BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: The Captive (2014)

Op 9-jarige leeftijd verdween Cassandra uit de auto van haar vader Matthew (Ryan Reynolds) toen hij even een winkel binnenstapte om een taart te kopen. Nu acht jaar later zijn er aanwijzingen dat Cassandra nog leeft en doet Matthew er alles aan om haar te vinden terwijl een rechercheur (Scott Speedman) nog steeds denkt dat Matthew iets te maken heeft met haar verdwijning.

Beoordeling
Regisseur Atom Egoyan had in de jaren ’90 veel succes met de films Exotica en The Sweet Hereafter. De laatste jaren waren minder succesvol met films als Chloe en Devil’s Knot. Ook met The Captive laat Egoyan zien dat hij zijn succes niet weet te herpakken. Het verhaal van The Captive is vrij simpel. Het verhaal wordt (helaas) niet chronologisch verteld. Dit voelt als een onnodige gimmick om de film artistieker te maken dan het in werkelijkheid is. En ik gebruik het woord ‘gimmick’, omdat Egoyan dit woord zelf ook meerdere malen gebruikt in de film en ik het een bijzonder passend woord vind voor wat hij hier probeert neer te zetten.

Ryan Reynolds speelt een sterke rol als de door verdriet gebroken vader van Cassandra die ondanks dat vastberaden is om zijn dochter te vinden. Hopelijk zorgt de upcoming Deadpool film voor de comeback die hij verdient. Mireille Enos van The Killing speelt de vrouw van Matthew en moeder van Cassandra. Haar rol is niet zo goed uitgewerkt. Ze is vooral boos dat Matthew hun dochter uit het oog had verloren. Ik ben niet zo’n fan van het acteerwerk van Enos, ook in The Killing niet. Ik denk dat een andere actrice ook meer met deze rol had kunnen doen. Rosario Dawson (Sin City), Scott Speedman (ook in de Egoyan film Adoration) en Kevin Durand (Devil’s Knot) kan ik altijd wel waarderen. Dawson speelt een prima rol als Nicole, één van de rechercheurs. Haar rol is ook beter uitgewerkt dan die van Speedman. Speedmans personage Jeffrey heeft vanaf het begin al een hekel aan Matthew, omdat hij hem doet denken aan iemand uit zijn verleden. Hier horen we verder nooit meer iets over, waardoor de motieven van zijn personage onduidelijk blijven. Durand heeft een creepy bijrol, maar meer dan creepy zijn hoeft hij niet te doen, want ook zijn personage is helaas niet goed uitgewerkt.

Conclusie
Al met al heb ik me toch prima vermaakt met The Captive dankzij de goede cast.

The Captive is nu te huur en te koop.

20 april 2015
The Raid 2: Berandal (2014) review

Na de gebeurtenissen in het appartementencomplex in The Raid: Redemption gaat Rama (Iko Uwais) undercover in het criminele circuit van Jakarta. Hij hoopt zo uit te zoeken welke agenten uit zijn eigen korps corrupt zijn.

Beoordeling
The Raid 2: Berandal is een visueel spektakel. Regisseur Gareth Evans weet de vechtscènes iedere keer weer spectaculair en anders in beeld te brengen waardoor de film nooit saai wordt. Overigens zit de gehele film vol prachtig geschoten beelden en interessante shots. Let op de terugkerende symmetrie in de film! Evans is een regisseur om in de gaten te houden. Ik ben zeer benieuwd wat hij naast The Raid films nog meer te bieden heeft.

The Raid: Redemption vond ik makkelijker te volgen gezien de compacte setting van het verhaal. De wereld in Berandal is groter en dat maakt de film soms lastig te volgen, zeker met alle verschillende en soms toch soortgelijke namen die voorbij vliegen. Het is al een tijdje geleden dat ik Redemption heb gezien. Misschien is Berandal beter te volgen als het eerste deel nog vers(er) in je geheugen zit. Iko Uwais speelt een geweldige hoofdrol. Zijn vechtscènes zijn indrukwekkend om naar te kijken. Ook de rest van de cast speelt goed.

18 april 2015
Review: Event Horizon (1997)

In 2047 wordt de crew van ruimteschip Lewis and Clark, onder leiding van Captain Miller (Laurence Fishburne), naar ruimteschip Event Horizon gestuurd. Onlangs hebben ze een signaal van het schip ontvangen ondanks dat de Event Horizon 7 jaar eerder verloren is gegaan. Ze ontdekken al snel wat er is gebeurd met het schip en de originele crew.

Beoordeling
Na bijna 20 jaar heb ik Event Horizon eindelijk gezien. Ik had veel goede dingen over de film gehoord, al wist ik niet precies waar het over ging. Toen de film begon was ik verbaasd hoeveel bekende namen ik voorbij zag komen: Fishburne, Joely Richardson, Sam Neill, Kathleen Quinlan, Jack Noseworthy, Sean Pertwee en Jason Isaacs. Een aardige cast voor een horror/scifi film! En ik was heel verbaasd toen ik zag dat Paul W.S. Anderson, de man achter de Resident Evil films, deze film heeft geregisseerd. Event Horizon is zijn beste werk tot nu toe. Ik hoorde dat er zo’n 30 minuten aan footage uit de film is geknipt, o.a. omdat de film te gewelddadig was. Jammer dat dit is gebeurd. Misschien had (een deel van) die footage juist het één of ander nog een beetje kunnen verduidelijken. Ondanks dat is het toch een geslaagde film geworden.

Nu ik Event Horizon heb gezien, zie ik hoe sterk films als Sunshine van Danny Boyle en Pandorum met Dennis Quaid door Event Horizon zijn beïnvloed. Vooral Sunshine heeft veel weg van Event Horizon, al moet ik bekennen dat ik ondanks dat toch de voorkeur geeft aan Sunshine. Die film is ook nog eens prachtig geschoten! Event Horizon is vast ook beïnvloed door Alien bijvoorbeeld, maar die film heb ik zo lang geleden gezien dat ik niet kan vergelijken.

Conclusie
Event Horizon is zeker een aanrader als je fan bent van het ‘horror op een spaceship’ genre.

14 april 2015
Review: Horrible Bosses 2 (2014)

Nick (Jason Bateman), Dale (Charlie Day) en Kurt (Jason Sudeikis) zijn terug. Dit keer proberen ze niet hun bazen te vermoorden, maar zijn ze bezig om hun eigen baas te worden door hun uitvinding ‘Shower buddy’ op de markt te brengen. Wanneer ze worden belazerd door rijke zakenman Bert Hanson (Christoph Waltz), besluiten ze zijn zoon Rex (Chris Pine) te ontvoeren.

Beoordeling
Horrible Bosses vond ik een leuke film met dank aan hilarische rollen van Kevin Spacey en Jennifer Aniston en het scherpe script van o.a. John Francis Daley. Helaas hebben Spacey en Aniston kleinere rollen in deel 2 en heeft de film andere scenario schrijvers waardoor het toch wat van die scherpte van het eerste deel mist. Chris Pine, als enorme sleazeball, zorgt voor de nodige humor in zijn scènes met de drie hoofdrolspelers die allemaal vrij energieloos spelen, zelfs It’s Always Sunny in Philadelphia-ster Charlie Day. Jammer dat Christoph Waltz niet meer te doen kreeg in de film, want ik denk dat hij veel grappiger kan zijn dan hij hier de kans kreeg om te laten zien.

Conclusie
Niet iedere succesvolle film heeft een sequel nodig. Horrible Bosses 2 is vermakelijk, maar ook weer makkelijk om te vergeten. De film haalt niet het niveau van het eerste deel.

Horrible Bosses 2 is nu te huur en te koop.

10 april 2015
Review: Cinderella (2015)

Na het overlijden van haar vader wordt Ella (Lily James, Downton Abbey) door haar stiefmoeder (Cate Blanchett) en twee stiefzussen behandeld als dienstmeid. Op een dag ontmoet ze een knappe vreemdeling genaamd Kit (Richard Madden, Game of Thrones) die in het paleis werkt. Wanneer de prins alle vrouwen van het land uitnodigt voor een bal, hoopt Ella dat ze Kit weer zal zien. Helaas mag zij van haar gemene stiefmoeder niet naar het bal.

Beoordeling
Cinderella is precies de film geworden die je verwacht wanneer Disney er een live action versie van zou maken. Dat is niet per se een slecht iets, maar het zorgt wel voor een heel voorspelbare film. Overigens wel één die heel vakkundig is gemaakt onder de regie van Kenneth Branagh (Thor). Alles ziet er prachtig uit: set design, kostuums, cinematografie. Cate Blanchett is goed gecast als de boze stiefmoeder en ze ziet er ook fabulous uit in haar outfits. Leuk dat ze haar hebben kunnen krijgen voor een film als deze. Lily James vind ik een minder geslaagde keus. Ze is een prachtige jonge vrouw, maar zo ‘bland’ (bij gebrek aan Nederlands woord) als actrice. Helena Bonham Carter heeft een leuke bijrol als de Fairy Godmother van Cinderella en ook Richard – Robb Stark! – Madden speelt een prima rol. Marvel-acteurs Stellan Skarsgard en Hayley Atwell komen voorbij in kleine rollen.

Het verhaal van Assepoester is al meerdere malen verfilmd. Ik geef dan toch de voorkeur aan Ever After (1998), waarin Drew Barrymore een pittige versie van Cinderella neerzet die niet zomaar over zich heen laat lopen. De Cinderella in deze klassieke versie is wel (een beetje) een deurmat.

5 april 2015