Review: Black Christmas (2006)

Een moordenaar – Billy – ontsnapt uit een gesticht en keert terug naar zijn ouderlijk huis dat nu gebruikt wordt als studentenhuis voor de meiden van vereniging Delta Alpha Kappa. Op kerstavond vallen ze één voor één ten prooi aan deze gestoorde killer.

Beoordeling
Black Christmas is een remake van de gelijknamige klassieker uit 1974. Voor velen al genoeg reden om deze Black Christmas af te schrijven. Ik heb het origineel zelf nooit gezien dus ik kan niet vergelijken. Ik vind dat deze remake een bad reputation heeft, want zo slecht is de film ook weer niet. Het is geschreven en geregisseerd door Glen Morgan die eerder samen met James Wong afleveringen schreef voor The X-Files (waaronder de klassieker Home!) en de eerste en derde Final Destination films.

Waar het mis gaat met deze Black Christmas is de opbouw van de film. We krijgen nooit echt de kans om de meiden van Delta Alpha Kappa echt te leren kennen, omdat de film teveel nadruk legt op de backstory van Billy. De film was enger geweest als Billy wat mysterieuzer was gebleven. Nu weten we bijna alles over hem en bijna niets over de meiden. Ze zijn lekker bitchy tegen elkaar, maar hun dood heeft weinig impact. Gelukkig beschikt de film wel over een fijne cast: Katie Cassidy (Arrow), Michelle Trachtenberg (Buffy), Lacey Chabert (Mean Girls), Crystal Lowe (Final Destination 3) en Mary Elizabeth Winstead (10 Cloverfield Lane) spelen de sorority sisters. Dankzij deze actrices is het toch een vermakelijke film geworden. Daarnaast speelt originele Black Christmas-actrice Andrea Martin hun huismoeder, Oliver Hudson (Scream Queens) is het foute vriendje van Cassidy en Kristen Cloke (de lerares uit Final Destination en in real life getrouwd met Morgan) is de zus van één van de verdwenen meiden.

Conclusie
Black Christmas is een mean spirited alternatief voor als je zoetsappige kerstfilms zat bent.

Review: Christmas Inheritance (2017)

Ellen Langford (Eliza Taylor) is de verwende dochter van een succesvolle zakenman. Ze krijgt de opdracht om een brief af te leveren aan haar vaders voormalige zakenpartner in het kleine Snow Falls. Ze komt daar door een sneeuwstorm vast te zitten en raakt gecharmeerd door Jake (Jake Lacy), de manager van het hotel waar ze verblijft.

Beoordeling
Na A Christmas Prince levert Netflix een nieuwe kerstfilm af: Christmas Inheritance. Het valt me op dat de vrouwelijke hoofdpersonages in cheesy kerstfilms vaak onsympathiek zijn en zo begint Ellen in Christmas Inheritance helaas ook. Gelukkig wordt ze al snel een stuk sympathieker wanneer ze Jake ontmoet en wordt de film hierdoor ook een stuk leuker. Dit is voornamelijk te danken aan Jake Lacy die we nog kennen van rollen in The Office en Girls. Hij speelt een charmante hoofdrol en heeft aardig wat chemistry met Eliza Taylor die ook een prima rol speelt. Het verhaal is erg voorspelbaar net zoals A Christmas Prince, maar als je van die film hebt genoten dan is Christmas Inheritance ook iets voor jou.

Conclusie
Christmas Inheritance is een voorspelbare, maar vermakelijke kerstfilm met name dankzij Jake Lacy.

Review: The Town That Dreaded Sundown (2014)

poster-townthatdreadedsundownHet kleine stadje Texarkana wordt opnieuw geplaagd door een reeks brute moorden. Jami (Addison Timlin) wordt aangevallen door een mysterieuze moordenaar op de avond van de jaarlijkse screening van The Town That Dreaded Sundown. Deze film draait om de Phantom Killer die Texarkana decennia eerder heeft geterroriseerd. Jami probeert te achterhalen wie de huidige moordenaar is en wat zijn of haar link is met de Phantom Killer.

Beoordeling
De originele The Town That Dreaded Sundown uit 1976 kende ik alleen van naam doordat Sidney haar woonplaats Woodsboro vergeleek met deze film in Scream. Tot mijn grote verrassing bleek deze remake geen echte remake te zijn, maar eerder een sequel. De film borduurt verder op de gebeurtenissen uit het origineel en de film zelf, The Town That Dreaded Sundown dus, speelt een belangrijke rol in deze nieuwe film vergelijkbaar met de rol die de film Stab speelt in Scream 2.

De slasher is mijn favoriete horror subgenre en eentje die vrij schaars is in het huidige horror klimaat. The Town That Dreaded Sundown voelt ook zeer old school slasher aan, al had ik wel het gevoel dat de killer meer mean spirited was vergeleken met zijn collega killers, zoals Michael Myers. Regisseur Alfonso Gomez-Rejon, die ook het geprezen Me and Earl and the Dying Girl afleverde, brengt alles prachtig in beeld. Het gebruik van kleur geeft de film een dromerige, maar ook surrealistische vibe. De cinematografie en het gebruik van de originele film, wat goed verweven is in het plot, zorgt ervoor dat The Town That Dreaded Sundown geen dertien in dozijn slasher is geworden.

Hoofdrolspeelster Addison Timlin speelt een geloofwaardige final girl. De cast is aangevuld met vrij bekende gezichten waaronder Anthony Anderson, Gary Cole, Spencer Treat Clark, Ed Lauter, Dennis O’Hare, Joshua Leonard en Edward Herrmann. Bijna alle heren worden op een moment wel verdacht gemaakt waardoor de film spannend blijft. Aan het begin van de film kon ik al redeneren wie de killer was. Vervolgens was het kijken wie in het plaatje past. Dat The Town That Dread Sundown je toch steeds weer laat twijfelen is een knappe prestatie.

Verrassend genoeg is dit ook een Blumhouse productie, maar door de samenwerking met producer Ryan Murphy (American Horror Story) is dit gelukkig geen standaard Blumhouse productie geworden.

rating-3halfstars

Review: The Big Sick (2017)

Kumail (Kumail Nanjiani) worstelt met de verwachtingen van zijn Pakistaanse ouders. Hij wordt verliefd op Emily (Zoe Kazan), iets wat zijn ouders niet zullen accepteren. Wanneer Emily ziek wordt, wordt hij niet alleen geconfronteerd met zijn gevoelens, maar ook met haar ouders (Holly Hunter en Ray Romano) en moet hij zijn eigen ouders onder ogen komen.

Beoordeling
The Big Sick is losjes gebaseerd op de echte romance tussen Kumail Nanjiani en zijn vrouw Emily V. Gordon. Samen schreven ze het script, eentje die meer diepgang en hart bevat dan de gemiddelde romcom. Wanneer Emily in het ziekenhuis ligt, verschuift de focus naar Kumails relatie met haar ouders. Dit is een verfrissend uitgangspunt en wat mij betreft het hart van de film. Ook de laatste scène tussen Kumail en Anupam Kher als zijn vader is erg sterk. Uiteindelijk lijkt, in de film dan, zijn relatie met Emily meer een bijzaak en gaat het meer om familiebanden en je eigen keuzes maken in een wereld vol verwachtingen van anderen.

Nanjiani speelt een charmante hoofdrol en krijgt sterk tegenspel van Oscar-winnares Holly Hunter als de moeder van Emily. Ray Romano speelt ook prima als Emily’s vader. Alleen Zoe Kazan vond ik niet zo boeiend als dé vrouw waar de hele film om draait.

Conclusie
The Big Sick is een charmante film en vooral een mooie showcase voor Kumail Nanjiani.

Review: Escape Room (2017)

Het is Tylers (Evan Williams) 30e verjaardag en zijn vriendin Christen (Elisabeth Hower) neemt hem mee naar een escape room met dodelijke gevolgen.

Beoordeling
Ik wist al dat Escape Room geen goede film zou worden, maar ik hoopte dat het op z’n minst entertaining zou zijn. Helaas, het is gewoon een slechte film en één van de slechtste die ik dit jaar heb gezien. Ik snap werkelijk niet dat Escape Room een bioscoop release heeft gekregen, want het oogt echt als een direct to dvd release.

Het begint al slecht. Tijdens de opening credits horen we dat er een game gespeeld wordt, maar we krijgen het niet eens te zien. In plaats daarvan zien we minutenlang een auto die door de stad rijdt. Ik vraag me serieus af of ze niet genoeg budget hadden om het in beeld te brengen, want dit is gewoon crappy filmmaking. Vervolgens ontmoeten we een vreselijk onsympathieke vriendengroep bestaande uit de lamest people ooit. Ze gaan naar een escape room waar Christen 1000 dollar(!) per persoon(!!) voor heeft betaald. What the hell, Christen?! Geld teveel ofzo? Al snel komen de vrienden erachter dat het geen onschuldig spelletje is en gaan ze één voor één de pijp uit.

Wat kan ik nog meer zeggen? Het script is slecht. De dialogen zijn amateuristisch dat je het de acteurs bijna niet kwalijk kan nemen dat ze slecht spelen. Helaas is het echt pijnlijk om naar ze te kijken. Het einde is te abrupt en waarom moet Elisabeth Hower de halve film naakt in beeld verschijnen? Wat voegt dat in hemelsnaam toe? Geef dat arme kind gewoon kleding.

Conclusie
Je kan beter een escape room gaan spelen dan naar Escape Room de film gaan.

Review: A Bad Moms Christmas (2017)

De kerstdagen worden nog stressvoller voor bad moms Amy (Mila Kunis), Kiki (Kristen Bell) en Carla (Kathryn Hahn) wanneer hun eigen moeders op de stoep staan. Amy kan niet overweg met haar veeleisende moeder Ruth (Christine Baranski), Kiki’s moeder Sandy (Cheryl Hines) is erg afhankelijk van haar dochter terwijl Isis (Susan Sarandon) juist afwezig was in het leven van Carla.

Beoordeling
Een jaar na het succes van Bad Moms is er alweer een sequel. In A Bad Moms Christmas draait het niet zozeer om het gedrag van onze vriendinnen, maar om hun disfunctionele relaties met hun moeders. Aan de ene kant vind ik dit wel jammer, want hierdoor staat de vriendschap van de vrouwen minder op de voorgrond. Gelukkig zijn Mila Kunis, Kristen Bell en Kathryn Hahn weer lekker op dreef. Met name Hahn blijft een scene stealer, maar in dit deel laat ze ook meer een zachtere kant zien van de wilde Carla. Vooral haar scènes met sexy Santa Ty, gespeeld door This Is Us-acteur Justin Hartley, zijn zowel kwetsbaar als grappig. Ook Hartley verdient een shout out: hij teert hier niet alleen op zijn good looks, maar komt ook erg sympathiek over.

De moeders van de bad moms zijn goed gekozen. Cheryl Hines en Kristen Bell kunnen zeker voor moeder en dochter doorgaan. Susan Sarandon speelt prima als de losgeslagen moeder van Carla die vergeleken met haar ineens zeer verantwoordelijk overkomt. Christine Baranski is perfectie als de veeleisende moeder van Amy. Jay Hernandez en Peter Gallagher komen ook voorbij in bijrollen.

Conclusie
A Bad Moms Christmas is een vermakelijke sequel.

1 2 3 4 63