Auteur: Gwen

  • The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 (2015) review

    The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 (2015) review

    poster-hungergamesmockingjay2Katniss (Jennifer Lawrence) en haar bondgenoten gaan de strijd aan met President Snow (Donald Sutherland) en het Capitool in dit laatste deel van The Hunger Games franchise.

    Beoordeling
    Ik was niet heel enthousiast over The Hunger Games: Mockingjay – Part 1. Doordat Mockingjay werd opgesplitst in twee delen, voelde het eerste deel niet aan als een volwaardige film, maar als een trage opzet voor de gebeurtenissen in Part 2. Gelukkig zit er voldoende vaart in het tweede deel en komen er een aantal aardige actievolle scènes voorbij, waaronder één scène die prima in een horrorfilm zou passen. Hoewel ik Mockingjay – Part 2 in zijn geheel een betere film vind dan Part 1, stelde de film mij met zijn anticlimactische einde wel teleur. Ik wil niet teveel verklappen, maar aan de actie kwam een behoorlijk abrupt einde terwijl ik het gevoel had dat de strijd eindelijk echt ging losbarsten. Ook de afwezigheid van Philip Seymour Hoffman is tegen het einde van de film duidelijk voelbaar. Hij speelt gamemaker en rebellenleider Plutarch Heavensbee in de films. De Oscar-winnaar kwam te overlijden voordat hij al zijn scènes voor Part 2 had gefilmd. Nu hebben ze dit niet à la Furious 7 kunnen oplossen en wordt er o.a. om Hoffmans afwezigheid heen gewerkt door Haymitch (Woody Harrelson) een brief te laten voorlezen van Plutarch.

    Mockingjay – Part 2 is een film die ik thuis nog een keer op mijn gemak wil bekijken. Sommige scènes gaan zo snel of zijn niet goed gefilmd, waardoor ik niet goed zag wat er gebeurde. Zo dacht ik op een gegeven moment dat Finnick (Sam Claflin) dood was, maar die huppelde even later weer door het beeld en nu heb ik nog steeds geen idee wie er dood was gegaan. In een ander scène, die vrij donker was, kon ik niet goed zien wie er aan het vechten was: Finnick of Gale (Liam Hemsworth).

    Jennifer Lawrence speelt opnieuw een sterke hoofdrol. Jammer dat de rest van de overvolle cast weinig te doen krijgt in de film. Gelukkig weten de meeste acteurs wel het beste te maken van hun kleinere rollen, met Donald Sutherland en Josh Hutcherson als uitblinkers.

    Conclusie
    Mockingjay – Part 2 is een vermakelijke film, maar wel een iets teleurstellend einde van de populaire The Hunger Games franchise.

    rating-3halfstars

  • Nieuw in de bioscoop: The Hunger Games: Mockingjay – Part 2

    Nieuw in de bioscoop: The Hunger Games: Mockingjay – Part 2

    Maar The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 is natuurlijk niet de enige film nieuwe film in de bios deze week. Bekijk het overzicht hier:

    The Hunger Games: Mockingjay – Part 2
    Katniss (Jennifer Lawrence) gaat de strijd aan met President Snow (Donald Sutherland) en het Capitool in dit laatste deel van The Hunger Games franchise.

    Ik ga vanmiddag naar Mockingjay – Part 2 en hoop dat de film niet zo teleurstellend is als Part 1.

    The Program
    Ben Foster speelt Lance Armstrong, de man die ooit 7 keer de Tour de France won, maar zijn overwinningen af moest staan toen hij werd betrapt op dopinggebruik.

    Chris O’Dowd speelt een journalist die vermoedt dat Armstrong doping gebruikt. The Program werd geregisseerd door Stephen Frears, die eerder The Queen en High Fidelity maakte. De cast bestaat verder uit Jesse Plemons, Lee Pace, Denis Menochet en Dustin Hoffman.

    Ook nieuw in de bioscoop: drama/thriller Maryland met Matthias Schoenaerts en Diane Kruger.

    Ga jij naar The Hunger Games: Mockingjay – Part 2?

  • Emotionele reacties blogathon

    Emotionele reacties blogathon

    EmotionelereactiesblogathonNa het succes Vijf Zintuigen Blogathon van de Filmkijker, heeft nu ook de Filmliefhebber een blogathon georganiseerd, namelijk de Emotionele Reacties Blogathon. De volgende emoties staan tijdens deze blogathon centraal: Verdriet, Angst, Woede, Afkeer en Plezier. Bij elke emotie beschrijft de blogger zijn of haar associatie met een film, serie of een aspect rondom het kopen en kijken van films.

    Hieronder vind je mijn vijf keuzes voor de blogathon:

    Verdriet
    upUp (2009) vind ik één van de betere Pixar films, maar het is ook een film die ik niet graag kijk. Het is mooi om te zien hoe Carl en Ellie elkaar hebben gevonden en dat ze hun leven met elkaar hebben gedeeld. Maar wanneer Ellie overlijdt, grijpt me dat toch elke keer weer aan. En pink ik ook een traantje weg. Als je iemand hebt van wie je houdt dan begrijp je vast wat ik bedoel.

    Angst

    Ik hou van horrorfilms, maar vind ze niet zo snel eng. Toch werd ik wel angstig toen ik naar The Descent (2005) van Neil Marshall keek. Niet zozeer vanwege de creepy grot monsters, maar vanwege het claustrofobische gevoel dat ik van de film kreeg. De film gaat namelijk over zes vriendinnen die een grot gaan verkennen en vast komen te zitten. Speleologie is duidelijk niets voor mij.

    Woede
    Films kunnen een hoop plezierige emoties oproepen, maar wanneer een film slecht in elkaar zit dan kan ik wel wat woede voelen. De laatste keer dat dit gebeurde was tijdens het kijken van de romcom Two Night Stand (2014) met Miles Teller en Analeigh Tipton. Hier komt een SPOILER ALERT:

    twonightstandIn de film beleven Teller en Tipton een two night stand, nadat Tipton na hun one night stand niet weg kan door een sneeuwstorm. Tegen het einde van de film komt zij erachter dat Teller al een vriendin heeft. Hoewel hij een aanwijzing had gevonden dat zijn vriendin het uit wil maken, is dit nog niet gebeurd en haalt hij met deze one night stand op een passief-agressieve manier naar haar uit. Tipton is natuurlijk boos en gaat weg. Teller kiest uiteindelijk voor Tipton en probeert haar terug te vinden door haar te laten arresteren! Even is ze boos, maar uiteindelijk komt het goed. En toen dacht ik: WTF? Waarom kiest ze voor die loser? Is ze zo wanhopig om een vriend te krijgen dat ze dit soort gedrag accepteert? Is het tegenwoordig romantisch om iemand te laten arresteren? Wie heeft dit bedacht?! Ik word alweer boos als ik hier aan denk!

    Afkeer


    Bron: ph0enix98.tumbler.com

    Bij afkeer moet ik meteen denken aan de manier waarop Cher (Alicia Silverstone) vol afkeer “as if!” zegt in de teen movie classic Clueless (1995). Nu Clueless alweer 20 jaar oud is, vind ik dat “as if!” wel weer een comeback mag maken.

    Plezier

    Er zijn een aantal films die ik met veel plezier steeds weer opnieuw kan kijken zonder dat de film saai wordt. De eerste film die in mijn hoofd opkomt, die ook nog eens veel plezier uitstraalt, is Empire Records (1995). Een fijne film met een heerlijke soundtrack over jongeren die in muziekwinkel Empire Records werken. De film speelt zich af op één dag, namelijk Rex Manning Day, de dag dat hasbeen popster Rex Manning een bezoek brengt aan de winkel voor een signeersessie. Renée Zellweger, Liv Tyler, Robin Tunney, Ethan Embry en Anthony LaPaglia zijn o.a. te zien in de film.

    Paul, bedankt voor het organiseren van deze leuke blogathon!

    Een overzicht van de deelnemende blogs vind je op filmliefhebber.com!

  • Review: Get Hard (2015)

    Review: Get Hard (2015)

    poster-gethardRijke zakenman James King (Will Ferrell) wordt opgepakt vanwege fraude die hij niet heeft gepleegd. Hij gaat ervan uit dat Darnell (Kevin Hart), de man die zijn auto wast, in de gevangenis heeft gezeten en vraagt hem om hem tegen betaling voor te bereiden op zijn 10-jarig verblijf in San Quentin. Darnell zit in geldnood en gaat akkoord ook al heeft hij zelf nooit in de gevangenis gezeten.

    Beoordeling
    Get Hard moet het hebben van het samenspel van Will Ferrell en Kevin Hart en gelukkig hebben de mannen goede chemie samen. Ze zorgen voor voldoende lachmomenten, zeker in de scènes dat Hart Ferrell moet voorbereiden op zijn gevangenistijd. De film is echt een two man show. Bijrollen van Community-actrice Alison Brie en Craig T. Nelson zijn helaas maar klein. Etan Cohen, schrijver van Tropic Thunder en Men in Black 3, maakt zijn regiedebuut met Get Hard. De film is vrij voorspelbaar naar het einde toe, maar de invulling schommelt tussen vermakelijk en hilarisch waardoor dit niet storend is. Het is wel een film die je snel weer vergeet.

    Conclusie
    Get Hard is een prima, grappige komedie die goed gebruik maakt van het talent van Ferrell en Hart.

    rating-3stars

  • Top 5 sitcoms die te snel zijn gecanceld

    Top 5 sitcoms die te snel zijn gecanceld

    Friends is 10 seizoenen lang te zien geweest en How I Met Your Mother deed het ook niet slecht met 9 seizoenen. Maar niet alle sitcoms hebben zo’n lange levensduur gehad. Sommige sitcoms worden na één seizoen gecanceld, andere sitcoms halen niet eens één seizoen terwijl andere sitcoms weer na 2 of 3 seizoenen van de buis worden gehaald. Hier mijn top 5 sitcoms die helaas te snel zijn gecanceld:

    1. Off Centre (2001-2002)
    Eén van mijn favoriete sitcoms of all time is Off Centre, een serie die zeker niet bij iedereen in de smaak is gevallen vanwege de foute humor. Maar wat verwacht je van een sitcom van de makers van American Pie? Off Centre draait om huisgenoten Mike (Eddie Kaye Thomas) en Euan (Sean Maguire) die elkaars tegenpolen zijn. Mike is een sullige en onsuccesvolle Amerikaan, terwijl Euan een succesvolle, Britse womanizer is. Mike en zijn vriendin Liz, gespeeld door Lauren Stamile, vind ik niet zo grappig. De serie moet het vooral hebben van Euan en zijn vrienden Chau (John Cho) en Status Quo (Jason George) die hilarisch waren.

    Off Centre werd tijdens het 2e seizoen gecanceld.

    2. Happy Endings (2011-2013)
    Happy Endings draaide net als Friends en HIMYM om een vriendengroep, maar deze sitcom was dan net een tikkeltje hysterischer. De serie draaide om zussen Jane (Eliza Coupe) en Alex (Elisha Cuthbert). De competatieve Jane is getrouwd met Brad (Damon Wayans Jr), terwijl de niet zo slimme Alex in de pilot haar verloofde Dave (Zachary Knighton) voor het altaar heeft laten staan. Ze blijven vrienden en beleven samen met vrienden Penny (Casey Wilson) en Max (Adam Pally) allerlei vreemde avonturen.

    Happy Endings werd tijdens het derde en laatste seizoen onregelmatig in Amerika uitgezonden, wat waarschijnlijk tot slechtere kijkcijfers en de uiteindelijke cancellation heeft geleid.

    3. Carpoolers (2007-2008)
    Carpoolers werd helaas al na 13 afleveringen gecanceld. Heel jammer, want ik heb erg om deze serie met Jerry O’Connell, Fred Goss en T.J. Miller moeten lachen. Carpoolers draait om vier mannen met verschillende banen die samen naar hun werk rijden, maar ook om hun werkavonturen, hun vriendschap en relaties.

    4. Guys with Kids (2012-2013)
    De populaire Tonight Show host Jimmy Fallon is één van de bedenkers van Guys with Kids, een sitcom over de belevenissen van drie mannen met kinderen. Chris (Jesse Bradford) is een alleenstaande vader met een lastige ex, Gary (Anthony Anderson) heeft het zwaar als huisman en vader van 4 jonge kinderen en Nick (Zach Cregger) lijkt het redelijk voor elkaar te hebben als getrouwde man met 2 kinderen. Hoewel de serie niet heel bijzonder was, vond ik het zeker wel vermakelijk.

    Helaas werd Guys with Kids niet goed ontvangen en na 17 afleveringen gecanceld.

    5. Don’t Trust the B in Apartment 23 (2012-2013)
    De naïeve June (Dreama Walker) verhuist voor haar dream job naar New York. Ze wordt de nieuwe roommate van de gestoorde party girl Chloe (Krysten Ritter), de bitch uit de titel van de serie. Ondanks het gedrag van Chloe, raken de twee meiden toch bevriend. Oh, en de beste vriend van Chloe is Dawson himself, James van der Beek, die een overdreven versie van zichzelf speelt!

    Don’t Trust the B werd na 2 seizoenen van de buis gehaald, waarschijnlijk vanwege tegenvallende kijkcijfers.

    Welke sitcom vind jij te snel gecanceld?