BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: The Late Bloomer (2016)

Wanneer een goedaardige tumor uit zijn hersenen wordt verwijderd, bereikt seksuoloog Peter (Johnny Simmons) voor het eerst de puberteit met alle gevolgen van dien.

Beoordeling
Het verhaal van The Late Bloomer klinkt behoorlijk flauw, maar verrassend genoeg is het gebaseerd op een waargebeurd verhaal! De film is gebaseerd op de autobiografie van journalist Ken Baker genaamd Man Made: A Memoir of My Body. Baker ging in drie weken tijd door zijn hele puberteit heen toen er een tumor uit zijn hersenen werd verwijderd. The Late Bloomer is een luchtige en soms flauwe komedie geworden met hart. De scènes waarin we zien dat Peter worstelt met zijn aandoening zijn een stuk beter te verteren dan de flauwe seks gerelateerde scènes. Het is jammer dat Kevin Pollak, die hier als regisseur zijn speelfilmdebuut maakt, niet voor een iets serieuzere toon heeft gekozen. Hierdoor weet de film voor mij niet de middenmoot te ontstijgen.

Peter wordt sympathiek neergezet door Johnny Simmons die we kennen van rollen in Scott Pilgrim vs the World en The Perks of Being a Wallflower. Leuke bijrollen zijn er van Kumail Nanjiani en Beck Bennett als de beste vrienden van Peter en J.K. Simmons en Maria Bello als zijn ouders. Pitch Perfect-actrice Brittany Snow maakt het beste van haar rol als Peters love interest.

Conclusie
The Late Bloomer is een vermakelijke, soms flauwe komedie met hart met leuke bijrollen van o.a. Kumail Nanjiani en J.K. Simmons.

The Late Bloomer staat op Netflix.

11 november 2016
Review: Everybody Wants Some!! (2016)

Komedie Everybody Wants Some!! speelt zich af in Texas, 1980. De jongens van een studentenhonkbalteam genieten van de laatste dagen van hun vakantie voordat het schooljaar weer start.

beoordeling

Op de poster staat dat Everybody Wants Some!! de spiritual sequel to Dazed and Confused is, Richard Linklaters klassieker uit 1993. Dat klopt ook wel. In Dazed volgden we middelbare scholieren aan het einde van het schooljaar in de jaren ’70 en hier studenten die aan de start van een nieuw schooljaar staan in de jaren ’80. Dazed is één van mijn favoriete films of all time en dat maakt het voor mij zo teleurstellend dat ik helemaal niets heb met Everybody Wants Some!!. In mijn recensie van Linklaters Boyhood noemde ik al dat ik niet zo’n fan ben van films die nergens over gaan en alleen maar een aaneenschakeling van scènes zijn. Dazed en Everybody zijn allebei films die nergens over gaan, maar toch heeft Dazed iets wat mij trekt wat Everybody dan weer niet heeft. Maar wat het is? Misschien kon ik de middelbare school perikelen van Dazed beter waarderen, omdat ik zelf op de middelbare school zat toen ik de film voor de eerste keer zag. Of misschien heb ik gewoon geen geduld meer voor films die nergens over gaan.

Goed, het is geen straf om naar Blake Jenner te kijken en ik ben blij dat hij na Glee meer succes heeft gevonden, want hij is een charmante acteur. Scream Queens-acteur Glen Powell is hier wat mij betreft echt de scene stealer en ik hoop dat deze film leidt tot meer mooie rollen. Verder zit Everybody vol met up and coming acteurs als Tyler Hoechlin, Wyatt Russell, Ryan Guzman en Zoey Deutch.

conclusie

Echte Richard Linklater fans zullen Everybody Wants Some!! wel kunnen waarderen, maar voor mij is het niet meer dan een vermakelijk maar nietszeggend filmpje met een heerlijke soundtrack.

7 november 2016
Review: Me Before You (2016)

De opvallende Louisa (Emilia Clarke) krijgt een nieuwe baan als verzorger van de rijke Will (Sam Claflin). Ooit stond Will vol in het leven totdat hij door ongeluk invalide is geraakt en nu het leven niet meer ziet zitten. Louisa is vastberaden om hem ervan te overtuigen dat het leven nog zin heeft.

Beoordeling
Tranen met tuiten dacht ik te gaan huilen tijdens Me Before You. Stiekem had ik ook wel zin in een jankfilm, maar helaas liet de film mij koud en rolde er geen enkele traan over mijn wang. Op zich ben ik wel iemand die snel geëmotioneerd kan raken van een film of serie. The Fault in Our Stars wist mij bijvoorbeeld wel te raken en ik moest toen ook een traantje wegpinken. Wat zegt het dan dat Me Before You dit helemaal niet wist te bereiken?

Ik heb het gelijknamige boek van Jojo Moyes niet gelezen dus ik kan niet vergelijken. Over de film kan ik zeggen dat ik vond dat het te oppervlakkig bleef. Ik kan me voorstellen dat een romantisch verhaal meer publiek (en geld) trekt en dat de studio bang was om publiek af te stoten als er meer focus was gelegd op het euthanasie gedeelte.

Emilia Clarke en Sam Claflin spelen prima rollen, al snap ik totaal wat andere bloggers bedoelden in hun recensies toen ze het hadden over Emilia’s wenkbrauwen. Ze gingen inderdaad een heel eigen leven leiden. Erg jammer, want in Game of Thrones heeft Emilia ze wel onder controle.

Conclusie
Me Before You is een vermakelijk filmpje, maar te oppervlakkig om de middelmaat te ontstijgen.

4 november 2016
Review: I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016)

Lily (Ruth Wilson) is een jonge hospice verpleegster die intrekt bij bejaarde schrijfster Iris Blum (Paul Prentiss). Iris noemt Lily steeds Polly, een bekend personage uit één van haar boeken. Wanneer er vreemde dingen in huis gebeuren, vermoedt Lily dat het met Polly te maken heeft.

beoordeling

Netflix levert met I Am the Pretty Thing That Lives in the House weer een Netflix original af en deze horror is ook nog eens mooi op tijd voor Halloween! Zelf ben ik niet zo’n fan van bovennatuurlijke horror, maar na het zien van de sfeervolle trailer besloot ik I Am the Pretty Thing toch een kans te geven. Fout natuurlijk, want net als zovele bovennatuurlijke horrorfilms vind ik I Am the Pretty Thing maar saai. Osgood Perkins, zoon van Psycho-acteur Anthony Perkins en als acteur zelf herkenbaar uit Legally Blonde, schreef het script en verfilmde deze ook zelf. Hij laat hier zien een visueel sterke regisseur te zijn die een troosteloos sfeertje weet neer te zetten. I Am the Pretty Thing is verder echt een gevalletje van style over substance, want inhoudelijk heeft de film weinig te bieden. Er gebeurt werkelijk bijna niets.

Lily wordt nogal levenloos neergezet door The Affair-actrice Ruth Wilson en dat helpt ook niet. Nooit voel ik enige binding met Lily, waardoor het me eigenlijk ook niet interesseert wat er met haar gebeurt. Het verhaal van Polly is intrigerend, maar gaat helaas nergens heen. Wat mij betreft echt een gemiste kans!

conclusie

De liefhebbers van bovennatuurlijke horror kunnen misschien wel genieten van I Am the Pretty Thing That Lives in the House, maar wat mij betreft is het een middelmatig filmpje dat ik snel weer zal vergeten.

31 oktober 2016
Review: The Windmill Massacre (2016)

In The Windmill Masscacre stuit een groep buitenlandse toeristen op een verlaten windmolen. Eén voor één vallen ze ten prooi aan de gemaskerde moordenaar die de molen gebruikt om zijn slachtoffers te vermalen.

Beoordeling
In Hostel van Eli Roth maakten de personages wel even een stop in Nederland, maar de echte horror begon pas toen ze zich in Slowakije bevonden. Zo zijn er nog wel meer films te bedenken waarin de personages ergens heen gaan en nooit meer terugkeren. Het is grappig om te zien dat dit nu in Nederland gebeurt in het Engelstalige The Windmill Massacre. Zoals één van de personages zegt: ’this isn’t hell. This is Holland.’ En cliché Holland komt zeker voorbij, inclusief houterige Engelse uitspraak van de Nederlandse acteurs, maar dat kon ik wel waarderen. The Windmill Massacre is behoorlijk cheesy, misschien ook wel intentioneel, en dat werkt hier eigenlijk wel. De film is voornamelijk een slasher met een vleugje bovennatuurlijke horror. De toeristen worden namelijk geconfronteerd met een zonde uit het verleden, iets wat me deed denken aan As Above, So Below, maar dan zonder de claustrofobische setting.

De cast bestaat uit vrij onbekende acteurs die wisselend spelen. Noah Taylor zullen mensen misschien nog wel herkennen van zijn rollen in Almost Famous, de Tomb Raider films en Game of Thrones. Hij speelt één van de toeristen. Bart Klever, die te zien was in Nederhorror De poel, lijkt met plezier hier de gids van Happy Holland Tours te spelen.

Conclusie
De Hollandse setting maakt The Windmill Massacre voor Nederlandse kijkers extra leuk, maar verwacht niet meer dan een vrij standaard en bloederig verhaaltje.

Dankzij Cloud 9 Music heb ik de film al eerder mogen bekijken.

Agenda
The Windmill Massacre is te zien tijdens de Halloween Horror Show en Amsterdamned.

• 28 oktober: Reuver (Luxor), Leeuwarden (Cinema Leeuwarden), Heerenveen (Bios)
• 29 oktober: Amsterdam (Pathé Tuschinsky), Den Haag (Pathé Spuimarkt), Haarlem (Pathé Haarlem), Helmond (Pathé Helmond), Maastricht (Pathé Maastricht), Rotterdam (Pathé Schouwburgplein), Tilburg (Pathé Tilburg), Gouda (Cinema), Heerlen (Quatro), Klazienaveen (Astra), Zutphen (Cinemajestic)
• Vanaf 30 oktober: Amsterdam (Lab 111)
• 31 oktober: Rotterdam (Kino), Eindhoven (Natlab)
• 31 oktober: Kinepolis België (Brussel, Antwerpen, Gent, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Brugge, Oostende, Rocourt, Braine, Palace Liège)
• 5 november: Leiden (Trianon)
• 12 november: Deventer (De Keizer)
• 13, 15, 22 november: Rotterdam (Lantaren/Venster)

26 oktober 2016