BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: The Imitation Game (2014)

The Imitation Game vertelt het verhaal van de Britse wiskundige Alan Turing (Benedict Cumberbatch, Sherlock) en zijn essentiële rol in het ontcijferen van de Duitse Enigma code tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Beoordeling
Met acht nominaties is The Imitation Game één van de grote kanshebbers volgende maand bij de Academy Awards. Ik vind het een goede film, al ben ik er niet zo weg van als veel andere film fans. De representatie van Alan Turing deed mij teveel denken aan een karikatuur, alsof ik naar Sheldon (Jim Parsons) van The Big Bang Theory zat te kijken. Ik ben verder niet bekend met Turing en in hoeverre hij in werkelijkheid autistiform gedrag vertoonde, maar ik vind het beeld dat is neergezet vrij cliché. Voor een sitcom als The Big Bang Theory is dat leuk, maar ik vond het vrij misplaatst gezien de rol van Turing in de geschiedenis en wat er verder in zijn leven gebeurde. Benedict Cumberbatch, genomineerd voor beste acteur, speelt een goede rol, al vind ik hem tot zijn laatste scène niet een bijzondere prestatie afleveren. Keira Knightley speelt een goede bijrol, maar net bij als Patricia Arquette in Boyhood vind ik een Oscar-nominatie voor haar prestatie overdreven. Matthew Goode, die ik verrassend goed vond ik Stoker, heeft helaas niet veel te doen in de film, maar zorgt voor wat luchtigheid. Charles Dance speelt, zoals Game of Thrones kijkers weten, goed streng.

Conclusie
The Imitation Game is een interessante film, al vond ik dat er iets meer aandacht besteed had kunnen worden aan de verhaallijn over de homoseksualiteit van Turing en de schokkende manier waarop hij behandeld is vanwege zijn homoseksualiteit.

22 januari 2015
Review: All About Evil (2010)

Deb (Natasha Lyonne, Orange is the New Black) neemt na het overlijden van haar vader zijn niet zo succesvolle bioscoop over waar hij oude horror films toonde. Zij blaast de bios nieuw leven in met het vertoon van korte horror filmpjes die ze heeft gemaakt. Alleen weten haar fans niet de echte reden waarom haar filmpjes zo echt lijken.

Beoordeling
Ik had nog nooit van All About Evil gehoord, totdat ik de film op Netflix zag staan. Toen ik de omschrijving las, had ik al het vermoeden dat het een vreemde film was. Omdat ik actrice Natasha Lyonne wel kan waarderen, besloot ik de film te kijken en inderdaad: het is een heel vreemde film. Heel campy ook. Alles is eigenlijk ontzettend over the top, dus ook het acteerwerk. Lyonne is een prima en ervaren actrice die veel beter kan dan ze hier laat zien, maar toch een hilarische acteerprestatie weet neer te zetten. Ze lijkt in ieder geval veel lol te hebben. Regisseur Joshua Grannell komt voorbij als zijn drag queen alter ego Peaches Christ. Alleen Thomas Dekker (A Nightmare on Elm Street remake) loopt er wat beduusd bij. Hoe vreemd en over the top All About Evil ook is, de film werkt door de vastberadenheid van Grannell om die absurde toon vast te houden en door Lyonne die niet bang is om er in mee te gaan.

Conclusie
Als je zin hebt in een campy horror film dan is All About Evil een aanrader. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt.

20 januari 2015
Review: 21 & Over (2013)

Miller (Miles Teller, Whiplash) en Casey (Skylar Astin, Pitch Perfect) staan op de 21e verjaardag van hun oude vriend Jeff (Justin Chon, Twilight films) bij hem op de stoep. Zij willen feesten, maar Jeff heeft de volgende dag een belangrijk sollicitatiegesprek. Toch laat hij zich verleiden tot één biertje, wat natuurlijk leidt tot meer.

Beoordeling
21 & Over is een film die ik niet snel zou kijken, omdat ik dronken jongeren die domme dingen doen niet heel amusant vindt. Maar talentvolle acteurs als Miles Teller en Skylar Astin maken zo’n film het bekijken waard. Wat volgt is een film waarin er veel wordt gezopen en er worden een hoop domme dingen gedaan terwijl de jongens Weekend at Bernie’s-style hun bezopen vriend meeslepen. Gelukkig heeft de film meer te bieden dan dat, want er zit verrassend genoeg meer diepgang in de film dan je bij dit soort films verwacht. Teller en Astin maken het beste van hun gênante rollen en doen schaamteloos hun ding.

Conclusie
21 & Over had makkelijk de zoveelste domme komedie in dit genre kunnen zijn, maar dankzij de casting van goede acteurs als Teller en Astin en de aanwezige diepgang, stijgt de film boven zichzelf uit.

16 januari 2015
Review: Preservation (2014)

Getrouwd stel Mike (Aaron Staton, Mad Men) en Wit (Wrenn Schmidt, Boardwalk Empire) gaan samen met Sean (Pablo Schreiber, Orange is the New Black), de broer van Mike, kamperen in the middle of nowhere. De volgende ochtend worden ze wakker en blijken al hun spullen te zijn gestolen. Zonder schoenen of kaart moeten ze hun weg terug zien te vinden naar de auto terwijl er op het drietal gejaagd wordt.

Beoordeling
Preservation, nu op Netflix, is een bijzonder voorspelbare film. Misschien heb ik teveel survival horror films gezien of zat Eden Lake te vers in mijn geheugen na mijn Jack O’Connell artikel, want het werd mij al snel duidelijk hoe de film ging verlopen. Het gebruik van foreshadowing is in deze film niet subtiel. In plaats van dat je hints krijgt, vertellen ze eigenlijk aan het begin van de film al wat er gaat gebeuren. Het is alleen de vraag hoe we van A naar B gaan komen. Wat wel bewonderenswaardig is dat schrijver en regisseur Christopher Denham toch een spannende film weet af te leveren ondanks dat het verhaal vrij herkenbaar is. Pablo Schreiber, zonder zijn pornstache, en Wrenn Schmidt spelen goed. Helaas kan ik niet hetzelfde zeggen over Aaron Staton. Hij speelt niet alleen slecht, maar zijn personage is ook nog eens bijzonder irritant, waardoor ik hoopte dat hij zo snel mogelijk uitgeschakeld zou worden.

Hieronder volgen Preservation SPOILERS

Het is jammer dat Denham ervoor kiest om zijn meest interessante personage als eerste af te maken. Het is duidelijk dat Wit als laatste zou overblijven, maar het is wel knap hoe ze ineens verandert in een soort vrouwelijke Rambo. En het verhaal doet zoveel denken aan Eden Lake dat ik bijna ging denken dat Jack O’Connells personage Brett weer achter alle afschuwelijke gebeurtenissen zat.

Einde SPOILERS

Concluderend: Ondanks dat de film voorspelbaar is, heb ik me toch prima vermaakt met Preservation. En dat vind ik nog best een knappe prestatie.

13 januari 2015
Review: Unbroken (2014)

Unbroken vertelt het ongelooflijke verhaal van Louis Zamperini (Jack O’Connell, Eden Lake), de man die in 1936 deelnam aan de Olympische Spelen en die vocht in de Tweede Wereldoorlog. Na een vliegtuig crash overleefde hij 47 dagen op zee om vervolgens gevangen genomen te worden door de Japanse marine.

beoordeling

Laat ik beginnen met zeggen dat ik ontzettend veel respect heb voor dhr. Zamperini en zijn enorme wilskracht. Het is bijna ongelooflijk wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn leven. Jack O’Connell heeft het vast niet makkelijk gehad tijdens de opnames van de film, maar hij zet een fantastische performance neer waarbij het ook echt lijkt alsof hij alles geeft wat er in hem zit. Wat ik ook mooi vind is dat ze een kindacteur, C.J. Valleroy, hebben gevonden die daadwerkelijk lijkt op O’Connell om de jonge versie van Zamperini te spelen. Goede casting! Daarnaast spelen Domhnall Gleeson (About Time) en Finn Wittrock (American Horror Story: Freak Show) uitstekende bijrollen. Hetzelfde kan ik niet zeggen over Takamasa Ishihara, ook bekend als de Japanse popster Miyavi, die Mutsuhiro Watanabe speelt, de man die Zamperini gemarteld heeft in de Japanse gevangeniskampen. Ik weet natuurlijk niet hoe Watanabe in het echt was. Misschien zet Miyavi deze verschrikkelijke man perfect neer. Maar als filmkijker vond ik de toon van zijn performance niet bij de rest van de film passen. Elke keer als ik hem zag, leek het net of ik naar een andere film aan het kijken was. Het was bijna lachwekkend slecht; alsof hij een Bond villain in de jaren ’80 moest spelen. En dat kan niet de bedoeling zijn geweest.

Unbroken vind ik zo’n type film die je eigenlijk goed moet vinden gezien het waargebeurde verhaal en alle lof die de film heeft gekregen. Maar eigenlijk vond ik het niet zo’n goede film. Ondanks het bijzondere verhaal vond ik de film zelf niet pakkend. Ik ben geen Angelina Jolie hater, maar ik denk wel dat de film in de handen van een meer ervaren regisseur een stuk beter had kunnen zijn. De film is aan de lange kant en eigenlijk vrij standaard gemaakt. Er wordt netjes binnen de lijntjes gekleurd, maar daardoor is het geen uitzonderlijke film geworden. Het verhaal van Louis Zamperini is er één om bekeken te worden net als de acteerprestaties van O’Connell, Gleeson en Wittrock en dat maakt Unbroken ook het bekijken waard. Maar ik zie de film geen hoge ogen gooien bij de Oscars.

8 januari 2015