Categorie: Reviews

  • Recensie: It Ends With Us (2024)

    Recensie: It Ends With Us (2024)

    poster It Ends With Us

    Na het overlijden van haar vader, maakt Lily Bloom (Blake Lively) een frisse start in Boston en opent ze haar eigen bloemenwinkel. Ze ontmoet de charmante neurochirurg Ryle Kincaid (Justin Baldoni), maar ontdekt al snel dat hij ook een donkere kant heeft die haar doet denken aan haar traumatische verleden.

    beoordeling

    Drama It Ends With Us is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Colleen Hoover. Ik ben niet bekend met haar boeken, maar Blake Lively en Jane the Virgin-ster Justin Baldoni zijn voor mij zeker een tripje naar de bios waard. It Ends With Us heeft me positief verrast. Het is een verhaal over huiselijk geweld, verpakt in een romcom jasje. Baldoni, die zowel de mannelijke hoofdrol als de regie op zich neemt, weet goed in beeld te brengen hoe leuk en verleidelijk een toxische relatie kan beginnen. Ook het huiselijk geweld gedeelte zet hij sterk neer. Vaak zie je dat slachtoffers van huiselijk geweld aan zichzelf gaan twijfelen of de situatie goed gaan praten. Als kijker wuif je het eerste incident ook gemakkelijk weg, om later te realiseren dat het allemaal niet OK is. Hopelijk zet deze film meer mensen aan het denken over huiselijk geweld en intergenerationeel trauma.

    Wat ik minder geslaagd vond aan de film is de love triangle. Atlas (Brandon Sklenar), de jeugdliefde van Lily, duikt op als een prins op het witte paard, klaar om haar te redden. Deze verhaallijn leidt wel tot een aantal aardige flashback scènes over Lily’s jeugd. Nieuwkomer Isabela Ferrer is perfect gecast als de jonge versie van Blake Lively en Alex Neustaedter (American Rust) is een sensitieve, jongere versie van Sklenar. Als de volwassen versie van Atlas, mag Sklenar er ook zijn, maar hij wordt overschaduwd door de meer ervaren Lively en Baldoni die meer te doen krijgen.

    In het begin vond ik Lily niet erg geloofwaardig overkomen als mens door de eigenzinnige dialogen die ze heeft. Later las ik dat Lively’s echtgenoot Ryan Reynolds heeft meegeschreven aan de beroemde scène op het dak en dat verklaart zoveel waarom het qua toon niet overeen komt met de rest van de film.

    conclusie

    It Ends With Us weet verrassend sensitief om te gaan met een moeilijk onderwerp, met dank aan sterke rollen van Blake Lively en Justin Baldoni.

    4 sterren
  • Recensie: Trap (2024)

    Recensie: Trap (2024)

    poster TrapIn Trap neemt Cooper (Josh Hartnett) zijn 12-jarige dochter Riley (Ariel Donoghue) mee naar een concert van haar idool Lady Raven (Saleka Night Shyamalan). Hij ontdekt dat het concert een valstrik is om seriemoordenaar The Butcher te arresteren.

    Beoordeling
    Ik heb me prima vermaakt met de nieuwste M. Night Shyamalan film Trap. Het concept is origineel en Shyamalan weet – zeker in de eerste helft – goed met de verwachtingen te spelen. Ik was zeer benieuwd hoe Cooper uit het zwaar bewaakte concertgebouw ging ontsnappen. Gelukkig bewandelt Shyamalan hierin niet de bekende paden als het brandalarm laten afgaan. De tweede helft is helaas minder sterk. Ik denk dat Shyamalan’s grootste valkuil is dat hij niet van ophouden weet. Trap heeft een speelduur van 105 minuten, wat in het huidige filmklimaat niet lang is. Maar voor deze thriller is het wel te lang. Cooper ontpopt zich in het laatste half uur als een regelrechte Houdini door keer op keer uit de meest onwaarschijnljke situaties te ontsnappen. Het is nergens voor nodig om de speelduur te rekken met deze onzin.

    Wat de tweede helft ook niet helpt: het acteerwerk van Shyamalan’s dochter Saleka. Ze is meer dan prima in de popster scènes, maar zodra ze echt moet gaan acteren, gaat het mis. Gelukkig is Josh Hartnett wel lekker op dreef en lijkt hij veel lol te hebben met zijn rol. Alison Pill (Scott Pilgrim vs the World) en Kid Cudi (ook te zien in X) hebben kleine bijrollen.

    Conclusie
    M. Night Shyamalan levert met Trap weer een vermakelijke thriller af.

    3,5 sterren

  • Recensie: MaXXXine (2024)

    Recensie: MaXXXine (2024)

    MaXXXine poster

    Het is 1985 wanneer Maxine (Mia Goth), na de gebeurtenissen uit X (2022), carrière probeert te maken als actrice in Hollywood. Satanic panic is op een hoogtepunt als seriemoordenaar de Night Stalker de straten onveilig maakt, maar er dreigt een groter gevaar voor Maxine.

    beoordeling

    MaXXXine is het derde en langverwachte laatste deel in de X-trilogie, nadat regisseur Ti West ons in 2022 al X en Pearl bracht. Jammer dat West de stijgende lijn niet wist voor te zetten na pareltje Pearl, want MaXXXine is een behoorlijke teleurstelling. De ’80s setting, de soundtrack, de kleding, dat is allemaal top. Ook Mia Goth laat weer zien wat een fantastische actrice ze is. Maar het script, met name de third act, is zwak. Het leek erop dat MaXXXine net als X een slasher zou zijn. Dat is niet het geval. Ik zou het eerder als een crime thriller omschrijven. Hoewel er meerdere kills in de film zijn, zijn ze bijna allemaal off screen. Er is welgeteld één personage die een echt slasher dood krijgt, al vind ik het twijfelachtig waarom juist voor dit personage is gekozen.

    Net als X bevat ook MaXXXine interessante thema’s, zoals posttraumatische stress en de gevolgen van een carrière in de pornoindustrie. Net als in een andere recente horror, Longlegs, speelt satanic panic op de achtergrond een rol, net als de Night Stalker. Helaas stipt West deze thema’s alleen maar aan en kiest hij voor de makkelijke weg met de conclusie van deze film. Wat een flater. Hoe kan het toch dat in X en MaXXXine de diepgang ontbreekt die Pearl wel had? Ik denk dat we Pearl aan Mia Goth te danken hebben. Zij schreef samen met West het script van die film, maar zij schreef niet mee aan X en MaXXXine. Of West is gewoon veel beter in het schrijven van een intieme character study dan slashers.

    West heeft voor dit sluitstuk een mooie cast verzameld. Helaas geeft hij de meeste acteurs weinig te doen, denk aan Michelle Monaghan, Elizabeth Debicki, Lily Collins, Halsey en Bobby Cannavale. Kevin Bacon heeft wel een heerlijke rol als sleazy detective. Giancarlo Esposito en Moses Sumney brengen het er ook nog aardig vanaf.

    conclusie

    MaXXXine is een teleurstellend einde van een verrassende trilogie met een fantastische Mia Goth.

    3 sterren
  • Deadpool & Wolverine (2024) recensie

    Deadpool & Wolverine (2024) recensie

    Deadpool & Wolverine poster

    Deadpool (Ryan Reynolds) heeft de hulp van Wolverine (Hugh Jackman) nodig om zijn universum, inclusief iedereen van wie hij houdt, te redden.

    beoordeling

    Het heeft even geduurd, maar Deadpool & Wolverine is zeker het wachten waard! Ryan Reynolds gaat weer heerlijk los als de merc with a mouth, Wade Wilson. Niemand wordt gespaard wat de humor betreft, zeker Disney en Fox niet. Het verhaal is matig, maar deze film draait ook niet om het verhaal. Het is pure fan service en daar heb ik zeker van genoten! Reynolds geeft ons precies wat we willen en dat is natuurlijk Hugh Jackman in het klassieke, gele X-Men pakje. Na al die jaren was dat fanastisch om te zien! Hugh zelf is weer in top vorm als Wolverine. Niet alleen fysiek, maar hij weet ook de emotionele momenten goed te verkopen. Samen maken Reynolds en Jackman een uitstekend duo!

    Ik was erg benieuwd naar de cameo’s in deze film. Geen zorgen, ik ga ze niet verklappen. Je moet je echt laten verrassen! Ik kan wel zeggen: OMG! Ik kan gewoon niet geloven wat Reynolds en co. hier voor elkaar hebben gekregen. Iemand die ik nog wel wil benoemen is Aaron Stanford. In de trailer zagen we al dat hij zijn rol als Pyro uit X2 en X-Men: The Last Stand opnieuw vertolkt. Het was echt goed om Stanford na al die jaren weer te zien. Ik hoop dat het zijn carrière een welverdiende boost geeft!

    Deadpool & Wolverine is echt een love letter aan de fans. Je kan zien dat het met veel liefde is gemaakt. Bedankt, Ryan Reynolds!

    conclusie

    Deadpool & Wolverine is een film die je niet mag missen. Jammer van het matige verhaal, maar er is genoeg om van te genieten!

    4 sterren
  • Recensie: Glen Powell charmeert in Twisters (2024)

    Recensie: Glen Powell charmeert in Twisters (2024)

    Twisters poster

    In Twisters besluit Kate (Daisy Edgar-Jones) n a een tragisch incident te stoppen met tornado’s jagen. Ze heeft een veilige baan waarbij ze stormpatronen analyseert achter een beeldscherm in New York. Een oude bekende (Anthony Ramos) vraagt haar expertise om nieuwe meettechnieken te testen. Ze reist af naar Oklahoma waar ze haar angsten onder ogen moet komen. Ook moet zij concurreren met de charmante social media ster Tyler Owens (Glen Powell) om als eerste bij de tornado’s te zijn.

    beoordeling

    Ik hou van blockbuster hit Twister (1996), geregisseerd door onze eigen Jan de Bont. Met de actie zit het ook goed in deze losstaande sequel Twisters, onder regie van Lee Isaac Chung. Hij is een aparte keuze voor deze film, aangezien zijn vorige werk Oscar-genomineerd drama Minari is. Maar goed, Chung heeft zeker een oog voor actie. Love alle tornado scènes! Kan hier geen genoeg van krijgen. Er had iets meer dreiging kunnen zijn. Het script lijkt het vooral op safe en voorspelbaar te spelen, want Twisters is op de actie na verder niet heel bijzonder.

    Glen Powell (Anyone But You) maakt goed gebruik van zijn charme en is een plezier om naar te kijken. Ik had liever zijn team gevolgd dan het uitstralingsloze trio Daisy Edgar-Jones (Where the Crawdads Sing), Anthony Ramos (In the Heights) en nieuwe Superman David Corenswet. De sensitieve Edgar-Jones vind ik miscast in deze rol als tornado jager. Ik had liever een actrice gezien met wat meer pit als Florence Pugh of Lily James. In bijrolletjes zien we onder andere Nope scène stealer Brandon Perea, Sasha Lane (American Honey), Kiernan Shipka (Totally Killer) en Maura Tierney (The Iron Claw), allemaal acteurs van wie ik graag meer had willen zien in deze film.

    conclusie

    Laat je wegblazen door de tornado actie en charme van Glen Powell in Twisters, maar het is ook een film die je snel weer vergeet.

    3,5 sterren