Jennifer (Natasha Henstridge) en Paul (Lukas Hassel) kopen een huis met een groot geheim. Wanneer Paul bezeten raakt door een demonische entiteit, komt Jennifer langzaam achter dit geheim.
Beoordeling
Als je je afvraagt waarom ik in godsnaam The Black Room heb gekeken dan kan ik je vertellen dat mijn gedachtegang zo ging: ‘oh hey, Dominique Swain en Lin Shaye in een horrorfilm, leuk.’ Nou, nee, niet leuk. Ik kan werkelijk niets positiefs zeggen over deze verkapte softcore pornofilm die op Netflix te vinden is. Het verhaal is slecht, het acteerwerk is slecht, de special effects zijn slecht. Het is werkelijk pijnlijk om naar Lukas Hassel te kijken als hij probeert te acteren. Waarom zit Lin Shaye in hemelsnaam in deze film?! Na het succes van de Insidious films hoeft ze dit soort onzin toch niet meer te doen. Ook Dominique Swain, die toegegeven weinig succes heeft gehad na haar doorbraak met de titelrol in Lolita (1997), verdient beter dan dit. Swain zit maar 5 minuten in de film en Shaye zo’n 10 minuten dus voor deze dames hoef je niet te kijken. Trust me.
Conclusie
Ga Rings kijken. Ga Life kijken. Ga iets nuttigs doen met je leven. Maar kijk vooral niet The Black Room op Netflix.
De onverantwoordelijke Rob (Marlon Wayans) staat op het punt om te trouwen met zijn grote liefde Megan (Regina Hall). Wanneer hij vast komt te zitten in een time loop, beleeft Rob het uur voor zijn bruiloft steeds weer opnieuw totdat hij alle zaakjes op orde heeft.
beoordeling
Netflix heeft weer een nieuwe original afgeleverd, de komedie Naked. De film is eigenlijk een soort Groundhog Day, alleen beleeft Marlon Wayans hier zijn trouwdag steeds opnieuw. Laat je niet misleiden door de titel en de aanwezigheid van Wayans (hij schreef ook mee aan het script), want Naked is eigenlijk vrij subtiel vergeleken met wat we van de acteur gewend zijn.
Heel bijzonder is de komedie niet. Het verhaal is vrij standaard, maar Wayans is een charismatische acteur die het beste van het materiaal weet te maken. Hij zorgt voor voldoende grappige momenten. Daarnaast heeft de film een goede supporting cast weten te verzamelen. Zo zien we Regina Hall, Loretta Devine, Dennis Haysbert, Scott Foley, Happy Endings-actrice Eliza Coupe en zanger Brian McKnight voorbij komen. Jammer dat Hall (eerder met Wayans in de Scary Movie films) niet veel van haar komisch talent kan laten zien, want ze speelt voornamelijk de bezorgde bruid hier.
conclusie
Netflix original Naked is een vermakelijk tussendoortje met een charismatische Marlon Wayans in de hoofdrol.
In Atomic Blonde wordt MI6 agente Lorraine Broughton (Charlize Theron) naar Berlijn gestuurd voor een gevaarlijke missie ten tijde van de val van de Berlijnse muur.
beoordeling
Wat keek ik uit naar Atomic Blonde na al die toffe trailers. Helaas heeft de film niet veel meer te bieden dan wat we al in de trailers zagen. Bijna alle coole momenten zijn hierin verwerkt. Toegegeven, wel meer trailers maken zich hier schuldig aan, maar het viel me bij Atomic Blonde wel erg op. Het verhaal vond ik erg mager, waardoor de speelduur van 115 minuten erg lang aanvoelde. Er had best wat getrimd mogen worden of beter nog, wat meer aandacht aan verhaal en personages besteed kunnen worden. Dit is echt een gevalletje van style over substance.
Ondanks alle bovengenoemde kritiek scoort Atomic Blonde toch een dikke voldoende. Ja, het is style over substance, maar de style die regisseur David Leitch hier hanteert maakt een hoop goed. Visueel ziet de film er fantastisch uit. Het kille kleurenpalet past goed bij de setting van de film. Charlize Theron loopt er geweldig aangekleed bij in de meest prachtige (en jaloersmakende) outfits. Oh, en de killer soundtrack is toch wel mijn favoriet van het jaar. Sorry, Baby Driver.
Theron is een ware force to be reckoned with en zet hier een sterke hoofdrol neer. James McAvoy heeft een goed jaar, want na Split speelt hij ook hier een prima rol als de sluwe collega van Lorraine. Sofia Boutella, Toby Jones, Til Schweiger en John Goodman komen ook voorbij, maar krijgen helaas niet veel te doen. Bill Skarsgard heeft een aardig bijrolletje.
conclusie
Atomic Blonde moet het niet van het verhaal hebben, maar de rest is dik in orde.
De jonge Justine (Garance Marillier) is vegetariër. Wanneer ze tijdens een ontgroening wordt gedwongen om vlees te eten, ontwaakt er een lust voor rauw vlees in haar.
Beoordeling
Soms hoor je over bepaalde films verhalen dat mensen zijn flauwgevallen tijdens een screening van zo’n film. Vaak is dat zo, omdat de film in kwestie erg grafisch is. Zo’n verhaal hoorde ik ook over Raw, ook bekend onder haar originele Franse titel Grave. Dat schept bepaalde verwachtingen. Is de film dan zo grafisch? Ik neig naar nee. Er wordt namelijk veel aan de verbeelding overgelaten. Natuurlijk zitten er wel een paar scènes in die misschien als schokkend ervaren kunnen worden, maar wat verwacht je dan van een film over kannibalisme? Geloof me, de gemiddelde Saw film is erger.
Er wordt veel over het kannibalisme aspect gesproken, maar in de kern is Raw in mijn belevenis een coming of age movie. De ontluikende seksualiteit van hoofdpersonage Justine gaat hier gepaard met kannibalisme. Een film als Ginger Snaps deed dit bijvoorbeeld eerder door een link te leggen tussen menstruatie en lycantropie. Voor een film over kannibalisme is Raw vrij subtiel en de morbide humor is zeer welkom. Actrice Garance Marillier zet een mooie acteerprestatie neer. Zij transformeert van een onzeker meisje naar een wulpse vrouw. Dat zie je niet alleen in haar houding, maar ook in haar ogen. Ella Rumpf en Rabah Nait Oufella spelen prima bijrollen.
Conclusie
Vergeet alle controverse rondom Raw en geef deze sterke film een kans.
Zes vrienden gaan los tijdens Sneekweek, maar worden tijdens hun vakantie geconfronteerd met een dodelijk geheim uit het verleden.
beoordeling
Wanneer ik denk aan de vitriol die middelmatige horrorfilms als Rings en Wish Upon over zich heen krijgen dan vraag ik me af wat mensen vinden van een film als Sneekweek. Er valt namelijk weinig goeds te zeggen over deze Nederhorror, al ben ik me ervan bewust dat het nog slechter kan. Ja, echt.
Wat is eigenlijk de insteek van Sneekweek? Is het een bewuste (maar niet geslaagde) homage aan de slasher of aan elkaar geplakt jatwerk? Het verhaal is in de kern eigenlijk een Nederlandse versie van I Know What You Did Last Summer. De personages verbergen de werkelijke aard van een sterfgeval en na een tijdje neemt iemand wraak. In de sequel I Still Know What You Did Last Summer wint final girl Julie James (Jennifer Love Hewitt) een reis naar Brazilië, ook al geeft ze het verkeerde antwoord tijdens een radio quiz (de hoofdstad van Brazilië is Brasilia, Julie, niet Rio). Hier in Sneekweek brengen de vrienden een weekje door in een luxe huisje, al wordt al snel voor ze duidelijk dat geen van de zes dit huisje geboekt heeft. Maar deze losers denken YOLO en gaan lekker feesten.
Sneekweek laat duidelijk merken dat het naar andere slashers heeft gekeken. Maar wat ik me dus afvroeg: is het echt een (mislukte) homage? Eén van de personages kijkt Scream en er komen scènes voorbij die sterk doen denken aan Scream, Scream 2, Friday the 13th en Children of the Corn. Aan de ene kant leuk om te spotten, maar aan de andere kant kiezen de makers wel de makkelijke weg. Wat dat betreft zijn Scream en het recente The Final Girls betere odes aan het genre.
Dan moeten we het nog even hebben over de ondankbare rol van Marly van der Velden in Sneekweek. In mijn belevenis is zij het bekendste gezicht in de film (op Frank Lammers na dan). Zij speelt een meisje dat al snel het bed in duikt met onze opper-loser Boris (Jord Knotter) en vervolgens als eerste vermoord wordt, ook al heeft ze niets te maken met het grote geheim van de vrienden(!). Vervult Marly hier de Janet Leigh in Psycho rol? De ster die als eerste vermoord wordt om de shock value te vergroten? Als dat het geval is, slaat Sneekweek de plank behoorlijk mis. Het kan ook zijn dat ik veel meer over de film nadenk dan de makers dat hebben gedaan en dat dit nooit hun intentie is geweest. Hoe dan ook: wat een verspilling van Marly’s tijd en talent.
De cast, onder leiding van Carolien Spoor en Jelle de Jong, speelt op zich prima. Alleen zijn hun personages zo walgelijk en dom dat je alleen maar kan hopen dat ze snel doodgaan. De ontknoping is eerder lachwekkend dan shocking.
conclusie
Al met al is Sneekweek een zwakke film en geen goede representatie van Nederhorror.
Jennifer (Natasha Henstridge) en Paul (Lukas Hassel) kopen een huis met een groot geheim. Wanneer Paul bezeten raakt door een demonische entiteit, komt Jennifer langzaam achter dit geheim.
