BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

Recensie: Clock (2023) op Disney+

Ella (Dianna Agron) is 37, gelukkig getrouwd en heeft geen kinderwens. Onder druk van familie en vrienden besluit ze hulp te zoeken om haar biologische klok te repareren. Ze doet mee aan een klinisch onderzoek, maar de behandeling blijkt gevaarlijke bijwerkingen te hebben. Ella lijkt steeds meer de grip op de realiteit te verliezen.

Beoordeling
Geen kinderen willen. Het blijft een gevoelig onderwerp voor veel mensen. Mooi dat Clock het onder de aandacht brengt en goed illustreert wat de druk om kinderen te krijgen met iemand doet. Zo zegt Ella op een gegeven moment een kind te willen, alleen maar om van het gezeur van anderen af te zijn. Geen goede reden, maar wel één waar sommige vrouwen zich in zullen herkennen. Net als dat zwanger worden ook zijn tol kan eisen van je lichaam en geest.

Clock zou prima een Black Mirror aflevering kunnen zijn met haar dystopische elementen en gebruik van technologie. Ondanks dat is het thema van de film interessanter dan de horror aspecten. De echte horror zit in het verliezen van je autonomie. In de druk die de maatschappij vrouwen oplegt om kinderen te krijgen. Denk aan alles wat er in Amerika gebeurt rond het afschaffen van Roe vs Wade. Uiteindelijk weet de film hier toch een aardige balans in te vinden. Clock wordt gesterkt door een goede hoofdrol van Glee-actrice Dianna Agron. Zij weet de innerlijke worsteling van Ella goed over te brengen. Ook valt de cinematografie in positieve zin op.

Grootste minpunt is het einde. Het is iets wat ik de laatste tijd wel vaker zie; een film bevat interessante ideeën, maar het is lastig om er een bevredigend einde aan te breien. Laat dit je niet weerhouden om Clock een kans te geven. Met haar speelduur van maar 1,5 uur is het zeker de moeite om hier een avond aan te besteden.

Conclusie
Clock bevat Black Mirror-achtige elementen, maar moet het hebben van het thema en de sterke hoofdrol van Dianna Agron.

11 juni 2023
Eerste indruk van Not Dead Yet op Disney+

Op Disney+ staat nu het eerste seizoen van de komedieserie Not Dead Yet met Gina Rodriguez. Inmiddels heb ik de eerste 3 afleveringen gezien en deel ik met jullie mijn eerste indruk.

Waar gaat Not Yet Dead over?
Nell Serrano (Rodriguez) is 37 en haar leven is, naar eigen zeggen, een puinhoop. Voor de liefde was ze naar Londen verhuisd, maar een break up brengt haar na 5 jaar weer terug naar Californië. Eenmaal thuis probeert ze haar ooit veel belovende carrière in de journalistiek weer op te pakken. Helaas voor Nell moet ze onderaan beginnen met het schrijven van overlijdensberichten. Hierbij krijgt ze hulp van de overleden personen zelf.

Beoordeling
Not Dead Yet is tot nu een vrij middelmatige serie. Het grootste probleem is dat het totaal niet origineel is en teveel doet denken aan andere series. Ik moest meteen denken aan nog een recente Disney+ toevoeging: Tiny Beautiful Things. Beide series gaan over dames met rampzalige levens, alleen schrijft de één een advies column en de ander overlijdensberichten. Verder doet Not Dead Yet ook denken aan series als Ghost Whisperer, Joan of Arcadia en zelfs Sex & the City (hoe Nell achter haar bureautje zit te typen). Er is dus weinig vernieuwends hier te vinden. Op zich zou dat niet zo erg zijn als Not Dead Yet tenminste erg grappig is, maar dat is het ook niet. Het is vrij standaard humor die je in een gemiddelde Amerikaanse komedieserie ziet.

Jane the Virgin-ster Gina Rodriguez is een charismatische actrice en probeert nog iets van deze flinterdunne serie te maken. De bijrollen van onder andere New Girl actrice Hannah Simone stellen niet veel voor. Ik heb natuurlijk pas de eerste 3 afleveringen gezien dus hopelijk gaat dat nog veranderen. Iedere aflevering staat er een andere overledene centraal en de gastrollen in deze afleveringen zijn aardig vervuld door Martin Mull, Mo Collins en Pitch Perfect-ster Brittany Snow.

Conclusie
Not Dead Yet leunt op de charme van Gina Rodriguez en ideeën van andere succesvolle series.

8 juni 2023
Spider-Man: Across the Spider-Verse (2023) recensie

Een bezoekje van Gwen Stacy (Hailee Steinfeld) leidt tot een nieuw multiverse avontuur voor Miles Morales (Shameik Moore). Het grote gevaar schuilt echter dichterbij huis. Is Miles in staat een tragedie te stoppen en welke gevolgen zal dit hebben voor de Spider-verse?

Beoordeling
Spider-Man: Into the Spider-Verse was een onverwachte hit in 2018. Het won zelfs – en welverdiend! – de Oscar voor beste animatiefilm. Vijf jaar later is hier eindelijk de sequel Across the Spider-Verse en gelukkig is het wachten niet voor niets geweest. De film is een visueel spektakel! Het is fantastisch om te zien hoe de verschillende animatiestijlen samenkomen. Dit was in de eerste Spider-Verse al goed, maar ze weten het hier naar een nog hoger niveau te tillen. Het is echt een kunstwerk!

Tot zover al het lof voor het visuele deel. Het verhaal is op zich prima. Miles moet zijn screentime in deze film meer delen met Gwen. Haar gedeelte vind ik iets minder interessant en bevat de meeste drama. Ze wordt wel goed tot leven gebracht door Hailee Steinfeld. Persoonlijk vond ik de film een betere flow hebben met de focus op Miles. Shameik Moore zet hem opnieuw goed neer; naast charme en humor zit er veel hart in zijn performance. Dit komt goed tot uiting in scènes met Brian Tyree Henry als zijn vader en Jake Johnson als Peter B. Parker.

Ik heb veel 5 sterren recensies voorbij zien komen. Ik had ook graag zo enthousiast willen zijn. Helaas was de onnodig lange speelduur voor mij een minpunt. Across the Spider-Verse duurt zo’n 20 minuten langer dan zijn voorganger en dat voelde ik wel. Hoe leuk alle verwijzingen naar de Spider-Man lore ook zijn, begon ik me steeds meer af te vragen hoe en wanneer we naar het einde toe gingen werken. En die kwam maar niet, want surprise (voor mij dan): Across the Spider-Verse is een tweeluik. Hoe het verhaal gaat eindigen zien we pas volgend jaar in Beyond the Spider-Verse.

Conclusie
Across the Spider-Verse is een visueel spektakel, maar zit niet zo strak in elkaar als zijn voorganger.

3 juni 2023
Recensie: Pearl (2022)

Het is 1918 en Pearl (Mia Goth) heeft grote dromen. Ze wil het saaie boerenleven met haar ouders achter zich laten om danseres te worden. Hier wil ze dan ook alles voor doen. Terwijl haar obsessie voor succes steeds groter wordt, hangt haar mentale gezondheid aan een zijden draadje.

Beoordeling
Een half jaar na het succes van X (2022), verraste regisseur Ti West ons met Pearl. Een prequel, of origin story zoals het genoemd wordt, over het tragische leven van de bejaarde dame uit X. Samen met actrice Mia Goth heeft West het script voor Pearl geschreven en deze is vlak na het afronden van X in productie gegaan. En wat een pareltje is het geworden!

Pearl is wel een heel andere horrorfilm dan X. Ga het alsjeblieft niet kijken met het idee dat het een slasher film is, net als haar voorganger. De moorden lijken hier een bijzaak, al kan het bloed ook rijkelijk vloeien. Pearl is voornamelijk een interessante character study. We zien hoe Pearl klein gehouden wordt door haar moeder die haar dromen niet serieus neemt. Er is een wanhoop om meer te maken van haar leven dan haar ouders, gevoed door een brandend verlangen om geliefd te zijn. Langzaam zien we Pearl breken en de grip op de werkelijkheid verliezen. Dat laatste is best angstaanjagend, misschien wel meer dan alles wat we in X voorbij hebben zien komen.

Mia Goth is echt fantastisch. Ik heb niet genoeg lovende woorden voor deze actrice; hoe ze haar rol en de hele film weet te dragen. Tegen het einde zit een monoloog van zo’n 8 minuten en Goth is briljant in hoe ze het brengt. Jammer dat horror nog steeds ondergewaardeerd wordt door de Academy, want ze heeft met haar performance een Oscar-nominatie verdiend.

Ook Ti West verdient lof. Hij is ver gekomen sinds het wanstaltige Cabin Fever 2: Spring Fever (2009). Pearl heeft de diepgang die bij X ontbrak. Het script is sterk en de cinematografie is prachtig. Met Pearl levert hij zijn beste film tot nu toe af. Het zou mooi zijn als hij dit nog weet te overtreffen met het derde en laatste deel in deze trilogie: MaXXXine (release date nog onbekend).

Conclusie
Pearl is een geslaagde prequel met fantastisch acteerwerk van Mia Goth.

Pearl is te bekijken via:

Powered by
JustWatch

25 mei 2023
Criminal Minds: Evolution recensie

Criminal Minds kwam in 2020 na 15 seizoenen tot een einde. Lang hebben we de serie niet hoeven missen, want dik 2 jaar later is hier Criminal Minds: Evolution ofwel seizoen 16. In Nederland is de gehele serie op Disney+ te vinden. Hieronder lees je meer over het nieuwste seizoen.

waar gaat Criminal Minds: Evolution over?

Na het einde van seizoen 15 zijn de leden van de BAU (Behavorial Analysis Unit) hun eigen weg gegaan. Een grote case brengt de groep weer bij elkaar, al is het met enige tegenzin van computer expert Penelope (Kirsten Vangsness). Er blijkt een groot netwerk seriemoordenaars actief te zijn, onder leiding van de mysterieuze Sicarius (Zach Gilford). Tot grote frustratie van de BAU weet Sicarius ze steeds 3 stappen voor te zijn. Daarnaast worden ze ook nog eens tegengewerkt door het Ministerie van Justitie en Veiligheid die de stekker uit de BAU wil trekken.

beoordeling

Laat ik eerlijk zijn: ik was heel verbaasd dat Criminal Minds na 2 jaar alweer werd teruggebracht voor een nieuw seizoen. Deze korte pauze heeft de serie gelukkig goed gedaan. Met Evolution is deze crime drama namelijk terug in topvorm. Dat hebben ze bereikt door de serie een soft reboot te geven. Ja, het is nog steeds de BAU met bijna alle hoofdpersonages van de laatste seizoenen. Wat wel anders is: ze hebben er een mini-serie van 10 afleveringen van gemaakt. Er zijn hier geen losstaande, filler afleveringen. Nee, Sicarius is in iedere aflevering te zien en het seizoen werkt toe naar een ontknoping van zijn verhaal. Je zou kunnen zeggen dat ze in seizoen 15 al een soortgelijke aanpak probeerden met criminele mastermind Everett Lynch als de grote bad guy van het seizoen. Al was Lynch niet in alle afleveringen te zien. Het verhaal in Evolution zit veel strakker in elkaar en we krijgen ook de tijd om Sicarius goed te leren kennen.

Nog een groot pluspunt dit seizoen: de altijd sterke Zach Gilford. We kennen deze topper van series als Friday Night Lights en Midnight Mass. Hier is de onschuldig ogende acteur de perfecte bad guy. Gilford weet het seizoen met zijn performance naar een hoger niveau te tillen. Hij is niet zo over de top, zoals we vaker in Criminal Minds zien. Met name in de laatste aflevering is hij erg goed. Hij kan op rekenen op goed tegenspel van zijn real life echtgenote Kiele Sanchez (Kingdom), die hier zijn vrouw speelt. Ook Nicholas D’Agosto (Fired Up) heeft een aardige rol als deputy director van de FBI.

Fun fact: Zach Gilford en Kiele Sanchez speelden al eerder een koppel in The Purge: Anarchy.

Niet alle castleden zijn terug voor dit nieuwste seizoen. Reid (Matthew Gray Gubler) en Simmons (Daniel Henney) ontbreken, maar eerlijk gezegd, heb ik ze niet gemist. Doordat de cast kleiner is, is er ook meer ruimte om de overgebleven personages verder uit te diepen. Zo zien we dat Rossi (Joe Mantegna) worstelt met rouw na het verlies van zijn vrouw Krystall, hebben Penelope en Tara (Aisha Tyler) nieuwe liefdes en krijgen we meer te zien van William LaMontagne Jr. (Josh Stewart), de man van J.J. (A.J. Cook). Alleen Emily (Paget Brewster) en Luke (Adam Rodriguez) krijgen helaas niet veel te doen. Mogelijk komt daar het volgende seizoen verandering in. Het is namelijk al aangekondigd dat Evolution zal terugkeren voor een tweede seizoen.

conclusie

Criminal Minds: Evolution is een geslaagde soft reboot van de serie, dankzij de sterkere verhaallijnen en Zach Gilford als de grote bad guy van het seizoen.

22 mei 2023