BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: American Sniper (2014)

Navy SEAL Chris Kyle (Bradley Cooper) mag zich na vier tours of duty de dodelijkste scherpschutter uit de Amerikaanse geschiedenis noemen. Hij wordt gezien als held, maar éénmaal thuis kan Kyle zijn tijd in Irak niet achter zich laten.

Beoordeling
American Sniper is een gigantisch box office succes in Amerika en de film verdiende 6 Oscar nominaties, waaronder voor beste film. Dit schept misschien hoge verwachtingen, maar gelukkig stelt Sniper niet teleur. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Chris Kyle en is vakkundig geregisseerd door Clint Eastwood. Het is Bradley Cooper die als Kyle de film draagt, maar ook als producer is hij persoonlijk betrokken geweest bij het maken van American Sniper. Die betrokkenheid heeft hem vast geholpen bij het neerzetten van Kyle, want Cooper speelt één van de beste rollen uit zijn carrière. Hij krijgt ook goed tegenspel van Sienna Miller die de vrouw van Kyle speelt.

Hoewel er een aardige balans is tussen de oorlogsscènes en de scènes thuis met Miller, vond ik dat de oorlogsscènes beter uitgewerkt waren. Eastwood weet in die scènes goed de spanning op te bouwen. De scènes thuis blijven oppervlakkig. Kyle vertoont symptomen van PTSS, maar de film verdiept zich hier verder niet in. Ook niet in zijn herstel. American Sniper eindigt dan ook vrij abrupt en daarmee doet de film zichzelf tekort.

Conclusie
Al met al is American Sniper een goede film met een geweldige Bradley Cooper.

6 maart 2015
Review: Rapture-Palooza (2013)

Lindsey (Anna Kendrick, Pitch Perfect) en Ben (John Francis Daley, Bones) proberen tijdens de apocalyps een broodjeskraam op te zetten. The Antichrist (Craig Robinson, This Is the End) laat zijn oog vallen op de mooie Lindsey en besluit om haar zijn bruid te maken ook al heeft zij hier geen interesse in. Lindsey en Ben proberen vervolgens een plan te bedenken om van The Antichrist af te komen.

Beoordeling
Ik hou wel van films met droge humor en dat is wat je krijgt met Rapture-Palooza. De personages gaan vrij nuchter om met de apocalyptische gebeurtenissen en dat maakt het ook leuk. De toon van de film zorgt er ook voor dat Rapture-Palooza zich onderscheidt van andere films met apocalyps setting. Craig Robinson lijkt veel plezier te hebben met zijn rol als The Antichrist of The Beast, zoals zijn personage genoemd wil worden. Ondanks dat zijn grappen wat schunniger waren, vond ik het niet storend en juist in mooi contrast met Anna Kendricks personage Lindsey. Kendrick is een prima leading lady en goed met droge humor. Hoewel ik Bones nooit heb gekeken, kan ik John Francis Daley altijd wel waarderen. Hopelijk gaan we hem nu vaker in films zien, ook al is hij een succesvolle screenwriter van films als Horrible Bosses. Verder zijn er nog leuke bijrollen van grappige mannen als Rob Corddry, John Michael Higgins, Thomas Lennon en Ken Jeong.

Samen met vriendlief zag ik Rapture-Palooza toevallig voorbij komen op HBO en we vonden het allebei een leukere film dan het vergelijkbare This Is the End.

2 maart 2015
Review: Teenage Mutant Ninja Turtles (2014)

April O’Neil (Megan Fox) is een journalist voor Channel 6 news in New York. Ze is bezig met onderzoek voor een verhaal over de Foot Clan bende wanneer ze het bestaan van de Ninja Turtles ontdekt.

Beoordeling
Teenage Mutant Ninja Turtles is geregisseerd door Jonathan Liebesman (Wrath of the Titans), maar de invloed van producer Michael Bay is duidelijk te voelen. Het is een actievolle, met vlagen humoristische film geworden die vooral vermakelijk is voor kinderen. Een goed script lijkt voor Bay een bijzaak te zijn. Ik vond de film met momenten saai, maar goed, ik behoor ook niet tot de doelgroep. Megan Fox speelt een prima rol als April en het is leuk om haar weer eens in iets te zien. Bijrollen van Will Arnett (Arrested Development) en William Fichtner (Prison Break) zijn ook prima.

Conclusie
Teenage Mutant Ninja Turtles is een redelijk vermakelijke film die het vooral van de nostalgie en van Megan Fox moet hebben.

27 februari 2015
Review: The Theory of Everything (2014)

Stephen Hawking heeft, ondanks zijn beperkingen, hele bijzondere dingen weten te presteren in zijn leven. In The Theory of Everything zijn die dingen maar een bijzaak. Wanneer Stephen (Eddie Redmayne, Les Misérables) in zijn studententijd Jane (Felicity Jones, Like Crazy) ontmoet, worden de twee al snel verliefd. Niet lang daarna wordt Stephen gediagnosticeerd met motorneuronziekte. Er werd gedacht dat hij nog maar 2 jaar te leven zou hebben. Jane trouwt met hem en verzorgt hem, maar die twee jaren worden steeds meer jaren en de zorg voor haar man valt zwaar naast de zorg voor hun kleine kinderen.

Beoordeling
The Theory of Everything is gebaseerd op het boek Travelling to Infinity: My Life with Stephen van Jane Hawking en vertelt het verhaal van haar relatie met de beroemde natuurkundige Stephen Hawking. Het is op zich een mooie film, maar één die mij niet pakte en met momenten vrij saai was. Ondanks dat de film gebaseerd was op het boek van Jane vond ik dat zij werd afgeschilderd als een zeurende huisvrouw die maar dankbaar moest zijn dat zij zo’n briljante man had. Ik had graag wat meer van Janes innerlijke belevingswereld gezien. Felicity Jones weet wel een prachtige prestatie neer te zetten als Jane, maar het is Eddie Redmayne die de show steelt met zijn sterke performance als Stephen. Je ziet hem transformeren in de Stephen Hawking zoals we hem vandaag de dag ook kennen. En zijn mooie prestatie heeft hem ook de Oscar voor beste acteur opgeleverd.

Conclusie
The Theory of Everything moet het vooral van de acteerprestaties van Redmayne en Jones hebben. Als je meer over Hawking zelf wil leren en zijn carrière kan je beter een documentaire bekijken.

24 februari 2015
Review: Fifty Shades of Grey (2015)

Onzekere studente Anastasia Steele (Dakota Johnson, 21 Jump Street) ontmoet de knappe miljardair Christian Grey (Jamie Dornan, Once Upon a Time). Zij valt al snel voor de succesvolle entrepreneur, maar hij heeft weinig interesse in een normale relatie. Christian heeft namelijk een bepaalde voorkeur in de slaapkamer.

Beoordeling
Fifty Shades of Grey begon ooit als Twilight fan fiction. Schrijfster E.L. James heeft er op één of andere manier een succesvolle boekenreeks van weten te maken. Ik heb de boeken zelf nooit gelezen en vanuit mijn omgeving hoor ik alleen maar hoe slecht geschreven de boeken wel niet zijn. De fans van de boeken worden niet teleurgesteld, want Fifty Shades de film is ook behoorlijk slecht geschreven. Ik vond de film hilarisch (behalve het einde) en dat kan niet de bedoeling zijn geweest. De dialogen klinken onnatuurlijk en bij sommige scènes kreeg ik last van plaatsvervangende schaamte en niet eens tijdens de seksscènes! Ana en Christian komen niet over als echte mensen en dat heeft vooral met het script te maken. Dakota Johnson doet aardig haar best om er wat van te maken, maar Jamie Dornan heeft geen uitstraling en komt houterig over. En dat terwijl ik hem in Once Upon a Time als de sheriff, ofwel The Huntsman, wel charmant vond.

Erg sexy of erotisch is de film ook niet. Na alles wat ik over de boeken gehoord heb, is Fifty Shades de film behoorlijk mild. Ik vind het wel enigszins zorgelijk dat er vrouwen zijn die denken dat het gedrag van Christian romantisch is. Hij is een creepy stalker die controle wil hebben over Ana’s hele leven. Hij heeft heel wat therapie nodig om over zijn childhood trauma’s heen te komen, want vergeleken met Christian Grey lijkt Dexter Morgan een normaal functionerend persoon. Ik heb niets tegen BDSM als het binnen een gelijkwaardige relatie gebeurt, maar Christian behandelt Ana op geen enkel moment als zijn gelijke. Doordat hij knap en rijk is lijkt zo’n man en/of relatie misschien aantrekkelijk, maar als hij lelijk en arm was geweest had de film meer op een aflevering van Criminal Minds geleken.

Waarom een sterke actrice als Marcia Gay Harden in deze film zit? Geen idee. Misschien is ze fan van de boeken. Eloise Mumford speelt een aardige bijrol als de huisgenote van Ana. De rest van de cast is niet echt het vermelden waard, want ze zijn nauwelijks in beeld.

Conclusie
De enige reden waarom Fifty Shades of Grey nog zoveel sterren krijgt is omdat de film zo slecht was dat het toch vermakelijk was.

20 februari 2015