BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

  • Review: Nerve (2016)

    Review: Nerve (2016)

    De brave Vee (Emma Roberts) besluit mee te doen aan de online game Nerve. Ze wordt uitgedaagd om verschillende opdrachten uit te voeren waar ze geld mee kan verdienen. Wanneer ze wordt gekoppeld aan de ervaren Nerve speler Ian (Dave Franco), lijkt het spel uit de hand te lopen.

    Beoordeling
    Nerve is gebaseerd op de gelijknamige young adult novel van Jeanne Ryan. In handen van Henry Joost en Ariel Schulman, de mannen achter de documentaire Catfish en producers van de gelijknamige MTV show, is Nerve een bedachtzame thriller geworden. Het is een film die iets durft te zeggen over de huidige tijdgeest waar we in leven. Denk aan de gevaarlijke stunts die vloggers uithalen om kijkers te trekken en de rol die wij als kijker hebben. Nerve had makkelijk een oppervlakkige film kunnen worden, waardoor ik het erg waardeer dat de mannen er iets meer mee hebben gedaan. De film bevat verder een aantal spannende scènes en de personages zijn gelukkig niet zo stereotyperend als ze op eerste gezicht lijken. Jammer dat het einde wel heel abrupt was en gemakzuchtig werd afgerond.

    Ik was nooit zo’n fan van Emma Roberts, maar de laatste tijd weet ze te verrassen. Eerst met haar sterke optreden als de hilarisch überbitch Chanel in Scream Queens en nu weer als Vee. Ze heeft veel chemistry met Dave Franco die hier ook een prima rol aflevert. Jammer dat Juliette Lewis, als moeder van Vee, hier weinig te doen krijgt.

    Conclusie
    Nerve heeft me positief verrast. Het is geen perfecte film, maar wel één die weet te vermaken en wat durft te zeggen.

  • Lijstje: top 10 films van 2001

    Lijstje: top 10 films van 2001

    We zitten nog maar net in 2017, maar vandaag stappen we in onze DeLorean en gaan we terug naar 2001 voor mijn top 10 favoriete films uit dat jaar. A Beautiful Mind won de Oscar voor beste film, maar staat die film ook in mijn top 10? Lees snel verder!

    Ik benadruk nogmaals dat het mijn favoriete films zijn van dat jaar, niet per se beste films

    10. Josie & the Pussycats
    Met: Rachael Leigh Cook, Tara Reid, Rosario Dawson
    Regie: Harry Elfont & Deborah Kaplan
    Josie and the Pussycats oogt als een over the top en oppervlakkige komedie, maar de film is stiekem een gevatte satire over de muziekwereld met een aanstekelijke soundtrack. De film neemt op de hak hoe de nieuwste pop sensaties gefabriceerd worden en laat zien hoe via subliminale boodschappen muziek wordt gebruikt om producten aan tieners te verkopen.

    9. Jay & Silent Bob Strike Back
    Met: Jason Mewes, Kevin Smith, Jason Lee
    Regie: Kevin Smith
    Jay & Silent Bob Strike Back behoort niet tot mijn favoriete werk van Kevin Smith, maar toch kan ik wel heel erg genieten van het zien van de verschillende personages uit zijn eerdere werk in één film. Het is vooral fijn om Jason Lee weer te zien als Brodie van Mallrats en Banky van Chasing Amy. Snoochie boochies!

    8. Serendipity
    Met: John Cusack, Kate Beckinsale, Jeremy Piven
    Regie: Peter Chelsom
    Als je er teveel over na gaat denken dan is het heel fout waar de hoofdpersonen uit Serendipity mee bezig zijn, maar verder is dit een zoete romcom over lotsbestemming met charmante rollen van Kate Beckinsale en John Cusack.

    7. Das Experiment
    Met: Moritz Bleibtreu, Christian Berkel, Oliver Stokowski
    Regie: Oliver Hirschbiegel
    Indrukwekkende psychologische thriller gebaseerd op Philip Zimbardo’s spraakmakende Stanford prison experiment. De vrijwilligers worden opgesplitst in 2 groepen: gevangenen en bewakers. Al snel loopt dit scenario uit de hand. Met een sterke Moritz Bleibtreu in de hoofdrol.

    6. Legally Blonde
    Met: Reese Witherspoon, Selma Blair, Luke Wilson
    Regie: Robert Luketic
    Reese Witherspoon is het stralende middelpunt in deze frisse komedie en zij is perfect als het toch niet zo domme blondje Elle Woods. Het verhaal is simpel, maar grappig en heeft zijn scherpe momenten.

    5. Bridget Jones’s Diary
    Met: Renée Zellweger, Hugh Grant, Colin Firth
    Regie: Sharon Maguire
    Charmante romcom over de eeuwige Britse single gal Bridget Jones, uitstekend en zonder enige gêne neergezet door Renée Zellweger. Ook Hugh Grant en Colin Firth zijn goed op dreef als haar love interests. Ja, Bridget, I like you, just as you are.

    4. A Knight’s Tale
    Met: Heath Ledger, Shannyn Sossamon, Paul Bettany
    Regie: Brian Helgeland
    A Knight’s Tale is wat mij betreft één van de verrassingen van 2001. Heath Ledger en Shannyn Sossamon stralen als wannabe ridder William en zijn geliefde Jocelyn. De heerlijke soundtrack bestaat uit classic rock en past onverwachts perfect bij de middeleeuwse setting.


    3. Black Hawk Down
    Met: Josh Hartnett, Ewan McGregor, Orlando Bloom
    Regie: Ridley Scott
    Black Hawk Down is een sterke en in mijn beleving ondergewaardeerde oorlogsfilm. Het waargebeurde verhaal van de slag om Mogadishu is vakkundig in beeld gebracht door Ridley Scott. Daarnaast is het ook leuk om alle bekende gezichten in deze film te spotten, zoals Tom Hardy, Nikolaj Coster-Waldau en Hugh Dancy.

    2. The Royal Tenenbaums
    Met: Gene Hackman, Ben Stiller, Gwyneth Paltrow
    Regie: Wes Anderson
    Hoewel ik niet zo’n fan ben van Wes Andersons werk, kan ik zijn The Royal Tenenbaums wel waarderen. Het verhaal van de disfunctionele familie Tenenbaum wordt quirky gebracht, maar niet te quirky en de cast is geweldig.

    1. Donnie Darko
    Met: Jake Gyllenhaal, Jena Malone, Drew Barrymore
    Regie: Richard Kelly
    “28 days, 6 hours, 42 minutes, 12 seconds. That is when the world will end.” Richard Kelly heeft het succes van Donnie Darko nooit kunnen evenaren, maar hij mag nog steeds trots zijn dat hij zo’n sterke en originele film heeft weten af te leveren. Plus, Jake Gyllenhaal laat hier al zien wat een talentvolle en interessante acteur hij is.

    Meer lijstjes:
    • Top 10 van 2000
    • Top 10 van 1999
    • Top 10 van 1998
    • Top 10 van 1997
    • Top 10 van 1996

    Wat is jouw favoriete film van 2001?

  • Review: Scream Queens – seizoen 2

    Review: Scream Queens – seizoen 2

    Na het hilarische eerste seizoen van Scream Queens volgde uiteraard een tweede seizoen. Of dat tweede seizoen net zo geslaagd was lees je hieronder:

    Waar gaat seizoen 2 over?
    Jaren na de moorden in het Kappa House, koopt decaan Munsch (Jamie Lee Curtis) een verlaten ziekenhuis, onder de noemer van het verbeteren van het zorgsysteem in Amerika. Chanel (Emma Roberts), Chanel #3 (Billie Lourd) en Chanel #5 (Abigail Breslin) worden door Munsch aangenomen, maar ook in het ziekenhuis sluipt een moordenaar rond.

    Beoordeling
    Ik heb erg genoten van het eerste seizoen van Scream Queens, dankzij de humor, het mysterie en de cast. Voor het tweede seizoen is de setting van de serie verplaatst van een studentenvereniging naar een ziekenhuis en hier was ik wel een beetje teleurgesteld over. Elke week staat een patiënt met een mysterieuze ziekte centraal en het is aan de Chanels en de artsen de taak om die patiënt te genezen. Dit is niet heel boeiend, zeker niet wanneer de patiënten uiteindelijk toch vermoord worden door de nieuwe killer genaamd de Green Meanie.

    Tijdens het eerste seizoen bleef je gissen wie de Rode Duivel was, maar het mysterie lijkt dit seizoen op de tweede plaats te komen. De kijker komt al vrij snel te weten wie de killer is en dat maakt het toch een stuk minder spannend. Gelukkig zorgen de Chanels, Chad Radwell (Glen Powell), Wes (Oliver Hudson) en Denise Hemphill (Niecy Nash) nog voor een aantal hilarische momenten. Helaas zijn juist Powell, Hudson en Nash dit seizoen niet vaak te zien en moeten ze plaats maken voor de nieuwe gezichten: John Stamos, Taylor Lautner en Kirstie Alley. Vooral Stamos krijgt teveel screentime. Hij speelt prima, maar ik had liever gezien dat de andere personages wat meer te doen kregen. Zo hangt Lea Michele er dit seizoen maar wat bij en ook Jamie Lee Curtis heeft niet echt veel om mee te werken. Emma Roberts is gelukkig nog steeds goed op dreef als Chanel.

    Conclusie
    Scream Queens stelt na het sterke eerste seizoen flink teleur. De personages komen in de nieuwe ziekenhuis setting niet tot hun recht en naast Emma Roberts zijn de sterkste spelers vaak afwezig.

  • Review: Clinical (2017)

    Review: Clinical (2017)

    Twee jaar nadat ze werd aangevallen door een patiënt, probeert psychiater Jane Mathis (Vinessa Shaw) haar leven weer op te pakken. Ze neemt een nieuwe getraumatiseerde patiënt (Kevin Rahm) aan, maar gedurende de behandeling komen herinneringen aan haar eigen trauma weer naar boven.

    Beoordeling
    Netflix heeft onlangs weer een Netflix original online gezet: thriller Clinical. Persoonlijk vind ik dit één van hun betere originals tot nu toe. De spanning wordt goed opgebouwd. Je krijgt steeds meer te weten over Janes trauma en de patiënte die haar heeft aangevallen. Hierdoor weet de film je aandacht goed vast te houden. Daarnaast wordt Jane sterk neergezet door de sympathieke Vinessa Shaw, die we nog kennen van The Hills Have Eyes remake. Toevallig wordt Shaw hier herenigd met haar Hills Have Eyes collega Aaron Stanford die in Clinical haar vriend speelt. Stanford is goed met het juiste materiaal, maar krijgt hier helaas vrij weinig te doen.

    Het is jammer dat schrijver/regisseur Alistair Legrand (The Diabolical) het nodig vond om een “twist” in het verhaal te gooien, want na deze twist verandert totaal de toon van de film. Vervolgens eindigt Clinical als een dertien in dozijn horror/thriller en daarmee doet Legrand zijn film echt tekort.

    Conclusie
    Ondanks het teleurstellende einde is Clinical zeker de moeite waard.

  • Review: The Hollars (2016)

    Review: The Hollars (2016)

    Wanneer zijn moeder ziek blijkt te zijn, keert John (John Krasinski) voor het eerst sinds lange tijd terug naar zijn geboorteplaats en wordt hij geconfronteerd met de mensen die hij heeft achtergelaten.

    Beoordeling
    John Krasinski heeft de kantoorperikelen van The Office inmiddels al een tijdje achter zich gelaten. Acteren doet hij nog steeds: zo zien we hem later dit jaar zien als Jack Ryan in de gelijknamige televisie serie. Maar Krasinski heeft ook het regisseren weer opgepakt. In 2009 leverde hij al Brief Interviews with Hideous Men af, een klein filmpje die naar mijn weten nauwelijks release heeft gehad. Met The Hollars heeft hij wat meer succes, want deze film is nu via video on demand te bekijken.

    Krasinski lijkt tijdens de opnames van Aloha goed naar regisseur Cameron Crowe te hebben gekeken, want The Hollars heeft een aardige Crowe vibe. Het verhaal is helaas niet erg bijzonder. Er zijn genoeg films over mannen die terugkeren naar hun geboorteplaats en daar geconfronteerd worden met het verleden. Zo deed Ted Demme het beter met zijn Beautiful Girls. The Hollars gaat dus geen originaliteitsprijs winnen, maar vermakelijk is de film zeker. Toch is er een puntje waar ik niet zo over te spreken ben en dat is het acteerwerk. Misschien vreemd met mensen als Richard Jenkins, Sharlto Copley en Anna Kendrick in de cast. Deze drie acteurs komen hier niet tot hun recht. Ik weet niet of het aan het script ligt of aan Krasinski als regisseur, maar ze presteren hier opvallend ondermaats. Margo Martindale doet het als moeder van John beter, net als Mary Elizabeth Winstead die helaas maar één scène heeft. Charlie Day vind ik normaal vermakelijk, maar ook hij lijkt hier niet op zijn plek.

    Conclusie
    The Hollars is vermakelijk, maar biedt weinig nieuws en het acteerwerk is opvallend ondermaats.