoel dat de film erg op safe speelde, ondanks dat de conditie van Cameron, de koerier, een aardige twist was. Helaas werd er niet veel met dit gegeven gedaan. Een gemiste kans om de film wat meer eigen te maken. Van het acteerwerk werd ik met vlagen een beetje treurig. Naar mijn gevoel werden de dialogen soms wat onnatuurlijk gebracht. Ondanks dat vond ik Chris Dinh een charismatische lead. Jasmine vond ik behoorlijk irritant, maar ik weet niet of dat zozeer het acteerwerk van Julie Zhan was of het personage zelf.

Conclusie
Comfort is het bekijken waard voor fans van dit subgenre, al zijn er binnen in het subgenre betere alternatieven te vinden.

2 juni 2017
Review: The Bye Bye Man (2017)

Drie studenten huren een woning en ontdekken per ongeluk de vloek van the Bye Bye Man. Hoe meer ze aan hem denken, hoe sterker hij wordt.

Beoordeling
Ik heb veel slechte verhalen gehoord over The Bye Bye Man, maar eigenlijk vond ik het niet eens zo slecht. Ook niet goed, maar zeker niet slecht. De film begint goed met een cameo van Leigh Whannell (Saw) als een man die iedereen afschiet die van the Bye Bye Man heeft gehoord. Vervolgens volgen we het verhaal van de drie meest levenloze studenten ooit, gespeeld door Douglas Smith (Bottom of the World), Cressida Bonas (Tulip Fever) en Lucien Laviscount (Scream Queens). De personages zijn helaas niet goed uitgewerkt, maar ook het acteerwerk is niet best. Als dit al een beetje beter was geweest dan was de film denk ik al een stuk beter in de smaak gevallen bij de meeste horror liefhebbers.

The Bye Bye Man is gebaseerd op een verhaal uit het boek The President’s Vampire van Robert Damon Schneck. Deze bad guy deed me eerder denken aan een low budget versie van Freddy Krueger. Net als bij the Springwood slasher wordt the Bye Bye Man sterker hoe meer er aan hem wordt gedacht of hoe meer angst er wordt gezaaid. Origineel is de film dus niet, maar de makers proberen het op hun manier toch een beetje eigen te maken. Ze weten een paar aardige scènes af te leveren, al snap ik de aanwezigheid van Faye Dunaway in deze film nog steeds niet. Ook Carrie-Anne Moss verdient beter dan een dertien in dozijn rolletje als detective. Michael Trucco heeft een aardige bijrol als broer van één van de studenten.

Na alle negativiteit in deze recensie vraag je je misschien af hoe het kan dat ik het geen slechte film vond. Ondanks alles heb ik me eigenlijk prima vermaakt met The Bye Bye Man en meer vraag ik eigenlijk niet van zo’n film.

Conclusie
The Bye Bye Man is niet goed, maar ook zeker niet zo slecht.

31 mei 2017
Review: The Fate of the Furious (2017)

De mysterieuze Cipher (Charlize Theron) weet Dom (Vin Diesel) te overtuigen om zijn rug te keren naar zijn familie dit tot grote shock van Letty (Michelle Rodriguez) en de rest. Ze krijgen hulp uit onverwachte hoek, namelijk Furious 7 bad guy Deckard Shaw (Jason Statham), om Dom terug te vinden en Cipher te pakken te krijgen.

Beoordeling
Zestien jaar na de release van The Fast and the Furious is er nu het achtste deel The Fate of the Furious. Ik denk niet dat iemand ooit had verwacht dat de film zoveel sequels zou spawnen, maar toch zijn we hier nu echt. De franchise kreeg een creatieve opleving met Fast Five en ook de twee daaropvolgende delen waren sterk. The Fate of the Furious is niet sterk, maar wel aardig. Het is de eerste film in de franchise zonder Paul Walker sinds zijn overlijden. Door zijn afwezigheid lijkt er iets te ontbreken. Testosteron genoeg hier in deel 8, maar ik mis hart, iets wat in Furious 7 wel aanwezig was.

Vin Diesel blijft een beperkte acteur en blijkbaar heeft hij Walker nodig om wat beter uit de verf te komen. Diesel deelt hier veel scènes met Charlize Theron, doorgaans een sterke actrice. Helaas lijkt Theron hier op de automatische piloot te acteren en dat hebben we juist niet nodig naast Diesel. Haar personage Cipher is ook niet erg boeiend. Wat dat betreft doet Furious 8 er goed aan om Jason Statham weer te laten opdraven. Diesel mag dan het gezicht van de F&F franchise zijn, maar wat mij betreft mag hij deel 9 uitzitten als Statham en Dwayne Johnson op de voorgrond worden gezet. Tyrese Gibson mag blijven als de comic relief.

Toegegeven, The Fate of the Furious heeft wel een aantal indrukwekkende actiescènes en ook de cameo’s – nee, ik verklap ze niet – zijn leuk gedaan.

Conclusie
The Fate of the Furious haalt niet de kwaliteit van de voorgaande drie delen, maar is wel een vermakelijke actiefilm met een aantal geslaagde scènes.

25 mei 2017
Alien: Covenant (2017) review

In Alien: Covenant ontdekt de bemanning van het koloniale schip Covenant een nieuwe wereld, waar een groot gevaar dreigt.

beoordeling

In mijn recensie van Prometheus schreef ik dat Ridley Scott met deel 2 moet proberen om een op zichzelf staande film te maken, want dit deel werkt teveel naar een sequel toe. Is Alien: Covenant een op zichzelf staande film geworden? Helaas niet. Het borduurt voort op de filosofische ideeën van Prometheus, maar werkt ook toe naar het laatste hoofdstuk van deze nieuwe Alien trilogie. Het resultaat voelt aan als een rommelige tussenfilm, een mengeling tussen Prometheus en de James Cameron klassieker Aliens. Alsof Scott probeert om fans van deze verschillende films binnen dezelfde franchise te plezieren. Ik denk dat Prometheus fans wat beter aan hun trekken komen. Michael Fassbender duikt weer op als android David, die na de gebeurtenissen van Prometheus alleen achter is gebleven op de planeet waar de bemanning van de Covenant landt. Gothische horror voert hier de boventoon. Op momenten intrigerend, op andere momenten saai. Tenzij je erg van Fassbender houdt denk ik.

Zelf hou ik meer van de space horror van Alien en Aliens wat hier magertjes wordt uitgevoerd. In maart jl. draaide Life in de bioscoop, een zwaar door Alien geïnspireerde film. Deze film deed space horror beter dan Covenant. De sterfscènes in Covenant hebben niet tot nauwelijks impact. Slecht uitgevoerd en de personages zijn nauwelijks uitgewerkt dus geef je ook niet om ze. Neem de cameo van James Franco die totaal niets toevoegt. Ik denk dat de gemiddelde bioscoopganger niet eens door heeft dat hij het is.

Niet alleen bij de casting van Franco zet ik mijn vraagtekens. Eerst het positieve: Katherine Waterston (Inherent Vice) is een prima leading lady en heeft zeker haar Ripley momenten. Maar waarom een Oscar-genomineerd acteur als Demián Bichir (A Better Life) nemen en hem dan totaal niets te doen geven? Geef hem dan Billy Crudups rol, want die ziet er hier totaal verdwaald uit. Danny McBride speelt prima, maar lijkt hier een vreemde eend in de bijt doordat hij vooral bekend is van zijn komische rollen.

conclusie

Alien: Covenant heeft zijn momenten. Liefhebbers van Prometheus komen aan hun trekken, maar de film vervalt te vaak in de middelmatigheid die we gewend zijn van Alien ripoffs.

20 mei 2017
Review: Arrival (2016)

Wanneer 12 ruimteschepen op aarde landen, wordt de hulp van taalkundige Louise Banks (Amy Adams) gevraagd om te helpen met contact leggen met de mysterieuze bezoekers.

beoordeling Arrival

Denis Villeneuve is één van de meest intrigerende regisseurs van dit moment. Eerder bracht hij ons Prisoners, Enemy en Sicario en nu levert hij met Arrival een intelligente film over aliens af. Waar veel alien films over een aanval gaan, gaat het hier om taal en communicatie. Een interessante invalshoek die misschien bij de gemiddelde filmkijker niet in de smaak zal vallen, zeker wanneer de verwachtingen liggen bij een doorsnee alien invasion film. Als je bekend bent met Villeneuves werk dan weet je dat hij niet geïnteresseerd is reeds bewandelde paden volgen. Wat dat betreft maakt hij een goed team met screenwriter Eric Heisserer die eerder inventief uit de hoek kwam met Final Destination 5. Beide heren verdienden voor hun werk aan Arrival terecht een Oscar-nominatie.

In Amy Adams heeft Villeneuve een sterke leading lady gevonden. Zij straalt niet alleen de intelligentie uit die nodig is voor een film als deze, maar brengt ook veel hart met zich mee. Jeremy Renner hangt er maar wat bij, zoals vaak het geval is. Forest Whitaker heeft een aardige bijrol.

conclusie

Arrival is een intelligente scifi, eentje die technisch goed in elkaar zit, maar ook qua verhaal en acteerprestaties.

15 mei 2017