BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Ant-Man (2015)

Meesterdief Scott Lang (Paul Rudd) probeert zijn leven weer op de rails te krijgen nadat hij is vrijgekomen uit de gevangenis. Wanneer het geheim van zijn spectaculaire Ant-Man uniform in de verkeerde handen dreigt te vallen, vraagt dr. Hank Pym (Michael Douglas) Scott om zijn talenten te gebruiken om hem te helpen.

Beoordeling
Het heeft even geduurd, maar Marvel heeft zijn cinematic universe uitgebreid met Ant-Man. Nadat Scott Pilgrim-regisseur Edgar Wright was opgestapt, werd hij uiteindelijk vervangen door Peyton Reed die eerder Bring It On en Yes Man maakte. Wright is een regisseur die zijn stempel weet te drukken op zijn films, waardoor hij misschien niet de beste keuze was voor een Marvel film. Toch ben ik stiekem wel benieuwd naar zijn Ant-Man. Dit betekent niet dat Reed het slecht heeft gedaan, want na alle behind the scenes drama heeft hij toch een prima film afgeleverd. Er zit veel humor in de film wat ik kan waarderen, met name de scènes met Michael Peña vond ik erg grappig. Een film als Ant-Man moet zichzelf ook niet te serieus nemen.

Paul Rudd speelt een prima hoofdrol. Hij krijgt ook prima tegenspel van Michael Douglas. Evangeline Lilly vond ik minder geslaagd als Hope van Dyne, de dochter van Pym. Misschien komt het doordat ik haar in Lost nooit leuk heb gevonden. Corey Stoll is een goede acteur, maar speelt hier een vrij standaard bad guy. Anthony Mackie komt nog voorbij als the Falcon. Op zich weten ze op deze manier Ant-Man aan de Avengers te linken, maar door the Falcon te gebruiken in plaats van bijv. Iron Man of Captain America, voelde het meer alsof Mackie de goedkoopste Avenger was die ze konden krijgen. Meer Michael Peña had ik leuk gevonden en ik hoop dat hij ook in de sequel te zien zal zijn.

Conclusie
Ik ben zelf niet zo’n fan van Marvel en superhelden films, waardoor Ant-Man in zijn geheel wat minder bij mij in de smaak valt. Ik kreeg het gevoel dat we erg onder de indruk moesten zijn van de scènes waarin Scott klein was, maar dit deed mij alleen maar denken aan Honey, I Shrunk the Kids. Al met al, is Ant-Man toch een vermakelijke film.

7 december 2015
Review: Hot Pursuit (2015)

Een starre politieagente (Reese Witherspoon) krijgt de ondankbare taak om de ongedwongen weduwe (Sofia Vergara) van een drugsbaron te beschermen, maar corrupte agenten en een stel moordenaars maken het haar niet makkelijk.

Beoordeling
Reese Witherspoon schitterde eerder dit jaar nog in Wild, een film die haar haar tweede Oscar-nominatie opleverde. In mijn recensie noemde ik al dat ik Witherspoon een fantastische actrice vind die te vaak haar tijd verdoet met onzinnige komedies. Hot Pursuit is een goed voorbeeld van zo’n onzinnige komedie. Eén die uiteindelijk best vermakelijk is, maar het was wel een beetje pijnlijk om Witherspoon in deze film te zien. Ze speelt een heel starre en schreeuwerige rol, één die niet heel plezierig is om naar te kijken. In Spy – op ieder vlak een superieure komedie – zijn de grapjes niet steeds ten koste van Melissa McCarthy, maar we lachen ook met haar mee. Hier lachen we vooral om Witherspoon en niet op een positieve manier. Gelukkig komt ze beter uit de verf in haar scènes met Sofia Vergara die weet waar haar sterke punten als actrice liggen en eigenlijk een versie van haar Modern Family personage speelt. Samen weten ze de film te dragen.

Het verhaal zelf is vrij voorspelbaar, maar de film heeft een aantal aardige en grappige momenten. Al met al is Hot Pursuit een vermakelijke film. Bekijk de film met lage verwachtingen en dan kan het alleen maar meevallen.

4 december 2015
Review: The Gift (2015)

Simon (Jason Bateman) en Robyn (Rebecca Hall) zijn een gelukkig getrouwd stel. Op een dag komen ze een oud klasgenoot van Simon tegen. Deze Gordo (Joel Edgerton) is een beetje vreemd, maar lijkt in eerste instantie goede bedoelingen te hebben. Wanneer hij steeds vaker onverwachts langs komt en cadeautjes geeft, begint Simon zich steeds ongemakkelijker te voelen en komt een gruwelijk geheim uit het verleden naar boven.

Beoordeling
Joel Edgerton is vooral bekend als acteur, maar hij is ook al een tijdje actief als schrijver met name van korte films. Met The Gift maakt hij zijn regiedebuut en hij schreef ook het script van deze thriller. Het verhaal is interessant en zit vrij goed in elkaar. Gaandeweg krijg je steeds meer hints dat er iets niet pluis is en kom je langzaam achter het geheim. Het is alleen erg jammer dat de film zo traag is. The Gift duurt maar 108 minuten, maar het voelt aan als een lange zit. Creep met Mark Duplass is een beetje een soortgelijke film die op een veel effectievere manier de spanning wist vast te houden.

Ik zou wel dieper op het verhaal in willen gaan, omdat er een interessant thema wordt aangesneden. Helaas kan ik dit niet doen zonder een groot deel van de film te verklappen.

Het acteerwerk is gelukkig prima. Vooral Rebecca Hall, bekend van Vicky Cristina Barcelona, speelt overtuigend. Jason Bateman vind ik nooit zo sympathiek overkomen en dat werkt in deze film in zijn voordeel. Zowel Bateman als Edgerton spelen hun rollen net ambigu genoeg dat je blijft twijfelen aan hun intenties. Dit maakt The Gift net spannend genoeg om verder te kijken.

Conclusie
The Gift is een intelligente psychologische thriller die helaas te traag is om echt spannend te zijn.

30 november 2015
Review: Every Thing Will Be Fine (2015)

Na een ruzie met zijn vriendin (Rachel McAdams), rijdt schrijver Tomas (James Franco) op een koude winterdag per ongeluk een kind aan. Hoewel de moeder (Charlotte Gainsbourg) hem niet de schuld geeft van het ongeluk, worstelt Tomas wel met zijn schuldgevoel.

Beoordeling
Regisseur Wim Wenders heeft meerdere Oscar-nominaties op zijn naam staan voor verschillende documentaires die hij heeft gemaakt, waaronder Buena Vista Social Club. Met Every Thing Will Be Fine levert hij na een lange tijd weer een speelfilm af. Het verhaal is interessant, maar blijft helaas oppervlakkig. Het lijkt net of Wenders en schrijver Bjorn Olaf Johannessen actief vermijden om de diepte in te gaan. Op cruciale momenten gaat de film opeens over naar de volgende scène, waardoor het verhaal zijn impact verliest. Wat over blijft is een saaie aaneenschakeling van scènes met een bijna permanent moeilijk kijkende James Franco. Omdat de film steeds zoveel jaar verder de toekomst in schiet, krijg je nooit een goed beeld van hoe zijn personage zijn leven weer heeft opgebouwd na deze traumatische gebeurtenis. Hetzelfde geldt ook voor de moeder van het overleden kind.

Ook van het matige acteerwerk kan ik niet enthousiast worden. Franco slaapwandelt door zijn rol heen. Misschien moet zijn personage afgestompt lijken, maar ik kreeg eerder het gevoel dat hij op de automatische piloot speelde. Charlotte Gainsbourg maakt totaal geen indruk als rouwende moeder die bijzonder veel vrede lijkt te hebben met de dood van haar zoon. Rachel McAdams speelt wel goed, alleen haar accent in deze film vond ik zeer afleidend. Peter Stormare heeft een kleine bijrol.

Conclusie
Na het zien van Every Thing Will Be Fine, heb ik niet het gevoel dat alles nu fine is.

27 november 2015
Review: The Woman (2011)

De dominante Chris Cleek (Sean Bridgers, Dark Places) ontdekt een verwilderde vrouw (Pollyanna McIntosh, Tales of Halloween) in het bos. Hij vangt haar als een wild dier en neemt haar mee naar huis, waar hij haar opsluit. Samen met zijn gezin probeert hij haar te heropvoeden en daar is de vrouw zelf niet blij mee.

Beoordeling
Regisseur Lucky McKee maakte eerder May met Angela Bettis en Anna Faris, in horror kringen een vrij geliefde film. Zelf heb ik helemaal niets met May en ook niets met zijn daaropvolgende film The Woods. Zijn verhaal in Tales of Halloween is één van mijn minst favorieten van de 10 korte films. Ik moet me maar erbij gaan neerleggen dat het werk van McKee niet aan mij besteed is, al vind ik The Woman wel zijn beste film tot nu toe. Dit heeft meer met het verhaal te maken dan het talent van McKee als filmmaker. Samen met auteur Jack Ketchum schreef McKee het boek en het script voor The Woman, een vervolg op het eerdere werk van Ketchum, genaamd Offspring. The Woman is prima te volgen zonder Offspring gelezen of gekeken te hebben, al zal het wel wat achtergrond informatie geven over de vrouw zelf.

Tot mijn grote verrassing draait een groot deel van de film niet eens om de vrouw. Het disfunctionele gezin van Chris Cleek staat centraal. Het gezin lijdt onder de dominantie en vrouwenhaat van Chris. De aanwezigheid van de vrouw is eigenlijk de druppel die de emmer doet overlopen.

Het verhaal is dus wel interessant, maar McKee brengt het zo lelijk in beeld. Hij gebruikt onnodig veel fade ins en outs, waardoor het amateuristisch overkomt. Daarnaast is de muziek in de film op momenten behoorlijk misplaatst.

Gelukkig heeft McKee wel een aardige cast weten te verzamelen. Pollyanna McIntosh speelt een sterke rol zonder woorden te hoeven gebruiken. Ze oogt verwilderd en gevaarlijk, maar ze heeft ook iets kwetsbaars. Sean Bridgers weet zijn gluiperige rol prima neer te zetten. Angela Bettis is ook prima als de afhankelijke vrouw van Chris die lijdzaam zijn opdrachten uitvoert.

The Woman is te zien op Netflix.

23 november 2015