Review: Fright Night (2011)

Charley Brewster (Anton Yelchin, Star Trek) heeft een nieuwe buurman, Jerry (Colin Farrell). Jerry is niet zoals normale buren. Althans, dat beweert de nerdy klasgenoot van Charley, Evil Ed (Christopher Mintz-Plasse, Kick-Ass). Ed denkt namelijk dat Jerry een vampier is. Wanneer Charley dit ook begint te geloven, roept hij de hulp in van Vegas illusionist Peter Vincent (David Tennant, Doctor Who).

Beoordeling
Fright Night is een remake van de horrorklassieker uit 1985 met Chris Sarandon in de hoofdrol. Hoewel ik de film sinds mijn tienerjaren niet meer heb gezien, denk ik er altijd met een positief gevoel aan terug. Een remake was natuurlijk onnodig, maar ik stond er niet negatief tegenover, zoals bij de Elm Street remake of die van Friday the 13th. Regisseur van de nieuwe versie is Craig Gillespie, die eerder één van de beste films van 2007 maakte, namelijk Lars and the Real Girl. Met Fright Night laat hij zien dat hij meer aan kan. Dankzij indrukwekkend camerawerk en mooi gebruik van kleur is de film van hogere kwaliteit dan je in eerste instante verwacht van een horror remake. Zelfs de aftiteling hebben ze creatief afgewerkt.

Anton Yelchin laat opnieuw zien waarom hij één van de beste acteurs van zijn generatie is. Hij is veelzijdig en de rol van Charley gaat hem met gemak af. Christopher Mintz-Plasse is de perfecte Evil Ed. Imogen Poots (28 Weeks Later) en Toni Collette (The Sixth Sense) hebben aardige bijrollen als, respectievelijk, de vriendin van Charley en zijn moeder. David Tennant had wel wat uitbundiger kunnen zijn als Peter Vincent. Ik stelde me eigenlijk Russell Brand steeds voor in de rol. Maar ook Colin Farrell had een goede Peter Vincent kunnen zijn. Farrell kan goed over the top spelen en ik had hem liever in de rol van Vincent gezien dan in de rol van Jerry. Niet dat hij het slecht deed, maar die rol had wat creatiever gecast kunnen worden.

Conclusie
Fright Night is niet alleen een goede remake, maar een goede film op zichzelf.

 

Review: Take Shelter (2011)

In Take Shelter volgen we het dagelijkse bestaan van Curtis LaForche (Michael Shannon, Revolutionary Road), een bouwvakker uit Ohio. Hij is getrouwd met huisvrouw Samantha (Jessica Chastain, The Help) en samen hebben ze een dochtertje. Curtis begint vreemde, angstaanjagende dromen te krijgen over een storm. Hij besluit zonder zijn vrouw in te lichten een schuilkelder te bouwen, terwijl hij twijfelt aan zijn eigen psychische gezondheid.

Beoordeling
Michael Shannon is echt geweldig in Take Shelter. Hoe kan hij geen Oscar-nominatie hebben gekregen voor zijn rol? Zijn complexe performance is al reden genoeg om deze film te bekijken. Gelukkig heeft hij genoeg andere nominaties en awards gekregen voor zijn rol. Shannon krijgt overigens goed tegenspel van de sterke Jessica Chastain, zelf dit jaar Oscar-genomineerd voor The Help. Liefhebbers van mooi acteerwerk mogen Take Shelter dus niet missen.

*SPOILERIG*

De film zelf zit ook goed in elkaar op een twijfelachtig einde na. Wat ik het meest kan waarderen is hoe gegrond deze film in de realiteit is. Het gaat om realistische zorgen en problemen. Zo zie je Curtis en Samantha gebarentaal leren om te kunnen communiceren met hun dove dochtertje. En wanneer Curtis een nieuwe hulpverlener krijgt toegewezen die niets van zijn probleem afweet, ziet hij hulpverlening niet meer zitten. Als iemand die in de zorg werkt, zie ik inderdaad dat cliënten te makkelijk worden afgeschoven op weer een volgende hulpverlener wat een behoorlijk demotiverende werking op ze kan hebben. Het is goed dat de film dit ook laat zien. Wat ik verder zo hoor en lees op internet is dat het einde bij veel mensen niet goed in de smaak valt, maar dat is echt iets wat je zelf moet zien en zelf over moet beslissen. Ik zit zelf in ieder geval niet in het negatieve kamp.

Conclusie
Take Shelter is een film die je moet zien, alleen al vanwege de sterk acterende Michael Shannon.

Review: The Muppets (2011)

Gary (Jason Segel, How I Met Your Mother) en zijn vriendin Mary (Amy Adams, Enchanted) gaan samen met Walter, de broer van Gary, op vakantie naar Los Angeles. Walter is een grote fan van The Muppets. Hij ontdekt per ongeluk de kwade plannen van oliebaron Tex Richman (Chris Cooper, American Beauty) die het Muppet Theater wilt slopen om aan de onderliggende olie te komen. Samen met Kermit, Miss Piggy, Animal en alle andere Muppets proberen Walter, Gary en Mary het Muppet Theater te redden.

Beoordeling
The Muppets is een leuke feel good film voor jong en oud. De jongere kijkers zullen zich prima vermaken met alle kleurrijke Muppets. Daarnaast zijn er voldoende grappen voor volwassenen, waardoor de film ook voor deze doelgroep leuk blijft. Bovendien is de film gewoon pure nostalgie! Het is fijn om in deze drukke tijden van sociale media en economische crisis gewoon naar een simpele Muppet film te kijken om vervolgens met een goed gevoel de zaal te verlaten.

Segel en Adams passen perfect in het Muppet plaatje, maar de echte steren zijn natuurlijk de Muppets zelf. Vooral Animal was erg leuk en iets meer Swedish Chef was welkom geweest. Er zijn cameo’s voor onder andere Jack Black, Emily Blunt, Ken Jeong en Dave Grohl.

Review: Red State (2011)

Red State is niet een film die je verwacht van Kevin Smith, de schrijver/regisseur van onder andere Clerks, Chasing Amy en Dogma. Als fan van Smiths werk was ik wel benieuwd wat er zou gebeuren als hij uit zijn comfort zone stapte en met een ander genre aan de slag ging. Het resultaat is een grimmige film met een vleugje Kevin Smith.

Het verhaal
In Red State gaan tieners Jarod (Kyle Gallner), Travis (Michael Angarano) en Billy-Ray (Nicholas Braun) naar een nabijgelegen gat, excuus, dorp om seks te hebben met een vrouw die Jarod via internet heeft ontmoet. Helaas voor de jongens zijn ze in de val gelokt door leden van de Five Points Church, onder leiding van Abin Cooper (Michael Parks). En deze mensen gaan erg ver voor hun geloof.

Beoordeling
Hoewel Smith ervaring heeft met het maken van een religieuze film, is Red State heel anders dan Dogma. Er zit bijna geen humor in de film en zonder score is het een vrij troostloze film. Een slimme zet van Smith. Deze gelovigen zijn eng en bestaan vast ergens in Midden America. Why sugarcoat it? En zoals het in een Smith film hoort, wordt er weer veel gepraat. Door het gebrek aan humor wordt het wel een beetje saai. Vooral het stuk waarin Cooper een preek staat te geven.

De cast is goed. Michael Parks is beter bekend als Earl McGraw in From Dusk Till Dawn, Kill Bill en Planet Terror. Het schijnt dat Smith de rol van Cooper voor Parks had geschreven na hem gezien te hebben in From Dusk Till Dawn. Goede keus, want Parks is zeer creepy als leider van de gelovigen. Ook al dacht ik dat ik de hele film naar Harvey Keitel (ook in FDTD) zat te kijken tot ik de credits voorbij zag komen. John Goodman speelt ook een goede rol als ATF Special Agent Keenan. Verder spelen ook Oscar-winnares Melissa Leo, Stephen Root (Office Space), Kerry Bishé (Scrubs) en Michael Angarano aardige rollen. Maar voor mij is het Kyle Gallner die de beste performance geeft. De 25-jarige acteur is goed in staat om je mee te laten leven met zijn personage, ook al is hij niet altijd even sympathiek. Gallner is sinds zijn rol als Beaver Casablancas in Veronica Mars één van mijn one to watch-acteurs en tot nu toe stelt hij niet teleur.

Conclusie
Red State is niet voor iedereen. Zeker niet voor gelovigen onder ons. Maar voor de rest wel het bekijken waard.

Review: Contagion (2011)

Beth Emhoff (Gwyneth Paltrow) keert na een zakenreis naar Hong Kong terug naar huis. Ze denkt dat ze jetlag heeft, maar valt niet lang daarna dood neer. Net als iedereen die met haar in contact is geweest. Contagion volgt de uitbraak van het virus vervolgens vanuit verschillende oogpunten. Zo blijkt Mitch (Matt Damon), de man van Beth, immuun te zijn voor het virus, maar hij weet niet of zijn tienerdochter dat ook is. The Centers for Disease Control doet onderzoek naar het virus en stuurt dr. Mears (Kate Winslet) naar besmet Minnesota voor verder onderzoek. Dr. Orantes (Marion Cotillard) van World Health Organization wordt naar Hong Kong gestuurd om het ontstaan van het virus te onderzoeken. En Alan Krumwiede (Jude Law) is een blogger die denkt dat er sprake is van een complot en claimt dat Forsythia, een homeopathisch middel, werkzaam is tegen het virus.

Beoordeling
Ik had misschien te hoge verwachtingen van Contagion, want voor mij werkt de film gewoon niet. De verschillende verhaallijnen zijn onsamenhangend en sommige van die verhaallijnen eindigen abrupt. Daarnaast wordt er te weinig aandacht besteedt aan het menselijke aspect van zo’n uitbraak. Matt Damon moet wat dat betreft het hart van de film voorstellen als weduwnaar, maar ook hij krijgt weinig om mee te werken. Ze hadden Marion Cotillards verhaallijn waarin ze ontvoerd wordt in ruil voor medicijnen eruit kunnen laten om zo meer tijd aan de overige personages te besteden. Zo speelt de altijd goede John Hawkes een kleine rol als schoonmaker van CDC waar Laurence Fishburne werkt. Hij duikt misschien twee keer kort op waarin hij zich boos uit naar Fishburne en in zijn 3e en laatste scene is het allemaal weer goed? Dit had best verder uitgewerkt kunnen worden, aangezien Cotillard, op het ontstaan van het virus na, werkelijk niets toevoegt qua plot of emotie en haar verhaal niet wordt afgerond.

Ik vind het knap dat Soderbergh zoveel talent heeft weten te strikken, maar dat werkt gelukkig in zijn voordeel. Anders was er nog minder om van te genieten geweest.

Review: The Grey (2012)

Het vliegtuig van een groep medewerkers van een olie-raffinaderij stort neer ergens in Alaska. Ottway (Liam Neeson) overleeft samen met een paar andere mannen de ramp. Gewond gaan ze door de kou en sneeuw opzoek naar hulp. Maar alsof de omstandigheden nog niet slecht genoeg waren, zijn er ook wolven in het gebied.

Beoordeling
The Grey is een soms spannend, soms frustrerend overlevingsdrama. Neeson is een goede acteur, maar zijn personage is met regelmaat irritant. Ottway weet alles en vertelt de groep de hele film wat ze moeten doen en waar ze op moeten letten. De film lijkt ook meer een ‘one man show’ en de rest van de cast hangt er maar wat bij tot ze doodgaan. Vervolgens heeft dat ook weer weinig emotionele impact, omdat je niets over de personages weet. Het hebben van een kind telt niet als characterization! Al met al, verspilling van talentvolle acteurs als Joe Anderson (Across the Universe) en Dermot Mulroney (The Family Stone). De sfeer zit er goed in, want ik had het ook echt koud tijdens het kijken van de film. Maar als ik een film over overleven in de kou met wolven wil kijken, dan kijk ik toch liever Frozen (2010).

1 62 63 64 65 66 67