BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Pitch Perfect 2 (2015)

De Barden Bellas zijn terug! Door een ongelukje mogen ze niet meer deelnemen aan de a capella competitie. Om weer in aanmerking te komen voor de competitie moeten de Bellas eerst deelnemen aan een competitie op internationaal niveau en ze krijgen al snel te horen dat een Amerikaans team nog nooit heeft gewonnen. Gaan de Bellas hier verandering in brengen?

Beoordeling
Pitch Perfect is mijn favoriete film van 2013 en ik keek dan ook al een tijdje uit naar deze sequel. De film haalt het niveau van het eerste deel niet, maar ik heb me wel prima vermaakt en gelachen! Pitch Perfect vind ik een meer volwaardige film dan deel 2 die meer uit een aaneenschakeling van scènes leek te bestaan dan echt een verhaal met begin en eind. Dit kan met het script te maken hebben, al schreef Kay Cannon ook het script van het eerste deel. Het kan ook te maken hebben met Elizabeth Banks die met Pitch Perfect 2 haar regiedebuut maakt. Banks, die in de film ook te zien is als commentator Gail, heeft eerder wel wat shorts gemaakt, maar mist misschien toch de ervaring om een film als deze te maken, die wat groter van schaal is dan het origineel. Ik vind het leuk om personages uit het eerste deel weer terug te zien, maar het voelde onnodig om iemand als Bumper – opnieuw gespeeld door de hilarische Adam DeVine – weer terug te laten keren. Gelukkig was de terugkeer van Aubrey (Anna Camp) natuurlijker in het verhaal verwerkt.

De film besteedt ook aardig wat aandacht aan twee nieuwe Bellas: Emily en Flo. Emily, met charme gespeeld door True Grit-actrice Hailee Steinfeld, is een prima toevoeging aan de groep en het is ook een personage die we nodig hebben voor een eventueel vervolg of spinoff aangezien de andere Bellas allemaal laatstejaars zijn. Flo, gespeeld door Chrissie Fit, vond ik een onnodige toevoeging aan de Bellas. Zij krijgt aardig wat screentime en oneliners die ik liever naar Stacie (Alexis Knapp) of Lilly (Hana Mae Lee) had zien gaan, want deze dames hebben helaas weinig te doen in Pitch Perfect 2.

Anna Kendrick, Brittany Snow en Rebel Wilson spelen opnieuw goede en grappige rollen. Ik had het gevoel dat ze Kendricks personage Beca wel wat meer likeable hadden gemaakt in dit deel. De rest van de terugkerende cast speelt ook goed, zoals Skylar Astin, Ben Platt, Anna Camp en John Michael Higgins met als uitblinker Adam DeVine, vooral in zijn scène met Wilson tijdens het etentje.

Muzikaal gezien vind ik dit deel wel een beetje teleurstellend. Ik vind dat ze in het eerste deel leukere liedjes hebben gebruikt en er leuke versies van hebben gemaakt. Ik ben niet van plan om de nummers van Das Sound Machine nog een keer terug te luisteren.

9 juni 2015
Review: It Follows (2014)

In It Follows wordt de 19-jarige Jay (Maika Monroe, The Guest) na haar eerste seksuele ervaring met een nieuw vriendje geplaagd door iets bovennatuurlijks wat de vorm van mensen aanneemt. Het blijft haar achtervolgen en de enige manier om van Het af te komen is om het door te geven aan iemand anders.

beoordeling

Ik heb veel goede dingen gehoord over It Follows, een horrorfilm geregisseerd door David Robert Mitchell, die verder alleen The Myth of the American Sleepover op zijn naam heeft staan. It Follows is een originele film, zeker in het huidige horrorlandschap dat wordt gedomineerd door Blumhouse producties, zoals de Insidious films, maar ook Sinister en Oculus. Achtervolgd worden door iets wat je probeert te doden is niet origineel, maar de invulling die Mitchell geeft aan dit bekende verhaal is wel origineel. It Follows is een soort love letter aan jaren ’70 en ’80 horror. Het is een sfeervolle film die prachtig is geschoten. Doordat Mitchell aspecten uit verschillende decennia gebruikt voor de setting, geeft het de film een mysterieus en onbehaaglijk gevoel. Maar nog belangrijker: de film is zeer creepy! Het idee dat iedereen Het kan zijn bezorgt niet alleen Jay, maar ook de kijker een paranoïde gevoel.

Helaas weet de film het sterke niveau niet vast te houden en in het laatste half uur wordt het duidelijk dat Mitchell niet goed weet hoe hij zijn film moet afronden. Ook krijgen we weinig informatie over de achtergrond van Het. Hierdoor blijft It Follows mysterieus, al had ik zelf wel meer willen weten over deze bovennatuurlijke soa. Het acteerwerk is prima en in Monroe heeft Mitchell een goede leading lady gevonden. In The Guest vond ik haar minder overtuigend, maar hier lijkt ze prima op haar plek.

conclusie

It Follows is één van de betere en meest verrassende horrorfilms van de afgelopen jaren.

5 juni 2015
Review: Taken 3 (2014)

Bryan Mills (Liam Neeson) wordt verdacht van de moord op zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen). Terwijl de politie probeert om hem op te pakken, gebruikt hij zijn ‘particular set of skills’ om de echte dader te vinden.

Beoordeling
Taken was een onverwacht groot succes in 2008. Inmiddels zijn we alweer bij Taken 3 beland, omdat we blijkbaar niet genoeg kunnen krijgen van een ass kickende Liam Neeson, in ieder geval in deze rol. Gelukkig draait deze film niet om het redden van Kim, Lenore of Bryan zelf, omdat ze ‘getakend’ zijn, maar wel om het zuiveren van Bryans naam. Jammer dat het zo voorspelbaar is wie achter de dood van Lenore zit. Ondanks dat hebben ze toch weer een vermakelijke Taken film weten te maken. Kim, gespeeld door Maggie Grace, is ook in de film te zien. Ze heeft haar eigen nutteloze subplot waarin ze ontdekt dat ze zwanger is. Hopelijk betekent dit niet dat in Taken 4 haar baby wordt ‘getakend’!

Liam Neeson speelt zijn rol natuurlijk weer prima. Forest Whitaker speelt de rechercheur die Bryan op de hielen zit. Een beetje een ondankbare rol voor een acteur als Whitaker, maar misschien is hij fan van de Taken films? Maggie Grace is een beperkte actrice, al heb ik haar beter zien acteren in andere rollen. In de Taken films vind ik het bijna pijnlijk om naar haar te kijken. Ook omdat ze zo’n 10 jaar ouder is dan ze moet voorstellen en Bryan haar behandelt als een 10-jarige.

Conclusie
De tagline van Taken 3 is ‘it ends here’ en ik hoop dat het ook maar bij drie films blijft.

3 juni 2015
Review: San Andreas (2015)

Wanneer Californië wordt getroffen door een allesverwoestende aardbeving, gaat SAR-helikopterpiloot Ray (Dwayne Johnson) samen met zijn ex (Carla Gugino, Wayward Pines) naar San Francisco om hun dochter (Alexandra Daddario, Texas Chainsaw 3D) te redden.

Beoordeling
Wat mij betreft is de filmzomer niet compleet zonder een rampenfilm en San Andreas stelt wat dat betreft niet teleur. De beruchte San Andreasbreuk zorgt voor een aardige setting van een rampenfilm. De film zelf is niet bijzonder origineel, maar dat had ik ook niet verwacht. Regisseur Brad Peyton, die eerder met Dwayne Johnson Journey 2: The Mysterious Island maakte, vinkt keurig alle ingrediënten voor een rampenfilm af en brengt ons netjes van A naar B.

Johnson is natuurlijk de held van het verhaal. Zijn personage heeft ook een heldhaftig beroep, maar hij hoeft niet zo nodig de wereld te redden. Wat dat betreft is San Andreas een vrij kleinschalige film. De focus van Johnsons personage ligt eerst bij het redden van zijn ex en dan zijn dochter. Carla Gugino heeft helaas niet veel meer te doen in de film dan bang zijn en zich zorgen maken om haar dochter. Alexandra Daddario heeft gelukkig meer te doen in haar subplot waarin zij in San Francisco probeert te overleven samen met haar love interest en zijn jongere broertje. Daddario speelt prima en hoewel zij maar 14 jaar jonger is dan Gugino kan ik deze casting wel waarderen, want de twee knappe actrices hebben zeker wel iets van elkaar weg. Paul Giamatti zit weggestopt in zijn eigen subplot en hij heeft de ondankbare taak om expositie te leveren over de San Andreasbreuk en aardbevingen. Al heeft voormalig Mr. Fantastic Ioan Gruffudd een nog ondankbaardere rol als de nieuwe vriend van Gugino’s personage.

Conclusie
San Andreas is een film waar je niet teveel over moet nadenken. Het is een vermakelijke blockbuster die niet vernieuwend is, maar goed genoeg. De special effects zijn prima. Alleen jammer dat de film in 3D is, want ik vond het niets toevoegen.

30 mei 2015
Review: A Case of You (2013)

Schrijver Sam (Justin Long) is verliefd op een barista genaamd Birdie (Evan Rachel Wood). Hij is bang dat zij hem niet leuk zal vinden en dus verdiept hij zich in haar Facebook-profiel om zich voor te doen als haar ideale man.

Beoordeling
Justin Long schreef samen met zijn broer Christian en acteur Keir O’Donnell (American Sniper) het script van A Case of You. Een prima debuut voor de heren, want A Case of You is een vermakelijke film die zeker ook zijn grappige momenten heeft. Toch vraag ik me af of dat echt dankzij het script is of dankzij de verschillende bekende acteurs die we voorbij zien komen in kleine rollen. Game of Thrones-acteur Peter Dinklage heeft een grappige bijrol als de baas van Birdie. Verder zorgen ook Sam Rockwell, Vince Vaughn en Brendan Fraser voor de nodige lach momenten net als O’Donnell zelf die een aardige bijrol voor zichzelf heeft geschreven als de huisgenoot van Sam.

De relatie van Sam en Birdie is minder goed uitgewerkt. Want wat vindt Sam nu eigenlijk zo leuk aan Birdie, behalve dat ze een knap is? Het is vanaf het begin al duidelijk dat de twee weinig met elkaar gemeen hebben en de dingen die Sam met Birdie doet, doet hij eigenlijk alleen voor haar. Zelf vindt hij het niet eens leuk! Eigenlijk zit je de hele film naar een nep-relatie te kijken, wachtend tot de boel gaat ontploffen. Niet alleen doet Sam zich voor als een ander, maar hij lijkt zich vooral vast te houden aan de Birdie die hij kent van haar Facebook-profiel dan dat hij een poging doet de echte Birdie te leren kennen. Gelukkig is Justin Long een charmante acteur die er het beste van weet te maken. Evan Rachel Wood vond ik iets minder geslaagd als de love interest, maar dat had denk ik meer met haar underwritten, ‘cool girl’ personage te maken.

Conclusie
Al met al is A Case of You een vermakelijk filmpje die gemakkelijk te vergeten is.

26 mei 2015