Auteur: Gwen

  • Recensie: Marry Me (2022)

    Recensie: Marry Me (2022)

    poster Marry MePopster Kat Valdez (Jennifer Lopez) staat op het punt te trouwen met haar eveneens wereld bekende verloofde Bastian (Maluma), voor de ogen van een miljoenenpubliek. Als ze vlak voor het jawoord ontdekt dat hij vreemdgaat met haar assistente, besluit ze spontaan te trouwen met iemand uit het publiek, wiskundeleraar Charlie (Owen Wilson).

    Beoordeling
    Zo’n 20 jaar na het succes van The Wedding Planner is Jennifer Lopez terug met een nieuwe bruiloft gerelateerde film. Marry Me lijkt misschien geïnspireerd door Married at First Sight, maar het is gebaseerd op de gelijknamige graphic novel van Bobby Crosby. Het concept is aardig en Lopez is een charmante lead. Ik kreeg alleen steeds het gevoel dat het script is geschreven voor een iets jongere actrice, een Anne Hathaway (40) bijvoorbeeld. Begrijp me niet verkeerd: de 54-jarige Lopez ziet er fantastisch uit voor haar leeftijd! Maar het verschil met haar onscreen verloofde Maluma (29) is wel heel groot. In het script wordt overigens gerefereerd dat haar personage Kat “noord van 35” is. Ze hadden het op z’n minst kunnen veranderen naar noord van 45. Of een oudere tegenspeler kunnen kiezen.

    Gelukkig is Lopez veel beter gematch met Owen Wilson. Niet alleen vanwege hun leeftijd, maar vanwege de ontspannen chemie die ze hebben. Wilson doet z’n ding. Zijn rol vraagt niet veel uitdaging dus ook hij teert op z’n charme. Game of Thrones-ster John Bradley heeft een aardig bijrolletje als manager van Kat.

    Ondanks het frisse concept bewandelt Marry Me jammergenoeg bekende paden. Je weet al snel waar dit heen gaat en dat geldt voor veel romcoms natuurlijk. Helaas mist het iets wat klassieke romcoms als Notting Hill, My Best Friend’s Wedding of How to Lose a Guy in 10 Days wel hebben.

    Conclusie
    Jennifer Lopez en Owen Wilson vormen een sympathiek duo, maar verder is Marry Me een vrij middelmatige romcom.

    2,5 sterren

    Marry Me is te bekijken via:

  • Recensie: No One Will Save You (2023)

    Recensie: No One Will Save You (2023)

    poster No One Will Save You

    Brynn (Kaitlyn Dever) leidt een eenzaam bestaan in een klein dorpje, waar ze met de nek wordt aangekeken door de andere dorspbewoners. Ze rouwt het verlies van haar moeder en de dood van haar beste vriendin Maude jaren eerder. Op een nacht wordt Brynn wakker en ontdekt ze een alien in haar huis. Op hulp kan ze niet rekenen dus moet Brynn in haar eentje de strijd aangaan om te overleven.

    beoordeling

    No One Will Save You is een verrassende alien film van Brian Duffield, schrijver van Underwater en The Babysitter. Hij neemt voor zijn nieuwste film ook plaats in de regiestoel, en met succes! Hoewel er nauwelijks een woord wordt gesproken in de anderhalf uur durende alien horror, heeft hij toch een spannende en onderhoudende film weten te maken. Duffield weet een goede balans te vinden tussen de home invasion setting, de buitenaardse perikelen en drama. Arme Brynn heeft een tragische achtergrond, maar gelukkig wordt het nooit zo door je strot geduwd als bij Five Nights at Freddy’s.

    Veel is ook te danken aan de talentvolle Kaitlyn Dever (Unbelievable) die in haar uppie de film moet dragen. Het is een fysieke, maar ook emotionele rol en de 26-jarige Dever weet met haar lichaamstaal alles perfect te communiceren naar het publiek.

    conclusie

    No One Will Save You is een spannende en bedachtzame alien film met een sterke hoofdrol van Kaitlyn Dever.

    3,5 sterren
  • Recensie: Five Nights at Freddy’s (2023)

    Recensie: Five Nights at Freddy’s (2023)

    poster Five Nights

    Mike (Josh Hutcherson) begint aan zijn nieuwe baan als bewaker van een verlaten familie restaurant genaamd Freddy Fazbear’s Pizza. Al snel ontdekt hij dat er iets vreemds aan de hand is.

    beoordeling

    Ik zal bekennen: ik kan je niets vertellen over de videogame Five Nights at Freddy’s, behalve de minimale basics. Ik ben wel een fan van de film Willy’s Wonderland, een Freddy’s ripoff met Nicolas Cage in de hoofdrol. Dus ik was wel benieuwd naar de echte Five Nights at Freddy’s film. Misschien had ik de verkeerde verwachtingen, want ik was teleurgesteld in het resultaat.

    Ik had een fun en creepy horrorfilm verwacht, maar ik vond het zo saai en de toon te serieus! Een groot deel van de film draait om Mike die worstelt met de zorg voor zijn jonge zusje Abby na de dood van hun ouders. Jaren eerder is zijn broertje voor zijn ogen ontvoerd. Hier voelt Mike zich nog steeds schuldig over, al was hij zelf nog maar een kind toen dit gebeurde. Dit kreeg allemaal teveel aandacht. Ik wil geen film lang medelijden met Mike hebben, omdat hij de meest tragische backstory van het jaar heeft! Ik wil Josh Hutcherson gewoon zien vechten met animatronische figuren!

    Gelukkig speelt Hutcherson (The Hunger Games) goed, waardoor het niet helemaal een straf is om naar de film te kijken. Matthew Lillard (Scream) heeft een aardige bijrol en weet het meeste te maken van zijn beperkte screentime. You-actrice Elizabeth Lail komt helaas minder goed uit de verf in haar bijrol als politieagente Vanessa.

    Misschien had ik Five Nights at Freddy’s beter gewaardeerd als ik niet eerder Willy’s Wonderland had gezien. Willy’s heeft wel die creepy, komische vibe en een sterke Nicolas Cage die zwijgzaam de strijd aangaat met de animatronische figuren. Dat werkt toch beter voor zo’n film dan een hoop drama.

    conclusie

    Five Nights at Freddy’s is misschien leuk voor de fans, maar de betere Freddy-achtige film is Willy’s Wonderland.

    2 sterren

  • Recensie: Saw X (2023)

    Recensie: Saw X (2023)

    poster Saw X

    In Saw X, dat zich afspeelt tussen deel 1 en 2, gaat de doodzieke John Kramer (Tobin Bell) naar Mexico voor een experimentele medische behandeling. Wanneer hij ontdekt dat hij belazerd is, beginnen de spelletjes pas echt.

    beoordeling

    De Saw franchise leek in 2010 geëindigd te zijn met Saw 3D, het zevende deel. In 2017 volgde prequel Jigsaw en in 2021 spinoff Spiral met Chris Rock en Samuel L. Jackson. En zo zijn we inmiddels beland bij het tiende deel, Saw X. Hoewel John en Amanda al een aantal films geleden het loodje hebben gelegd, zijn ze wijselijk teruggebracht voor dit deel. De makers hebben er goed aan gedaan Saw X te laten plaatsnemen tussen de eerste twee delen, als een soort side quest. Hierdoor hoef je niet up-to-date te zijn met alle films en zien we de personages terug waar we graag meer van willen zien.

    Ik waardeer dat de makers de inmiddels 81-jarige Tobin Bell de kans hebben gegeven om te schitteren in Saw X. Hij weet de eerste helft van de film, dat meer lijkt op een drama, goed te dragen. Ik had echt met John te doen en dat is knap gezien… alles wat hij als Jigsaw heeft gedaan. De tweede helft draait om de traps en Johns versie van gerechtigheid. Er zitten een aantal aardige traps tussen, maar ik had ook het gevoel dat we in herhaling vielen. Hierbij moet je meer denken aan time management dan de traps zelf. De laatste trap, voor de leider van de medische scammers (Synnøve Macody Lund), was een teleurstelling. Deze Cecilia was overigens wel een interessante tegenpartij voor John en werd goed neergezet door Lund. Saw veteraan Shawnee Smith deed het weer prima als Amanda.

    Hieronder nog een SPOILER!

    We konden zijn stem al in de trailer en film horen, maar Hoffman (Costas Mandylor) is pas tijdens een mid-credits scène te zien. Ik hoop dat, als we een Saw 11 krijgen, we dan meer van hem gaan zien! Maar ik was al heel blij met deze cameo. /SPOILER

    conclusie

    Saw X is één van de betere Saw films, mede dankzij een sterke performance van Tobin Bell. De film voelt als een cadeautje voor de fans.

    3,5 sterren
  • Recensie: The Boogeyman (2023)

    Recensie: The Boogeyman (2023)

    poster The Boogeyman

    Na de dood van hun moeder worden zussen Sadie (Sophie Thatcher) en Sawyer (Vivien Lyra Blair) geplaagd door een mysterieus monster dat schuilt in het donker.

    beoordeling

    The Boogeyman: een doorsnee titel voor een doorsnee film. Hoe vaak hebben we een film als deze al niet gezien? Denk aan Don’t Be Afraid of the Dark met Katie Holmes en Guy Pearce. Of Darkness Falls, die nu te zien is op Netflix. The Boogeyman bewandelt bekende paden, maar weet het niet eigen te maken. Het is een frustrerende film met een zeer mager script. Hoezo gebruikt onze gen Z heldin Sadie niet de zaklamp functie van haar telefoon als ze weet dat het monster niet tegen licht kan? Hoezo heeft zusje Sawyer geen enkele lamp aan in de huiskamer als ze zo bang is in het donker? Ik had wel iets meer verwacht van schrijvers Scott Beck en Bryan Woods, eerder verantwoordelijk voor het script van geslaagde horrorfilms als A Quiet Place en Haunt.

    Jammer, want The Boogeyman begint best aardig. Al is dat voornamelijk aan David Dastmalchian (The Suicide Squad) te danken die het beste van zijn beperkte rol maakt. Hier kan de rest van de cast nog van leren. Sophie Thatcher (Yellowjackets) en Chris Messina (Air) lijken op de automatische piloot te spelen.

    conclusie

    The Boogeyman is een matige, doorsnee horrorfilm. Naast David Dastmalchian heeft het niets bijzonders te bieden.

    2stars