Categorie: Reviews

  • Review: How to be Single (2016)

    Review: How to be Single (2016)

    poster-howtobesingleIn How to be Single maken we kennis met Alice (Dakota Johnson) die besluit om tijdelijk een break te nemen van haar relatie met Josh (Nicholas Braun). Ze komt terecht in het single leven van New York en collega Robin (Rebel Wilson) leert haar dé manier om het single leven te ervaren. Dan is er nog de single Lucy (Alison Brie) die weet wat ze zoekt, maar realiseert dat het niet makkelijk is om een man te vinden die voldoet aan al haar eisen.

    Beoordeling
    Ik mis de romcom, een genre dat bijna uitgestorven lijkt te zijn. Een film als How to be Single helpt ook niet om het ooit zo populaire genre weer tot leven te wekken. Dakota Johnson, die we nog kennen van Fifty Shades of Grey, is duidelijk geen charismatische leading lady die een romcom kan dragen, zoals Julia Roberts, Meg Ryan en Sandra Bullock dat wel konden in hun romcom dagen. Ze is vooral heel saai. Het is jammer dat de charmante Alison Brie wordt weggestopt in een losstaand subplot en dat haar verhaal snel wordt afgeraffeld, want ik had graag meer van haar gezien. Rebel Wilson en Leslie Mann doen hun best om wat leven in de brouwerij te pompen, maar helaas met weinig succes. Johnson en het script maken van How to be Single nogal een downer. Er had wel wat meer humor in de film gemogen en ik vond dat een sterke male lead ook ontbrak. Ja, de film gaat over single zijn, maar er zijn verschillende love interests in de film die helaas weinig indruk maken.

    Conclusie
    How to be Single is niet grappig, maar vooral een beetje depressing.

    rating-2halfstars

  • Review: 10 Cloverfield Lane (2016)

    Review: 10 Cloverfield Lane (2016)

    poster-10cloverfieldlane

    Michelle (Mary Elizabeth Winstead) wordt na een auto ongeluk wakker in de schuilkelder van de vreemde Howard (John Goodman). Hij beweert dat hij Michelle heeft gered van een mysterieuze aanval en dat ze niet naar buiten kunnen. De enige andere persoon in de schuilkelder, Emmett (John Gallagher Jr.) beaamt dit verhaal, maar Michelle heeft haar twijfels.

    beoordeling

    Monster movie Cloverfield is één van mijn favoriete films van 2008. In januari verscheen uit het niets de trailer voor 10 Cloverfield Lane, net als de originele Cloverfield, een productie van J.J. Abrams. Mijn interesse was onmiddellijk gewekt! Helaas heeft 10 Cloverfield Lane niets te maken met de succesvolle film uit 2008. Beide films schijnen zich af te spelen in hetzelfde ‘Cloverfield’ universum, maar verwacht niet het monster uit Cloverfield te zien in Lane. Misschien klinkt dit allemaal wel erg spoilerig, maar ik denk dat het beter is om de film te kijken zonder die verwachtingen.

    Los van het hele Cloverfield gedoe is 10 Cloverfield Lane een prima film. John Goodman is een goede keuze voor de rol van Howard, want hij weet je steeds aan het twijfelen te brengen over zijn intenties. Is hij een vreemde, maar goedhartige doomsday prepper of is er meer aan de hand? Hij krijgt prima tegenspel van Mary Elizabeth Winstead die op overtuigende wijze de twijfels van Michelle overbrengt. John Gallagher Jr., recent nog lekker creepy in Hush, speelt hier een aardige bijrol.

    De spanning zit er goed in tot de laatste 15-20 minuten. Toen veranderde de film qua toon en wat we voorgeschoteld kregen, werkte op mijn lachspieren. Dat was niet geheel de bedoeling denk ik zo.

    conclusie

    10 Cloverfield Lane is een prima film die ik beter had kunnen waarderen onder een andere titel.

    3,5 sterren
  • Review: Star Trek Beyond (2016)

    Review: Star Trek Beyond (2016)

    poster-startrekbeyondDe crew van de Enterprise, bestaande uit o.a. Captain Kirk (Chris Pine), Spock (Zachary Quinto), Uhura (Zoe Saldana), Bones (Karl Urban), Chekov (Anton Yelchin), Scotty (Simon Pegg) en Sulu (John Cho), verkent de verste uithoeken van de ruimte. Hier krijgt de bemanning te maken met een mysterieuze nieuwe vijand die de Federatie zwaar op de proef stelt.

    Beoordeling
    In 2009 verraste J.J. Abrams me met zijn Star Trek reboot. Ik heb niets met Star Trek en heb (nog steeds een beetje) een aversie tegen space films. Tegen alle verwachtingen in werd Star Trek één van mijn favoriete films van 2009. Met de sequel, Star Trek Into Darkness, had ik niet zoveel, want zelfs Abrams kan niets doen tegen mijn nog sterkere Benedict Cumberbatch aversie. Inmiddels draait het derde deel uit deze reeks in de bioscoop. Niet Abrams maar Justin Lin, de man achter vier Fast & Furious films, is dit keer verantwoordelijk voor de regie. En misschien ook leuk om te weten, Scotty himself Simon Pegg schreef het script samen met Doug Jung.

    Beyond begint goed met een grappige openingsscène voordat het verhaal echt op gang komt. Het verhaal zelf vond ik niet heel bijzonder, maar is aardig opgevuld met een aantal humoristische scènes en visueel sterke actiescènes. Ook de toevoeging van een nieuw personage genaamd Jaylah, gespeeld door Sofia Boutella, is zeer welkom. Zij werd al snel mijn favoriete personage van de film en ze maakte een leuk team samen met Scotty. Met de introductie van Jaylah kreeg ik wel het gevoel dat een aantal andere personages op de achtergrond zijn beland, want Chekov en Sulu hebben niet heel veel te doen. In de media wordt een heel ding gemaakt van de homoseksualiteit van Sulu, maar in Beyond neemt het maar 10 seconden aan screentime in beslag. Als je iets te lang naar je popcorn kijkt dan heb je het al gemist.

    De acteurs hebben fijne chemistry samen en stralen lol uit. Alleen Idris Elba vond ik niet op zijn plaats, want het was echt een gevalletje van Oscar Isaac in X-Men: Apocalypse. What a waste! Beyond eert de in 2015 overleden Star Trek icoon Leonard Nimoy en zijn Spock. Dat was een nice touch voor de fans. Anton Yelchin kwam helaas een paar weken voor de release van deze film te overlijden en ook hij krijgt een eerbetoon wanneer tijdens de end credits ‘for Anton’ verschijnt. *snif*

    Conclusie
    Wat mij betreft heeft Star Trek zich na Into Darkness met Beyond herpakt en ik kijk uit naar het volgende deel.

    rating-4stars

  • Review: Rebirth (2016)

    Review: Rebirth (2016)

    poster-rebirthKyle (Fran Kranz) is getrouwd en heeft een saaie kantoorbaan. Op een dag staat zijn oude studiegenoot Zack (Adam Goldberg) op de stoep. Zack overtuigt Kyle om deel te nemen aan een soort retraite genaamd ‘Rebirth’ om uit de sleur van zijn normale leven te stappen en zichzelf te vinden.

    Beoordeling
    Als je al langer mijn recensies leest dan zal het je misschien zijn opgevallen dat ik niet snel hele hoge of lage scores geef aan films. Ik ben niet het type dat zal zeggen: “WORST. MOVIE. EVER!”. Rebirth is ook niet the worst movie ever, maar, wow, wat heb ik een hekel aan deze film. De volgende gedachtes gingen door mijn hoofd tijdens het kijken: “pretentieus”, “zielloos”, “de filmmaker hoort zichzelf graag praten” en “dit gaat helemaal nergens over”. Tijdens het kijken kreeg ik zelfs een hekel aan iedereen die met de film te maken heeft en over het algemeen mag ik acteurs als Fran Kranz (The Cabin in the Woods), Pat Healy (Starry Eyes), Andrew J. West (The Walking Dead) en Adam Goldberg (Saving Private Ryan)! Ik heb na een uur overwogen om de film af te zetten, maar ik heb toch verder gekeken in de hoop dat het beter zou worden. Maar nee, deze Netflix film is niet alleen tot het eind pijnlijk om naar te kijken. Nee, de regisseur kan zichzelf niet stoppen en gaat tijdens de aftiteling gewoon door.

    Karl Mueller is de schrijver en regisseur van Rebirth. Pas na het zien van de film kwam ik erachter dat hij ook verantwoordelijk was voor Mr. Jones, een slechte horrorfilm die ook op Netflix te vinden was. Ik weet niet waar Mueller mee bezig is, maar na deze twee wanstaltige producties kan ik hem alleen maar een carrièreswitch adviseren.

    Conclusie
    Rebirth is een zielloze film met een hoop oppervlakkige geblabla om niets. Dit is de slechtste film die ik tijden heb gezien.

    rating-1halfstars


    PS: Tijdens het kijken kreeg ik wel het gevoel dat de film bij mannen beter in de smaak zou vallen.

  • Review: Holidays (2016)

    Review: Holidays (2016)

    poster-holidaysHolidays is een horror anthology, een film bestaande uit 8 korte horrorfilms geïnspireerd door verschillende feestdagen: Valentine’s Day, St. Patrick’s Day, Easter, Mother’s Day, Father’s Day, Halloween, Christmas en New Year’s Eve. Alle filmpjes zijn gemaakt door verschillende filmmakers die bekend zijn met het horror genre.

    Beoordeling
    Horror anthologies. Na de matig tot slechte V/H/S, The ABCs of Death en Scary or Die was ik er wel een beetje klaar mee. Trick ‘r Treat en Tales of Halloween zijn een stuk beter en omarmen de Halloween spirit goed, maar ook hier zijn de korte horrorfilmpjes van wisselende kwaliteit. Hetzelfde kan gezegd worden over Holidays. De film begint sterk met meteen mijn favoriete short: Valentine’s Day van Kevin Kölsch en Dennis Widmeyer, de mannen achter Starry Eyes, een film die vergelijkbaar is met The Neon Demon. De mannen maken goed gebruik van het thema en geven er qua visuele stijl hun (voor Starry Eyes kijkers) herkenbare twist aan. Maar na Valentine’s Day keldert het niveau snel met St. Patrick’s Day, een vreemde short van Gary Shore, die eerder verantwoordelijk was voor de regie van Dracula Untold.

    Smaken verschillen natuurlijk. Naast Valentine’s Day behoren het bedachtzame Father’s Day (van Anthony Scott Burns die nog geen grote film heeft afgeleverd) en grappige New Year’s Eve (van Adam Egypt Mortimer van Some Kind of Hate) tot mijn favorieten. Mijn minst favoriete short is Mother’s Day van Sarah Adina Smith (The Midnight Swim). Het gegeven is interessant: een vrouw wordt ondanks de voorbehoedsmiddelen die ze gebruikt altijd zwanger na seks. Vervolgens gaat Smith hier een teleurstellende richting mee op.

    De short waar ik het meest naar uitkeek was Halloween van Kevin Smith. Helaas doet Smith niets met het thema, want de Halloween spirit komt nauwelijks terug in zijn puberale verhaal over 3 webcam girls (één wordt gespeeld door de dochter van Smith) die wraak nemen op hun pooier.

    Er zitten weinig bekende gezichten in Holidays. Seth Green, Lorenza Izzo en Harley Quinn Smith zijn de meest herkenbare acteurs, maar voor mij was het de relatief onbekende Jocelin Donahue uit de short Father’s Day die de meeste indruk maakte.

    Conclusie
    Holidays levert 8 korte horrorfilms af van wisselende kwaliteit, maar in zijn geheel is het een vermakelijke zit. De kwaliteit van de goede shorts maakt het zeker de moeite waard.

    rating-3halfstars


    Holidays staat nu op Netflix.