BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Happy Death Day (2017)

In Happy Death Day is Tree (Jessica Rothe) een studente die steeds dezelfde afschuwelijke dag waarop ze vermoord wordt opnieuw beleeft, en er keer op keer achter probeert te komen wie haar wil vermoorden.

beoordeling

Happy Death Day is een horror versie van de komedie klassieker Groundhog Day met de self awareness van Scream. Eén van de personages vergelijkt de situatie van Tree zelfs met Groundhog Day, al zegt onze final girl de film zelf niet te kennen. Het duurt niet lang voordat je door hebt dat het niet gek is dat iemand haar probeert te vermoorden, want ze is niet erg sympathiek. Sterker nog, Tree is een behoorlijke bitch en na zoveel keer doodgaan begint ze dat zelf ook te realiseren. Dat is eigenlijk het mooie van Happy Death Day. De film oogt als een humoristisch slasher, maar heeft verrassend veel hart. Terwijl je in het begin nog lacht om de horror die Tree elke avond moet ondergaan, ga je gaandeweg steeds meer voor haar rooten en hoop je dat ze haar sterfdag zal overleven.

Hoofdrolspeelster Jessica Rothe zagen we vorig jaar nog in een bijrolletje in La La Land. Met Happy Death Day laat ze zien dat ze klaar is voor grotere rollen. Dankzij haar sterke performance, zowel tijdens de komische als dramatische momenten, weet ze je als Tree voor zich te winnen en ik hoop dat we nog meer van Rothe gaan horen. De bijrollen zijn verder niet zo bijzonder. Dit is wel een film die ik als horror fan door de jaren heen zal rewatchen.

conclusie

Happy Death Day is een horror versie van Groundhog Day met verrassend veel hart en een charismatische Jessica Rothe in de hoofdrol.

16 oktober 2017
Review: Gerald’s Game (2017)

In Gerald’s Game gaan Jessie (Carla Gugino) en Gerald (Bruce Greenwood) een weekendje naar een afgelegen huisje om hun seksleven nieuw leven in te blazen. Gerald maakt zijn vrouw aan het bed vast met handboeien en krijgt niet lang daarna een hartaanval. Lukt het Jessie om zichzelf uit deze situatie te redden?

beoordeling

Na The Dark Tower en It is er nu een derde Stephen King verfilming in een paar maanden tijd: Gerald’s Game. Deze Netflix original is een spannende survival horror met een uitstekende Carla Gugino in de hoofdrol. Je voelt je al snel net zo ongemakkelijk als Jessie wanneer haar man haar met tegenzin vastboeit aan het bed en bijna net zo hulpeloos wanneer ze zich realiseert dat er niemand in de buurt is om te helpen wanneer hij dood neervalt.

Gerald’s Game is meer dan alleen survival horror though. Jessie moet haar eigen demonen onder ogen komen. Misbruik wat ze al die tijd heeft weggestopt, komt weer naar boven. Jessie realiseert zich dat ze patronen moet doorbreken om uit deze uitzichtloze situatie te komen. Best zware kost voor een horrorfilm, maar regisseur Mike Flanagan (Oculus, Hush) weet prima de balans te bewaren. Alleen de aanwezigheid van een mysterieus figuur genaamd Moonlight Man is bijzonder onnodig. Ik weet dat hij ook in het boek voorkomt, maar Flanagan had hem makkelijk kunnen weglaten. Zonder dit subplot had Gerald’s Game een hogere score gehad.

Gugino speelt een sterke rol en laat weer eens zien dat ze zwaar underrated is als actrice. Ze krijgt goed tegenspel van Bruce Greenwood als haar dominante partner. Henry Thomas speelt een prima bijrol als haar vader en Kate Siegel, in het echt gehuwd met Flanagan, speelt haar moeder.

conclusie

Gerald’s Game is een spannende survival horror met een sterke rol van Carla Gugino.

13 oktober 2017
Review: 47 Meters Down (2017)

Zussen Lisa (Mandy Moore) en Kate (Claire Holt) zijn op vakantie in Mexico en besluiten haaien te gaan bekijken in een haaienkooi. Wanneer de kooi naar de bodem van de oceaan zinkt en hun zuurstof opraakt, moeten de meiden zichzelf zien te redden terwijl de haaien blijven rondcirkelen.

Beoordeling
47 Meters Down draaide een paar maanden geleden nog in de bios en is nu al op Netflix te vinden. Deze survival horror zou eerst geen bioscoop release krijgen, maar meteen via VOD te zien zijn totdat Entertainment Studios de film kocht en het alsnog met succes uitbracht. Het is duidelijk dat na het succes van The Shallows vorige zomer en nu 47 Meters Down, mensen haaienfilms nog niet zat zijn. Volgende zomer krijgen we de haaienfilm Meg met Jason Statham. Yay!

Wat maakt een succesvolle haaienfilm? Je moet origineel uit de hoek komen. Deep Blue Sea had genetisch gemanipuleerde haaien en The Shallows had Blake Lively op een rots. Regisseur en screenwriter Johannes Roberts, eerder verantwoordelijk voor de aardige Britse horror F, pakt het slim aan door de personages het grootste deel van de tijd onder water te houden. Misschien was watertrappelen omgeven door haaien in Open Water je ergste nachtmerrie, wacht maar totdat je 47 Meters Down hebt gezien. Zo diep onderwater zitten met haaien en beperkte zuurstof is geen pretje. Roberts houdt niet alleen Mandy Moore en Claire Holt onder water, maar ook de kijker. Zelfs wanneer de zussen contact hebben met de kapitein van het schip, zien wij als kijker niet wat er boven water gebeurt. Dit maakt de film extra claustrofobisch en wat spannender doordat je niet weet wat de intentie is van de kapitein.

Er zijn ook wat minpuntjes. De personages zijn niet goed uitgewerkt. Moore speelt de brave zus en Holt de avontuurlijke van de twee, maar verder leer je ze niet echt kennen. Het is dat Moore en Holt zo likeable zijn dat het toch een hoop verbloemt. Het einde van de film vind ik wat teleurstellend en verder vind ik de soundtrack er niet bij passen.

Conclusie
47 Meters Down maakt goed gebruik van de beperkte setting, zorgt voor een benauwd gevoel en Mandy Moore en Claire Holt spelen likeable rollen.

9 oktober 2017
Review: The Sense of an Ending (2017)

The Sense of an Ending is nu verkrijgbaar op DVD, Blu-Ray en VOD! Met dank aan The Publicity Company voor het beschikbaar stellen van een DVD-exemplaar van deze mysterieuze film.

Het verhaal
Tony Webster, een gescheiden man van middelbare leeftijd, leidt een kalm leventje totdat hij op een ochtend een aangetekende brief van zijn advocaat krijgt. Sarah Ford, de moeder van Tony’s eerste vriendinnetje Veronica, is overleden. Zij laat hem onverwacht een erfenis na: het dagboek van zijn studiegenoot en beste vriend Adrian. Tony doet zijn uiterste best zich alles van vroeger te herinneren, maar in hoeverre zijn de herinneringen betrouwbaar? Terwijl hij dieper in zijn verleden graaft, begint het allemaal terug te komen: zijn eerste liefde, het gebroken hart, het bedrog, de spijt, de schuldgevoelens. Kan Tony de waarheid onder ogen zien en verantwoordelijkheid nemen voor de afschuwelijke gevolgen van de acties die hij zo lang geleden heeft genomen?

Beoordeling
The Sense of an Ending is gebaseerd op het gelijknamige boek van Julian Barnes. Het is een mysterieus drama waarin Tony, een uitstekende Jim Broadbent, in eerste instantie probeert te begrijpen waarom de moeder van zijn eerste liefde Veronica hem een dagboek van zijn beste vriend nalaat. Maar uiteindelijk probeert Tony sense te maken van hoe het leven is gelopen, niet alleen de zijne, maar ook het leven van Veronica en Adrian. Geheugen speelt hier een rol in net als de manier waarop wij informatie verwerken. Zo blijkt Tony zijn versie van gebeurtenissen te hebben, maar komt dit overeen met wat er werkelijk is gebeurd? Langzaam ontrafelt Tony het mysterie en leert hij verantwoordelijkheid nemen voor zijn daden. Hier gaat het voor mij een beetje mis, want in hoeverre is Tony werkelijk verantwoordelijk? Is de boosheid van Veronica terecht? Ik neig naar nee. Zonder de ontknoping te verklappen kan ik zeggen dat het niet netjes is wat Tony heeft gedaan, maar de verantwoordelijkheid ligt toch echt bij de andere personages.

De film heeft een sterke cast. Naast Broadbent zien we Charlotte Rampling, Michelle Dockery, Matthew Goode, Harriet Walter, Joe Alwyn, Billy Howle en Emily Mortimer voorbij komen. Helaas hebben vooral Goode en Mortimer vrijwel niets te doen hier. Ook Rampling heeft niet zo’n grote rol als de volwassen Veronica, al heeft zij zo’n presence in de film dat haar aanwezigheid groter lijkt.

Bonusmateriaal
De DVD bevat 2 korte featurettes: ‘Van boek tot film’ en ‘het verleden herinneren’.

Conclusie
The Sense of an Ending is een mysterieus drama met een sterke cast.

6 oktober 2017
Review: A Cure for Wellness (2017)

De ambitieuze jonge zakenman Lockhart (Dane DeHaan) wordt naar een mysterieuze wellness center in de Zwitserse Alpen gestuurd om Pembroke (Harry Groener), de CEO van het bedrijf, op te halen. Al snel ontdekt hij dat er iets vreemds aan de hand is.

Beoordeling
A Cure for Wellness had veel potentieel, maar na het zien van de film vraag ik me echt af hoe ze het een bioscoop release hebben kunnen geven. Er is zoveel mis met deze film dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Regisseur Gore Verbinski, verantwoordelijk voor de eerste drie Pirates of the Caribbean films, verzandt hier in zijn eigen ambitie. Stijl heeft de beste man wel, want A Cure for Wellness heeft een prachtige gothische uitstraling. Helaas blijft het bij uitstraling. Verbinski creëert hier totaal geen sfeer. De film had zo creepy kunnen zijn, maar is vooral erg saai. Het is echt bizar dat deze thriller 146(!) minuten duurt. Je zou er drie kwartier uit kunnen knippen en het maakt werkelijk geen hol uit voor het plot. Als je ooit in je leven een film hebt gezien dan is het al snel duidelijk dat er iets aan de hand is met het water. Toch voelen ze de noodzaak om het 2 uur lang voor je uit te spellen.

Het is ook best een straf om deze 146 minuten Dane DeHaan te moeten volgen. Hij speelde eerder prima in Chronicle, maar is niet in staat om een film als A Cure to Wellness te dragen. Sommige acteurs kunnen slecht materiaal beter maken en dat lukt DeHaan hier niet. Jason Isaacs is lekker campy als de directeur van de wellness center.

Conclusie
A Cure for Wellness is a cure for insomnia.

2 oktober 2017