BE COOL, SODAPOP

Categorie: Netflix

  • Recensie: Netflix thriller The Rip (2025)

    Recensie: Netflix thriller The Rip (2025)

    Een team politieagenten vindt bij een huiszoeking een veel groter bedrag aan contant geld dan ze hadden verwacht. Wantrouwen slaat al snel toe wanneer het idee komt om het geld te houden.

    Beoordeling

    Ik ben normaal niet zo’n fan van politiefilms, maar met een all star cast als deze moest ik wel kijken! Tijdens de eerste helft van The Rip was ik zeer positief verrast. De spanning zit er goed in. Je wordt al snel het verhaal ingezogen en het tempo is erg vlot. Regisseur Joe Carnahan (Smokin’ Aces, The Grey) weet goed een gespannen sfeer te creëren, met name in een scène tussen Matt Damon en Steven Yeun. The Rip speelt zich grotendeels op één locatie af en dat kan ik altijd wel waarderen. De geïsoleerde setting geeft de film iets onheilspellends. Helaas vervalt de film op het eind in een vrij standaard actiefilm. Erg jammer!

    Matt Damon en Ben Affleck hebben zoals gewoonlijk goed samenspel, met Damon als uitblinker als strenge politiechef. In de bijrollen zien we naast Steven Yeun One Battle After Another-ster Teyana Taylor, Oscar-genonimeerd actrice Catalina Sandino Moreno (Maria Full of Grace) en Friday Night Lights-favoriet Kyle Chandler. Helaas krijgen de vrouwen vrij weinig te doen in deze film.

    Al met al is The Rip veel beter dan je van een Netflix politie thriller zou verwachten.

    3,5 sterren
  • Recensie: People We Meet on Vacation (2026)

    Recensie: People We Meet on Vacation (2026)

    In People We Meet on Vacation zijn Poppy (Emily Bader) en Alex (Tom Blyth) elkaars tegenpolen én beste vrienden. Iedere zomer gaan ze samen een week op vakantie. Zit er meer in dan alleen vriendschap?

    Beoordeling

    Netflix begint het jaar met romcom People We Meet on Vacation, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Emily Henry. Het is een kleurrijke film, vol prachtige plaatjes en bestemmingen. Precies wat we nodig hebben met dit koude winterweer! Ik heb het boek niet gelezen, maar ik had wel veel zin in een goede romcom. Helaas stelt People We Meet on Vacation op dat vlak teleur. Zit er echt een goede romance in deze film? Ehh, nee. Ik zie totaal geen chemie tussen Poppy en Alex, of tussen hoofdrolspelers Emily Bader en Tom Blyth. Poppy is mega irritant en egocentrisch, dus ik weet niet wat Alex in haar ziet. Opposites attract, I guess.

    Aan Bader ligt het niet, want ze speelt Poppy prima. Het ligt meer aan het script en/of het bronmateriaal dat het gedrag van Poppy quirky wil laten lijken. Blyth, bekend als de jonge Snow uit The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes, is een charmante lead. De rest van de cast zit vol bekende gezichten: Lukas Gage (Smile 2), Miles Heizer (13 Reasons Why), Sarah Catherine Hook (The White Lotus), Molly Shannon, Alan Ruck, en Jameela Jamil die volgens mij een contract heeft met Netflix om in hun romcoms op te duiken (zie ook het superieure Love at First Sight, en A Merry Little Ex-Mas). Helaas krijgen deze acteurs allemaal vrij weinig te doen, terwijl ik van allemaal meer had willen zien dan van Poppy.

    Al met al is People We Meet on Vacation prima vermaak voor een koude winteravond, maar het is ook een film die je snel weer vergeet. Jammer.

    3 sterren
  • Recensie: The Holdovers (2023)

    Recensie: The Holdovers (2023)

    Een chagrijnige professor (Paul Giamatti) van een prestigieuze kostschool in de jaren ‘70, krijgt de taak om tijdens de kerstvakantie op een paar achtergebleven studenten te letten. Hij ontwikkelt een onwaarschijnlijke band met Tully (Dominic Sessa), één van zijn lastige leerlingen.

    Beoordeling The Holdovers

    We zijn met het hartverwarmende The Holdovers een instant kerstklassieker rijker. Het verhaal is simpel en hebben we vaker gezien: twee onbegrepen mensen die van elkaar leren en uiteindelijk een beter mens worden. In handen van regisseur Alexander Payne (Election, Sideways) het recept voor een feel good movie die we in deze tijden wel nodig hebben. Ook voor zijn eigen carrière was het goed dat Payne na sci-fi flop Downsizing (2017) terugging naar de kleinschalige, character driven films waar hij bekend mee is geworden. The Holdovers verdiende namelijk vijf Oscar-nominaties, waarvan er één werd omgezet naar een gouden beeldje.

    Bijna 20 jaar na zijn doorbraak met Sideways, wordt Paul Giamatti hier met Payne herenigd. Giamatti is perfect als de norse professor met een klein hartje, maar het is de relatief onbekende Da’Vine Joy Randolph die er met de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol vandoor ging. Als rouwende moeder vormt ze het hart van The Holdovers, wat zorgt voor de nodige balans tussen het gekibbel van de mannen.

    Dominic Sessa maakt hier zijn filmdebuut als de jonge Tully. Het is geen makkelijke taak om je in je eerste film staande te houden naast een acteericoon als Giamatti, maar het lukt Sessa met zijn gevoelige performance. Van kerstfilms heeft hij nog niet genoeg gekregen, want momenteel kan je hem ook zien in de Prime Video film Oh. What. Fun. met Michelle Pfeiffer en Felicity Jones.

    4 sterren
  • Recensie: Adolescence (2025) op Netflix

    Recensie: Adolescence (2025) op Netflix

    In Adolescence wordt een 13-jarige jongen verdacht van moord op een klasgenootje. Zijn ouders, een therapeut en een detective zijn op zoek naar antwoorden.

    Bovenstaande omschrijving doet de nieuwe mini-serie Adolescence geen eer aan. Ik heb het plot net zo vaag gehouden als Netflix dat zelf heeft gedaan om spoilers te voorkomen. Adolescence is een sterke serie die ik je zeker kan aanraden. Zowel het acteerwerk als camerawerk is uitstekend. Wil je geen spoilers, sla dan de volgende paragraaf over.

    maatschappelijke thema’s

    Adolescence is geen whodunnit, maar een whydunnit. Er wordt al snel duidelijk dat de jonge Jamie (een geweldige Owen Cooper) de dader is, hoe hard hij het ook ontkent. In de daarop volgende afleveringen draait het er vooral om hoe Jamie tot deze afschuwelijke daad is gekomen. Belangrijke maatschappelijke thema’s worden aangesneden, zoals de rol van de ouders en het gebrek aan opvoeding dat we tegenwoordig vaak zien. Jongeren leven op het internet met een vaak totale gebrek aan supervisie, waardoor ze makkelijk beïnvloed kunnen worden door debielen als een zekere A.T. die in de serie ook wordt benoemd. Toxic masculinity en vrouwenhaat is een groot probleem in de huidige maatschappij. Ik ben blij dat Adolescence hier aandacht aan schenkt.

    Deze serie is gemaakt door acteur Stephen Graham, die met veel nuance de rol van Jamie’s vader speelt. Zelfs in scènes waarin hij geen woord te zeggen heeft, weet hij zoveel over te brengen. Zeker een Emmy-waardige performance in een Emmy-waardige serie.

    conclusie

    Adolescence is een serie die je niet mag missen.

    4andahalfstars
  • Recensie: La Dolce Villa (2025)

    Recensie: La Dolce Villa (2025)

    In de Netflix romcom La Dolce Villa gaat weduwnaar Eric (Scott Foley) naar Italië. Hij wil zijn dochter Olivia (Maia Reficco) weerhouden om een oude villa te kopen, maar eenmaal daar besluit hij haar te helpen om de villa op te knappen. Totaal onverwachts komt er liefde op zijn pad.

    beoordeling

    Regisseur Mark Waters brak in de jaren ’90 door met cult film The House of Yes met Parker Posey en Freddie Prinze Jr. Het grote succes kwam met zijn komedies met Lindsay Lohan: Freaky Friday en Mean Girls. De afgelopen jaren lijkt Waters alleen maar Netflix films af te leveren; denk aan He’s All That, Mother of the Bride met Brooke Shields en nu La Dolce Villa.

    Italië is een prachtige setting voor een romcom, zie ook Letters to Juliet met Amanda Seyfried. Het maakt het makkelijk om weg te zwijmelen bij deze film. TV veteraan Scott Foley (Felicity, Grey’s Anatomy, Scandal) is leuk gecast in de hoofdrol. La Dolce Villa heeft wat dat betreft alle ingrediënten voor een prima romcom. Helaas is de film vrij saai en slecht geschreven. Zo probeert Eric dochterlief ervan te weerhouden om een huis te kopen in Italië, omdat volgens hem Italië vervloekt is. Hij denkt dit, omdat hij tijdens een eerdere vakantie in Italië de griep heeft gekregen. Aha.

    Ik ben helemaal voor meer Foley op m’n scherm. Normaal vind ik hem een goede acteur, maar hier kwam hij helaas niet goed uit de verf. Ook de bijrollen, waaronder van Violante Placido als z’n love interest, waren ook niet best. Er is jammergenoeg ook weinig chemie tussen Foley en Placido, wat toch wel essentieel is voor een romcom.

    conclusie

    Fans van Hallmark-achtige romcoms zullen aan hun trekken komen met La Dolce Villa, anders zou ik lekker naar iets anders met Scott Foley kijken.

    2 sterren