Categorie: Netflix

  • Recensie: Office Romance (2026)

    Recensie: Office Romance (2026)

    Daniel (Brett Goldstein), een Britse advocaat, begint een nieuwe baan bij een vliegtuigmaatschappij. Hij valt al snel voor de charmes van CEO Jackie (Jennifer Lopez). Helaas mag er op de werkvloer niet gedate worden..

    Beoordeling

    Office Romance is geschreven door Brett Goldstein, bekend van de veel geprezen series Ted Lasso en Shrinking. Deze romcom zal niet zoveel lof krijgen. Het is prima voor een avondje bankhangen na een lange dag, maar niet heel bijzonder en makkelijk weer te vergeten.

    Goldstein speelt een prima hoofdrol, al mist hij de charisma die romcom veteranen als Hugh Grant en Matthew McConaughey hebben. Hij staat tegenover romcom koningin Jennifer Lopez, die hier ook prima speelt. Helaas hebben de twee weinig chemie samen en dat is voor een geslaagde romcom uiteraard essentieel. Lopez zelf heeft ook betere romcoms op haar naam staan, zoals Maid in Manhattan.

    Ik kreeg sterk de indruk dat de rol van Jackie geschreven was voor een veel jongere actrice. Een nieuwe CEO die in de schaduw staat van haar succesvolle vader en daarom niet meteen serieus wordt genomen. Bij Lopez werkt dat uitgangspunt voor mij minder goed. Als 56-jarige powervrouw oogt ze juist als iemand die haar strepen al lang heeft verdiend. Daardoor komt het vreemd over dat haar vader haar in het bijzijn van het hele team “gordita” (kleine dikkerd) noemt en zij dit ook nog eens pikt.

    Gelukkig zijn er wel een paar leuke bijrollen die zorgen voor de nodige humor. Zo speelt Doctor Who-actrice Jodie Whittaker de zus van Goldstein, die wegens moord in de gevangenis zit. Een onverwachte verhaallijn voor een romcom, maar wel één die enkele grappige scènes oplevert. Daarnaast maakt Glow-ster Betty Gilpin indruk als hoogzwangere collega die ervan overtuigd raakt dat er iets speelt tussen Goldstein en Lopez.

    Conclusie

    Office Romance is een vermakelijke, maar niet heel bijzondere Netflix romcom.

    3 sterren

  • Recensie: Netflix thriller The Rip (2025)

    Recensie: Netflix thriller The Rip (2025)

    Een team politieagenten vindt bij een huiszoeking een veel groter bedrag aan contant geld dan ze hadden verwacht. Wantrouwen slaat al snel toe wanneer het idee komt om het geld te houden.

    Beoordeling

    Ik ben normaal niet zo’n fan van politiefilms, maar met een all star cast als deze moest ik wel kijken! Tijdens de eerste helft van The Rip was ik zeer positief verrast. De spanning zit er goed in. Je wordt al snel het verhaal ingezogen en het tempo is erg vlot. Regisseur Joe Carnahan (Smokin’ Aces, The Grey) weet goed een gespannen sfeer te creëren, met name in een scène tussen Matt Damon en Steven Yeun. The Rip speelt zich grotendeels op één locatie af en dat kan ik altijd wel waarderen. De geïsoleerde setting geeft de film iets onheilspellends. Helaas vervalt de film op het eind in een vrij standaard actiefilm. Erg jammer!

    Matt Damon en Ben Affleck hebben zoals gewoonlijk goed samenspel, met Damon als uitblinker als strenge politiechef. In de bijrollen zien we naast Steven Yeun One Battle After Another-ster Teyana Taylor, Oscar-genonimeerd actrice Catalina Sandino Moreno (Maria Full of Grace) en Friday Night Lights-favoriet Kyle Chandler. Helaas krijgen de vrouwen vrij weinig te doen in deze film.

    Al met al is The Rip veel beter dan je van een Netflix politie thriller zou verwachten.

    3,5 sterren
  • Recensie: People We Meet on Vacation (2026)

    Recensie: People We Meet on Vacation (2026)

    In People We Meet on Vacation zijn Poppy (Emily Bader) en Alex (Tom Blyth) elkaars tegenpolen én beste vrienden. Iedere zomer gaan ze samen een week op vakantie. Zit er meer in dan alleen vriendschap?

    Beoordeling

    Netflix begint het jaar met romcom People We Meet on Vacation, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Emily Henry. Het is een kleurrijke film, vol prachtige plaatjes en bestemmingen. Precies wat we nodig hebben met dit koude winterweer! Ik heb het boek niet gelezen, maar ik had wel veel zin in een goede romcom. Helaas stelt People We Meet on Vacation op dat vlak teleur. Zit er echt een goede romance in deze film? Ehh, nee. Ik zie totaal geen chemie tussen Poppy en Alex, of tussen hoofdrolspelers Emily Bader en Tom Blyth. Poppy is mega irritant en egocentrisch, dus ik weet niet wat Alex in haar ziet. Opposites attract, I guess.

    Aan Bader ligt het niet, want ze speelt Poppy prima. Het ligt meer aan het script en/of het bronmateriaal dat het gedrag van Poppy quirky wil laten lijken. Blyth, bekend als de jonge Snow uit The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes, is een charmante lead. De rest van de cast zit vol bekende gezichten: Lukas Gage (Smile 2), Miles Heizer (13 Reasons Why), Sarah Catherine Hook (The White Lotus), Molly Shannon, Alan Ruck, en Jameela Jamil die volgens mij een contract heeft met Netflix om in hun romcoms op te duiken (zie ook het superieure Love at First Sight, en A Merry Little Ex-Mas). Helaas krijgen deze acteurs allemaal vrij weinig te doen, terwijl ik van allemaal meer had willen zien dan van Poppy.

    Al met al is People We Meet on Vacation prima vermaak voor een koude winteravond, maar het is ook een film die je snel weer vergeet. Jammer.

    3 sterren
  • Recensie: The Holdovers (2023)

    Recensie: The Holdovers (2023)

    Een chagrijnige professor (Paul Giamatti) van een prestigieuze kostschool in de jaren ‘70, krijgt de taak om tijdens de kerstvakantie op een paar achtergebleven studenten te letten. Hij ontwikkelt een onwaarschijnlijke band met Tully (Dominic Sessa), één van zijn lastige leerlingen.

    Beoordeling The Holdovers

    We zijn met het hartverwarmende The Holdovers een instant kerstklassieker rijker. Het verhaal is simpel en hebben we vaker gezien: twee onbegrepen mensen die van elkaar leren en uiteindelijk een beter mens worden. In handen van regisseur Alexander Payne (Election, Sideways) het recept voor een feel good movie die we in deze tijden wel nodig hebben. Ook voor zijn eigen carrière was het goed dat Payne na sci-fi flop Downsizing (2017) terugging naar de kleinschalige, character driven films waar hij bekend mee is geworden. The Holdovers verdiende namelijk vijf Oscar-nominaties, waarvan er één werd omgezet naar een gouden beeldje.

    Bijna 20 jaar na zijn doorbraak met Sideways, wordt Paul Giamatti hier met Payne herenigd. Giamatti is perfect als de norse professor met een klein hartje, maar het is de relatief onbekende Da’Vine Joy Randolph die er met de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol vandoor ging. Als rouwende moeder vormt ze het hart van The Holdovers, wat zorgt voor de nodige balans tussen het gekibbel van de mannen.

    Dominic Sessa maakt hier zijn filmdebuut als de jonge Tully. Het is geen makkelijke taak om je in je eerste film staande te houden naast een acteericoon als Giamatti, maar het lukt Sessa met zijn gevoelige performance. Van kerstfilms heeft hij nog niet genoeg gekregen, want momenteel kan je hem ook zien in de Prime Video film Oh. What. Fun. met Michelle Pfeiffer en Felicity Jones.

    4 sterren
  • Recensie: Adolescence (2025) op Netflix

    Recensie: Adolescence (2025) op Netflix

    In Adolescence wordt een 13-jarige jongen verdacht van moord op een klasgenootje. Zijn ouders, een therapeut en een detective zijn op zoek naar antwoorden.

    Bovenstaande omschrijving doet de nieuwe mini-serie Adolescence geen eer aan. Ik heb het plot net zo vaag gehouden als Netflix dat zelf heeft gedaan om spoilers te voorkomen. Adolescence is een sterke serie die ik je zeker kan aanraden. Zowel het acteerwerk als camerawerk is uitstekend. Wil je geen spoilers, sla dan de volgende paragraaf over.

    maatschappelijke thema’s

    Adolescence is geen whodunnit, maar een whydunnit. Er wordt al snel duidelijk dat de jonge Jamie (een geweldige Owen Cooper) de dader is, hoe hard hij het ook ontkent. In de daarop volgende afleveringen draait het er vooral om hoe Jamie tot deze afschuwelijke daad is gekomen. Belangrijke maatschappelijke thema’s worden aangesneden, zoals de rol van de ouders en het gebrek aan opvoeding dat we tegenwoordig vaak zien. Jongeren leven op het internet met een vaak totale gebrek aan supervisie, waardoor ze makkelijk beïnvloed kunnen worden door debielen als een zekere A.T. die in de serie ook wordt benoemd. Toxic masculinity en vrouwenhaat is een groot probleem in de huidige maatschappij. Ik ben blij dat Adolescence hier aandacht aan schenkt.

    Deze serie is gemaakt door acteur Stephen Graham, die met veel nuance de rol van Jamie’s vader speelt. Zelfs in scènes waarin hij geen woord te zeggen heeft, weet hij zoveel over te brengen. Zeker een Emmy-waardige performance in een Emmy-waardige serie.

    conclusie

    Adolescence is een serie die je niet mag missen.

    4andahalfstars