BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

  • Resident Evil: The Final Chapter (2016) review

    Resident Evil: The Final Chapter (2016) review

    Alice (Milla Jovovich) keert terug naar de bron van al haar ellende: the Hive in Raccoon City. Volgens the Red Queen kan alleen Alice de overgebleven overlevenden van de apocalyps redden. Tijdens haar missie komt ze een oude bekende tegen.

    Beoordeling
    In 2002 ging de eerste Resident Evil film in première. Het was misschien geen goede afspiegeling van de populaire games, maar de film was wel een vermakelijke zit. Inmiddels zijn we 15 jaar verder en is The Final Chapter de zesde en laatste film in deze franchise. Ik heb de afgelopen jaren braaf alle films gekeken en vind ze van erg wisselende kwaliteit. Naast de eerste film vind ik Extinction en Retribution vermakelijk, maar Apocalypse en Afterlife vind ik matige films. Ook over The Final Chapter ben ik niet zo enthousiast. Aan de ene kant komt het verhaal van Alice full circle en krijgen we antwoorden. Aan de ander kant laat de film bepaalde personages links liggen. Claire Redfield, opnieuw gespeeld door Ali Larter, keert wel terug. Maar wat is gebeurd met haar broer Chris? Of K-Mart? Ada Wong?

    De eerste 20 minuten van The Final Chapter vond ik vrij saai, iets wat een Resident Evil film niet hoort te zijn. Ik heb Alice als personage nooit heel boeiend gevonden en in het begin ligt de focus erg op haar. Later treft ze Claire en haar nieuwe bondgenoten en wordt het interessanter en spannender, zeker wanneer ze zich in The Hive bevinden. Milla Jovovich speelt Alice op de automatische piloot. Ook Ali Larter laat zich hier niet van haar beste kant zien, terwijl ze normaal een prima actrice is. Ruby Rose is waarschijnlijk gecast vanwege haar populariteit, maar krijgt hier niet veel te doen helaas.

    Conclusie
    Resident Evil: The Final Chapter sluit het verhaal van Alice af, maar is een onbevredigend einde van de franchise.

  • Review: Rings (2017)

    Review: Rings (2017)

    Rings is nu verkrijgbaar op DVD en Blu-Ray! Met dank aan Triple P Entertainment en Universal Pictures Benelux voor het beschikbaar stellen van een DVD-exemplaar van deze mysterieuze film.

    Het verhaal
    Samara is terug in deze derde film uit de Ring-serie. Wederom duikt zij op in een video die iedereen die ernaar kijkt binnen zeven dagen van het leven zal beroven. Ditmaal dreigt een jonge vrouw genaamd Sky (Aimee Teegarden) het slachtoffer te worden van deze beruchte vloek.

    Beoordeling
    Na het succes van The Ring (2002) volgde in 2005 de beroerde sequel The Ring Two. Nu is er dik 10 jaar later Rings, een film die The Ring als trilogie wilt afsluiten, maar tegelijkertijd ook de franchise nieuw leven in hoopt te blazen. Nu had ik al niet zoveel vertrouwen in dat laatste, want de release van Rings werd meerdere malen uitgesteld. De film belandde begin dit jaar in de bioscoop, terwijl de oorspronkelijke release datum in 2015(!) lag. Wanneer de release van een film zo vaak wordt uitgesteld, is dat meestal een teken dat de studio er geen vertrouwen meer in heeft. Mijn verwachtingen waren dan ook behoorlijk laag toen ik de film bekeek. Misschien wel goed, want ik heb me uiteindelijk prima vermaakt met Rings.

    Hoewel ik een grote horror fan ben, was ik nooit zo onder de indruk van The Ring als horrorfilm. In mijn ogen was het meer een familie drama, maar het mysterie rondom Samara en de tape sprak me wel aan. Net als The Ring Two borduurt ook Rings hierop voort, zonder Naomi Watts dan. Het verhaal is heel simpel: iemand kijkt de tape en heeft 7 dagen voordat Samara haar komt halen. Ze gaat net als Watts in het eerste deel op onderzoek uit en gaandeweg krijgt de kijker meer informatie over de achtergrond van Samara en de tape. Eng vind ik het niet, maar goed, ik vond het eerste deel ook niet eng dus wat dat betreft ben ik niet de juiste persoon om hier iets over te zeggen. Wel wist de film mijn interesse vast te houden. Er hangt helaas veel slechte buzz om deze horrorfilm en dat vind ik persoonlijk onterecht. Vernieuwend is het niet, maar zo slecht als The Ring Two is het zeker niet.

    Big Bang Theory-acteur Johnny Galecki speelt een professor die op de tape stuit en deze voor onderzoek verspreidt. Het is leuk om hem weer eens in een heel andere rol te zien dan als de nerdy Leonard. Nieuwkomer Matilda Lutz speelt een aardige hoofdrol. Haar vriend wordt gespeeld door Alex Roe van The 5th Wave. Hij is nog steeds geen sterke acteur, maar komt hier gelukkig wat beter uit de verf. Verder zijn er aardige bijrollen voor Friday Night Lights-actrice Aimee Teegarden en Vincent D’Donofrio.

    Bonusmateriaal
    De DVD bevat 2 featurettes, namelijk Terror Comes Full Circle en Resurrecting the Dead: Bringing Samara Back Again. In de eerste praten cast en crew over The Ring trilogie en de tweede featurette laat zien hoe actrice Bonnie Morgan wordt omgetoverd tot Samara. Morgan speelde Samara overigens ook in de put scène in The Ring Two.

    Conclusie
    Rings zorgt ervoor dat we qua verhaal cirkeltje rondgaan en is een waardige afsluiter van de trilogie.

  • Review: Wonder Woman (2017)

    Review: Wonder Woman (2017)

    Voordat Diana (Gal Gadot) Wonder Woman werd, was ze prinses van de Amazones, een getrainde, onoverwinnelijke krijger. Wanneer een Amerikaanse piloot (Chris Pine) op het strand van het paradijselijk eiland waar ze is opgegroeid crasht, besluit ze om met hem haar eiland te verlaten. Samen vechten ze in een allesvernietigende oorlog en ontdekt Diana haar volledige krachten en haar ware lot.

    Beoordeling
    Wonder Woman werd onlangs heel positief ontvangen door critici en het grote publiek. Ik denk dat mensen na Batman v Superman: Dawn of Justice en Suicide Squad vooral opgelucht waren dat DC een goede film heeft afgeleverd en nog wel eentje met een vrouwelijke(!) superheld in de hoofdrol. Persoonlijk vond ik Gal Gadot als Wonder Woman het beste deel van het teleurstellende Batman v Superman. Hier in haar eigen Wonder Woman film laat de mooie actrice opnieuw zien dat zij een goede keuze is voor deze rol. Niet alleen is zij een geloofwaardige amazone, maar Gadot brengt ook de kwetsbare kant van Diana goed over. Met Chris Pine, als Diana’s love interest Steve Trevor, heeft zij fijne chemistry. Ook Pine zit hier goed op zijn plek en hij zorgt op momenten voor de nodige luchtigheid. Verder zijn er prima bijrollen van Connie Nielsen, Ewen Bremner, Lucy Davis en Robin Wright.

    Wonder Woman begint sterk op eiland Themyscira, waar Diana opgroeit tot waardige krijger. Ik had graag wat meer gezien van Robin Wright als generaal Antiope, want zij zet een indrukwekkende amazone neer. Doutzen Kroes komt ook nog voorbij als amazone, maar dat was vooral afleidend op een negatieve manier. De film bevat een aantal goede actiescènes. Helaas vond ik de grote battle nogal underwhelming en Ares niet echt een boeiende vijand. Het gevecht had van mij nog wat epischer mogen zijn.

    Conclusie
    Wonder Woman is een goede superhelden film, zeker voor DC maatstaven.

  • Review: It Comes at Night (2017)

    Review: It Comes at Night (2017)

    Terwijl de wereld geplaagd wordt door een ziekte, wonen Paul (Joel Edgerton), zijn vrouw Sarah (Carmen Ejogo) en zoon Travis (Kelvin Harrison Jr.) in een afgelegen huisje in het bos. Op een dag staat er een man (Christopher Abbott) voor de deur die hulp zoekt voor zijn gezin. Paranoia en wantrouwen nemen al snel de overhand.

    beoordeling

    It Comes at Night is de nieuwste film van Trey Edward Shults die eerder hoge ogen gooide met zijn regiedebuut Krisha. Ook deze mysterieuze horror/thriller is goed ontvangen, maar ik ben er helaas niet zo enthousiast over. Shults laat met It Comes at Night vooral zien dat hij technisch gezien een goede filmmaker is. Visueel ziet de film er goed. Door middel van effectief camerawerk en een overheersende score weet Shults als geen ander een onheilspellend sfeertje neer te zetten. De spanning wordt goed opgebouwd en dan… niets. Een goede verhalenverteller is hij in ieder geval niet. Er zijn de afgelopen jaren genoeg films en series voorbij gekomen met een post-apocalyptische setting. Met iets nieuws komt Shults niet. Ik weet niet of zijn budget op was of dat hij enorm veel last had van writer’s block, maar de film is 20 minuten te kort en laat je onbevredigd achter.

    Het acteerwerk is gelukkig wel goed. Joel Edgerton is een prima acteur, maar heeft weinig screen presence. Hij wordt hier dan ook overschaduwd door Christopher Abbott en Kelvin Harrison Jr. die meer indruk weten te maken. Helaas krijgen Carmen Ejogo en Riley Keough, allebei te zien in de serie The Girlfriend Experience, weinig te doen terwijl ze meer in hun mars hebben.

    conclusie

    Hou je van een onheilspellend sfeertje dan moet je It Comes at Night zeker een kans geven, maar verwacht er verder niet teveel van.

    3 sterren
  • Review: Mountain (2015)

    Review: Mountain (2015)

    De Israëlische film Mountain draait vanaf vandaag in filmtheaters. Dankzij Triple P Entertainment mocht ik de film bekijken en vind je hieronder mijn recensie.

    Het verhaal
    Jeruzalem. De jonge orthodoxe Zvia woont met haar man en vier kinderen bij het joodse kerkhof op de Olijfberg. Haar man is leraar en diep religieus. Als Zvia overdag alleen is wandelt ze op het kerkhof, de begraafplaats van zowel joden, christenen als moslims. Ze maakt een praatje met de Arabische grafdelver en met de toeristen. Het frustreert haar mateloos dat ze niet meer wordt begeerd door haar man. Overmand door eenzaamheid en verstoken van elke vorm van intimiteit sluit Zvia stiekem het huis uit om op het kerkhof in het donker rond te dolen. ’s Nachts is het kerkhof het territorium van dronken zwervers, prostituees en drugdealers. Als ze getuige is van een seksscène, is ze compleet van streek. Een nieuwe wereld gaat voor haar open. Een wereld die iets in haar losmaakt en haar zowel afschrikt als aantrekt. Ze gaat deze verborgen kant van de berg verkennen, terwijl ze overdag probeert de normale, vrome huisvrouw te zijn. Totdat ze het uiteindelijk niet meer kan opbrengen.

    Beoordeling
    Tussen alle horrorfilms en Netflix door kijk ik af en toe ook wel eens iets wat niet helemaal in mijn straatje past. In dit geval hebben we het over drama Mountain waarin Hebreeuws wordt gesproken. Ondanks een speelduur van maar 83 minuten, voelde de film soms aan als een lange zit. Mountain is een behoorlijke slow burn. Regisseuse Yaelle Kayam bouwt de spanning langzaam en tegen het einde aan effectief op. De Protagonisten verwoorden het mooi en noemen het onderhuidse spanning dat nooit echt tot uitbarsting komt. Dat laatste klopt ook. Ik zat te wachten op een ontknoping die niet kwam en daardoor liet Mountain mij met een enigszins onbevredigend gevoel achter. Iets wat hoofdpersonage Zvia waarschijnlijk zal herkennen. Zvia wordt sterk gespeeld door Shani Klein. We hoeven haar woorden niet eens te verstaan, want met haar ogen en lichaamstaal brengt zij de gevoelens waar Zvia mee worstelt goed over.

    Conclusie
    Mountain is een bedachtzaam drama dat je langzaam meesleurt in de wereld van hoofdpersoon Zvia.