Review: Passengers (2016)

Jim (Chris Pratt) en Aurora (Jennifer Lawrence) zijn samen met zo’n 5000 andere passagiers onderweg naar een andere planeet om daar een nieuw leven op te bouwen. Helaas worden ze als enige zo’n 90 jaar te vroeg uit hun kunstmatige slaap gewekt.

Beoordeling
Jennifer Lawrence en Chris Pratt, twee van Hollywood’s meest geliefde acteurs van dit moment, in een film van de regisseur van The Imitation Game? Dat moet een succes worden toch? Ergens ging het mis, want Passengers werd afgelopen kerst matig ontvangen. Hierdoor heb ik de film toen ook aan me voorbij laten gaan in de bios. Inmiddels is Passengers te huur en heb ik de film zelf kunnen bekijken. Om eerlijk te zijn: ik vond het geen slechte film en snap al die haat niet. Ik denk dat juist de marketing van Passengers slecht was, want ik had geen idee dat het een romantische film is. Zeker na Life en Alien: Covenant de afgelopen maanden, had ik ook in deze space film meer ellende verwacht (geen aliens though). Ik vond de eenzaamheid van Jim heel invoelbaar en snap zijn keuze ook wel, ook al is zijn daad niet netjes natuurlijk. Pas toen de technische problemen van het schip de overhand namen, vond ik de film minder worden. Zeker in de laatste 20 minuten ofzo lijkt het of Passengers vervalt in een standaard space verhaaltje wat we al zo vaak hebben gezien. Jammer!

Lawrence en Pratt zijn charismatische acteurs met prima chemistry samen. Passengers leunt af en toe wel teveel op hun charisma, maar beide acteurs doen hun best met het materiaal wat ze hebben gekregen. Michael Sheen heeft een amusant bijrolletje. Laurence Fishburne komt ook nog even voorbij. Wat mij betreft altijd een welkome acteur. Hi, Laurence! Visueel ziet de film er goed uit.

Conclusie
Zin in een alternatieve romantische film? Dan moet je Passengers zeker een kans geven.

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *