Categorie: Reviews

  • Review van Netflix original Little Evil (2017)

    Review van Netflix original Little Evil (2017)

    Gary (Adam Scott) is net getrouwd met de prachtige Samantha (Evangeline Lilly), maar heeft moeite om een band te krijgen met haar 6-jarig zoontje Lucas die mogelijk de Antichrist is.

    Beoordeling
    Er zijn best veel films die gaan over creepy kids, waarvan The Omen misschien het bekendste voorbeeld is. Netflix-original Little Evil neemt deze films heerlijk op de hak. Lucas oogt als de kleine Damien uit The Omen en verder komen er ook visuele verwijzingen naar Poltergeist, Children of the Corn en The Shining voorbij. De humor is best droog en daar moet je van houden om de film te kunnen waarderen. Verder bevat Little Evil ook verrassend veel hart, wat aan de andere kant weer niet zo verrassend is als je je realiseert dat regisseur Eli Craig ons eerder Tucker and Dale vs Evil gaf, een uitstekende horror komedie met veel hart.

    Adam Scott is met zijn nuchtere uitstraling en line delivery de perfecte man om midden in zo’n gestoorde situatie te stoppen. Bridget Everett als zijn collega Al is hier een echte scène stealer en verder zien we Tyler Labine, Donald Faison, Clancy Brown en Sally Field voorbij komen in grappige rollen. Zelfs Evangeline Lilly, die ik als actrice nooit leuk heb gevonden, is hier goed te pruimen.

    Conclusie
    Little Evil is een grappige horror komedie die creepy kid films prima op de hak neemt.

  • Review: Starry Eyes (2014)

    Review: Starry Eyes (2014)

    poster-starryeyesDe ambitieuze Sarah (Alex Essoe) is een wannabe actrice, maar voornamelijk een wannabe ster. Wanneer zij wordt uitgenodigd om auditie te doen voor een horrorfilm gaat Sarah zeer ver om de rol te bemachtigen en haar droom werkelijkheid te maken.

    Beoordeling
    Starry Eyes is een aparte horrorfilm. In het eerste uur gebeuren er weinig enge dingen. Al is het pretty horrifying om te zien wat er van Sarah verwacht wordt en in hoeverre ze daar in meegaat. Het laatste half uur is een hele andere film. Hier wordt in het eerste uur naar opgebouwd en ik had persoonlijk niet verwacht dat de film deze wending zou nemen. Je hoort wel wat geruchten over de Hollywood casting couch en de seksuele diensten die verwacht worden voor een rol. Dit is anders. En meer zeg ik niet.

    Alex Essoe speelt een uitstekende hoofdrol. Deze vrij onbekende actrice gaat net als haar personage helemaal voor deze rol. Hopelijk leidt dit tot nog meer mooie rollen voor haar. De enige acteur die ik ken in de film is Noah Segan (Looper) die verrassend subtiel speelde voor zijn doen.

    Conclusie
    Starry Eyes is een trage, maar verrassende horrorfilm.

    rating-3stars

  • Review: Death Note (2017)

    Review: Death Note (2017)

    Scholier Light Turner (Nat Wolff) vindt op een dag een notitieboek met de titel ‘Death Note’. Een demonische god genaamd Ryuk vertelt hem dat als hij iemands naam in het boek schrijft dat die persoon zal sterven. Light besluit Death Note te gebruiken om criminelen te doden, maar al snel loopt de situatie uit de hand.

    Beoordeling
    Op Twitter noemde ik Death Note een mislukte aflevering van Kippenvel. Misschien was dat een beetje te hard, maar goed is het zeker niet. Death Note is gebaseerd op de gelijknamige Japanse manga. Het klinkt vrij duister en dat is de film absoluut niet. Deze Netflix original voelt aan als een mix tussen Kippenvel en een young adult (YA) romance novel met een vleugje Final Destination. Het geheel voelt een beetje kinderachtig aan en dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest?! Hoewel regisseur Adam Wingard een keer zijn camera recht weet te houden, slaat hij met Death Note echt de plank mis. Jammer, want met You’re Next en The Guest liet hij zien dat hij met stappen vooruit gaat als filmmaker.

    Nat Wolff, eerder prima in The Fault in Our Stars, acteert hier ook alsof hij in een aflevering van Kippenvel zit. Ik heb echt het gevoel dat het aan de regie van Wingard ligt en niet zozeer aan Wolffs acteertalent. Willem Dafoe verzorgt de stem van Ryuk en is een prima keuze.

    Conclusie
    Death Note is lang niet zo duister als de titel doet vermoeden.

  • Review: The Hitman’s Bodyguard (2017)

    Review: The Hitman’s Bodyguard (2017)

    Michael Bryce (Ryan Reynolds), één van de beste bodyguards ter wereld, krijgt de taak om huurmoordenaar Darius Kincaid (Samuel L. Jackson) naar de rechtbank in Den Haag te brengen voor een belangrijke getuigenis. Dit blijkt geen gemakkelijke taak. Naast dat er genoeg mensen zijn die Kincaid willen omleggen, kunnen Bryce en Kincaid door hun kleurrijke verleden ook niet met elkaar overweg.

    Beoordeling
    The Hitman’s Bodyguard is een buddy komedie die het vooral moet hebben van het samenspel van Ryan Reynolds en Samuel L. Jackson. In mijn belevenis lijken al die buddy komedies allemaal op elkaar, want het gaat (bijna) altijd om tegenpolen die met tegenzin moeten samenwerken, maar tegen het einde van de film kunnen ze het toch wel met elkaar vinden. Hier is Reynolds de gestructureerde van de twee en Jackson de losgeslagen chaoot. De heren zijn hier lekker op dreef en zorgen voor een hoop komische momenten. Daarnaast mogen we Salma Hayek niet vergeten die hier een grappige bijrol speelt als grofgebekte echtgenote van Kincaid.

    De toon van de film is all over the place en dat vond ik best storend. Soms is het opeens veel te serieus, vooral de subplot rondom de getuigenis en de backstory van Kincaid. Wat The Hitman’s Bodyguard wel extra leuk maakt voor ons als kijker is dat een deel van de film zich afspeelt in Nederland. Zo zien we in een aardige scène Jackson door de grachten racen op een boot en heeft ‘onze’ Barry Atsma een bijrolletje.

    Conclusie
    The Hitman’s Bodyguard is een vermakelijke buddy komedie, maar biedt weinig nieuws.

  • Review: CHIPS (2017)

    Review: CHIPS (2017)

    Een geharde FBI-agent (Michael Peña) gaat undercover om corruptie binnen de California Highway Patrol (CHP) op te sporen. Hij wordt gekoppeld aan rookie Jon Baker (Dax Shepard) die zijn nieuwe baan heel serieus neemt in een poging zijn vervreemde vrouw (Kristen Bell) weer voor zich te winnen.

    Beoordeling
    CHiPs was een populaire serie die van 1977 tot 1983 op de buis was met in de hoofdrollen Erik Estrada en Larry Wilcox. Ik weet niet wie er precies zat te wachten op een reboot, maar toch waagde Dax Shepard zich hieraan. Hij speelt niet alleen één van de hoofdrollen, maar schreef ook het script en nam de regie van de film op zich. Samen met Michael Peña vormt hij een vermakelijk duo. Het verhaal is helaas aan de magere kant. CHIPS moet het vooral hebben van het samenspel van Peña en Shepard en zij zorgen ook voor voldoende komische momenten.

    Kristen Bell, in het echt getrouwd met Shepard, heeft een bijrol als zijn bitchy vrouw. Nog meer bekenden van Shepard komen in CHIPS voorbij in kleine rolletjes, waaronder Ryan Hansen, Mae Whitman en Josh Duhamel. Erik Estrada heeft tegen het einde van de film een cameo. Verder heb ik niet zoveel te zeggen over deze komedie.

    Conclusie
    CHIPS is vermakelijk, maar makkelijk te vergeten.