Categorie: Reviews

  • Recensie: Disclosure Day (2026)

    Recensie: Disclosure Day (2026)

    Daniel Kellner (Josh O’Connor) is op de vlucht met het bewijs dat aliens echt bestaan.

    Beoordeling

    E.T., Close Encounters of the Third Kind, War of the Worlds, en nu Disclosure Day… Ik weet niet waarom Steven Spielberg zo gefascineerd is door aliens, maar hier zijn we dan. Disclosure Day voelt als een jaren ‘90 film, helaas in negatieve zin. Een man, in dit geval Josh O’Conner, die op de vlucht is voor de regering voelt als een film die we al te vaak hebben gezien. Deze stukken vond ik jammer genoeg best saai. Het helpt niet dat O’Connor’s personage flinterdun geschreven is, waardoor ik totaal niet was geïnvesteerd in zijn verhaal. De charismatische O’Connor vond ik het hoogtepunt van tennisfilm Challengers, maar hier maakt hij verrassend weinig indruk.

    Alleen wanneer Emily Blunt in beeld is, komt de film weer een beetje tot leven. Haar verhaallijn is interessanter: een weervrouw die overvallen wordt door een bijzondere gave en missie. Niet dat dit zo goed uitgewerkt is, maar ze weet het beste te maken van een matig script. De charmante actrice redt de film met een Oscar-waardige performance die het hart van het verhaal vormt. Ze krijgt prima tegenspel van Wyatt Russell als haar partner, die nauwelijks kan bevatten wat hen overkomt. Overigens is Russell wat mij betreft altijd een welkome toevoeging aan een cast, maar ik dwaal af.

    pas op, onderstaande is spoilerig

    Het script is helaas het zwakke punt van de film. Ik cringe nog steeds van de scène waarin O’Connor’s vriendin (gespeeld door Eve Hewson) wordt geconfronteerd met beelden van een alien, en vervolgens vraagt of het een kind is. Mon dieu! Wie herkent het stereotype beeld van een alien niet? Deze film is gewoon 30 jaar te laat gemaakt. Ik betwijfel dat de onthulling van buitenaards leven vandaag de dag dezelfde collectieve emotionele impact zou hebben als, bijvoorbeeld, 9/11, zoals Spielberg hier wel probeert te suggereren. Dit past niet bij de huidige tijdsgeest, al is Spielberg’s eeuwige optimisme bewonderingswaardig.

    3 sterren

    Disclosure Day draait nu in de bioscoop.

  • Recensie: Office Romance (2026)

    Recensie: Office Romance (2026)

    Daniel (Brett Goldstein), een Britse advocaat, begint een nieuwe baan bij een vliegtuigmaatschappij. Hij valt al snel voor de charmes van CEO Jackie (Jennifer Lopez). Helaas mag er op de werkvloer niet gedate worden..

    Beoordeling

    Office Romance is geschreven door Brett Goldstein, bekend van de veel geprezen series Ted Lasso en Shrinking. Deze romcom zal niet zoveel lof krijgen. Het is prima voor een avondje bankhangen na een lange dag, maar niet heel bijzonder en makkelijk weer te vergeten.

    Goldstein speelt een prima hoofdrol, al mist hij de charisma die romcom veteranen als Hugh Grant en Matthew McConaughey hebben. Hij staat tegenover romcom koningin Jennifer Lopez, die hier ook prima speelt. Helaas hebben de twee weinig chemie samen en dat is voor een geslaagde romcom uiteraard essentieel. Lopez zelf heeft ook betere romcoms op haar naam staan, zoals Maid in Manhattan.

    Ik kreeg sterk de indruk dat de rol van Jackie geschreven was voor een veel jongere actrice. Een nieuwe CEO die in de schaduw staat van haar succesvolle vader en daarom niet meteen serieus wordt genomen. Bij Lopez werkt dat uitgangspunt voor mij minder goed. Als 56-jarige powervrouw oogt ze juist als iemand die haar strepen al lang heeft verdiend. Daardoor komt het vreemd over dat haar vader haar in het bijzijn van het hele team “gordita” (kleine dikkerd) noemt en zij dit ook nog eens pikt.

    Gelukkig zijn er wel een paar leuke bijrollen die zorgen voor de nodige humor. Zo speelt Doctor Who-actrice Jodie Whittaker de zus van Goldstein, die wegens moord in de gevangenis zit. Een onverwachte verhaallijn voor een romcom, maar wel één die enkele grappige scènes oplevert. Daarnaast maakt Glow-ster Betty Gilpin indruk als hoogzwangere collega die ervan overtuigd raakt dat er iets speelt tussen Goldstein en Lopez.

    Conclusie

    Office Romance is een vermakelijke, maar niet heel bijzondere Netflix romcom.

    3 sterren

  • Recensie: Scary Movie (2026)

    Recensie: Scary Movie (2026)

    Na een aanval waarbij haar dochter zwaargewond raakt, wordt Cindy Campbell (Anna Faris) herenigd met oude vrienden, maar ook een oude vijand.

    Beoordeling

    Whhaaazzzup! Het is 25 jaar sinds de release van Scary Movie 2, de tot voor kort laatste film met de gebroeders Wayans. Anna Faris en Regina Hall waren daarna nog in deel 3 en 4 te zien, maar dat is inmiddels ook weer 20 jaar geleden. In dit nieuwe deel zijn onze oude vrienden vrienden herenigd, en duiken een aantal andere bekende gezichten uit de franchise op, waaronder Lochlyn Munro en Jon Abrahams. Dit is een film voor de fans, net als Scream 5 (dat hier flink wordt gespoofd) destijds een love letter was aan de fans van die franchise. Je moet er wel van houden, anders heb je hier niets te zoeken.

    De afgelopen dagen heb ik veel negatieve recensies voorbij zien komen. Ik snap het wel; dit is nu eenmaal geen film die iedereen zal aanspreken. Ik heb me wel goed vermaakt met Scary Movie (2026). Sommige grappen werken beter dan andere, maar dat was bij de eerdere delen ook al het geval. Er werd vooraf beloofd dat iedere grens overschreden zou worden, maar dat blijkt behoorlijk mee te vallen. De humor is eigenlijk vrij mild. Wel voelen sommige grappen en verwijzingen nu al gedateerd aan, waardoor het lijkt alsof deze film minstens een jaar te laat is uitgebracht.

    Wat ik vooral jammer vind is dat Cindy en Brenda vrij weinig te doen krijgen. Zij zijn wat mij betreft het hart van de franchise, en Hall en Faris maken het meeste van hun beperkte schermtijd. Helaas moeten ze plaatsmaken voor de nieuwe generatie, al vond ik Olivia Rose Keegan (Gotham Knights) erg overtuigend als Cindy’s dochter. Keegan weet Faris goed te imiteren en haar manische energie uit te stralen. Verder is de openingsscène leuk gedaan, met een cameo van een Oscar-genomineerde actrice die ik hier niet zal verklappen.

    Heb je zin om ouderwets te lachen met de Wayans broers, Faris en Hall, dan mag je Scary Movie zeker niet missen!

    3,5 sterren
  • Recensie: Backrooms (2026)

    Recensie: Backrooms (2026)

    Een meubelverkoper (Chiwetel Ejiofor) raakt in de ban van een mysterieuze ruimte achter zijn winkel. Zijn therapeute (Renate Reinsve) gaat op onderzoek uit en raakt verdwaald in de eindeloze backrooms.

    Beoordeling

    Van YouTube naar A24: de 20-jarige Kane Parsons doet het met Backrooms. Ik ben met zo weinig mogelijk voorkennis naar de bios gegaan om me te laten verrassen. Helaas liep ik er met vraagtekens weer uit. Backrooms is een moeilijke film om een recensie over te schrijven. Ik heb het echt even moeten laten bezinken en nog steeds weet ik niet wat ik ervan moet vinden.

    Op technisch vlak is de film heel sterk. De verschillende backrooms wekken de indruk van een eindeloze, desoriënterende ruimte. Dit zorgt voor een ongemakkelijke sfeer met opbouwende spanning voor wat er gaat komen. Parsons heeft dit heel knap gedaan en het is dan ook zonde dat zijn werk moet lijden onder een zwak script.

    Het script is geschreven door Will Soodik, die eerder een aantal afleveringen van verschillende televisieseries op zijn naam zette. Hij probeert veel te doen met het Backrooms concept, maar helaas schiet zijn verhaal op meerdere vlakken tekort. Het geheel voelt onafgemaakt. Dit betekent niet dat ik concrete antwoorden wil over de backrooms. Houd dat zo vaag mogelijk. Met zo’n bijzonder concept kan je beter de kijker z’n eigen conclusie laten trekken, want iedere verklaring is toch een teleurstelling. Helaas is het einde van Backrooms één van de grootste minpunten van deze ambitieuze horrorfilm.

    Chiwetel Ejiofor maakt het beste van het zwakke script. Hij acteert zo overtuigend, dat het lijkt alsof hij in een drama met Oscar-kansen zit. Sentimental Value-actrice Renate Reinsve speelt haar rol iets te afstandelijk, waardoor ik weinig betrokkenheid voelde met haar personage. Ook begon ik me af te vragen of ik ook zo ‘dead eyed’ naar mijn patiënten staar als ik aan het werk ben. Ik hoop het niet!

    Al met al is Backrooms een interessant experiment, maar misschien hadden we het gewoon op YouTube moeten laten.

    3 sterren
  • Recensie: Obsession is dé horror hit van 2026

    Recensie: Obsession is dé horror hit van 2026

    In Obsession is de schuchtere Bear (Michael Johnston) smoorverliefd op zijn collega Nikki (Inde Navarette). Hij wenst met een ‘One Wish Willow’ dat zij van hem houdt, maar zijn wens heeft duistere gevolgen.

    Beoordeling

    De Geest vertelde Aladdin ooit de regels van een wens: je mag niemand doden, je kan mensen niet verliefd op elkaar laten worden, en je kan mensen niet terug laten komen uit de dood. Regisseur Curry Barker laat met Obsession zien wat er gebeurt als je één van deze regels verbreekt.. dan scoor je namelijk dé horror hit van 2026!

    In Barkers handen verandert een simpel plot in een zeer effectieve horrorfilm. Ondanks zijn jonge leeftijd (26!), laat hij nu al zien een meester te zijn in sfeer creëren. Ik heb me in tijden niet zo oncomfortabel gevoeld bij een film!

    Naast het thema ‘be careful what (of who) you wish for’ gaat Obsession over een toxische relatie in de overtreffende trap. Zelfs zonder de wens had dit gewerkt. Dat is misschien wel het engste aan Obsession, hoe herkenbaar bepaald gedrag is. Het doet me denken aan een ex-collega die het hele team op eieren deed lopen met haar unhinged gedrag. Brrrr..

    De vrij onbekende Michael Johnston (Teen Wolf) en Inde Navarrette (Superman and Lois) maken indruk met hun sterke hoofdrollen. Vooral Navarrette is uitstekend in een complexe dubbelrol als bezeten Nikki en normale Nikki. Dit is een rol waar je 100% voor moet gaan en zonder haar toewijding had deze film nooit gewerkt.

    4 sterren