Categorie: Reviews

  • Review: Murder on the Orient Express (2017)

    Review: Murder on the Orient Express (2017)

    In deze verfilming van de gelijknamige Agatha Christie klassieker wordt een moord gepleegd tijdens een rit van de Orient Express. Eén van de passagiers is detective Hercule Poirot (Kenneth Branagh) die op onderzoek uitgaat om de dader te vinden.

    Beoordeling
    Ik hou wel van een goede murder mysterie dus ik keek best uit naar deze verfilming van Murder on the Orient Express. Hoewel ik al bekend was met de ontknoping, was ik benieuwd hoe Kenneth Branagh dit mysterie in beeld zou brengen. Wat mij betreft kan je met een murder mysterie twee kanten opgaan: je gaat voor serieus en maakt er een spannende film van of je gaat voor entertainment en maakt er iets leuks van. Deze versie van Orient Express hangt tussen beide opties in. Branagh speelt Poirots dwang handelingen voor komisch effect en Michelle Pfeiffer is lekker over de top als Amerikaanse socialite. Aan de andere kant is het achterliggende verhaal van de moord op de Orient Express best tragisch. Het zou een bepaalde impact moeten hebben wat in de filmversie, in mijn belevenis, totaal ontbreekt. Het deed me werkelijks niets en dat kan niet de bedoeling zijn.

    Branagh heeft wel een mooie cast weten te verzamelen, maar sommige acteurs krijgen helaas bijna niets te doen, zoals Penelope Cruz en Judi Dench. Daisy Ridley, in haar eerste rol sinds haar doorbraak met Star Wars: The Force Awakens, speelt goed. Onze Marwan Kenzari heeft een prima bijrolletje.

    Conclusie
    Murder on the Orient Express is een zeer middelmatige film met een all star cast.

  • Review: Justice League (2017)

    Review: Justice League (2017)

    Superman (Henry Cavill) is dood en Bruce Wayne (Ben Affleck) is emo en kan het allemaal niet aan. Hij roept de hulp in van Wonder Woman (Gal Gadot), Aquaman (Jason Momoa), Victor Stone (Ray Fisher) en Barry Allen (Ezra Miller) om hem te helpen een nieuwe dreiging te verslaan.

    Beoordeling
    Ik had verwacht dat Justice League net zo’n trainwreck zou zijn als Batman v Superman: Dawn of Justice, maar ik kan gelukkig melden dat de film best okay is. Laten we beginnen met het positieve: Gal Gadot. Wanneer zij in beeld is als Wonder Woman is de film veel leuker dan wanneer we Ben Affleck als Batman volgen. Gadot heeft veel uitstraling en probeert er het beste van te maken, terwijl Affleck hier Murtaugh style lijkt te denken: ‘I’m too old for this shit.’ Ik vraag me echt af wat voor toegevoegde waarde Batman hier heeft. Jason Momoa zet een imposante Aquaman neer. Net als Gadot heeft hij een hoop uitstraling en hij zorgt voor een komische noot. Ik kijk uit naar zijn standalone film met Amber Heard die hier een klein rolletje heeft als Mera. Dan is er nog Ezra Miller als de supersnelle en socially awkward Barry Allen. Miller zorgt net als Momoa voor de zeer nodige humor anders zou Justice League een behoorlijk depressieve boel zijn. Daarnaast is Miller super adorkable. Awww!

    Nu nog wat negatieve punten. De CGI is op sommige momenten echt slecht. De bad guy, Steppenwolf, lijkt uit World of Warcraft of iets dergelijks te zijn gestapt. Hoe moet ik dat serieus nemen? En het verhaal… tja. Alle impact die de dood van Superman in Batman v Superman had, wordt hier in Justice League teniet gedaan. Het was al geen verrassing dat hij terug zou komen, maar Henry Cavill krijgt nog second billing ook in de opening credits. Nu lijkt het of ze hem alleen hadden gedood om een excuus te hebben om de Justice League bij elkaar te krijgen. Tenminste was Amy Adams er. Hi, Amy!

    Conclusie
    Justice League is niet zo slecht als Batman v Superman. Het is met momenten vermakelijk en op andere momenten frustrerend.

  • Review: The Autopsy of Jane Doe (2016)

    Review: The Autopsy of Jane Doe (2016)

    Tommy (Brian Cox) en zijn zoon Austin (Emile Hirsch) werken samen als lijkschouwers. Ze moeten een autopsie verrichten op het lichaam van een onbekende vrouw die op het eerste gezicht geen verwondingen lijkt te hebben. Langzaam ontdekken ze het geheim van deze Jane Doe.

    Beoordeling
    Ik heb veel goede dingen gehoord over de horrorfilm The Autopsy of Jane Doe van André Øvredal, de man die ons eerder Trolljegeren bracht. Wonderbaarlijk genoeg was ik helemaal spoiler vrij gebleven, want ik had geen idee welke kant de film op zou gaan. Normaal gesproken een goed iets, maar achteraf gezien, had ik het in het geval van Jane Doe wel willen weten. Het eerste uur is sterk wanneer de mannen de autopsie verrichten en allemaal vreemde dingen treffen in het lichaam van deze mysterieuze vrouw. Wanneer er bovennatuurlijke elementen beginnen te spelen, werd de film voor mij wat minder. Zelf ben ik niet zo’n fan van bovennatuurlijke horror, maar ik moet toegeven dat de makers hier voor een origineel uitgangspunt hebben gekozen. Dat is dan weer een pluspunt. 😉

    The Autopsy of Jane Doe is een heel kleinschalig filmpje. De film moet het ook hebben van het acteerwerk en gelukkig hebben ze Brian Cox en Emile Hirsch weten te strikken, want deze mannen maken een sterk vader-zoon duo en spelen goede rollen. Daarnaast is het knap dat Olwen Kelly als Jane Doe zo stil weet te liggen en met haar aanwezigheid toch indruk weet te maken.

    Conclusie
    The Autopsy of Jane Doe gaat voor subtiele horror en sterk acteerwerk.

  • Review: The Babysitter (2017)

    Review: The Babysitter (2017)

    Cole (Judah Lewis) besluit om stiekem een keer wakker te blijven om te zien wat zijn knappe babysitter Bee (Samara Weaving) uitvoert wanneer ze denkt dat hij slaapt. Hij ontdekt dat Bee een moordlustige kant heeft.

    beoordeling

    Regisseur McG gaf ons ooit de Charlie’s Angels films met Cameron Diaz, Drew Barrymore en Lucy Liu in de hoofdrollen. De speelse toon van die films is terug te vinden in zijn nieuwste film, de Netflix original The Babysitter. De film zou eigenlijk een bioscoop release krijgen totdat Netflix de distributie rechten kocht. Wat mij betreft een goede aankoop, want deze horror komedie is erg vermakelijk. Het is eerder grappig dan eng, al vloeit er genoeg bloed voor de gore fans.

    De vrij onbekende Samara Weaving is goed gecast als de charmante Bee, de leukste babysitter die je je kan bedenken totdat je erachter komt dat ze je bloed nodig heeft voor een deal met de duivel en iemand anders heeft vermoord. Bekende gezichten nemen deel aan het duivelse ritueel van Bee. Zo zien we Bella Thorne en Robbie Amell van The DUFF en Pitch Perfect-actrice Hana Mae Lee in leuke bijrollen. Judah Lewis speelt prima als onze angstige held. Leslie Bibb en Ken Marino hebben kleine rollen als zijn ouders.

    conclusie

    The Babysitter is een vermakelijke horror komedie met een sprankelende Samara Weaving in de hoofdrol.

    3,5 sterren
  • Review: Jungle (2017)

    Review: Jungle (2017)

    Jungle is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Yossi Ghinsberg en zijn reisgenoten. Op 21-jarige leeftijd trok Ghinsberg (Daniel Radcliffe) met Kevin Gale (Alex Russell), Marcus Stamm (Joel Jackson) en Karl Ruprechter (Thomas Kretschmann) de jungle van Bolivia in. Door pech en domme beslissingen moest Ghinsberg bijna 3 weken in zijn eentje zien te overleven in het Amazonegebied. De film volgt de ontmoeting van de mannen en hun levensgevaarlijke tocht.

    Beoordeling
    Jaren geleden zag ik de I Shouldn’t Be Alive aflevering over Yossi Ghinsberg en zijn jungle avontuur. In mijn ogen blijft dit een fascinerend verhaal dus toen bekend werd dat er een film versie van zou komen, werd het een must see voor mij. Helaas heeft Jungle niet veel meer te bieden dan I Shouldn’t Be Alive destijds. De film mist de nodige diepgang om het verhaal interessant in beeld te brengen. Het lijkt of regisseur Greg McLean, eerder verantwoordelijk voor het nihilistische Wolf Creek, meer geïnteresseerd was in het laten zien van wat voor effect Ghinsbergs gevecht voor survival had op zijn lijf dan op zijn psychische gesteldheid. Jungle maakt zich er wat dat laatste betreft makkelijk vanaf door Ghinsberg te laten hallucineren, maar deze scènes zijn totaal niet passend bij de toon van de film.

    Jungle komt pas echt op gang als de mannen met de mysterieuze Karl het Amazonegebied in trekken. Tot dat punt is de film niet heel boeiend. De makers hadden wel wat meer aandacht kunnen besteden aan het uitdiepen van de personages en hun vriendschap. Gelukkig weet Daniel Radcliffe er wel het beste van te maken en hij speelt hier een prima rol. Chronicle-acteur Alex Russell heeft een weinig zeggende bijrol.

    Conclusie
    Jungle mist diepgang om van dit waargebeurde verhaal een sterke film te maken.