BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

  • Review: Split (2016)

    Review: Split (2016)

    Casey (Anya Taylor-Joy), Claire (Haley Lu Richardson) en Marcia (Jessica Sula) worden ontvoerd door Kevin (James McAvoy), een man met een dissociatieve identiteitsstoornis. Hij heeft 23 verschillende persoonlijkheden die niet allemaal het slechtste met de meiden voor hebben. De meiden moeten zien te ontsnappen voordat de 24e en meest gevaarlijke persoonlijkheid naar voren komt.

    Beoordeling
    M. Night Shyamalan verraste ons in 2015 met zijn low budget Blumhouse productie The Visit. Blijkbaar bevalt de samenwerking met Blumhouse, want voor deze productiemaatschappij levert hij nu met Split weer een geslaagde film af. Het lijkt erop dat Shyamalan beter tot zijn recht komt met kleinere producties. Hij is een goede verhalenverteller en kan beter big budget films als The Last Airbender en After Earth achter zich laten. Niet dat Split een perfecte film is, maar het is net als The Visit weer een stap in de goede richting voor Shyamalan.

    Split begint sterk met de ontvoering van Casey, Claire en Marcia en de ontdekking dat hun ontvoerder meerdere persoonlijkheden heeft. Wanneer de ‘nieuwigheid’ van de verschillende persoonlijkheden afneemt en twee van de meiden langdurig uit beeld verdwijnen, verliest de film zijn kracht. Veel tijd wordt besteedt aan de verschillende persoonlijkheden van Kevin wat het des te jammer maakt dat de vrouwelijke personages niet allemaal goed uitgewerkt zijn. Overigens vond ik persoonlijkheid nummer 24 lang niet zo fascinerend als ik vermoedelijk had moeten vinden.

    James McAvoy zet hier de verschillende persoonlijkheden van Kevin goed neer. Anya Taylor-Joy maakt na haar optreden in The Witch opnieuw indruk. Als de getormenteerde Casey weet Taylor-Joy genoeg te zeggen met haar ogen. Haley Lu Richardson speelt de proactieve Claire prima en is iemand om in de gaten te houden. Jessica Sula heeft helaas niet zoveel te doen als Marcia.

    Conclusie
    Na The Visit verrast M. Night Shyamalan opnieuw met Split.

  • Review: The Watcher (2016)

    Review: The Watcher (2016)

    Ben je op zoek naar de Netflix serie The Watcher (2022)?
    ——————————————————————————–
    Na een tragische gebeurtenis hebben Emma (Erin Cahill) en Noah (Edi Gathegi) een frisse start nodig. Ze verhuizen, maar worden in hun nieuwe woning al snel lastig gevallen door iets of iemand.

    Beoordeling
    Sinds kort is op Netflix de thriller The Watcher te vinden. Het is geen Netflix original zoals je misschien zou verwachten, maar een made-for-tv movie van de Amerikaanse zender Lifetime. Deze zender produceert wel vaker films gebaseerd op een waargebeurd verhaal en ook The Watcher is geen uitzondering. Je zou maar een huis kopen en vervolgens creepy berichten krijgen van iemand die je woning in de gaten houdt. Yikes! De creepy berichten worden effectief in beeld gebracht en de film bevat een aantal spannende momenten. Helaas wist The Watcher mijn aandacht niet goed vast te houden, want zo halverwege verloor ik mijn interesse een beetje. De film herpakt zich gelukkig wel dankzij een aardige ontknoping. Ik denk dat ze wel iets meer met het concept hadden kunnen doen.

    Erin Cahill en Edi Gathegi komen sympathiek over en spelen aardig. De film had wel sterkere acteurs kunnen gebruiken. Tracie Thoms komt voorbij in een leuk bijrolletje.

    Conclusie
    The Watcher is met momenten spannend en heeft een aardige ontknoping. Zeker niet slecht voor een Lifetime movie.

  • Oscars 2017: over de nominaties

    Oscars 2017: over de nominaties

    Gisteren werden de Oscar nominaties bekend gemaakt. Op Twitter zei ik al dat ik vond dat er dit jaar weinig verrassingen zijn. Gelukkig kan er dit jaar niet geklaagd worden dat de #Oscarssowhite zijn dus dat is weer een pluspunt. Ik neem de nominaties voor de belangrijkste categorieën met je door:

    Best Motion Picture of the Year
    – Arrival
    – Fences
    – Hacksaw Ridge
    – Hell or High Water
    – Hidden Figures
    – La La Land
    – Lion
    – Manchester by the Sea
    – Moonlight

    Grootste verrassingen: nominaties voor Hell or High Water en Hidden Figures. Hell or High Water is erg geliefd in onze filmblog wereldje, maar ik was bang dat de film under the radar van de Academy zou vliegen. Hidden Figures scoorde geen Golden Globe, Critic’s Choice of BAFTA nominatie, maar weet toch te verrassen met een Oscar nominatie. Jackie leek aan het begin van deze awards season een kanshebber, maar enthousiasme voor de film verdween als sneeuw voor de zon.

    Best Performance by an Actor in een Leading Role
    – Casey Affleck voor Manchester by the Sea
    – Andrew Garfield voor Hacksaw Ridge
    – Ryan Gosling voor La La Land
    – Viggo Mortensen voor Captain Fantastic
    – Denzel Washington voor Fences

    Deze 5 mannen zijn ook genomineerd voor de Screen Actors Guild Awards en op Washington na ook voor de BAFTA dus heel verrassend zijn deze namen niet. Joel Edgerton had te weinig ‘momentum’ voor zijn rol in Loving en Tom Hanks en Sully zijn al snel na release weer vergeten.

    Best Performance by an Actress in a Leading Role
    – Isabelle Huppert voor Elle
    – Ruth Negga voor Loving
    – Natalie Portman voor Jackie
    – Emma Stone voor La La Land
    – Meryl Streep voor Florence Foster Jenkins

    De meeste mensen missen Amy Adams in dit rijtje voor haar rol in Arrival. Om eerlijk te zijn had ik geen nominatie voor haar verwacht en dat zeg ik als grote Amy supporter (ze was mijn keuze voor de Beste Actrices estafette race!). De Academy is best eigenzinnig en ik zag die nominatie voor Isabelle Huppert al aankomen. De grote verrassing hier is eigenlijk Ruth Negga die met een klein filmpje als Loving toch een blijvende indruk wist te maken.

    Best Performance by an Actor in a Supporting Role
    – Mahershala Ali voor Moonlight
    – Jeff Bridges voor Hell or High Water
    – Lucas Hedges voor Manchester by the Sea
    – Dev Patel voor Lion
    – Michael Shannon voor Nocturnal Animals

    In deze categorie vinden we de meeste en grootste verrassingen. Terwijl Aaron Taylor-Johnson onlangs nog voor zijn bijrol in Nocturnal Animals een Golden Globe won en genomineerd is voor een BAFTA, is het collega Michael Shannon die een Oscar nominatie heeft gekregen voor diezelfde film. Dan is er nog de jonge Lucas Hedges die een nominatie heeft weten te krijgen voor zijn prima maar niet al te bijzondere rol in Manchester by the Sea terwijl Hugh Grant een nominatie misloopt voor zijn rol in Florence Foster Jenkins.

    Best Performance by an Actress in a Supporting Role
    – Viola Davis voor Fences
    – Naomie Harris voor Moonlight
    – Nicole Kidman voor Lion
    – Octavia Spencer voor Hidden Figures
    – Michelle Williams voor Manchester by the Sea

    Deze 5 dames waren ook genomineerd voor de Golden Globe, Screen Actors Guild Award en op Octavia Spencer na voor de Critic’s Choice Award dus eigenlijk zijn hier helemaal geen verrassingen te vinden.

    Best Achievement in Directing
    – Denis Villeneuve voor Arrival
    – Damien Chazelle voor La La Land
    – Mel Gibson voor Hacksaw Ridge
    – Kenneth Lonergan voor Manchester by the Sea
    – Barry Jenkins voor Moonlight

    De enige verrassing hier is dat de Academy (en de rest van Hollywood) Mel Gibson heeft vergeven voor zijn gedrag van de afgelopen jaren. Hopelijk verpest hij het niet weer voor zichzelf.

    De Academy Awards worden 26 februari uitgereikt. Tegen die tijd zal ik ook nog mijn Oscar voorspellingen met je doornemen.

  • Classic pilot: Dawson’s Creek

    Classic pilot: Dawson’s Creek

    In de nieuwe feature Classic Pilot kijken we naar de pilot, ofwel de eerste aflevering, van een klassieke of al langer bestaande serie. Voor deze eerste classic pilot gaan we terug naar 1998, het jaar dat Dawson’s Creek in première ging.

    Waar gaat Dawson’s Creek over?
    Dawson (James van der Beek) is een 15-jarige Spielberg fan die in het idyllische Capeside woont. Zijn beste vriendin is Joey (Katie Holmes) die stiekem verliefd is op Dawson. Helaas heeft Dawson zelf alleen maar oog voor new girl in town Jen (Michelle Wiliams). Tot slot is er Pacey (Joshua Jackson) die meer interesse lijkt te hebben in zijn lerares dan in meiden van zijn eigen leeftijd.

    Over de pilot
    De pilot van Dawson’s Creek is één van mijn all time favoriete pilots. Wanneer je pilots terugkijkt dan zie je dat ze in het begin soms nog zoekende zijn naar wat werkt en wat niet. Kijk maar naar The Big Bang Theory pilot waarin Sheldon toch net iets anders is dan we gewend zijn. Kevin Williamson, de man achter horror hits Scream en I Know What You Did Last Summer, had met zijn Dawson’s Creek pilot juist een duidelijke visie voor ogen. Hij baseerde de serie namelijk op zijn eigen jeugd en zijn relatie met zijn beste vriendin Fanny. Doordat de basis van de serie zo persoonlijk is, wist Williamson ook veel hart in de pilot te stoppen en is het een zoet coming of age verhaal geworden.

    Fun fact: de pilot werd geregisseerd door een andere bekende uit het horror genre, namelijk Steve Miner die o.a. Friday the 13th part 2 en 3 en Halloween: H20 heeft gemaakt

    Vaak nemen pilots de tijd om hun personages te introduceren, maar Williamson weet dit op zo’n vloeiende manier te doen dat je al snel weet wie iedereen is en wat ze drijft. Dat Joey verliefd is op Dawson is overduidelijk net als dat Jen vlucht voor haar verleden in New York. Wat er precies in New York is gebeurd hoeven we nog niet te weten, maar het houdt je nieuwsgierig. De aflevering eindigt slim met een cliffhanger. Tijdens de pilot vermoedt Dawson al dat zijn moeder een affaire heeft met haar collega en aan het einde van de aflevering ziet Joey zijn moeder zoenen met diezelfde collega. Goed, een beetje soap-achtig is het wel, maar het stelt Joey wel voor een dilemma. Haar relatie met Dawson is nu al zo wankel, is dit iets wat zij aan hem moet vertellen?

    Things change Dawson, evolve
    Back in the day werd er veel geschreven over het taalgebruik van de hoofdpersonages. Er werd gezegd dat tieners niet op zo’n volwassen manier praten zoals Dawson en zijn vrienden doen. Ik heb me hier zelf nooit aan gestoord. Buffy the Vampire Slayer ging een jaar eerder in première en de tieners in die serie spraken op een soortgelijke manier. Daar ligt ook deels het succes van Dawson’s Creek en Buffy: ze kijken niet neer op tieners, maar weten ze op de juiste manier aan te spreken. Zonder deze series zouden series als Felicity, Gilmore Girls, Gossip Girl, Popular en One Tree Hill nooit hebben bestaan. Wat dat betreft hebben Williamson (ook met zijn films) en Joss Whedon, de bedenker van Buffy, samen een generatie gevormd.

    Van Dawson’s Creek naar 4 Oscar-nominaties
    Toen Dawson’s Creek in 1998 in première ging bestond de cast voornamelijk uit onbekende gezichten. Alleen Joshua Jackson genoot van enige bekendheid door zijn rol in de drie Mighty Ducks films, maar al snel na de première van Dawson’s Creek stonden alle vier de castleden op de covers van allerlei tijdschriften. Inmiddels zijn we bijna 20 jaar verder en zijn de vier hoofdrolspelers met wisselend succes aan het werk. Michelle Williams levert met regelmaat mooie rollen af en heeft met 4 Oscar-nominaties niets te klagen. Jackson speelt nu één van de hoofdrollen in de serie The Affair nadat hij jarenlang in de serie Fringe heeft gespeeld. Ook James van der Beek is een serie-hopper, maar met iets minder succes dan Jackson. Zijn nieuwste project is What Would Diplo Do?, een humoristische serie over de bekende DJ. Katie Holmes heeft niet zoveel succes gehad na Dawson’s Creek, maar zal later dit jaar opnieuw te zien zijn als Jackie Kennedy in de mini-serie The Kennedys After Camelot.

    Conclusie
    Kevin Williamson levert met Dawson’s Creek de perfecte pilot af. Het is jammer dat de serie dit niveau niet heeft weten vast te houden.




    Alle 6 seizoenen van Dawson’s Creek staan op Ziggo on demand.

  • Review: Manchester by the Sea (2016)

    Review: Manchester by the Sea (2016)

    Na het overlijden van zijn oudere broer Joe (Kyle Chandler), krijgt de emotioneel gebroken Lee (Casey Affleck) de voogdij van zijn neefje Patrick (Lucas Hedges) toegewezen.

    Beoordeling
    Schrijver/regisseur Kenneth Lonergan maakte eerder indruk met You Can Count on Me en Margaret. Met Manchester by the Sea levert hij een sterk portret over rouw af. Lonergan laat zien dat rouw verschillende vormen kan aannemen. Casey Affleck verdient alle lof die hij krijgt voor zijn mooie rol. Zijn Lee leidt een teruggetrokken bestaan na een groot verlies, maar echt leven doet hij niet meer. Het is mooi om te zien hoe Lee langzaam weer begint op te bloeien wanneer hij de zorg voor zijn neefje krijgt. Deze Patrick gaat weer op een heel andere manier om met verlies en samen met Lee moet hij er het beste van zien te maken. Lucas Hedges zet als de jonge Patrick ook een goede rol neer. Verder maakt ook Michelle Williams ondanks haar beperkte screentime indruk als de ex-vrouw van Lee.

    Hoewel ik Manchester een goede film vind, heb ik het gevoel dat ik er niet zo lovend over ben als andere bloggers. Ik vind de film iets aan de lange kant en op één door Williams fantastisch gespeelde scène na, wist de film mij ook niet te raken.

    Conclusie
    Manchester by the Sea is een mooie film over rouw met prachtig acteerwerk van Casey Affleck.