Categorie: Reviews

  • Review: Till Death (2021)

    Review: Till Death (2021)

    Een ongelukkig huwelijk komt tot een luguber einde wanneer Mark (Eoin Macken, The Night Shift) zich door zijn hoofd schiet… nadat hij zich aan zijn vrouw Emma (Megan Fox) heeft vastgeketend. Geïsoleerd van de buitenwereld en in de vrieskou probeert ze zich te bevrijden. En die twee mannen die plots voor de deur staan? Die hebben kwade bedoelingen.

    Beoordeling
    Een flinke dosis suspension of disbelief heb je bij een film als Till Death nodig. Gerald’s Game of Saw 3 heeft Emma hier nog nooit gezien anders had ze misschien wel andere ideeën dan het levenloze lichaam van haar man trap op en af te slepen. Bewondering voor haar doorzettingsvermogen heb ik weer wel, maar dat is terzijde.

    Als je het plot van deze film kan accepteren zonder al te kritisch te zijn dan is het zeker een vermakelijke zit. Megan Fox is een sympathieke lead en je gunt het haar personage om letterlijk en figuurlijk los te komen van haar walgelijke man. Al zal ik eerlijk zeggen dat het acteerwerk van alle spelers niet zo best is. De dialogen zijn af en toe om te huilen zo slecht dus dat helpt de cast ook niet. Ondanks dat heb ik me toch prima vermaakt. Er zit voldoende vaart in de film, het heeft een aantal spannende scènes, de ijskoude setting heeft iets verfrissends en het is leuk om voormalig Heartbreak High-hunk Callan Mulvey (Drazic!) weer eens te zien.

    Conclusie
    Till Death is wonderbaarlijk beter dan je zou verwachten: een vermakelijke thriller met een sympathieke Megan Fox.

  • Review: Willy’s Wonderland (2021)

    Review: Willy’s Wonderland (2021)

    Een zwijgzame man (Nicolas Cage) krijgt autopech in een afgelegen dorpje. Helaas accepteren ze in dat gat geen creditcards dus om zijn schuld te vereffenen krijgt hij de taak om Willy’s Wonderland in één nacht schoon te maken. Maar wat is Willy’s Wonderland? Een verlaten familie restaurant waar vroeger kinderfeestjes werden gehouden, of zoals iemand anders het misschien zou noemen: hel.

    Beoordeling
    Nu te zien op Pathé Thuis is Willy’s Wonderland en een aanrader voor Nicolas Cage fans. Cage is sinds Mandy goed op dreef en kiest interessante, soms wat quirky projecten. Zie ook: Color Out of Space. Willy’s Wonderland past goed in dat rijtje. Is een film waarin Nicolas Cage niets zegt, een groot deel van de tijd schoonmaakt en vecht met bezeten animatronische figuren vermakelijk? Het antwoord is uiteraard: ja!

    Als het bovenstaande je nog niet overtuigd heeft om Willy’s Wonderland te kijken dan is deze film waarschijnlijk niet voor jou. Deze komische horror moet het van zijn vreemde plot hebben en van Cage. Er is niets diepgaands aan deze film, er is geen twist. What you see is what you get. Cage is de perfecte acteur voor deze rol en hij hoeft niets te zeggen om grappig uit de hoek te komen. Beth Grant (Donnie Darko) speelt prima als de sheriff. De jongeren in deze film, onder leiding van Emily Tosta (Mayans M.C.) kunnen nog wel wat van Cage leren, want zij zijn nogal pijnlijk om naar te kijken. De soundtrack is geweldig!

    Conclusie
    Breng een bezoekje aan Willy’s Wonderland! It’s fun for the whole family*!





    *laat deze film alsjeblieft niet aan je kinderen zien

  • Review: Copshop (2021)

    Review: Copshop (2021)

    Uit wanhoop slaat de louche Teddy (Frank Grillo, Captain America: The Winter Soldier) politieagente Valerie (Alexis Louder, The Tomorrow War) om zich te laten opsluiten. Er staat een prijs op zijn hoofd en hij waant zich veilig in een politiecel. Een huurmoordenaar (Gerard Butler, Olympus Has Fallen) en een schietgrage psychopaat (Toby Huss, Halloween 2018) laten zich hierdoor niet weerhouden.

    beoordeling

    Er zijn helaas niet veel films waar ik naar uitkijk op dit moment. Toen ik laatst de trailer van Copshop in de bios zag voelde het als een frisse wind naast die van Dune en een aantal vage horror films. Deze vlotte actiefilm is precies wat ik nodig had als vermakelijk tijdverdrijf.

    Copshop neemt zichzelf namelijk niet te serieus en gelukkig doet de cast dat ook niet. Gerard Butler en Frank Grillo stralen een hoop lol uit. Dat is wat een films als deze ook echt nodig heeft en geslaagd maakt. Normaal ben ik niet zo’n fan van Butler, maar zo zie ik hem graag. Toby Huss heeft een hilarische bijrol en maakt het meeste van zijn screentime. Wat mij betreft is Huss een underrated character actor die we sowieso niet vaak genoeg zien. Goed, vorig jaar zagen we hem nog in The Rental naast Alison Brie, maar hoe minder we het over die film hebben hoe beter.

    Alexis Louder heeft hier de grootste uitdaging. Zij moet zich in de meest serieuze rol staande zien te houden tussen alle gekkigheid en dat gaat haar goed af. Louder is erg sympathiek en heeft goed samenspel met de heren. Copshop begint sterker dan het eindigt, maar ach, ik heb me de hele zit prima vermaakt. Meer vraag ik niet van zo’n soort film. Behalve meer Toby Huss dan!

    conclusie

    Copshop straalt een hoop lol uit en dat zorgt voor een vermakelijke actiefilm.

    3,5 sterren
  • Review: Candyman (2021)

    Review: Candyman (2021)

    Anthony (Yahya Abdul-Mateen II, Aquaman) is een veel belovend kunstenaar die gefascineerd raakt door de legende van de Candyman. Hoe dieper hij graaft, hoe meer hij in de ban raakt van dit tragische figuur. Door zijn kunst krijgt Candyman meer naamsbekendheid wat bloederig gevolgen heeft.

    Beoordeling
    Ik heb ergens niet goed opgelet, want ik dacht dat deze nieuwe Candyman een remake was. Het blijkt een directe sequel te zijn op de gelijknamige film uit 1992. Ik heb het origineel nooit gezien waardoor ik, vermoedelijk, de film niet helemaal kon waarderen zoals het waarschijnlijk bedoeld was. Er wordt hier hevig voortgeborduurd op de gebeurtenissen uit het eerste deel. In het begin wordt de tijd genomen om dingen uit te leggen, maar om een of andere reden moet het laatste deel van de film ineens in een sneltreinvaart gaan. Om eerlijk te zijn: ik volgde het op een gegeven moment niet meer. Voor ik het wist was de film afgelopen en liep ik de zaal uit met vraagtekens.

    Compenseert de rest van de film dan voor dat einde? Dat wil ik ook weer niet zeggen. Het sterkste punt is de cinematografie. Regisseuse Nia DaCosta heeft hier zeker oog voor, ook al laat ze dit tegen het einde van de film ook varen. Het acteerwerk van Yahya Abdul-Mateen II en Teyonah Parris (WandaVision) is prima.

    Meer pluspunten heb ik eigenlijk niet. Candyman doet me teveel denken aan andere horrorfilms die hetzelfde doen, alleen doen die het dan beter. The Midnight Meat Train (2008) is namelijk ook zo’n stijlvolle horror. Hierin zien we Bradley Cooper als veel belovende fotograaf die in de ban raakt van iets duisters, alleen wordt het plot hier in Meat Train beter uitgewerkt. Overigens zijn zowel de originele Candyman als The Midnight Meat Train gebaseerd op verhalen van Clive Barker dus misschien is het niet vreemd dat thema’s overeenkomen. Daarnaast doet de visueel sterke The Town That Dreaded Sundown (2014) sequel het origineel beter in de film verweven. Gemiste kansen dus. Ik had zeker wel wat meer verwacht van Jordan Peele (Get Out) die hier deels verantwoordelijk is voor het script.

    Conclusie
    Zeg z’n naam maar niet. Wil je je toch aan deze film wagen kijk dan eerst het origineel.

  • Review van Escape Room: Tournament of Champions (2021)

    Review van Escape Room: Tournament of Champions (2021)

    Na de gebeurtenissen uit de eerste Escape Room (2019) gaan Zoey (Taylor Russell) en Ben (Logan Miller) in New York op zoek naar bewijs. Ze willen Minos, de organisatie achter de dodelijke escape room, ten verantwoording brengen. Helaas bevinden ze zich al snel in een nieuwe escape room, samen met de winnaars van eerdere Minos escape rooms. Wie overleeft deze tournament of champions?

    Beoordeling
    Sinds de versoepelingen heb ik mijn weg terug naar de bios gevonden. Van alle films die ik sindsdien heb gezien (o.a. Old, Run, A Quiet Place 2 en F9) kan ik zeggen dat ik mij het meest vermaakt heb met Escape Room: Tournament of Champions. Totaal onverwachts, want ik had alleen maar slechte dingen over de film gehoord. Wat mij betreft waren die slechte recensies onterecht, al kan ik mij voorstellen dat als je het eerste deel al niks vond dat je van Tournament of Champions ook niet blij gaat worden.

    Ik ben wel iemand die de eerste Escape Room kon waarderen, vooral omdat de focus lag op de puzzels en niet zozeer op bloedverlies. Dat zie je gelukkig ook in de sequel terug. Er zijn weer leuke nieuwe ‘kamers’ om te ontdekken, net iets grootschaliger dan in het eerste deel. Hier wordt dan ook voldoende tijd aan besteed. Doordat het een race tegen de klok is, is er helaas maar weinig tijd om de nieuwe personages te leren kennen. Zo zien we Holland Roden (ook te zien in de escape room film Follow Me) als iemand die geen pijn kan voelen. Dit is ook iets wat in de trailer wordt benoemd, maar er wordt bijna niets mee gedaan. Jammer, want dit had een interessant element kunnen zijn. Gelukkig zijn Zoey en Ben nog steeds sympathiek en is het zeker geen straf om de twee weer te volgen in deze sequel.

    Conclusie
    Tournament of Champions is leuk voor de liefhebbers van de eerste Escape Room. Vond je dat al niets, blijf dan weg. Ik heb me er prima mee vermaakt!