BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Thanks for Sharing (2012)

Thanks for Sharing vertelt het verhaal van drie aan seksverslaafde mannen. Adam (Mark Ruffalo) is al 5 jaar clean en begint op aanraden van zijn sponsor Mike (Tim Robbins) met daten. Wanneer hij de knappe Phoebe (Gwyneth Paltrow) ontmoet, merkt hij dat hij moeite heeft met seksualiteit in een liefdevolle relatie. Mike zelf lijkt zijn leven op orde te hebben en is zelf al jaren clean, maar wanneer zijn verslaafde zoon (Patrick Fugit) opduikt, komen zijn eigen issues weer naar boven. Tot slot is er Neil (Josh Gad) die verplicht moet deelnemen aan de groep voor seksverslaafden, omdat hij een vrouw heeft aangerand in de metro.

Beoordeling
Seksverslaving zie je niet vaak als onderwerp voorbij komen van een romantische komedie, maar schrijver en regisseur Stuart Blumberg (The Kids Are All Right) weet een goede balans te vinden. Het onderwerp ligt hier niet te zwaar op de maag, maar er wordt ook niet luchtig over gedaan. Thanks for Sharing laat zien dat het moeilijk is om met een seksverslaving te leven, ook al gaat het al jaren vrij goed. Zeker in het verhaal van Adam komt dit naar voren wanneer hij voor het eerst in jaren weer een nieuwe relatie wil aangaan. Niet alleen is het moeilijk voor hem, maar ook voor Phoebe is het moeilijk om zijn seksverslaving te accepteren. Mark Ruffalo en Gwyneth Paltrow hebben fijne chemistry samen en hun verhaallijn past het beste in het kader van een romantische komedie.

In de verhaallijn van Tim Robbins vinden we meer drama dan romance of komedie, maar Robbins zelf speelt goed. Ook Joely Richardson – als de vrouw van Robbins – en Patrick Fugit spelen prima rollen. Het verhaal van Josh Gad legt de nadruk op humor terwijl hij zich eigenlijk in een vrij trieste situatie bevindt waar weinig om te lachen valt. Naar mate zijn verhaal vordert, wordt zijn verhaal ook steeds beter, zeker wanneer Gad zijn scènes mag delen met zangeres Pink die een prima bijrol speelt. Samen zorgen de verschillende, overlappende verhaallijnen voor een vermakelijke film die verfrissend en eerlijk overkomt tussen alle afgezaagde romkoms.

11 januari 2016
Review: Oculus (2013)

Tim Russell (Brenton Thwaites, Maleficent) heeft jaren in een psychiatrische inrichting gezeten vanwege de moord op zijn vader (Rory Cochrane, Empire Records). Zijn zus Kaylie (Karen Gillan, Doctor Who) wil bewijzen dat een spiegel met bovennatuurlijke krachten achter de dood van haar beide ouders zit.

Beoordeling
Oculus is een horrorfilm over een kwaadaardige spiegel. Dit klinkt vrij belachelijk en dat is het ook wel een beetje. Het was Alexandre Aja ook niet gelukt om van Mirrors met Kiefer Sutherland een geslaagde horrorfilm te maken dus ik had niet veel hoop dat de vrij onbekende Mike Flanagan dit wel zou lukken met Oculus. De film volgt Kaylie en Tim in twee verschillende tijdslijnen die naar elkaar toe werken. Zo zien we in één tijdslijn de huidige Kaylie die met Tim de evilness van de spiegel wil bewijzen en in de andere tijdslijn zien we wat er in het verleden is gebeurd. Het is jammer dat Flanagan koos voor deze opzet, want de flashbacks zijn veel effectiever dan de scènes in de huidige tijdslijn waarin Kaylie als een soort Basil Exposition de gehele geschiedenis van de spiegel uitlegt. Karen Gillan weet dit ook niet goed te verkopen, waardoor ik steeds mijn interesse verloor in het verhaal. Wat de film ook niet helpt is dat de betere acteurs in de flashbacks zitten. Rory Cochrane en Katee Sackhoff spelen goede rollen als de ouders van Kaylie en Tim en Annalise Basso is ook effectief als de jongere versie van Kaylie.

Conclusie
Waarschijnlijk had ik Oculus veel beter kunnen waarderen als we alleen het verleden als film te zien kregen of als Flanagan de scènes in het heden had bewaard voor het laatste deel van de film. Al met al levert Blumhouse met Oculus weer een middelmatige productie af.

8 januari 2016
Review: Exam (2009)

Acht sollicitanten maken kans op een baan bij een mysterieus bedrijf. Ze krijgen 80 minuten de tijd om een examen te maken die bestaat uit maar één vraag. Daarnaast zijn er nog drie regels waar ze zich aan moeten houden: ze mogen niet praten met de examinator of de bewaker, ze mogen hun vel papier niet bekladden en ze mogen de kamer niet verlaten. De sollicitanten ontdekken al snel dat er geen vraag op hun vel papier staat geschreven. Samen proberen ze te achterhalen wat de vraag nu eigenlijk is.

Beoordeling
Ik heb er altijd bewondering voor als filmmakers een onderhoudende film weten te maken die zich (grotendeels) afspeelt op één locatie, denk aan Buried, Phone Booth, maar ook het recente Ex Machina. Zo ook Exam van regisseur Stuart Hazeldine, een film die zich afspeelt in de kamer waar het examen plaatsvindt. Vanaf het begin wordt de spanning goed opgebouwd. Colin Salmon speelt de examinator en hij neemt de drie regels met de 8 sollicitanten door. Vervolgens blijf je gissen wat er precies aan de hand is en zie je hoe snel zo’n situatie uit de hand kan lopen. Hoewel het examen maar 80 minuten duurt, is de film zelf met zijn 101 minuten helaas aan de lange kant waardoor het gaandeweg zijn spanning verliest. Uiteindelijk zet ik wel wat vraagtekens bij de acties van de sollicitanten die wel erg ver gaan en zo ook niet de beste indruk maken tijdens deze sollicitatieronde.

Hazeldine wist een redelijke cast te verzamelen met Jimi Mistry, Luke Mably en Pollyanna McIntosh als de meest bekende namen. Al met al is Exam een vermakelijke film die helaas de spanning niet genoeg weet vast te houden.

4 januari 2016
Review: Burnt (2015)

Adam Jones (Bradley Cooper) is een succesvolle chef die alles kwijt is geraakt door zijn arrogantie en drugsgebruik. Hij probeert zijn carrière nieuw leven in te blazen in Londen waar hij een nieuw restaurant opent met de hulp van oude vrienden.

Beoordeling
Bradley Cooper wilde vroeger een chef of een acteur worden. Hij koos voor acteren en speelde vervolgens een chef in de serie Kitchen Confidential en nu opnieuw in Burnt. Cooper lijkt zich ook thuis te voelen in de fictieve keuken, want hij speelt een hier een prima rol. Het verhaal is helaas niet heel bijzonder en vrij voorspelbaar. De focus ligt voornamelijk op Coopers personage, terwijl meerdere interessante personages geïntroduceerd worden. Helaas krijgen die personages na hun introductie niet veel te doen. Neem de jonge veelbelovende chef David (Sam Keeley) die aan het einde van de film zelfstandig de keuken kan leiden, maar we hebben tussendoor niets van zijn groei gezien. De cast maakt gelukkig een hoop goed, want acteurs als Sienna Miller, Omar Sy, Matthew Rhys en Daniel Brühl weten het beste te maken van hun beperkte rollen. Alicia Vikander en Uma Thurman komen voorbij in kleinere rollen.

Conclusie
Burnt heeft de pech dat Chef van en met Jon Favreau niet zo lang geleden werd uitgebracht. De films hebben een vergelijkbaar thema, maar Favreau wist de betere film af te leveren met een hoog feel good gehalte. Ik denk nog regelmatig met een positief gevoel terug aan Chef, terwijl Burnt een film is die ik snel weer zal vergeten.

30 december 2015
Review: Self/less (2015)

Damian (Ben Kingsley) is een rijke zakenman die ernstig ziek is. Hij ondergaat een exclusieve medische procedure om zijn bewustzijn in een gezond lichaam – in de vorm van Ryan Reynolds – te laten plaatsen. Hij denkt dat het lichaam in een lab is gemaakt, maar wanneer hij achter de waarheid komt, komt zijn nieuwe leven in gevaar.

Beoordeling
Het idee achter Self/less is interessant. De film begint sterk wanneer we kennis maken met de zieke Damian en de mysterieuze Albright (Matthew Goode), de man achter het geheimzinnige bedrijf. Ook is het interessant om te zien hoe Damian moet wennen aan zijn nieuwe Ryan Reynolds lichaam. Helaas vervalt Self/less daarna al snel in een standaard actiefilm met achtervolgingsscènes waarin ze Damian te pakken proberen te krijgen. De tweede helft van de film heeft dan ook weinig te bieden naast de aanwezigheid van Reynolds en Goode. Goed, het is geen straf om naar deze heren te kijken, maar het is wel jammer dat ze het concept niet op een originele manier hebben uitgewerkt. Gelukkig spelen beide heren prima rollen. Ook Kingsley speelt een prima, maar kleine rol. Downton Abbey-actrice Michelle Dockery heeft weinig te doen als de dochter van Damian.

Conclusie
Self/less begint veelbelovend, maar weet het interessante concept niet goed uit te werken.

26 december 2015