BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

  • Review: Blue Ruin (2013)

    Review: Blue Ruin (2013)

    Wanneer de moordenaar van zijn ouders vervroegd wordt vrijgelaten, neemt de gebroken Dwight (Macon Blair) het recht in eigen handen. De familie van de moordenaar ziet dit anders, waardoor Dwight moet vechten voor zijn eigen leven.

    Beoordeling
    Eerder deze maand bekeek ik Green Room van Jeremy Saulnier, maar voor deze horror/thriller leverde de filmmaker Blue Ruin af. Deze wraakfilm was toevallig zaterdag te zien op Canvas. Ik had hier goede dingen gehoord en nadat Green Room al in de smaak gevallen, kon ik deze film niet aan mij voorbij laten gaan. In beide films speelt geweld een grote rol, maar waar in Green Room Anton Yelchin en zijn vrienden zich moeten verdedigen tegen een groep neo-nazi’s, zoekt de hoofdpersoon van Blue Ruin het geweld zelf op met alle gevolgen van dien. Saulnier lijkt hier te willen zeggen dat geweld geen oplossing is en dat het alleen maar meer geweld oproept.

    Macon Blair, ook te zien in Green Room, speelt hier een prima hoofdrol. Zijn Dwight is zeker geen Liam Neeson-type die met gemak alle bad guys uitschakelt en dat grondt de film ook wat meer in de realiteit. Hoewel iedereen op een andere manier met verlies omgaat, vind ik dat Dwight wel erg aan de grond zit na de dood van zijn ouders, zeker in vergelijking met zus Sam die wel lijkt te functioneren in het dagelijks leven. Zelfs Sam geeft aan dat ze hem zwak vindt. Wat dat betreft hadden ze Dwight als personage wat dieper kunnen uitwerken, want we komen niet veel over hem te weten.

    Conclusie
    Blue Ruin is een intieme wraakfilm van Jeremy Saulnier, die met deze film en Green Room laat zien een veelbelovend talent te zijn.

  • Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010) review

    Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010) review

    Elke Nightmare on Elm Street fan mag Never Sleep Again: The Elm Street Legacy niet missen. Tijdens deze 4 uur durende documentaire komen niet alleen de 7 Elm Street films ter sprake, maar ook Freddy vs Jason en de tv-serie Freddy’s Nightmares.

    The House that Freddy Built
    Deze uitgebreide docu neemt de productie van elke Elm Street film met je door. Hierbij komen niet alleen regisseur Wes Craven en Freddy himself Robert Englund aan het woord, maar ook andere castleden, regisseurs, producers en special effects medewerkers. Robert Shaye, hoofd van New Line Cinema, vertelt wat het succes van A Nightmare on Elm Street voor zijn bedrijf heeft betekend, maar ook de fouten die ze hebben gemaakt tijdens het maken van de sequels worden benoemd.

    Het is mooi om te zien hoe enthousiast (bijna) iedereen is over zijn deelname aan de franchise. Danny Hassel (Dan uit The Dream Master) vertelt hoe blij hij was dat hij mocht terugkeren voor The Dream Child, terwijl Ken Sagoes (Kincaid) het jammer vond dat hij na Dream Warriors maar zo kort te zien was in The Dream Master. Brendan Fletcher (Mark) was erg enthousiast dat zijn personage werd vermoord door Freddy in Freddy vs Jason. Het is jammer dat de meest bekende namen en gezichten van de franchise om wat voor reden dan ook niet te zien zijn in deze docu. Denk aan Johnny Depp, die zijn filmdebuut maakte met de eerste Elm Street. Of Patricia Arquette en Laurence Fishburne die allebei in Dream Warriors te zien waren. Zelfs Breckin Meyer, die we nog kennen van Clueless en Road Trip, verschijnt niet om iets te vertellen over zijn rol in Freddy’s Dead: The Final Nightmare. Ook een aantal minder bekende namen zijn niet te zien, zoals Bradley Gregg die als Philip van Dream Warriors één van de beste death scenes uit de franchise kreeg.

    Renny Harlin is de aanhouder die wint
    Per film wordt met je doorgenomen hoe het verhaal tot stand is gekomen. Geld was natuurlijk een grote motivator om meer films te maken, maar daardoor werden niet altijd de beste beslissingen gemaakt. Soms pakte de stress om zo snel mogelijk weer een Elm Street film af te leveren goed uit. Renny Harlin was behoorlijk platzak (en volgens de docu stonk hij behoorlijk) toen hij bij de New Line studios rond hing op zoek naar werk. Aanhouder wint moet Harlin gedacht hebben en met succes, want hij mocht The Dream Master regisseren. Het succes van deze film opende allerlei deuren voor hem en Harlin mocht vervolgens Die Hard 2 en Cliffhanger maken. Freddy kan er overigens niks aan doen dat Harlin tegenwoordig niet zoveel succes meer heeft. 😉

    Ook krijg je te zien hoe verschillende death scènes zijn geschoten. Voor de dood van Tina uit de eerste Nightmare werd gebruik gemaakt van een roterende kamer, waardoor Wes Craven zich zelfs duizelig door voelde. Ook laten ze zien dat er door de MPAA behoorlijk werd geknipt in sommige scènes, waardoor ze uiteindelijk minder impact hebben gehad dan origineel de bedoeling was.

    Conclusie
    Never Sleep Again is een geslaagde documentaire over de Elm Street films. De echte Elm Street fan zal zich hier prima mee vermaken.




    Deze documentaire is te vinden op YouTube.

  • Comic Con Rotterdam – 4/5 maart in Ahoy

    Comic Con Rotterdam – 4/5 maart in Ahoy

    Voordat we ons weer richting de Jaarbeurs begeven voor de derde editie van Dutch Comic Con, is het eerst tijd voor de eerste editie van Comic Con Rotterdam. De organisatie is in handen van de mensen die ons eerder het helaas wat tegenvallende Amsterdam Comic Con gaven. Hopelijk hebben ze geleerd van deze ervaring en wordt het een top weekend in Ahoy Rotterdam.

    Hieronder het officiële persbericht:
    Op zaterdag 4 en zondag 5 maart verandert Ahoy Rotterdam in een heus popcultuurparadijs, waar iedereen die gek is op comics, films, games, cosplay, sci-fi, fantasy, televisieseries en anime alles kan vinden wat zijn hartje begeert tijdens Comic Con Ahoy Rotterdam.

    Tijdens Comic Con Ahoy Rotterdam kun je je favoriete Hollywood-acteurs en -actrices ontmoeten bij meet & greets en foto shoots, kun je op handtekeningen van de aanwezige sterren jagen, zijn er panels en Q&A’s, workshops, demonstraties en kun je op commissie tekeningen bestellen bij je favoriete comic book artiesten. Verder zijn er verschillende cosplay-activiteiten bij het speciale cosplaypodium, zoals workshops, competities, lezingen en demonstraties. Ook wordt er aandacht besteed aan anime en manga met workshops, lezingen, merchandise en demonstraties. Die ene limited edition figurine kun je scoren op de royale merchandisevloer, waar diverse handelaren hun waar aanbieden. Kortom, het ideale weekend voor zowel hardcore fans, popcultuurgeïnteresseerden als liefhebbers van films, series en comics.

    Acteurs
    Er komen 16 internationale film- en televisiesterren naar Comic Con. Enkele namen die acte de présence geven op Comic Con Ahoy Rotterdam zijn:

    Sylvester McCoy, Doctor Who, The Hobbit
    Daniel Naprous, Darth Vader in Star Wars: Rogue One, Game of Thrones
    Harry Melling, Harry Potter
    Alistair Petrie, Star Wars: Rogue One, Sherlock
    Andrew Rothenberg, The Walking Dead, True Blood, Supernatural, Prison Break
    Paul Freeman, Indiana Jones, Power Rangers

    Toevoeging van Gwen: maar ook Daniel Portman van Game of Thrones (Podrick!) en Lindsey Morgan van The 100 zijn aanwezig.

    De organisatie van Comic Con Ahoy Rotterdam is in handen van Comic Con Europe, een joint venture van Showmasters (de organisatoren van London Film & Comic Con) en German Comic Con, grootste speler op het gebied van Comic Cons in Duitsland. Comic Con Europe kwam in augustus 2016 voor het eerst naar Nederland en zetten in de RAI Amsterdam een fantastisch fan-fest neer met Comic Con Amsterdam. Maar liefst 30.000 bezoekers genoten van een Comic Con in de stijl van San Diego Comic Con en New York Comic Con. Nu is havenstad Rotterdam op 4 en 5 maart aan de beurt.

    Tickets
    Bezoekers kunnen kiezen uit een dagkaart (€12,-) of een weekendkaart (vanaf €22,-). Met een weekendkaart heeft een bezoeker zowel op zaterdag als zondag toegang tot het terrein. Kinderen tot 8 jaar mogen gratis onder begeleiding van een volwassene naar binnen. Kinderen tot 12 jaar betalen €10,- entree. Voor meer informatie over de tickets klik hier.

    Ga jij naar Comic Con Rotterdam?

  • Review: Santa Clarita Diet – seizoen 1

    Review: Santa Clarita Diet – seizoen 1

    Onlangs deelde ik al mijn eerste indruk van Santa Clarita Diet met jullie. Inmiddels heb ik alle 10 de afleveringen van het eerste seizoen gezien. Is mijn mening over deze Netflix serie veranderd? Lees verder!

    Waar gaat Santa Clarita Diet over?
    Sheila (Drew Barrymore) en Joel (Timothy Olyphant) zijn een getrouwd stel wonende in Santa Clarita, Californië. Op een dag sterft Sheila op mysterieuze wijze, maar ze komt terug en heeft trek in mensenvlees. Sheila en Joel besluiten hun burgerlijke leventje weer op te pakken. Dat ze af en toe iemand moeten doden om Sheila in ‘leven’ te houden, maakt het ze niet makkelijk.

    Beoordeling
    Ik was niet erg enthousiast over Santa Clarita Diet na het zien van de eerste 3 afleveringen. Sterker nog: ik vond de serie een beetje tegenvallen en was niet te spreken over het acteerwerk van Drew Barrymore en Timothy Olyphant. Maar ik heb goed nieuws: vanaf aflevering 5, “Man Eat Man”, begon ik de serie leuker te vinden en heb ik zelfs een paar keer hardop gelachen. Ook leken Barrymore en Olyphant beter hun draai te vinden of misschien kon ik de humor nu beter waarderen waardoor zij ook beter uit de verf kwamen. Al blijft Skyler Gisondo, als geeky buurjongen Eric, mijn favoriet dankzij zijn komisch talent. Liv Hewson, als dochter Abby, speelt ook prima.

    Ik zou nog steeds niet kunnen zeggen dat ik Santa Clarita Diet een goede serie vind, maar uiteindelijk heb ik me er wel mee vermaakt. De serie bleef gelukkig niet draaien om het moeten eten van mensenvlees. Ook onderwerpen als de verspreiding van.. uh.. de ziekte, het aftakelingsproces en het vinden van een geneesmiddel komen tijdens het eerste seizoen aan bod.

    Conclusie
    Santa Clarita Diet is een smakelijk tussendoortje.

  • Review: Sinister 2 (2015)

    Review: Sinister 2 (2015)

    Jaren na de gebeurtenissen rondom de Oswalt familie uit de eerste Sinister, probeert voormalig deputy So & So (James Ransone) een alleenstaande moeder (Shannyn Sossamon) te helpen wanneer haar kinderen geconfronteerd worden met de duivelse Bughuul.

    Beoordeling
    De eerste Sinister (2012) met Ethan Hawke vond ik wel een aardige horrorfilm, maar behoort niet tot mijn favorieten. Ik had zeker ook geen haast met deze onnodige sequel waarin de hoofdrol nu gespeeld wordt door James Ransone, die we eerder zagen als de deputy in Sinister. Deze nu voormalige deputy doet erg zijn best om de vloek van Bughuul te doorbreken door alle woningen plat te branden die in aanraking zijn gekomen met deze boeman. Het is leuk om te zien dat de deputy geen stoere alleskunner is en net zo freaked out is door alle gebeurtenissen als een normaal mens. Ransone zet hier dan ook een prima rol neer en hij zorgt ook voor wat luchtige momenten.

    A Knight’s Tale-actrice Shannyn Sossamon zien we wat mij betreft niet vaak genoeg. Ook zij speelt hier prima, al krijgt ze niet veel te doen. Robert en Dartanian Sloan spelen helaas niet zo overtuigend als haar kinderen.

    Ik waardeer de Children of the Corn-achtige vibes die Sinister 2 ons geeft en dat we wat meer te weten komen over Bughuul. Verder heeft deze sequel vrij weinig te bieden. De creepy home movies uit de eerste film komen terug. Helaas valt Sinister 2 steeds in herhaling door één van de kinderen zo’n filmpje te laten kijken om hem vervolgens geïrriteerd weg te laten lopen. De film maakt verder teveel gebruik van jump scares om het gebrek aan echte ‘scares’ te verdoezelen.

    Conclusie
    Sinister 2 is een onnodige sequel, maar dankzij James Ransone wel het bekijken waard.