BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Safety Not Guaranteed (2012)

“Gezocht: iemand om mee terug in de tijd te gaan. Dit is geen grapje. Breng je eigen wapens. Veiligheid wordt niet gegarandeerd.” Deze advertentie wekt de interesse van journalist Jeff (Jake Johnson). Samen met stagiaire Darius (Aubrey Plaza) gaat hij op zoek naar de schrijver van deze vreemde advertentie. Kan deze Kenneth (Mark Duplass) echt tijdreizen of is er iets anders aan de hand?

Beoordeling
Regisseur Colin Trevorrow en schrijver voor Derek Connolly waren vorig jaar verantwoordelijk voor de monster hit Jurassic World. Een paar jaar geleden brachten ze ons nog de kleinschalige komedie Safety Not Guaranteed. De bovengenoemde advertentie is een leuk uitgangspunt voor een film. Gedurende de film blijf je je net als de hoofdpersonen afvragen wat er aan de hand is. Kenneth zelf is erg overtuigd van zijn kunnen, maar oogt paranoïde. Hij laat Darius toe in zijn wereld, maar ook zij weet niet hoe het zit tot het einde van de film. Aubrey Plaza vind ik voor het eerst niet verschrikkelijk irritant. Ze zet een sympathieke rol neer. Naar mijn gevoel komt Mark Duplass het beste tot zijn recht wanneer hij een vreemde rol speelt dus hij is hier in zijn element, al deed hij het beter in Creep.

Hoewel Safety Not Guaranteed voornamelijk om Kenneth en zijn potentiële tijdreis draait, gaat Jeff op een andere manier terug de tijd in. Hij zoekt een vriendin uit zijn middelbare schooltijd op. Dit is niet bepaald een boeiend subplot al kan ik New Girl-acteur Jake Johnson wel waarderen.

De film laat me een beetje met een ontevreden gevoel achter. Ik denk dat ze meer met het gegeven hadden kunnen doen. Zeker die Jeff subplot voelt onnodig en we dwalen tijdens deze scènes teveel af van het tijdreizen. Echt grappig vind ik de film niet. Het heeft zijn quirky momenten, maar het voelde ook of de film te hard probeerde om quirky te zijn.

Conclusie
Safety Not Guaranteed heeft een aardig verhaal en een prima cast, maar is verder niet heel bijzonder.

Safety Not Guaranteed is te bekijken via MyPrime.

11 maart 2016
Review: Awake (2007)

Het leven lijkt Clay Beresford (Hayden Christensen) mee te zitten. Hij komt uit een rijke familie en hij heeft een mooie vriendin (Jessica Alba). Helaas heeft hij ook hartproblemen. Tijdens een hartoperatie blijkt de narcose niet goed te werken en is Clay zich volledig bewust van wat er met hem gebeurt op de operatietafel, maar hij is niet in staat om de artsen te waarschuwen.

Beoordeling
Anesthesia awareness, ofwel niet volledig onder narcose zijn tijdens een operatie, is een interessant gegeven voor een film. Helaas doet Awake verrassend weinig met dit onderwerp. Volgens mij maakt het voor het verhaal weinig uit of Clay wel of niet bij bewustzijn is tijdens de operatie, want daar gaat het eigenlijk niet om. Waar het wel om gaat is niet erg boeiend. Het is eigenlijk een vrij standaard verhaaltje als je het ‘anesthesia awareness’ gedeelte wegdenkt. Awake duurt maar 84 minuten en die minuten tikken heel langzaam weg. De film eindigt vrij abrupt en op een misplaatst moment, alsof schrijver en regisseur Joby Harold geen zin had om er nog meer tijd en moeite in te steken.

Awake heeft nog een probleem, namelijk Hayden Christensen. Hij oogt veel te jong voor de rol en hij speelt ook niet goed. Ik heb geen Anakin haat, want ik vond hem best aardig in Life as a House, maar hier slaat hij de plank totaal mis. Terrence Howard speelt één van de artsen. Ik blijf zijn acteerstijl apart vinden. Jessica Alba speelt, vergeleken met de heren, een prima rol.

Conclusie
Awake is een slechte film waar een hoop mis mee is. Alleen leuk voor Jessica Alba fans.

Nu te zien via MyPrime.

7 maart 2016
Review: Playing It Cool (2014)

Chris Evans en Michelle Monaghan schitteren in de romcom Playing It Cool, nu te zien via VOD.

Het verhaal
Evans speelt een scenarioschrijver die een romantische komedie moet schrijven, maar zelf niet in liefde gelooft totdat hij, natuurlijk, een prachtige vrouw (Monaghan) ontmoet die al een relatie heeft.

Beoordeling
Ik zat al een tijdje op Playing It Cool te wachten, sinds de film nog de originele titel A Many Splintered Thing had. Het is jammer dat ze de titel hebben veranderd naar de doorsnee klinkende titel Playing It Cool, want het past niet eens bij de film. Als er iets is wat Chris Evans’ personage niet doet is playing it cool. Na een paar jaar op de plank te hebben gelegen is de film nu eindelijk ook in Nederland te zien. Ik heb geen idee waarom het zo lang heeft geduurd, want het is best een charmante romcom geworden.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Evans’ naamloze verteller. Wanneer hij een verhaal hoort dan beeldt hij zich in dat hij zelf in het verhaal zit, wat voor een aantal leuke momenten zorgt. Hoewel zijn personage niet altijd even sympathiek is, weet Evans hem wel op een sympathieke manier neer te zetten. Monaghans ook naamloze personage leren we helaas niet goed kennen, maar ze weet wel het beste te maken van haar rol. Ze heeft goede chemistry met Evans.

De bijrollen zijn goed gecast. Zo bestaat de vriendengroep van Evans uit personages gespeeld door Luke Wilson, Martin Starr, Aubrey Plaza en Topher Grace. Anthony Mackie speelt zijn agent die hem pusht om een romcom te schrijven. Philip Baker Hall heeft een leuke bijrol als de opa van Evans. Alleen Evans’ Fantastic Four collega Ioan Gruffudd krijgt weinig te doen als verloofde van Monaghan.

Conclusie
Playing It Cool is een charmante romcom die zijn best doet om origineel uit de hoek te komen, maar soms toch verzandt in clichés. Chris Evans speelt een sympathieke hoofdrol en hij heeft fijne chemistry met Michelle Monaghan.

29 februari 2016
Sharknado 3: Oh Hell No! (2015) review

Fin en April zijn terug en zij nemen het weer op tegen rondvliegende haaien in Sharknado 3: Oh Hell No!

Het verhaal
Fin (Ian Ziering) krijgt een onderscheiding van de president vanwege zijn heldhaftige optreden als sharknado slayer, maar een nieuwe sharknado weet het feestje te verpesten. Ondertussen bevindt de zwangere April (Tara Reid) zich in Universal Studios in Florida voor de verjaardag van dochter Claudia, maar ook Florida krijgt te maken heftige sharknado’s. Onderweg naar Florida treft Fin een oude bekende…

Beoordeling
De Sharknado films zijn geen goede films, maar dat verwacht ik ook niet van Syfy producties. De films die zij maken ogen heel goedkoop en Sharknado is wat dat betreft geen uitzondering. De eerste Sharknado werd een onverwacht groot succes, waardoor er een jaar later Sharknado 2: The Second One volgde. Zelf vind ik Sharknado 2 het beste deel tot nu toe. Het tweede deel nam zichzelf minder serieus dan het origineel, waardoor ik het beter kon waarderen. Hoewel het dus geen goede film was, heb ik me er prima mee vermaakt. Toen ik zag dat Sharknado 3 op Netflix staat, kreeg ik ook meteen zin om de film te kijken. Helaas is de toon van het derde deel weer wat serieuzer en daar zit ik niet bepaald op te wachten wanneer ik een film over sharknado’s aan het kijken ben.

De film wordt het laatste half uur wel beter wanneer het juist weer wat belachelijker wordt. Fin vraagt zijn vader, gespeeld door David Hasselhoff, om hulp. Hij werkt namelijk bij NASA(!) en samen gaan ze de ruimte in om de sharknado’s te verslaan. Hoe Fin uiteindelijk weer op aarde beland moet je met je eigen ogen zien, want dat geloof je toch niet, maar vermakelijk was het wel! Ik was wel teleurgesteld dat ze niet meer gebruik hebben gemaakt van Aprils cirkelzaag hand.

Het acteerwerk is matig. Ian Ziering doet zijn best en verder lijkt alleen Frankie Muniz, die we kennen van Malcolm in the Middle, zich te beseffen dat hij in een Sharknado film zit. Hij levert dan ook een fijne cheesy acteerprestatie af.

Conclusie
Als je de eerste twee Sharknado films kan waarderen dan zal je Sharknado 3 ook leuk vinden, maar het miste de overdreven cheesiness en humor van The Second One.

26 februari 2016
Review: The Intern (2015)

Ben Whittaker (Robert De Niro) is een 70-jarige weduwnaar die ontdekt dat met pensioen gaan helemaal niet zo leuk is. Hij grijpt zijn kans om weer mee te kunnen doen en een doel te hebben in zijn leven. Hij besluit senior stagiair te worden bij een online fashion website, opgericht en geleid door Jules Ostin (Anne Hathaway).

Beoordeling
The Intern begint sterk met de focus op De Niro’s personage Ben die op zoek gaat naar zingeving nu hij gepensioneerd is en zijn vrouw overleden is. Dit levert een aantal aardige scènes op, zoals de scène waarin Ben een sollicitatie video maakt. De Niro laat opnieuw zien wat een veelzijdige acteur hij is. Hij weet veel hart in de film te pompen en zet een aandoenlijke rol neer. Gaandeweg verschuift de focus helaas meer naar Jules en haar familie drama. Dat is jammer, want ik denk dat er een veel sterkere film in had gezeten als het verhaal zich meer op Ben en zijn belevingswereld had gericht. In de tweede helft van de film lijkt zijn personage alleen maar te bestaan om Jules een steuntje in de rug te geven. Anne Hathaway weet alle onzekerheid en drama van Jules goed te verkopen en ze heeft prima samenspel met De Niro.

Het is leuk dat Ben niet alleen een band krijgt met Jules, maar ook met zijn jongere, mannelijke collega’s gespeeld door Adam DeVine, Zack Pearlman en Jason Orley. Meer screentime voor DeVine was welkom geweest, want ik blijf hem hilarisch vinden. Rene Russo heeft een bijrol als love interest van Ben, maar zij krijgt niet veel te doen.

Conclusie
The Intern is een leuke feel good movie met sterke rollen van De Niro en Hathaway, maar uiteindelijk weet de film zijn potentieel niet waar te maken. De jaloers makende wardrobe van Jules kon ik wel waarderen, want Hathaway zag er prachtig uit.

22 februari 2016