Review: The Martian (2015)

poster-themartianAstronaut Mark Watney (Matt Damon) raakt tijdens een storm op Mars gewond. Zijn crewleden denken dat hij dood is en laten hem achter. Maar Watney leeft nog en moet in zijn eentje zien te overleven op Mars totdat er hulp komt en dat kan nog jaren gaan duren.

Beoordeling
Na Saving Private Ryan moet Matt Damon opnieuw gered worden. Dit keer van Mars, maar dat levert helaas niet zo’n sterke film op. In Saving Private Ryan lag de focus op de groep die Damon moet redden en dat maakt de film een stuk onderhoudender dan alleen naar Damon kijken. In The Martian is misschien de helft van de screentime alleen voor Damon bestemd die zijn best doet om de film te dragen. De wetenschappelijke termen vliegen je om de oren en dat maakt van The Martian droge hap. Momenten van humor zijn aanwezig, maar de film bezit weinig gevoel. In Saving Private Ryan wordt het duidelijk waarom Damon gered wordt: hij is de enige van vier zonen die nog niet tijdens de oorlog is overleden en wordt terug naar huis gestuurd voordat zijn moeder ook haar laatste zoon verliest. In The Martian is er weinig die het bestaan van Watney verbindt met de aarde. Zijn ouders worden vluchtig genoemd, maar zien we niet. Er wordt geen partner of kind genoemd die hoopt dat hij veilig terugkeert. Ja, zijn crew vindt het erg, maar ja, zij hebben hem achtergelaten. NASA lijkt hem alleen te willen redden omdat het anders slecht reflecteert op hun imago en de rest van de wereld leeft oppervlakkig mee.

In het begin leefde ik nog wel mee, maar gaandeweg hoopte ik steeds harder dat ze nou eens gingen opschieten met hun reddingsplan. The Martian duurt zeker 20 minuten te lang. Ridley Scott heeft een sterke cast weten te verzamelen met o.a. Chiwetel Ejiofor, Michael Peña, Jeff Daniels, Sebastian Stan, Kate Mara en Jessica Chastain. Helaas hebben de meeste acteurs weinig te doen in de film. Neem Kristen Wiig in de rol van media adviseur van NASA. Eigenlijk hangt ze er maar wat bij. Alleen Peña en Chastain weten een positieve indruk achter te laten.

Conclusie
The Martian is zeker geen slechte film. Ridley Scott levert vakkundig gemaakte film af, maar één die mij onvoldoende wist te boeien.

rating-3halfstars

13 reacties

  • Wow, jouw ervaring verschilt heel erg van de mijne! Heb ‘m gisteren gezien en vond hem fantastisch 🙂 Vond het eigenlijk ook niet nodig dat je meer van de achtergrond van Damon’s karakter hoefde te weten om met hem mee te leven. De situatie waarin hij zich bevond was voor mij al voldoende en ben ook van mening dat hij de film perfect droeg. Mijn recensie staat gepland voor morgen 🙂

    • Ben benieuwd naar je volledige recensie! The Martian is een film die ook niet echt in mijn straatje past. Ik hou niet zo van films die zich in space afspelen en Matt Damon spreekt mij als acteur niet aan.

  • Ik moet hem dringend gaan kijken! Alleen is hij in België nog niet uit, zucht.. 😉

  • Vond dit toch ook wel een topper hoor. Heb er echt van genoten en de humor smaakte waanzinnig lekker. Jammer dat je er niet zo van hebt kunnen genieten.

  • Ik merk dat de meningen flink verdeeld zijn over The Martian (wat mij vooral opvalt is dat veel mensen die Interstellar geweldig vonden The Martian niks vonden en vice versa). Ik vond ‘m net als Richard en Nostra ook een toppertje. 🙂

    • Ik zie vooral zeer positieve recensies waardoor ik het gevoel krijg dat ik iets gemist heb :p Ik heb Interstellar nog niet gezien, maar ik ben benieuwd of je theorie klopt!

  • Ik ben het met jou op emotionele vlak helemaal eens. Ik had weining empathie voor Matt Damon in deze rol. Wat deze film gaaf maakt waren de beelden, de muziek en het geweldige oplossende vermogen van Matt en zijn NASA teamgenoten. Voor mij is hij zeker een aanrader.

    • Goed om te horen dat je ook iets miste op emotioneel vlak. Gelukkig ben ik niet de enige! 🙂 Ik vond de disco muziek er leuk bij bedacht en de film zag er zeker mooi uit.

  • Ik snap wel een beetje wat je bedoelt. Echt spannend werd hij niet en emotioneel werd je er ook niet van (ik althans).

    Toch vond ik het wel mooi verfilmd. De eenzaamheid, de hoop, de angst en de de humor en maken het voor mij een geslaagde film. Qua acteerwerk vond ik er niemand boven uitsteken. Niet slecht, maar ook niet heeeel goed. De body double van Matt Damon was trouwens wel heel opzichtig.

  • Pingback: Film: best en worst van 2015 – BE COOL, SODAPOP

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *