Auteur: Gwen

31 dagen horror: Tales of Halloween (2015)

Oktober is horror maand hier op Be Cool, Sodapop! Elke dag staat een andere horrorfilm in de spotlight die het bekijken waard is. Sommige films zijn cheesy fun, andere films juist weer eng, grappig of spannend. Leuk voor Halloween of op een andere dag!

Film van dag #31: Tales of Halloween (2015)
Met: Greg Grunberg, Lin Shaye, Noah Segan, Alex Essoe
Regisseur: Darren Lynn Bousman, Lucky McKee, Mike Mendez, Axelle Carolyn, Adam Gierasch, Andrew Kasch, Dave Parker, Paul Solet, Ryan Schifrin en Neil Marshall

Het verhaal
Tales of Halloween bestaat uit 10 korte films, allemaal geregisseerd door bekende en iets minder bekende namen uit het horrorgenre. Ieder filmpje heeft een ander onderwerp, maar Halloween is hier de rode draad.

Wat is er aan de hand?
Dat verschilt per verhaaltje.

Waarom een aanrader?
Net als Holidays is ook Tales of Halloween een horror anthology die uit korte filmpjes van wisselende kwaliteit bestaat. Mijn favorieten zijn “The Ransom of Rusty Rex” van Ryan Schifrin, “Friday the 31st” van Mike Mendez en “Sweet Tooth” van Dave Parker, maar alle regisseurs weten de Halloween spirit goed te omarmen al is de kwaliteit van een aantal filmpjes dus wat minder. Dus heb je deze Halloween zin in iets anders dan Halloween of Trick ‘r Treat, ga dan voor Tales of Halloween!

Voor wie?
Voor de horror fan die zin heeft in een film met Halloween spirit!

Waar?
Tales of Halloween is verkrijgbaar op dvd.

31 oktober 2016
Review: I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016)

Lily (Ruth Wilson) is een jonge hospice verpleegster die intrekt bij bejaarde schrijfster Iris Blum (Paul Prentiss). Iris noemt Lily steeds Polly, een bekend personage uit één van haar boeken. Wanneer er vreemde dingen in huis gebeuren, vermoedt Lily dat het met Polly te maken heeft.

beoordeling

Netflix levert met I Am the Pretty Thing That Lives in the House weer een Netflix original af en deze horror is ook nog eens mooi op tijd voor Halloween! Zelf ben ik niet zo’n fan van bovennatuurlijke horror, maar na het zien van de sfeervolle trailer besloot ik I Am the Pretty Thing toch een kans te geven. Fout natuurlijk, want net als zovele bovennatuurlijke horrorfilms vind ik I Am the Pretty Thing maar saai. Osgood Perkins, zoon van Psycho-acteur Anthony Perkins en als acteur zelf herkenbaar uit Legally Blonde, schreef het script en verfilmde deze ook zelf. Hij laat hier zien een visueel sterke regisseur te zijn die een troosteloos sfeertje weet neer te zetten. I Am the Pretty Thing is verder echt een gevalletje van style over substance, want inhoudelijk heeft de film weinig te bieden. Er gebeurt werkelijk bijna niets.

Lily wordt nogal levenloos neergezet door The Affair-actrice Ruth Wilson en dat helpt ook niet. Nooit voel ik enige binding met Lily, waardoor het me eigenlijk ook niet interesseert wat er met haar gebeurt. Het verhaal van Polly is intrigerend, maar gaat helaas nergens heen. Wat mij betreft echt een gemiste kans!

conclusie

De liefhebbers van bovennatuurlijke horror kunnen misschien wel genieten van I Am the Pretty Thing That Lives in the House, maar wat mij betreft is het een middelmatig filmpje dat ik snel weer zal vergeten.

31 oktober 2016
31 dagen horror: Tusk (2014)

Oktober is horror maand hier op Be Cool, Sodapop! Elke dag staat een andere horrorfilm in de spotlight die het bekijken waard is. Sommige films zijn cheesy fun, andere films juist weer eng, grappig of spannend. Leuk voor Halloween of op een andere dag!

Film van dag #30: Tusk (2014)
Met: Justin Long, Michael Parks, Haley Joel Osment
Regisseur: Kevin Smith

Het verhaal
Wallace (Justin Long) en Teddy (Haley Joel Osment) zijn populaire podcasters. Voor de podcast gaat Wallace naar Canada waar hij avonturier Howard Howe (Michael Parks) ontmoet. Howe vertelt hem dat hij ooit bevriend was met een walrus. Omdat Howe zijn vriend mist, besluit hij van Wallace een walrus te maken.

Wat is er aan de hand?
Body horror op z’n meest disturbing!

Waarom een aanrader?
Is Tusk echt een aanrader? Nee. Maar als ik Justin Long walrus trauma’s heb dan moet ik die met jullie delen. Wel zo eerlijk. 😉 Verder is Tusk gewoon super weird. Nee echt. Johnny Depp komt ook nog eens voorbij in een random rol als detective. Gelukkig spelen Justin Long en Michael Parks sterke rollen en het is fijn om Haley Joel Osment ook weer eens te zien.

Voor wie?
Voor de horror fan die van weird en creepy houdt en die het niet erg vindt om trauma’s op te lopen.

Waar?
Tusk staat op Netflix. Yay?

30 oktober 2016
31 dagen horror: It Follows (2014)

Oktober is horror maand hier op Be Cool, Sodapop! Elke dag staat een andere horrorfilm in de spotlight die het bekijken waard is. Sommige films zijn cheesy fun, andere films juist weer eng, grappig of spannend. Leuk voor Halloween of op een andere dag!

Film van dag #29: It Follows (2014)
Met: Maika Monroe, Keir Gilchrist
Regisseur: David Robert Mitchell

Het verhaal
De 19-jarige Jay (Maika Monroe) wordt na haar eerste seksuele ervaring met een nieuw vriendje geplaagd door iets bovennatuurlijks wat de vorm van mensen aanneemt. Het blijft haar achtervolgen en de enige manier om van Het af te komen is om het door te geven aan iemand anders.

Wat is er aan de hand?
Jay krijgt last van een bovennatuurlijke SOA.

Waarom een aanrader?
Achtervolgd worden door iets wat je probeert te doden is niet origineel, maar de invulling die regisseur David Robert Mitchell geeft aan dit bekende verhaal is wel origineel. It Follows is een soort love letter aan jaren ’70 en ’80 horror. Het is een sfeervolle film die prachtig is geschoten. Doordat Mitchell aspecten uit verschillende decennia gebruikt voor de setting, geeft het de film een mysterieus en onbehaaglijk gevoel. Ik zeg kijken, want It Follows is één van de betere en meest verrassende horrorfilms van de afgelopen jaren.

Voor wie?
Voor de horror fan die van mysterieuze en creepy films houdt.

Waar?
It Follows is verkrijgbaar op dvd.

29 oktober 2016
Bedankt, Negan: ik ben klaar met The Walking Dead

Dit artikel bevat spoilers voor The Walking Dead seizoen 7 première “The Day Will Come When You Won’t Be”.

Mijn ergste The Walking Dead nachtmerrie is werkelijkheid geworden: (mijn favoriete personage) Glenn is dood. Zoals ik in april jl. al schreef in mijn artikel ‘Wie is er volgens jou dood door Negan‘ had ik het vermoeden dat Abraham het slachtoffer van Negan zou worden. Hoewel ik het wel sneu vond dat Abraham daadwerkelijk een onfortuinlijke ontmoeting had met honkbalknuppel Lucille, was ik opgelucht dat Glenn niet het slachtoffer was geworden. En toen ging Glenn alsnog dood! Goed, deze klap kwam iets minder hard aan dan toen ik dacht dat Glenn vorig seizoen dood was, maar leuk vind ik het nog steeds niet!

Om eerlijk te zijn ben ik al een tijdje mijn interesse aan het verliezen in The Walking Dead. Seizoen 5, toen onze vrienden zich in Alexandria bevonden, vond ik best saai. Ook seizoen 6 wist mij niet heel erg te boeien met de introductie van Dwight en the Saviors, Jesus en de Hilltop community en Morgan en zijn ‘all life is precious’ mentaliteit. Dan was er natuurlijk ook nog dumpster gate 2015 en Carols mental breakdown. Ik mis Rambo Carol…

Onlangs schreef ik al dat ik eigenlijk niet zo uitkeek naar het nieuwe seizoen en dat als we Glenn zouden verliezen dat ik wel klaar zou zijn met de serie. Ik ben Negan nu al zat, Dwight hoef ik ook niet meer te zien en ik heb al helemaal geen interesse in Ezekiel en zijn tijger(!). Natuurlijk ben ik nog wel enigszins benieuwd hoe het verder zal gaan met Rick en Carl en onze overige vrienden, maar must see TV is The Walking Dead niet meer voor mij. Ik laat de komende afleveringen lekker aan mij voorbij gaan en zal het seizoen wel een keer bingen als het op Netflix verschijnt.

Rest in peace, Glenn! Je had een beter einde verdiend, zoals Tyreese en Bob die ook kregen.

29 oktober 2016