BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: The Theory of Everything (2014)

Stephen Hawking heeft, ondanks zijn beperkingen, hele bijzondere dingen weten te presteren in zijn leven. In The Theory of Everything zijn die dingen maar een bijzaak. Wanneer Stephen (Eddie Redmayne, Les Misérables) in zijn studententijd Jane (Felicity Jones, Like Crazy) ontmoet, worden de twee al snel verliefd. Niet lang daarna wordt Stephen gediagnosticeerd met motorneuronziekte. Er werd gedacht dat hij nog maar 2 jaar te leven zou hebben. Jane trouwt met hem en verzorgt hem, maar die twee jaren worden steeds meer jaren en de zorg voor haar man valt zwaar naast de zorg voor hun kleine kinderen.

Beoordeling
The Theory of Everything is gebaseerd op het boek Travelling to Infinity: My Life with Stephen van Jane Hawking en vertelt het verhaal van haar relatie met de beroemde natuurkundige Stephen Hawking. Het is op zich een mooie film, maar één die mij niet pakte en met momenten vrij saai was. Ondanks dat de film gebaseerd was op het boek van Jane vond ik dat zij werd afgeschilderd als een zeurende huisvrouw die maar dankbaar moest zijn dat zij zo’n briljante man had. Ik had graag wat meer van Janes innerlijke belevingswereld gezien. Felicity Jones weet wel een prachtige prestatie neer te zetten als Jane, maar het is Eddie Redmayne die de show steelt met zijn sterke performance als Stephen. Je ziet hem transformeren in de Stephen Hawking zoals we hem vandaag de dag ook kennen. En zijn mooie prestatie heeft hem ook de Oscar voor beste acteur opgeleverd.

Conclusie
The Theory of Everything moet het vooral van de acteerprestaties van Redmayne en Jones hebben. Als je meer over Hawking zelf wil leren en zijn carrière kan je beter een documentaire bekijken.

24 februari 2015
Review: Fifty Shades of Grey (2015)

Onzekere studente Anastasia Steele (Dakota Johnson, 21 Jump Street) ontmoet de knappe miljardair Christian Grey (Jamie Dornan, Once Upon a Time). Zij valt al snel voor de succesvolle entrepreneur, maar hij heeft weinig interesse in een normale relatie. Christian heeft namelijk een bepaalde voorkeur in de slaapkamer.

Beoordeling
Fifty Shades of Grey begon ooit als Twilight fan fiction. Schrijfster E.L. James heeft er op één of andere manier een succesvolle boekenreeks van weten te maken. Ik heb de boeken zelf nooit gelezen en vanuit mijn omgeving hoor ik alleen maar hoe slecht geschreven de boeken wel niet zijn. De fans van de boeken worden niet teleurgesteld, want Fifty Shades de film is ook behoorlijk slecht geschreven. Ik vond de film hilarisch (behalve het einde) en dat kan niet de bedoeling zijn geweest. De dialogen klinken onnatuurlijk en bij sommige scènes kreeg ik last van plaatsvervangende schaamte en niet eens tijdens de seksscènes! Ana en Christian komen niet over als echte mensen en dat heeft vooral met het script te maken. Dakota Johnson doet aardig haar best om er wat van te maken, maar Jamie Dornan heeft geen uitstraling en komt houterig over. En dat terwijl ik hem in Once Upon a Time als de sheriff, ofwel The Huntsman, wel charmant vond.

Erg sexy of erotisch is de film ook niet. Na alles wat ik over de boeken gehoord heb, is Fifty Shades de film behoorlijk mild. Ik vind het wel enigszins zorgelijk dat er vrouwen zijn die denken dat het gedrag van Christian romantisch is. Hij is een creepy stalker die controle wil hebben over Ana’s hele leven. Hij heeft heel wat therapie nodig om over zijn childhood trauma’s heen te komen, want vergeleken met Christian Grey lijkt Dexter Morgan een normaal functionerend persoon. Ik heb niets tegen BDSM als het binnen een gelijkwaardige relatie gebeurt, maar Christian behandelt Ana op geen enkel moment als zijn gelijke. Doordat hij knap en rijk is lijkt zo’n man en/of relatie misschien aantrekkelijk, maar als hij lelijk en arm was geweest had de film meer op een aflevering van Criminal Minds geleken.

Waarom een sterke actrice als Marcia Gay Harden in deze film zit? Geen idee. Misschien is ze fan van de boeken. Eloise Mumford speelt een aardige bijrol als de huisgenote van Ana. De rest van de cast is niet echt het vermelden waard, want ze zijn nauwelijks in beeld.

Conclusie
De enige reden waarom Fifty Shades of Grey nog zoveel sterren krijgt is omdat de film zo slecht was dat het toch vermakelijk was.

20 februari 2015
Review: Tusk (2014)

Wallace (Justin Long, Live Free or Die Hard) en Teddy (Haley Joel Osment, The Sixth Sense) zijn populaire podcasters. Voor de podcast gaat Wallace naar Canada waar hij avonturier Howard Howe (Michael Parks, Red State) ontmoet. Howe vertelt hem dat hij ooit bevriend was met een walrus. Omdat Howe zijn vriend mist, besluit hij van Wallace een walrus te maken. #WalrusYes?

Beoordeling
Weird. Zo weird. Dat is misschien de beste omschrijving voor Tusk, de nieuwste film van Kevin Smith. Ik ben een fan van Smiths eerdere werk: Mallrats, Chasing Amy en Dogma behoren tot mijn favoriete films. Hoewel post-Dogma zijn films van wisselende kwaliteit zijn, kijk ik toch altijd uit naar zijn werk. Na het zien van de trailer keek ik erg uit naar Tusk en hoopte ik dat Smith weer eens film zou afleveren die zijn scherpe humor bevat, maar ook hart. Helaas is Tusk een film geworden die niet goed lijkt te weten wat voor soort film het wil zijn. Tusk begint traag met veel gepraat al wordt de spanning wel opgebouwd. Zo halverwege de film verandert de toon van de film wanneer Teddy en de vriendin van Wallace, Ally (Genesis Rodriguez, Identity Thief), de hulp zoeken van een vreemde detective genaamd Guy Lapointe, gespeeld door Johnny Depp in vermomming. De scènes met Wallace zijn disturbing terwijl Depp er een komedie van maakt en zijn over de top personage eerder lijkt te passen in Smiths eerdere werk Jay & Silent Bob Strike Back. Tusk weet helaas geen balans te vinden tussen de twee verhaallijnen en daarmee doet Smith zijn eigen werk tekort.

Justin Long zet een uitstekende performance neer. Long is succesvol genoeg om niet een rol als deze te hoeven spelen, maar hij doet het vol overgave en hij houdt samen met Michael Parks de film overeind. Parks speelde eerder een sterke rol in Smiths vorige film Red State. Ook hier laat Parks zich van zijn sterkste kant zien, want wat is zijn personage angstaanjagend! Genesis Rodriguez speelt een prima bijrol. Haley Joel Osment heeft helaas niet veel te doen, maar het is leuk om hem weer eens in iets te zien. De dochters van Smith en Depp hebben een kleine rol als clerks.

Conclusie
Tusk is een heel vreemde film met scènes die voorlopig nog op mijn netvlies staan gebrand helaas.

15 februari 2015
Review: Stonehearst Asylum (2014)

Edward Newgate (Jim Sturgess, Across the Universe), een arts, gaat een soort stage lopen bij psychiatrische instelling Stonehearst Asylum. Al snel wordt hij verliefd op één van de patiënten, de mooie Eliza Graves (Kate Beckinsale, Underworld). Zij waarschuwt Edward dat hij zo snel mogelijk moet vertrekken. Edward weigert te gaan en komt vervolgens achter een gruwelijk geheim.

Beoordeling
Wanneer ik een film als Stonehearst Asylum zie, ook bekend onder de titel Eliza Graves, dan vraag ik mij af of er in de tussentijd veel aan het script is veranderd sinds de casting van Michael Caine en Ben Kingsley en het eindproduct. Waarom zouden deze heren kiezen voor deze film? Het verhaal is gebaseerd op een short story van Edgar Allan Poe en op zich is dit verhaal een goed uitgangspunt voor een film. En met acteurs als Caine en Kingsley in de cast moet het wel wat worden toch? Op zich is het een vermakelijke film, maar één met veel gebreken. Jim Sturgess paste niet bij het plaatje. Het geheeld oogde niet gothisch en mysterieus genoeg, maar goedkoop en sfeerloos. Er was niet genoeg Jason Flemyng. En de film duurde te lang. Ja, Eliza Graves is geweldig en mooi, dat weten we nou wel. Maar waarom heeft ze het oor van haar man afgebeten? Omdat ze “hysterisch” was?! Wat meer achtergrond informatie was welkom geweest.

Het volgende deel bevat SPOILERS

Wat ik wel kon waarderen is dat de film speelde met het idee dat de gekken het beter deden aan het roer van Stonehearst dan de professionals. In plaats van de brute en onmenselijke psychiatrische behandelingen van Caine koos Kingsley ervoor de patiënten meer vrijheden te geven om zich te ontwikkelen en ze niet plat te spuiten met medicatie. Wie van de twee is er nou gekker?

Einde SPOILERS

Conclusie
Stonehearst Asylum heeft een interessant verhaal, maar de film als geheel is niet goed uitgewerkt.

11 februari 2015
Review: The Best of Me (2014)

Amanda (Michelle Monaghan, True Detective) komt na 21 jaar haar jeugdliefde Dawson (James Marsden, X-Men) weer tegen nadat zij door een tragedie van elkaar werden gescheiden. Ondanks dat Amanda getrouwd is, komen haar oude gevoelens weer naar boven.

Beoordeling
The Best of Me is na Message in a Bottle, A Walk to Remember, The Notebook, Nights in Rodanthe, Dear John, The Last Song, The Lucky One en Safe Haven alweer de 9e verfilming van een Nicholas Sparks boek. Speelde James Marsden in The Notebook nog the other guy die de liefde van Noah en Allie in de weg stond, in The Best of Me is hij de leading man. Al moet hij een groot deel van zijn screentime delen met Luke Bracey (Monte Carlo) die de jongere versie van zijn personage speelt. Bijzonder slechte casting overigens, want Bracey lijkt totaal niet op een jongere versie van Marsden en hij mist ook zijn charme. Liana Liberato (If I Stay) doet het beter als de jongere versie van Amanda, maar ook zij lijkt niet op Michelle Monaghan waardoor het lijkt of je naar twee verschillende films zit te kijken.

Conclusie
The Best of Me is een manipulatieve tranentrekker die zo’n 20 minuten te lang duurt. Het script is één grote cliché en de dialogen zijn af en toe cringe worthy, waardoor goede acteurs als Marsden en Monaghan slecht en houterig overkomen. Als ik een Nicholas Sparks verfilming wil zien, dan kijk ik nog wel een keer naar The Notebook of Dear John.

6 februari 2015