Categorie: Reviews

  • Review: Foxcatcher (2014)

    Review: Foxcatcher (2014)

    poster-foxcatcherOlympische kampioen Mark Schultz (Channing Tatum) wordt door excentrieke multimiljonair John du Pont (Steve Carell) benaderd om voor zijn team – Foxcatcher – te komen worstelen. Mark accepteert het aanbod, maar wordt door du Pont onder druk gezet om ook zijn broer Dave Schultz (Mark Ruffalo), ook Olympisch kampioen, te benaderen voor het team.

    Beoordeling
    Foxcatcher is een kille film. Er zijn veel stiltes. We observeren de Schultz broers en du Pont, maar leren weinig over hun innerlijke belevingswereld. Ook door het camerawerk worden we op een afstand gehouden. En daarom liet Foxcatcher mij als film koud. Het is moeilijk om je te investeren in personages als we ze nauwelijks leren kennen. Er zit geen spanning in de film die vrij abrupt eindigt. Benett Miller mag dan een geprezen regisseur zijn die een Oscar nominatie verdiende voor de regie van Foxcatcher, maar ik vond zijn regie storend en dat haalde mij telkens weer uit het verhaal. En het verhaal zelf is interessant, maar saai in beeld gebracht.

    Het acteerwerk van Foxcatcher is goed. Al vond ik de Oscar-nominaties voor Steve Carell en Mark Ruffalo overdreven. Ruffalo is natuurlijk een uitstekende acteur. maar niet per se beter dan hij in andere films is. Carell heeft al eerder laten zien dat hij niet alleen funny kan zijn. Dat bewijst hij met Foxcatcher opnieuw. De Academy lijkt wel vaker gevoelig te zijn voor fysieke transformaties en ik denk dat Carell heeft geholpen aan zijn nominatie. Ik vond Channing Tatum juist het beste spelen van de drie heren. Hij zet Mark Schultz neer als een tikkende tijdbom die zijn gevoelens probeert te onderdrukken, maar ook als een onzekere man die hunkert naar waardering. En dat zonder al teveel dialoog om het te kunnen uiten. Sienna Miller heeft een heel kleine rol als de vrouw van Dave.

    Conclusie
    Foxcatcher had zoveel potentie. Helaas blijft een kille, afstandelijke film over.

    rating-3stars

  • Review: Wet Hot American Summer (2001)

    Review: Wet Hot American Summer (2001)

    poster-wethotamericansummer18 augustus, 1981. De kampleiders van Camp Firewood proberen er op de laatste dag van kamp nog het beste van te maken.

    Beoordeling
    Netflix komt deze zomer met Wet Hot American Summer: First Day of Camp, een 8-delige serie die zich afspeelt voor de gebeurtenissen in de cult klassieker Wet Hot American Summer. Bijna de gehele cast van deze komedie keert terug, inclusief een aantal acteurs die in de tussentijd een stuk bekender zijn geworden, zoals Elizabeth Banks, Paul Rudd, Amy Poehler en Bradley Cooper. Gelukkig heeft Netflix nu ook de film zelf toegevoegd aan hun groeiende aanbod, want ik was al een tijdje benieuwd naar deze film. Na het zien van de film betwijfel ik of ik First Day of Camp uiteindelijk zal kijken, want ik vond Wet Hot American Summer eigenlijk niet zo leuk.

    Het was wel leuk om alle bekende gezichten voorbij te zien komen. Naast bovengenoemde acteurs spelen o.a. ook Janeane Garofalo, Ken Marino, Marguerite Moreau en Christopher Meloni rollen in deze komedie. Helaas vond ik de film zelf niet grappig, soms zelfs saai en slecht geacteerd. Vooral die talentenjacht tegen het einde van de film vond ik verschrikkelijk met het overdreven, neppe gelach van de cast. Summer schijnt een spoof te zijn, maar het is er één die ik niet kan waarderen. En een prequel serie is in mijn ogen al helemaal niet nodig.

    rating-2stars

  • Review: Pitch Perfect 2 (2015)

    Review: Pitch Perfect 2 (2015)

    poster-pitchperfect2De Barden Bellas zijn terug! Door een ongelukje mogen ze niet meer deelnemen aan de a capella competitie. Om weer in aanmerking te komen voor de competitie moeten de Bellas eerst deelnemen aan een competitie op internationaal niveau en ze krijgen al snel te horen dat een Amerikaans team nog nooit heeft gewonnen. Gaan de Bellas hier verandering in brengen?

    Beoordeling
    Pitch Perfect is mijn favoriete film van 2013 en ik keek dan ook al een tijdje uit naar deze sequel. De film haalt het niveau van het eerste deel niet, maar ik heb me wel prima vermaakt en gelachen! Pitch Perfect vind ik een meer volwaardige film dan deel 2 die meer uit een aaneenschakeling van scènes leek te bestaan dan echt een verhaal met begin en eind. Dit kan met het script te maken hebben, al schreef Kay Cannon ook het script van het eerste deel. Het kan ook te maken hebben met Elizabeth Banks die met Pitch Perfect 2 haar regiedebuut maakt. Banks, die in de film ook te zien is als commentator Gail, heeft eerder wel wat shorts gemaakt, maar mist misschien toch de ervaring om een film als deze te maken, die wat groter van schaal is dan het origineel. Ik vind het leuk om personages uit het eerste deel weer terug te zien, maar het voelde onnodig om iemand als Bumper – opnieuw gespeeld door de hilarische Adam DeVine – weer terug te laten keren. Gelukkig was de terugkeer van Aubrey (Anna Camp) natuurlijker in het verhaal verwerkt.

    De film besteedt ook aardig wat aandacht aan twee nieuwe Bellas: Emily en Flo. Emily, met charme gespeeld door True Grit-actrice Hailee Steinfeld, is een prima toevoeging aan de groep en het is ook een personage die we nodig hebben voor een eventueel vervolg of spinoff aangezien de andere Bellas allemaal laatstejaars zijn. Flo, gespeeld door Chrissie Fit, vond ik een onnodige toevoeging aan de Bellas. Zij krijgt aardig wat screentime en oneliners die ik liever naar Stacie (Alexis Knapp) of Lilly (Hana Mae Lee) had zien gaan, want deze dames hebben helaas weinig te doen in Pitch Perfect 2.

    Anna Kendrick, Brittany Snow en Rebel Wilson spelen opnieuw goede en grappige rollen. Ik had het gevoel dat ze Kendricks personage Beca wel wat meer likeable hadden gemaakt in dit deel. De rest van de terugkerende cast speelt ook goed, zoals Skylar Astin, Ben Platt, Anna Camp en John Michael Higgins met als uitblinker Adam DeVine, vooral in zijn scène met Wilson tijdens het etentje.

    Muzikaal gezien vind ik dit deel wel een beetje teleurstellend. Ik vind dat ze in het eerste deel leukere liedjes hebben gebruikt en er leuke versies van hebben gemaakt. Ik ben niet van plan om de nummers van Das Sound Machine nog een keer terug te luisteren.

    rating-3halfstars

  • Review: It Follows (2014)

    Review: It Follows (2014)

    poster-itfollows

    In It Follows wordt de 19-jarige Jay (Maika Monroe, The Guest) na haar eerste seksuele ervaring met een nieuw vriendje geplaagd door iets bovennatuurlijks wat de vorm van mensen aanneemt. Het blijft haar achtervolgen en de enige manier om van Het af te komen is om het door te geven aan iemand anders.

    beoordeling

    Ik heb veel goede dingen gehoord over It Follows, een horrorfilm geregisseerd door David Robert Mitchell, die verder alleen The Myth of the American Sleepover op zijn naam heeft staan. It Follows is een originele film, zeker in het huidige horrorlandschap dat wordt gedomineerd door Blumhouse producties, zoals de Insidious films, maar ook Sinister en Oculus. Achtervolgd worden door iets wat je probeert te doden is niet origineel, maar de invulling die Mitchell geeft aan dit bekende verhaal is wel origineel. It Follows is een soort love letter aan jaren ’70 en ’80 horror. Het is een sfeervolle film die prachtig is geschoten. Doordat Mitchell aspecten uit verschillende decennia gebruikt voor de setting, geeft het de film een mysterieus en onbehaaglijk gevoel. Maar nog belangrijker: de film is zeer creepy! Het idee dat iedereen Het kan zijn bezorgt niet alleen Jay, maar ook de kijker een paranoïde gevoel.

    Helaas weet de film het sterke niveau niet vast te houden en in het laatste half uur wordt het duidelijk dat Mitchell niet goed weet hoe hij zijn film moet afronden. Ook krijgen we weinig informatie over de achtergrond van Het. Hierdoor blijft It Follows mysterieus, al had ik zelf wel meer willen weten over deze bovennatuurlijke soa. Het acteerwerk is prima en in Monroe heeft Mitchell een goede leading lady gevonden. In The Guest vond ik haar minder overtuigend, maar hier lijkt ze prima op haar plek.

    conclusie

    It Follows is één van de betere en meest verrassende horrorfilms van de afgelopen jaren.

    4 sterren
  • Review: Taken 3 (2014)

    Review: Taken 3 (2014)

    poster-taken3Bryan Mills (Liam Neeson) wordt verdacht van de moord op zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen). Terwijl de politie probeert om hem op te pakken, gebruikt hij zijn ‘particular set of skills’ om de echte dader te vinden.

    Beoordeling
    Taken was een onverwacht groot succes in 2008. Inmiddels zijn we alweer bij Taken 3 beland, omdat we blijkbaar niet genoeg kunnen krijgen van een ass kickende Liam Neeson, in ieder geval in deze rol. Gelukkig draait deze film niet om het redden van Kim, Lenore of Bryan zelf, omdat ze ‘getakend’ zijn, maar wel om het zuiveren van Bryans naam. Jammer dat het zo voorspelbaar is wie achter de dood van Lenore zit. Ondanks dat hebben ze toch weer een vermakelijke Taken film weten te maken. Kim, gespeeld door Maggie Grace, is ook in de film te zien. Ze heeft haar eigen nutteloze subplot waarin ze ontdekt dat ze zwanger is. Hopelijk betekent dit niet dat in Taken 4 haar baby wordt ‘getakend’!

    Liam Neeson speelt zijn rol natuurlijk weer prima. Forest Whitaker speelt de rechercheur die Bryan op de hielen zit. Een beetje een ondankbare rol voor een acteur als Whitaker, maar misschien is hij fan van de Taken films? Maggie Grace is een beperkte actrice, al heb ik haar beter zien acteren in andere rollen. In de Taken films vind ik het bijna pijnlijk om naar haar te kijken. Ook omdat ze zo’n 10 jaar ouder is dan ze moet voorstellen en Bryan haar behandelt als een 10-jarige.

    Conclusie
    De tagline van Taken 3 is ‘it ends here’ en ik hoop dat het ook maar bij drie films blijft.

    rating-3stars