BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

  • Recensie: horrorfilm Weapons (2025)

    Recensie: horrorfilm Weapons (2025)

    In Weapons verdwijnen in één nacht, op hetzelfde tijdstip 17 kinderen, allemaal uit de klas van juf Justine (Julia Garner). Wie of wat zit achter deze mysterieuze verdwijning?

    Beoordeling

    Acteur Zach Cregger maakte in 2022 indruk met Barbarian, één van mijn favoriete horrorfilms van de afgelopen jaren. De verwachtingen voor zijn volgende film Weapons waren hoog, mede door de mysterieuze marketing campagne. Ik kan je vertellen dat Weapons zeker de moeite waard is, maar dat je de film het beste met zo min mogelijk voorkennis moet kijken. Dus ik adviseer je om niet verder te lezen!

    Na de vele sequels die we dit jaar voorbij hebben zien komen, voelt Weapons als iets heel speciaals. Het is een originele film dat de spanning goed weet op te voeren door de bijzondere structuur. Het bestaat uit verschillende vignetten die weer een ander stukje van de puzzel geven. Cregger heeft me de hele film laten gissen wat er precies aan de hand is en wat voelt dat uniek in het huidige filmlandschap!

    Net als in Barbarian weet Cregger een goede balans te vinden tussen horror en humor. Met zijn twee films heeft hij met z’n WTF stijl zijn stempel gezet op het horror genre en dat smaakt naar meer. Visueel is de film ook dik in orde en Cregger weet als geen ander een onbehaaglijke sfeer te creëren.

    Weapons zit vol bekende gezichten als Josh Brolin (Dune), Benedict Wong (Doctor Strange), Alden Ehrenreich (Oppenheimer) en Julia Garner, die momenteel ook in de bios te zien is als de Silver Surfer in The Fantastic Four: First Steps. Uitblinker is voor mij Austin Abrams (Dash & Lily), maar ook de jonge Cary Christopher houdt zich prima staande tussen zijn ervaren collega’s.

    conclusie

    Weapons is een frisse wind in het huidige filmlandschap en mag je als filmliefhebber en horror fan niet missen!

    4 sterren
  • Recensie: Freakier Friday (2025)

    Recensie: Freakier Friday (2025)

    Anna (Lindsay Lohan) staat op het punt te trouwen met Eric (Manny Jacinto). Het enige probleem is dat hun tienerdochters niet met elkaar overweg kunnen. Een bezoekje aan een waarzegster gooit het leven van de dames, inclusief oma Tess (Jamie Lee Curtis) overhoop.

    Beoordeling

    We leven in het jaar van legacy sequels, want na Final Destination: Bloodlines, Karate Kid: Legends en I Know What You Did Last Summer is het nu de beurt aan Freakier Friday!

    Freaky Friday (2003) is één van mijn favoriete komedies en zelfs na 20 jaar blijft de film nog leuk. Jamie Lee Curtis en Lindsay Lohan zijn nu terug voor een nieuw bodyswap avontuur, waarin ze van lichaam ruilen met respectievelijk hun kleindochter en dochter. Vooral Curtis gaat er zonder schaamte voor, wat de film erg leuk maakt om te kijken. Lohan komt wat gereserveerd over naast Curtis, terwijl ze zelf doorgaans ook goed is in fysieke komedie. De charmante actrice heeft de gun factor voor een comeback en zal met haar rol weer menig harten voor zich winnen.

    Julia Butters (Once Upon a Time in Hollywood) en Sophia Hammons (serie Up Here op Disney+) spelen prima rollen en weten hun ervaren collega’s aardig bij te houden. Manny Jacinto (The Good Place) heeft een charmante bijrol als verloofde van Anna; hij is net als de jonge meiden een goede toevoeging aan de cast. Het is altijd leuk om Chad Michael Murray weer te zien als Jake, en ook Anna’s band Pink Slip zorgt voor de nodige nostalgie. Het is wel jammer dat Mark Harmon als de echtgenoot van Tess zo aan de zijlijn wordt gezet. Ik had liever meer van hem en Jake gezien (en Anna’s broertje Harry!) dan van popster Ella (gespeeld door Never Have I Ever-actrice Maitreyi Ramakrishnan) die teveel screentime krijgt in een nutteloze bijrol.

    Freakier Friday is erg vermakelijk en weet op de juiste momenten de gevoelige snaar te raken. Alleen vond ik het niet heel grappig. Ik zat meer te glimlachen tijdens de film dan echt te lachen.

    Al met al is Freakier Friday veel beter dan ik had verwacht na dik 20 jaar, met dank aan het charmante spel van Curtis en Lohan.

    4 sterren
  • Recensie: The Assessment (2024)

    Recensie: The Assessment (2024)

    In de nabije toekomst staat het ouderschap onder strikte controle. Mia (Elizabeth Olsen) en Aaryan (Himesh Patel) willen graag een kind. Ze worden 7 dagen lang beoordeeld door Virginia (Alicia Vikander) om te zien om ze geschikt zijn voor het ouderschap, maar het onderzoek neemt destructieve wendingen.

    Beoordeling

    Psychologisch drama The Assessment snijdt een gevoelig onderwerp aan: een beoordeling of je geschikt bent voor het ouderschap. Ik vermoed dat dit thema veel mensen zal afstoten en dat is jammer. Ondanks de thematiek probeert het namelijk geen oordeel te vellen. The Assessment geeft wel stof tot nadenken, bijvoorbeeld over je eigen vermogen om een kind op te voeden of je motivatie om een kind te willen in een wereld waarin de omstandigheden ver van ideaal zijn.

    Deze film draait meer om de goed uitgewerkte personages dan plot. Mia en Aaryan willen zich uiteraard van hun beste kant laten zien, maar gaandeweg zien we scheurtjes verschijnen in hun ogenschijnlijk sterke relatie. The Assessment komt tot een hoogtepunt tijdens een diner, waar familie en vrienden worden gedwongen tot deelname aan de beoordeling. Minnie Driver (Good Will Hunting) weet hier de show te stelen, wat knap is gezien de talentvolle cast.

    Elizabeth Olsen en Himesh Patel (bekend van de hoofdrol in The Beatles film Yesterday) spelen sterke, vrij ingetogen rollen. Ze weten zich goed staande te houden naast Oscar-winnares Alicia Vikander (The Danish Girl) die een meer opzichtige rol speelt.

    Visueel is The Assessment vrij sober, maar dit past goed bij de thema. Regisseuse Fleur Fortune laat hiermee ook zien een veelbelovend talent te zijn. Alleen het einde van de film vond ik minder overtuigend. Gevoelsmatig had The Assessment al eerder kunnen eindigen, en voelt het laatste stuk er een beetje aangeplakt.

    Streamen?

    Alleen als je open minded genoeg bent om het thema van de film te accepteren. Nu te zien op Prime Video.

    4 sterren
  • The Fantastic Four: First Steps (2025) recensie

    The Fantastic Four: First Steps (2025) recensie

    De Fantastic Four moeten de aarde beschermen tegen de alles verslindende ruimte god Galactus, maar al snel wordt het een heel persoonlijke missie.

    Beoordeling

    Ik ben al een tijdje Marvel moe, maar Thunderbolts* gaf me laatst weer een sprankje hoop. De fun die ik had tijdens Thunderbolts* miste ik in The Fantastic Four: First Steps heel erg. De eerste helft van de film vond ik eerlijk gezegd behoorlijk saai. Ik was niet gecharmeerd van al het baby gedoe. Het opofferen van de baby om de wereld te redden had een interessant dilemma kunnen zijn, wat voor verdeeldheid in het team zorgt, maar wordt al opgelost voor het echt een probleem wordt. Jammer, hierdoor blijft First Steps toch wat oppervlakkig. Al waardeerde ik wel dat het in z’n geheel een simpel verhaal was met een speelduur van nog geen 2 uur. Zijn de tijden van drie uur durende films voorbij? Laten we het hopen.

    Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Ebon Moss-Bachrach en Joseph Quinn kan ik als individuele acteurs goed waarderen. Ze speelden prima hier, met Kirby als uitblinker. Als team en familie voelde ik het niet. Eerlijk gezegd was ik meer geïnvesteerd in John Krasinski als Reed Richards in Doctor Strange in the Multiverse of Madness dan de personages in First Steps. Met uitzondering van Mole Man (Paul Walter Hauser) dan, die was geweldig.

    De retro look van de film ziet er fantastisch uit en zorgt ervoor dat Fantastic Four opvalt in een lange lijst van MCU films. Silver Surfer (Julia Garner, veel beter hier dan eerder dit jaar in Wolf Man) en Galactus (Ralph Ineson, Nosferatu) waren interessante slechteriken, waar ik graag nog wat meer van had gezien.

    Al met al vind ik The Fantastic Four: First Steps niet erg memorabel, ondanks de positieve punten. Laten we zeggen dat ik er meer naar uitkijk om Shang-Chi (Simu Liu) te zien in Avengers: Doomsday dan de fantastische vier.

    3 sterren
  • Recensie: Until Dawn (2025) – een waardige verfilming van de game

    Recensie: Until Dawn (2025) – een waardige verfilming van de game

    Until Dawn is gebaseerd op de gelijknamige interactieve horror game uit 2015, met Rami Malek en Hayden Panettiere in de hoofdrollen. Nadat bekend werd dat de film niet de game zou volgen, was ik als fan van de game wel een beetje teleurgesteld. Alle slechte recensies die volgden, hielpen ook niet om enthousiast te worden over de filmversie. Until Dawn is nu te huur, dus tijd om zelf te oordelen over deze horrorfilm.

    Waar gaat Until Dawn over?

    Op zoek naar haar vermiste zus, komen Clover (Ella Rubin) en haar vrienden vast te zitten in time loop. Lukt het ze om een nacht vol horror te overleven?

    Beoordeling

    Voor wie de game niet kent: Until Dawn speelt zich af in een ski lodge, waar een groepje vrienden een jaar na een tragedie samenkomen. De film heeft helaas een totaal andere setting, maar ik snap wel dat ze er iets anders mee hebben gedaan. De game zelf is al een soort film, dus het heeft ook geen meerwaarde om het te verfilmen.

    De time loop is een leuke toevoeging. Ik heb me goed vermaakt met de verschillende scenario’s waar de vrienden in belanden. Met name de scène in de badkamer vond ik erg leuk bedacht. Normaal ben ik niet zo gevoelig voor jump scares, maar ze hadden me hier wel een keer goed te pakken.

    Fun fact: de missing posters bevatten foto’s van de crew, waaronder regisseur David F. Sandberg

    De personages zijn helaas flinterdun. Ze hadden best iets meer de tijd mogen nemen om ze uit te werken, zodat je iets om ze geeft als ze voor de zoveelste keer doodgaan. Het acteerwerk is helaas matig, met Ella Rubin (Fear Street: Prom Queen) en Michael Cimino (Love, Victor) als bekendste gezichten.

    Ik hoop dat game fans de filmversie ondanks het gewijzigde plot een kans willen geven. Er is voor de gamers namelijk genoeg om van te genieten. Er zijn een aantal elementen uit de game terug te zien in de film, inclusief psychiater dr. Hill, opnieuw gespeeld door Peter Stormare. Ook wordt er verwezen naar een ander personage uit de game en maakt de ski lodge nog een onverwachte cameo.

    conclusie

    Until Dawn is een waardige spirituele verfilming van de game.

    3,5 sterren