Auteur: Gwen

  • Review: Regression (2015)

    De jonge Angela (Emma Watson) beschuldigt haar vader van misbruik. Detective Bruce Kenner (Ethan Hawke) onderzoekt de zaak samen met een psycholoog (David Thewlis) en ze ontdekken een link met een satanische cult.

    Beoordeling
    Regisseur Alejandro Amenábar kennen we nog van de films Abre los ojos en The Others. Dat schept misschien hoge verwachtingen voor zijn meeste recente film Regression, al had ik die verwachtingen zelf niet. Maar goed ook, want het is een behoorlijk middelmatige psychologische thriller. Ik denk dat Regression zichzelf als uitgekookter en veel schokkender ziet dan de film werkelijk is. In mijn belevenis is het duidelijk welke kant het verhaal op zou gaan, waardoor het einde weinig impact heeft. Ondanks dat de film maar 106 minuten duurt, lijkt het gevoelsmatig veel langer te duren voordat we het einde eindelijk bereiken, omdat er ook maar weinig spanning in de film zit.

    Ethan Hawke speelt hier een prima hoofdrol, al verdient hij veel beter dan dit. Ik blijf erbij dat Emma Watson een matige actrice is en ik denk dat een andere actrice, bijv. Hailee Steinfeld (True Grit), meer met deze rol had kunnen doen. David Thewlis speelt een aardige bijrol.

    Conclusie
    Regression is een middelmatige psychologische thriller met een prima Ethan Hawke in de hoofdrol.

  • Netflix aanrader: The One I Love (2014)

    Netflix aanrader: The One I Love (2014)

    The One I Love staat nu op Netflix! Zin in een vreemde film? Dan is The One I Love zeker een aanrader!

    Waar gaat The One I Love over?
    Ethan (Mark Duplass) en Sophie (Elisabeth Moss) gaan op advies van hun relatietherapeut een weekendje weg om aan hun relatie te werken. Al snel doen ze daar een bizarre ontdekking.

    Waarom een aanrader?
    The One I Love is een verrassend, vreemd en intiem filmpje over relaties. Charlie McDowell, zoon van acteurs Malcolm McDowell en Mary Steenburgen, levert met deze film zijn regiedebuut af. Hij speelt het niet op safe en daar heb ik wel bewondering voor. Het is moeilijk om meer over de film te vertellen zonder de bizarre ontdekking prijs te geven. Wat ik wel kan zeggen is dat The One I Love meerdere vertrouwde paden had kunnen kiezen om te bewandelen, maar dit niet doet. De film erkent de Twilight Zone-achtige situatie waarin Ethan en Sophie zich bevinden en weet dit toch op een verrassende manier neer te zetten.

    Mark Duplass was eerder fantastisch creepy in een andere Netflix aanrader Creep. Ook hier is hij weer goed op dreef en hij krijgt ook prima tegenspel van Mad Men-actrice Elisabeth Moss.

  • Review: Yoga Hosers (2016)

    Review: Yoga Hosers (2016)

    In Yoga Hosers moeten beste vriendinnen en yoga fanaten Colleen (Harley Quinn Smith) en Colleen (Lily-Rose Depp) hun yoga skills gebruiken om een lang begraven kwaad te verslaan.

    beoordeling Yoga Hosers

    Goed nieuws! Kevin Smiths nieuwste film Yoga Hosers is lang niet zo traumatiserend als zijn voorganger Tusk. Ja, Justin Long zit ook in Yoga Hosers, maar gelukkig heeft hij zijn walrus pak niet aan. De twee winkelmeisjes uit Tusk staan hier op de voorgrond, verdienstelijk gespeeld door Smiths eigen dochter Harley Quinn Smith en haar real life beste vriendin Lily-Rose Depp. In de film nemen de meiden het op tegen bratzi’s, ofwel nazi bratwursten. Het zal je niet verbazen dat Yoga Hosers voornamelijk negatieve reviews heeft gekregen, maar om eerlijk te zijn heb ik me hier wel prima mee vermaakt. Dat Smith zijn mojo heeft verloren is al een tijdje duidelijk. Een pareltje als Chasing Amy kunnen we denk ik niet meer van hem verwachten, maar ook niet een film zo scherp als Dogma of Mallrats. De humor hier in Yoga Hosers is flauw, zoals je kan verwachten van een film over bratzi’s.

    De Colleens zijn gelukkig wel leuke personages om te volgen. Het is alleen jammer dat Smith ook een ander personage uit Tusk laat terugkeren, namelijk de vreemde detective Guy Lapointe, gespeeld door Johnny Depp. Hoewel Lapointe hier beter op z’n plek lijkt te zijn dan in Tusk, is het toch weer jammer dat aanzienlijk wat screentime naar hem gaat. Voor Lily-Rose was het vast leuk om scènes te delen met haar vader. Ook haar moeder, Vanessa Paradis, komt trouwens voorbij net als een aantal andere bekende gezichten in zinloze rolletjes, namelijk Natasha Lyonne, Adam Brody en Haley Joel Osment.

    conclusie

    Yoga Hosers is vermakelijke onzin.

    3 sterren
  • Review: Me and Earl and the Dying Girl (2015)

    Review: Me and Earl and the Dying Girl (2015)

    Tiener Greg (Thomas Mann) maakt samen met collega Earl (RJ Cyler) films. Wanneer klasgenote Rachel (Olivia Cooke) wordt gediagnosticeerd met leukemie, moet Greg van zijn moeder met haar omgaan. Met tegenzin ontstaat een mooie vriendschap en besluit Greg om samen met Earl een film voor haar te maken.

    Beoordeling
    Me and Earl and the Dying Girl is gebaseerd op de gelijknamige debuutroman van Jesse Andrews. De film werd lovend ontvangen op het Sundance Film Festival in 2015 en sindsdien heb ik alleen maar positieve verhalen over deze indie gehoord. Dat schept hoge verwachtingen natuurlijk. Me and Earl and the Dying Girl is een prima coming-of-age film geworden. Er is eigenlijk weinig op aan te merken. Het verhaal zit goed in elkaar en is ook vakkundig naar het scherm vertaald door regisseur Alfonso Gomez-Rejon, die eerder de visueel sterke remake van The Town That Dreaded Sundown afleverde. De animatie is een nice touch en ook de films van Greg en Earl zijn leuk in beeld gebracht.

    Ook de frisse, jonge cast levert goed werk af. Thomas Mann (Project X) speelt een prima hoofdrol. Zijn Greg is niet altijd even sympathiek, maar Mann weet zijn inner struggle goed over te brengen. Nieuwkomer RJ Cyler krijgt helaas niet veel te doen, maar maakt wel indruk. Olivia Cooke (Bates Motel) speelt het beste van de drie en weet veel te zeggen met haar ogen. In de bijrollen zien we Connie Britton, Nick Offerman, Jon Bernthal en Molly Shannon voorbij komen die hier allemaal ook goed op hun plek zitten.

    Ondanks dat er weinig aan de film zelf op te merken is, moet ik toegeven dat ik er zelf niet lyrisch over ben. Me and Earl and the Dying Girl raakte me helemaal niet. Ik heb geen traantje moeten laten en het riep geen gevoel op. Het was vermakelijk en that’s it.

    Conclusie
    Me and Earl and the Dying Girl is op alle vlakken een prima film, maar wist mij niet te raken. Gelukkig genoeg andere mensen wel.

  • Oscars 2017: mijn voorspellingen

    Oscars 2017: mijn voorspellingen

    Aankomend weekend worden de Oscars voor de 89e keer uitgereikt. Zoals ieder jaar het geval is, doe ik niet genoeg mijn best kom ik er niet aan toe om alle genomineerde films te bekijken. Mijn voorspellingen zijn dus niet zozeer gebaseerd op mijn indruk van de films of acteerprestaties, maar meer op waar ik denk dat de Academy voor gaat. Hier mijn voorspellingen voor de belangrijkste categorieën:

    Best Picture:
    Arrival
    Fences
    Hacksaw Ridge
    Hell or High Water
    Hidden Figures
    La La Land
    Lion
    Manchester by the Sea
    Moonlight

    Dit moet La La Land worden toch? De Academy houdt van films over de industrie (zie ook The Artist in 2012) dus dan kunnen ze deze musical toch niet weerstaan?! De enige film die ik roet in het eten zie gooien is Moonlight en dat is meer vanwege een gevoel dan goede onderbouwing.

    Best Performance by an Actor in een Leading Role
    – Casey Affleck voor Manchester by the Sea
    – Andrew Garfield voor Hacksaw Ridge
    – Ryan Gosling voor La La Land
    – Viggo Mortensen voor Captain Fantastic
    – Denzel Washington voor Fences

    Casey Affleck is al heel awards seizoen lang de frontrunner in deze categorie. Goed, Denzel Washington heeft dan wel de Screen Actors Guild Award gewonnen voor beste acteur, maar Casey hoeft zich geen zorgen te maken. Zelfs niet om die backlash vanwege die seksuele intimidatie zaak van een aantal jaar terug. Affleck ontkent dat er iets is gebeurd en het is ook nooit bewezen. Dankzij broer Ben en goede vriend Matt Damon kan Casey rekenen op voldoende steun vanuit de Academy.

    Best Performance by an Actress in a Leading Role
    – Isabelle Huppert voor Elle
    – Ruth Negga voor Loving
    – Natalie Portman voor Jackie
    – Emma Stone voor La La Land
    – Meryl Streep voor Florence Foster Jenkins

    Een lastige categorie! De charmante Emma Stone is de favoriet, maar stiekem denk ik toch dat Isabelle Huppert er met het beeldje vandoor gaat. We hebben al een aantal jonge winnaressen gehad de afgelopen jaren (Brie Larson, Jennifer Lawrence). Ik denk dat de Academy Huppert gaat belonen, niet alleen voor haar sterke rol in Elle, maar vanwege haar enorme staat van dienst.

    Best Performance by an Actor in a Supporting Role
    – Mahershala Ali voor Moonlight
    – Jeff Bridges voor Hell or High Water
    – Lucas Hedges voor Manchester by the Sea
    – Dev Patel voor Lion
    – Michael Shannon voor Nocturnal Animals

    Moonlight-acteur Mahershala Ali is al een tijdje de favoriet in deze categorie, ook al is het beeldje al een aantal keer aan zijn neus voorbij gegaan. Zo won Dev Patel de BAFTA in deze categorie en Aaron Taylor-Johnson, die niet eens genomineerd is voor een Oscar, de Golden Globe voor zijn rol in Nocturnal Animals. Toch denk ik dat Ali er met de winst vandoor gaat. Niet alleen vanwege zijn mooie performance, maar stiekem ook vanwege het #oscarssowhite gebeuren van vorig jaar.

    Best Performance by an Actress in a Supporting Role
    – Viola Davis voor Fences
    – Naomie Harris voor Moonlight
    – Nicole Kidman voor Lion
    – Octavia Spencer voor Hidden Figures
    – Michelle Williams voor Manchester by the Sea

    Het maakt niet uit wat Viola Davis doet: de industrie houdt van haar. Of ze nou moorden verdoezelt op TV in How to Get Away with Murder of prachtrollen speelt op het witte doek. Dit is inmiddels haar derde Oscar nominatie en het wordt tijd dat Viola een beeldje mee naar huis neemt. Goed, dit is ook alweer de vierde nominatie voor Michelle Williams, maar Manchester by the Sea gaf haar, op één scène na, niet echt de kans om te laten zien wat ze in huis heeft.

    Best Achievement in Directing
    – Denis Villeneuve voor Arrival
    – Damien Chazelle voor La La Land
    – Mel Gibson voor Hacksaw Ridge
    – Kenneth Lonergan voor Manchester by the Sea
    – Barry Jenkins voor Moonlight

    Wat mij de afgelopen jaren opviel is dat de beste regisseur niet per se de beste film hoeft af te leveren, met uitzondering van Alejandro G. Iñárritu die in 2015 in beide categorieën won voor Birdman. Dit jaar gaat iemand het voorbeeld van Iñárritu volgen en dat is de jonge Damien Chazelle met zijn prachtige La La Land.

    Wat zijn jouw Oscar voorspellingen?